1996இல் மனாஸிலிருந்து எடுத்த ஆறு குள்ளப் பன்றிகளுடன் தொடங்கிய இனப்பெருக்கத் திட்டம் 194 பன்றிகளை அசாமின் புல்வெளிகளில் விடுவித்துள்ளது; 2026 ஜூன் 7 அன்று 15 பன்றிகள் மனாஸின் குரிபீல் புல்வெளிகளுக்குத் திரும்பின

2026 ஜூன் 7 அன்று, சிறைப்பிடிப்பில் வளர்க்கப்பட்ட 15 குள்ளப் பன்றிகள், ஒன்பது பெண், ஆறு ஆண், அசாமின் மனாஸ் தேசியப் பூங்காவின் குரிபீல் புல்வெளிகளில் விடப்பட்டன. குள்ளப் பன்றி பாதுகாப்புத் திட்டத்தின் ஆறு தொடக்க விலங்குகளும் 30 ஆண்டுகளுக்கு முன் பிடிக்கப்பட்ட இடம் குரிபீல்தான் என்று டூரெல் கூறுகிறது. அந்தப் புல்வெளியை உள்ளூர் சமூகங்களுடன் சேர்ந்து மீட்டெடுக்கவும் பாதுகாக்கவும் திட்டமும் அசாம் வனத் துறையும் எட்டு ஆண்டுகள் செலவிட்டன என்றும், குரிபீலில் ஒன்பது ஆண்டுகளாக உறுதிசெய்யப்பட்ட குள்ளப் பன்றித் தடயம் எதுவும் இல்லை என்றும் India Today NE, Mahabahu இணையதளம் இரண்டும் தெரிவித்தன.

2008 முதல் அசாமில் 194 பன்றிகள் வளர்க்கப்பட்டு விடுவிக்கப்பட்டுள்ளன என்று திட்டத்தின் கூட்டாளிகள் கணக்கிடுகின்றனர். குள்ளப் பன்றி உலகின் மிகச் சிறிய காட்டுப் பன்றி என்று IUCN காட்டுப் பன்றி நிபுணர் குழு கூறுகிறது; இந்திய அறிவியலாளர்கள் தலைமையிலான களக் குழு அசாம் முழுவதும் உள்ள தளங்களில் இனப்பெருக்கத்தையும் விடுவிப்பையும் செய்கிறது.

குரிபீலில் என்ன நடந்தது

அந்த 15 பன்றிகளும் திட்டத்தின் கீழ் பக்சா மாவட்டத்தில் உள்ள மனாஸின் பன்ஸ்பாரி வனச்சரகத்துக்குள் சென்றன. அசாம் வனத் துறையின் தலைமை வனவிலங்குக் காப்பாளர், கூடுதல் முதன்மைத் தலைமை வனப் பாதுகாவலர், மனாஸ் புலிகள் காப்பகத்தின் கள இயக்குநர் ஆகியோர் விடுவிப்பில் இருந்தனர் என்று Mahabahu தெரிவித்தது. தலைமை வனவிலங்குக் காப்பாளர் இதை “குறிப்பிடத்தக்க பாதுகாப்புச் சாதனை” என்றார். அசாம் முதலமைச்சர் 2026 ஜூன் 9 அன்று “சுதந்திரத்தை நோக்கி ஓர் ஓட்டம்” என்ற வரியுடன் இதைப் பற்றிப் பதிவிட்டார் என்று India Today NE கூறுகிறது.

2020 முதல் மனாஸில் இது ஆறாவது விடுவிப்பு; பூங்காவுக்குள் மீண்டும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட பன்றிகளின் எண்ணிக்கை 78 ஆனது. ஐந்து பன்றிகளை வானொலி மூலம் தடம் பார்த்து, அவை எப்படி உயிர்வாழ்கின்றன, வாழிடத்தை எப்படிப் பயன்படுத்துகின்றன என்று திட்டம் ஆய்வு செய்கிறது; கேமரா பொறிகளும் தடய ஆய்வுகளும் பரந்த கண்காணிப்பைச் செய்கின்றன என்று டூரெல்லின் அறிக்கை சேர்க்கிறது. ஐந்து ஆண்டுகளில் சுமார் 80 மேலும் விடுவிப்புகளும், 2040க்குள் சுமார் 300 விலங்குகள் கொண்ட காட்டு மக்கள்தொகையும் அதன் திட்டம். இரண்டும் கூட்டாளிகள் தெரிவித்த இலக்குகள், 2026 அக்டோபர் 29 நிலவரப்படி முடிவுகள் அல்ல.

