சுக்னா சதுப்புநிலமும் சௌஜ் ஜீலும் 2026 அக்டோபர் 15 அன்று இந்தியாவின் ராம்சர் பட்டியலில் இணைந்தன; சர்வதேச முக்கியத்துவம் வாய்ந்த சதுப்புநிலங்களின் எண்ணிக்கை ஏப்ரலில் 99ஆக இருந்து 103 ஆனது

1971ஆம் ஆண்டு உடன்படிக்கையின் கீழ் அங்கீகரிக்கப்படும் சதுப்புநிலங்களான ராம்சர் தளங்களின் இந்தியப் பட்டியல் 2026 அக்டோபர் 15 அன்று 103ஐ எட்டியது. சண்டிகரில் உள்ள சுக்னா சதுப்புநிலமும் உத்தர பிரதேசத்தில் உள்ள சௌஜ் ஜீலும் சேர்க்கப்பட்டதாக ஒன்றிய சுற்றுச்சூழல் அமைச்சர் அன்று அறிவித்தார். அரசின் செய்தி அலுவலகமான பத்திரிகைத் தகவல் அலுவலகம் (PIB) இரவு 8:41 மணிக்கு வெளியிட்ட செய்திக்குறிப்பின்படி இது தெரிய வந்தது.

சுக்னா சண்டிகரின் எல்லையில் 199.51 ஹெக்டேர் பரப்பிலும், சௌஜ் ஜீல் மைன்புரி மாவட்டத்தில் 40.76 ஹெக்டேர் பரப்பிலும் உள்ளன. இரு எண்களும் ராம்சர் தளங்கள் தகவல் சேவை அக்டோபர் 15 அன்று வெளியிட்ட ராம்சர் தகவல் தாள்களிலிருந்து எடுக்கப்பட்டவை. இரு தளங்களும் சேர்ந்து பட்டியலில் 240.27 ஹெக்டேரைக் கூட்டுகின்றன.

176 நாட்களில் நான்கு சேர்க்கைகள்

2026 ஏப்ரல் 22 அன்று அலிகார் ஷேகா ஜீல் பறவைகள் சரணாலயம் 99ஆவது தளமாக PIB செய்திக்குறிப்பில் அறிவிக்கப்பட்டபோது எண்ணிக்கை 99 ஆக இருந்தது. உத்தர பிரதேசத்தின் பலியா மாவட்டத்தில் உள்ள ஜெய்பிரகாஷ் நாராயண் பறவைகள் சரணாலயம் (சுர்ஹா தால்) 100ஆவது தளமாகச் சேர்ந்ததை ஜூன் 5 அன்று பிரதமர் வரவேற்றதாக PIB தெரிவித்தது.

கிளா ஏரி ஆகஸ்ட் 3 அன்று 101ஆவது தளமானது; அது அருணாசலப் பிரதேசத்தின் முதல் தளம். அது கம்லாங் புலிகள் காப்பகம் மற்றும் வனவிலங்கு சரணாலயத்துக்குள் உள்ளது. தளத்திலும் அதன் நீர்பிடிப்புப் பகுதியிலும் 150க்கும் மேற்பட்ட மர வகைகளும் 49 ஆர்க்கிட் வகைகளும் பதிவாகியுள்ளதாக அமைச்சர் கூறினார். அந்தச் செய்திக்குறிப்பில் நாட்டின் எண்ணிக்கையை அவர் ‘2014இல் 26 ராம்சர் தளங்கள், இன்று 101’ என்று குறிப்பிட்டார். சுக்னாவும் சௌஜ் ஜீலும் அதை 101இலிருந்து 103க்கு உயர்த்தின.

சுக்னா, 1958இல் கட்டப்பட்ட நீர்த்தேக்கம்

ராம்சர் தகவல் தாள் சுக்னாவை, சிவாலிக் மலைத்தொடரின் அடிவாரத்தில் உள்ள, மனிதர்கள் உருவாக்கிய, மழைநீரால் நிரம்பும் நன்னீர் சதுப்புநிலம் என்று விவரிக்கிறது. 1958இல், பருவகால நீரோடையான சுக்னா ஓடையின் குறுக்கே 12.8 மீட்டர் உயரமுள்ள கல்-நிரப்பு மண் அணை கட்டப்பட்டபோது அது உருவானது. கேபிடல் வளாகமும் சண்டிகரின் திட்டமும் பற்றிய எங்கள் கட்டுரை விவரிக்கும் நகரத்தின் வடகிழக்கு மூலையில் அது இருப்பதாக தாள் குறிப்பிடுகிறது; உயரம் சுமார் 304 முதல் 365 மீட்டர் வரை.