ஆறு பன்றிகள், மேலும் எடுக்க அனுமதி இல்லை

குள்ளப் பன்றி தோள் உயரத்தில் சுமார் 25 செ.மீ; முதிர்ந்தவை 6.6 முதல் 9.7 கிலோ எடை; இரு பாலினமும் கூடு கட்டுகின்றன என்றும் காட்டுப் பன்றி நிபுணர் குழுவின் சுயவிவரம் குறிப்பிடுகிறது. இது இமயமலையின் தெற்கே அடிவாரத்தில் உள்ள உயரமான, அடர்த்தியான ஆற்றோரப் புல்லில் வாழ்கிறது. இருபது ஆண்டுகள் காணப்படாததால் அழிந்துவிட்டதாக அஞ்சப்பட்டு, 1971இல் பர்னதி அருகிலும் மனாஸிலும் மீண்டும் கண்டறியப்பட்டது என்று அந்தக் குழு கூறுகிறது. 1971 கண்டுபிடிப்புக்கு பர்னதியை மட்டுமே Down To Earth தெரிவித்தது; எனவே எங்கே என்பதில் இரு பதிவுகளும் சற்று வேறுபடுகின்றன.

1993க்குள் காட்டு விலங்குகள் மனாஸின் சில பகுதிகளில் மட்டுமே எஞ்சியிருந்தன என்று திட்டக் குழுவின் 2023 மறுஆய்வு கூறுகிறது. அவற்றை வளர்க்கும் முந்தைய முயற்சி தோல்வியடைந்தது: 1971 முதல் 1990 வரை 50க்கும் மேற்பட்ட காட்டுப் பன்றிகள் சிறைப்பிடிக்கப்பட்டன, 1993க்குள் சிறைப்பிடிப்பில் எங்குமே ஒன்றும் உயிருடன் இல்லை என்று திட்டக் குழுவைச் சேர்ந்த தேகா, நாராயண், தாஸ் எழுதிய FAO வழக்காய்வு கூறுகிறது.

திட்டம் 1995இல் டூரெல், அசாம் அரசின் வனத் துறை, IUCN காட்டுப் பன்றி நிபுணர் குழு, மத்திய சுற்றுச்சூழல் அமைச்சகம் ஆகியவற்றால் உருவாக்கப்பட்டது; குவஹாத்தி பாதுகாப்புக் குழுவான ஆரண்யக்கும் இந்திய அமைப்பான EcoSystems-India-வும் பின்னர் அன்றாடப் பணியைச் செய்தன. 1996இல் இனப்பெருக்கத்தைத் தொடங்க மனாஸின் பன்ஸ்பாரி வனச்சரகத்திலிருந்து ஆறு பன்றிகள், இரண்டு ஆண், நான்கு பெண், பிடிக்கப்பட்டன என்று ஆரண்யக்கின் 2022 செய்திக்குறிப்பு கூறுகிறது. திட்டத்தின் நிறுவனர் கௌதம் நாராயண் Down To Earth-இடம் கூறினார்: “எங்களுக்கு ஆறு பன்றிகளுக்கு மட்டுமே அனுமதி கொடுக்கப்பட்டது.” பெண் பன்றிகளின் எதிர்பார்க்கப்பட்ட கர்ப்பக் காலத்தின் நடுவில் பிடிப்பு நேரம் குறிக்கப்பட்டது என்றும், நான்கு பெண்களில் மூன்று ஆறு வாரங்களுக்குள் 13 குட்டிகளை ஈன்றன என்றும் காட்டுப் பன்றி நிபுணர் குழுவின் சுயவிவரம் கூறுகிறது. சிறைப்பிடிப்பு எண்ணிக்கை சுமார் ஐந்து ஆண்டுகளில் 77 ஆனது; பின்னர் நான்கு காட்டுப் பன்றிகள் அதில் சேர்ந்தன, ஒன்று 2001இல், மூன்று 2013இல் என்று செய்திக்குறிப்பு கூறுகிறது.