தாளின் எண்களின்படி, குளிர்கால நீர்ப்பறவைக் கணக்கெடுப்பில் சராசரியாக 29 நீர்ப்பறவை இனங்கள் தென்படுகின்றன; ஏரியில் 16 இனங்கள் இனப்பெருக்கம் செய்கின்றன. தாள் பாதிக்கப்படக்கூடிய இனமாகப் பட்டியலிடும் பொதுவான போச்சார் வாத்துகள் 2026 பிப்ரவரியில் நடந்த சமீபத்திய கணக்கெடுப்பில் சராசரியாக சுமார் 500 எனப் பதிவாகின. அருகிவரும் இனங்கள் ஆறு என்று தாள் கணக்கிடுகிறது; அவற்றில் பல்லாஸ் மீன்பிடி கழுகும் கருப்புக் குளத்து ஆமையும் அடங்கும். பாதிக்கப்படக்கூடிய இனங்கள் மூன்று.

உடன்படிக்கையின் ஒன்பது அளவுகோல்களில் மூன்றின் அடிப்படையில் அது பட்டியலிடலை முன்வைக்கிறது: 2 (அரிய இனங்கள்), 3 (உயிரியல் பன்முகத்தன்மை), 4 (வாழ்க்கைச் சுழற்சியின் முக்கிய கட்டங்களிலோ சாதகமற்ற சூழல்களிலோ ஆதரவு). தாளைத் தொகுத்தது சண்டிகர் ஒன்றியப் பிரதேசத்தின் வனம் மற்றும் வனவிலங்குத் துறை.

சண்டிகர் விண்ணப்பம் நகர்ந்த விதம்

ஒன்றிய சுற்றுச்சூழல் அமைச்சகம் சுக்னாவை 1988இல் தேசிய சதுப்புநிலமாக அறிவித்தது என்று டிரிப்யூன் தெரிவித்தது; சண்டிகர் நிர்வாகம் 2020இல் சதுப்புநிலங்கள் (பாதுகாப்பு மற்றும் மேலாண்மை) விதிகள், 2017இன் கீழ் அதைச் சதுப்புநிலமாக அறிவித்தது என்று தி பிரிண்ட் கூறியது. 2025 செப்டம்பர் 19 அன்று, பஞ்சாப் ஆளுநரும் சண்டிகர் நிர்வாகியும் தலைமை வகிக்கும் ஒன்றியப் பிரதேசத்தின் மாநிலச் சதுப்புநில ஆணையம் தனது நான்காவது கூட்டத்தில் ராம்சர் முன்மொழிவுக்கு ஒப்புதல் அளித்தது.

2026 பிப்ரவரி 16க்குள் ஒன்றிய அமைச்சகம் முன்மொழிவுக்கு அனுமதி அளித்துவிட்டது; வெளியுறவு அமைச்சகமும் அதை ஆதரித்துவிட்டது என்று டிரிப்யூன் கூறியது; முறையான விண்ணப்பம் அடுத்த வாரம் ராம்சர் செயலகத்துக்குச் செல்ல இருந்தது. அதிகாரிகள் எதிர்பார்த்த பலன்களில் சர்வதேச நிதியுதவியும் தொழில்நுட்ப ஆதரவும் அடங்கும் என்றும் அந்த நாளிதழ் பட்டியலிட்டது.

ராம்சர் தாள் சுக்னாவின் அறிவிப்புத் தேதியாக 2026 மார்ச் 16ஐயும், சௌஜ் ஜீலுக்கு 2026 ஜூன் 18ஐயும் தருகிறது. PIB செய்திக்குறிப்பு அக்டோபர் 15 அன்றைய அமைச்சரின் அறிவிப்பைக் கொண்டுள்ளது; முந்தைய தேதிகள் எதைக் குறிக்கின்றன என்பதை அது கூறவில்லை.

சௌஜ் ஜீலும் அதன் 35,000 நீர்ப்பறவைகளும்

சௌஜ் ஜீல், அதன் தாளின்படி, கங்கை வெள்ளச் சமவெளியில் விளைநிலங்களும் குடியிருப்புகளும் சூழ்ந்த ஆழமற்ற ஏரி; முக்கியமாக வயல் வடிநீராலும் மழையாலும் நிரம்புகிறது. அது சமான் பறவைகள் சரணாலயத்துக்கு அருகில் உள்ளது; அந்தச் சரணாலயம் 2019 டிசம்பரில் பட்டியலிடப்பட்டது, 526.3 ஹெக்டேர் பரப்பு கொண்டது, 50,000க்கும் மேற்பட்ட நீர்ப்பறவைகளை வழக்கமாகத் தாங்குகிறது. புதிய பட்டியலிடலால் மைன்புரி மாவட்டத்துக்கு இரண்டு ராம்சர் தளங்கள் கிடைத்துள்ளன என்று தி பிரிண்ட் குறிப்பிட்டது.

உத்தர பிரதேச வனத்துறையின் கணக்கெடுப்பு சௌஜ் ஜீலில் 2021இல் 34,154, 2022இல் 35,206, 2023இல் 35,349 நீர்ப்பறவைகளைக் கணக்கிட்டது; சராசரி 34,903. தாள் 43 நீர்ப்பறவை இனங்கள், 19 மீன் இனங்கள், ஏழு ஊர்வன இனங்களைப் பதிவு செய்கிறது. பெரிய வெள்ளைக் கூழைக்கடா, சாம்பல் நிற வாத்து (கிரேலேக் கூஸ்), வரித்தலை வாத்து, சக்கரவாகம் ஆகியவற்றை முக்கியக் குளிர்காலப் பார்வையாளர்களாக அது குறிப்பிடுகிறது; அங்குள்ள உலகளவில் அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளான ஐந்து இனங்களில் சாரஸ் கொக்கையும் பெரிய புள்ளிக் கழுகையும் அது பட்டியலிடுகிறது.

அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளான இனங்களில் இரண்டு ஆமைகள்: புள்ளிக் குளத்து ஆமையும் இந்திய மயில் மென்கூடு ஆமையும்; இரண்டும் அருகிவரும் இனங்களாகப் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன. அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளான இனங்கள் மற்றும் 20,000க்கும் மேற்பட்ட நீர்ப்பறவைகள் என்ற அளவுகோல்களின் அடிப்படையில் பேர்ட்லைஃப் இன்டர்நேஷனல் இந்த ஏரியை IN-UP-20 என்ற முக்கியப் பறவைப் பகுதியாக அடையாளம் கண்டுள்ளது என்றும் தாள் கூறுகிறது. பட்டியலிடல் 2, 3, 4, 5 ஆகிய அளவுகோல்களைக் குறிப்பிடுகிறது; அவற்றில் கடைசியானது 20,000க்கு மேற்பட்ட நீர்ப்பறவைகளின் எண்ணிக்கை.

மேலாண்மைத் திட்டங்கள் எவற்றை உள்ளடக்குகின்றன

சுக்னாவின் தாள், நீர்பிடிப்புப் பகுதியிலிருந்து வரும் வண்டல் மண்ணையும் அயல் தாவரங்களின் பரவலையும் முக்கிய மேலாண்மைச் சவால்களாகக் குறிப்பிடுகிறது. மண் மற்றும் ஈரப்பதப் பாதுகாப்புப் பணிகள் வண்டல் சுமையை கணிசமாகக் குறைத்துள்ளன என்றும், களைகள் அவ்வப்போது அகற்றப்படுகின்றன என்றும் அது கூறுகிறது. கடந்த பல பத்தாண்டுகளில் வண்டல் படிவாலும் அரிப்பாலும் ஏரி தனது நீர்தாங்கு திறனில் 50 சதவீதத்துக்கும் மேல் இழந்துள்ளது என்றும், சண்டிகர் பொறியியல் துறை 2026 ஜூனில் அதன் வண்டலை அகற்றியது என்றும் தி பிரிண்ட் தெரிவித்தது.

வனத் துறை WWF மற்றும் பிற துறைகளுடன் இணைந்து தயாரித்த, ரூ 22.5 கோடி செலவிலான ஐந்தாண்டு ஒருங்கிணைந்த மேலாண்மைத் திட்டத்தையும் ஆணையம் ஒப்புக்கொண்டது என்று டிரிப்யூன் 2025 செப்டம்பரில் தெரிவித்தது. அது நீர்மட்டம், நீர்வாழ் உயிரினங்கள், ஏரியைச் சுற்றிய தூய்மை, சுற்றுலா வசதிகள், மேலும் சூரிய சக்திப் படகுகள் ஆகியவற்றை உள்ளடக்குகிறது; நீர்வாழ் சூழல் அமைப்புகளைப் பாதுகாப்பதற்கான தேசியத் திட்டத்தின் கீழ் நிதிக்காக அது ஒன்றிய அமைச்சகத்துக்குச் சென்றது.

சௌஜ் ஜீலில் உள்ளூர் மக்களின் மேய்ச்சலையும் மீன்பிடித்தலையும் முக்கிய அச்சுறுத்தலாகத் தாள் குறிப்பிடுகிறது. முக்கியக் கூடு கட்டும் பகுதிகளில் நுழைவு, மேய்ச்சல், மீன்பிடித்தலைத் தடை செய்யவும், கால்நடைகளை விலக்கி வைக்க ஏரியைச் சுற்றி முள் செடிகளை நடவும், சுரக்ஷா ஷ்ரமிக் எனப்படும் கால்நடைக் காவலர்களை நிறுத்தவும் மைன்புரி சமூகக் காடுகள் பிரிவு திட்டமிட்டுள்ளது. மழைக்காலம் மற்றும் குளிர்காலங்களில் மீன்பிடித்தல் தடை செய்யப்படும்; நுண்கண் வலைகள் தடை செய்யப்படும்.

சுக்னாவின் பட்டியலிடல் எதை வைத்து அளவிடப்படும் என்பது குறித்து, பஞ்சாபின் முன்னாள் சிறப்புத் தலைமைச் செயலாளர் கே.பி.எஸ். சித்துவை அக்டோபர் 16 அன்றைய தி பிரிண்ட் செய்தி மேற்கோள் காட்டியது: ‘இன்றிலிருந்து பத்து ஆண்டுகள் கழித்து சுக்னாவின் நீர், பறவைகள், நீர்பிடிப்புப் பகுதி எவ்வளவு சிறப்பாகப் பாதுகாக்கப்படுகின்றன என்பதே அளவுகோல்.’