சிறைப்பிடிப்பில் உள்ள பன்றி காட்டுக்குத் தயாராகும் விதம்

இனப்பெருக்க மையம் குவஹாத்தியின் விளிம்பில் உள்ள பசிஷ்தாவில் உள்ளது. நமேரி தேசியப் பூங்காவுக்கு அருகில் உள்ள பொட்டசாலியில் இரண்டாவது தளம் 2006 முதல் விடுவிப்புக்கு முந்தைய வசதியாக இருந்து வருகிறது என்று த்ருதிமான் தாஸ், ஜோன்மணி கலிதா, பராக் ஜோதி தேகா எழுதிய 2023 மறுஆய்வு விளக்குகிறது. உறவற்ற, பெரும்பாலும் இளம் பன்றிகளின் குழுக்கள் 2,400 முதல் 3,200 சதுர மீட்டர் அடைப்புகளில் ஐந்து முதல் ஆறு மாதங்கள் அங்கே தங்குகின்றன; அவை தாமே இரை தேட, துணை உணவு அவற்றின் தினசரித் தேவையில் கால் பங்குக்கும் குறைவாகக் குறைக்கப்படுகிறது.

விடுவிப்புத் தளத்தில் ஒவ்வொரு குழுவும் யானைகளுக்கு எதிராகச் சூரிய ஆற்றலில் இயங்கும் வேலியால் சூழப்பட்ட சுமார் 100 சதுர மீட்டர் மூங்கில் “மென் விடுவிப்பு” அடைப்பில் மூன்று நாள் முழு உணவுடன் வைக்கப்படுகிறது. பிறகு வேலியின் பகுதிகள் அகற்றப்பட்டு, ஒரு கேமரா பொறி வைக்கப்படுகிறது. பன்றிகள் மிகவும் கூச்ச சுபாவம் உள்ளவை, பின்தொடர்வது கடினம் என்றும், 3 மீட்டருக்கு மேல் உயரமான புல்லில் காண்டாமிருகங்களும் யானைகளும் புலிகளும் தங்குவதால் களப்பணி ஆபத்தானது என்றும் ஆசிரியர்கள் எழுதுகின்றனர். உடலில் மாட்டும் கச்சைகள், காதுக் குறிகள் போன்ற இணைப்புகள் குறைந்த வெற்றியையே தந்தன; குழு இப்போது வயிற்றுக்குள் பொருத்தப்படும் வானொலி அனுப்பிகளைப் பயன்படுத்துகிறது. இந்தியாவின் மற்றொரு நன்கு அறியப்பட்ட பாதுகாப்பு இனப்பெருக்க முயற்சியான பெரிய இந்தியக் கானமயிலுக்கானது எங்கள் கானமயில் கட்டுரையில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.

நான்கு விடுவிப்புத் தளங்கள், இதுவரையிலான எண்ணிக்கைகள்

மனாஸுக்குக் கிழக்கே சுமார் 150 கி.மீ தொலைவில் உள்ள சோனாய் ரூபை வனவிலங்குச் சரணாலயத்தில் 2008இல் முதல் விடுவிப்பு நடந்தது; சிறிய, பாதுகாப்பான கெல்கெலி புல்வெளிகளை விரைவாக மீட்டெடுக்க முடியும் என்பதால் அது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. அடுத்த ஆண்டே அங்கு முதல் காட்டுப் பிறப்புகள் நடந்தன என்று காட்டுப் பன்றி நிபுணர் குழு பதிவு செய்கிறது. மொத்தத்தில் 2008 முதல் 2010 வரை 35 பன்றிகள் சோனாய் ரூபைக்குச் சென்றன; வாழிட மேலாண்மை, கண்காணிப்பில் சரணாலயப் பணியாளர்களுக்குப் பயிற்சி அளிக்கப்பட்டது.

ஒராங் தேசியப் பூங்கா 2011 முதல் 2015 வரை 59 பன்றிகளைப் பெற்றது: அடுத்தடுத்த ஆண்டுகளில் 13, 12, 14, 11, 9 என்று 2023 மறுஆய்வு கூறுகிறது. அங்கு விடுவிக்கப்பட்ட மக்கள்தொகை கிட்டத்தட்ட இரண்டரை மடங்கு பெருகி, விடுவிப்பு இடங்களிலிருந்து தொலைவில் உள்ள பகுதிகளுக்கும் பரவியுள்ளது என்று ஆரண்யக்கின் 2022 செய்திக்குறிப்பு கூறியது. ஒராங் மக்கள்தொகை மதிப்பீடுகள் காலப்போக்கில் உயர்ந்துள்ளன, வெவ்வேறு முறைகளிலிருந்து வருகின்றன. FAO வழக்காய்வு 2022இல் 150க்கு மேல் என்று வைத்தது, 2023 மறுஆய்வு 120 அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட கூடு கணக்கெடுப்புகளைத் தந்தது, 2026 ஜூன் செய்திகள் சுமார் 200 என்றும், அவை முழுவதும் காட்டில் பிறந்தவை என நம்பப்படுகிறது என்றும் கூறுகின்றன.

கடைசி உறுதியான பதிவு 1991இல் இருந்த பர்னதி வனவிலங்குச் சரணாலயம், 2014, 2015இல் திட்டப் பணியாளர்களும் தொழிலாளர் குழுக்களும் மரக் கன்றுகளையும் ஆக்கிரமிப்புத் தாவரங்களையும் அகற்றிய பிறகு 2016 முதல் 22 பன்றிகளைப் பெற்றது. மனாஸ் மற்ற விலங்குகளுக்கும் மீள்அறிமுகத் தளமாக இருந்துள்ளது; அங்கு கொண்டுசெல்லப்பட்ட காண்டாமிருகங்கள் காசிரங்கா கட்டுரையில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. பன்றிக்கு, 2020 முதல் விடுவிப்புகள் மனாஸுக்கே மாறின: 2020இல் 14, 2021இல் 12, 2022 ஜூன் 8 மற்றும் 10 அன்று 10, அதாவது 2022 நடுப்பகுதிக்குள் 36; பிறகு 2023 மறுஆய்வின்போது 54, 2026 ஜூனில் 78.

வெவ்வேறு தேதிகளில் வெளியிடப்பட்ட மொத்த எண்ணிக்கைகள் ஒன்றோடொன்று பொருந்துகின்றன. 2018க்குள் திட்டம் 116 பன்றிகளை விடுவித்தது (35, 59, 22). 2022 ஜூன் விடுவிப்புக்குப் பிறகு ஆரண்யக் 152 என்று எண்ணியது, 2023 மறுஆய்வு 170, டூரெல்லின் குழுச் சுயவிவரம் 179; 2026 ஜூனில் விடுவிக்கப்பட்ட 15 உடன் 194 ஆனது. ஒரு ஆதாரம் மட்டும் தனித்து நிற்கிறது: FAO வழக்காய்வு மொத்தம் 142 என்று தருகிறது, ஆனால் அதன் சொந்த எண்களின் பட்டியல் 140ஆகக் கூடுகிறது.

இந்தியா, ஜெர்சி கூட்டாண்மை; முன்னணியில் ஓர் இந்தியக் குழு

டூரெல் ஜெர்சியைச் சேர்ந்த ஓர் அறக்கட்டளை; திட்டம் ஒரு கூட்டு முயற்சி. அதை டூரெல், அசாம் அரசு, காட்டுப் பன்றி நிபுணர் குழு, மத்திய சுற்றுச்சூழல் அமைச்சகம் ஆகியவற்றின் கூட்டாண்மை என்று ஆரண்யக்கின் செய்திக்குறிப்பு விவரிக்கிறது. பணியைச் செய்பவர்கள் அசாமில் உள்ளனர். பராக் ஜோதி தேகா திட்டத்தை இயக்குகிறார்; ஆரண்யக்கின் அருகிவரும் இனங்கள் மீட்புத் திட்டத்தின் திட்ட மேலாளராகவும் உள்ளார்; தாஸ் களஅறிவியலாளர். 1996இல் ஒரு தளத்தில் மூன்று பேராக இருந்த திட்டம், ஒன்பது தளங்களில் 29 பணியாளர்களாக வளர்ந்துள்ளது, அவர்களில் 70 சதவீதம் பேர் 30 வயதுக்குக் கீழ் என்று டூரெல்லின் குழுச் சுயவிவரம் கூறுகிறது.

கூட்டாளிகளுக்கு இடையிலான ஒப்பந்தத்தின்படி சிறைப்பிடிப்பில் வளர்க்கப்பட்ட அனைத்துப் பன்றிகளும் அசாம் அரசுக்குச் சொந்தம் என்றும், விலங்குகளை எங்கு நகர்த்தினாலும் அனைவரின் ஒப்புதல் தேவை என்றும் FAO வழக்காய்வு குறிப்பிடுகிறது. மனாஸ் புலிகள் காப்பகமே திட்டத்தின் மூல இருப்பு என்றும், புதிய விடுவிப்புகள் ஆண்டுதோறும் திரும்பச் செய்யக்கூடிய கண்காணிப்பு முறைகளை உருவாக்க ஒரு வாய்ப்பு என்றும் அப்போதைய மனாஸ் கள இயக்குநர் 2022 விடுவிப்பில் கூறினார்.

சிவப்புப் பட்டியல் என்ன சொல்கிறது

IUCN சிவப்புப் பட்டியல் குள்ளப் பன்றியை D அளவுகோலின் கீழ் அருகிவரும் (Endangered) இனமாகப் பட்டியலிடுகிறது; மதிப்பீடு 2016 பிப்ரவரி 1 அன்று (பதிவு மெய்ஜார்ட், நாராயண், தேகா ஆகியோரைக் குறிப்பிடுகிறது), வெளியீடு 2019இல். அது 100 முதல் 250 முதிர்ந்த விலங்குகளையும், கடுமையாகத் துண்டாடப்பட்ட மக்கள்தொகையையும், தெரியாது எனக் குறிக்கப்பட்ட போக்கையும் தருகிறது. முன்பு அது மிக அருகிவரும் (Critically Endangered) நிலையில் இருந்தது; ஒராங்கில் மீள்அறிமுகத்துக்குப் பிறகு 2016இல் ஒரு படி கீழ் இறக்கப்பட்டது என்று திட்டக் குழு 2023 மறுஆய்விலும் FAO வழக்காய்விலும் கூறுகிறது. டூரெல்லின் 2020 விடுவிப்புப் பக்கமும் Down To Earth-இன் 2018 கட்டுரையும் இன்னும் “மிக அருகிவரும்” என்றே கூறுகின்றன; சிவப்புப் பட்டியல் பதிவு அவ்வாறு கூறவில்லை.

தேகா, ஹட்சன், தாஸ், கென்னர்லி ஆகியோர் 2022இல் செய்த தனி IUCN பசுமை நிலை மதிப்பீடு, இனத்துக்கு 8 சதவீத மீட்பு மதிப்பெண்ணை, மிகக் குறைந்துபோன (Critically Depleted) வகையில், தந்தது; பாதுகாப்புச் செயல்பாடு அதற்கு உயர்ந்த “பாதுகாப்பு மரபை” அளிக்கிறது என்று 2023 மறுஆய்வு தெரிவிக்கிறது. அதே மறுஆய்வு காட்டு மக்கள்தொகையை 150 முதல் 250 விலங்குகள் என்று வைக்கிறது; மனாஸில் 100 முதல் 150, ஒராங்கிலும் அதே அளவு. FAO வழக்காய்வு, 2023 மறுஆய்வு ஆகியவற்றின்படி, இந்த இனம் இந்தியாவின் வனவிலங்கு (பாதுகாப்பு) சட்டம், 1972இன் அட்டவணை Iஇல் உள்ளது.

தீ, பன்றிகள், ஒரு வைரஸ்

வறண்ட பருவத்தில் புல்லை எரிப்பதே குள்ளப் பன்றிக்கு ஒற்றை மிக முக்கியமான அச்சுறுத்தல் என்று காட்டுப் பன்றி நிபுணர் குழு கூறுகிறது. ஆக்கிரமிப்புத் தாவரங்களும் புல்வெளிக்குள் மரங்கள் ஊடுருவுவதும் பிற சிக்கல்கள் என்று 2023 மறுஆய்வு பட்டியலிடுகிறது; மனாஸ் பணி புல்வெளி மேலாண்மைச் சோதனைகள் மூலம் அவற்றைக் கையாள்கிறது.

ஆப்பிரிக்கப் பன்றிக் காய்ச்சல், பன்றிகளைத் தாக்கும் ஒரு வைரஸ் நோய், 2020 மே 18 அன்று இந்தியாவில் உறுதிசெய்யப்பட்டது என்று டூரெல் கூறுகிறது. அப்போது தடுப்பூசி இல்லை என்று டூரெல்லின் 2020 அறிக்கை சொல்கிறது. “சிறைப்பிடிப்பில் உள்ள முழு மக்கள்தொகையையும் நாங்கள் இழக்கக்கூடும்” என்று தேகா கூறினார்; மையங்கள் பார்வையாளர்களைத் தடை செய்தன, வேலிகளையும் தொற்று நீக்கத்தையும் கூட்டின, உணவிலிருந்து சர்க்கரைவள்ளிக் கிழங்கை நீக்கின. ஒராங்கில் ஆபத்து குறைவு, ஏனெனில் அருகில் வீட்டுப் பன்றிகள் குறைவு; மனாஸில் காட்டுப் பன்றிகள் புறக்கடைப் பன்றிகள் வளர்க்கப்படும் விளிம்புக் கிராமங்களுக்குள் நுழைகின்றன; குள்ளப் பன்றிகள் மீதான தாக்கம் இன்னும் தெரியவில்லை என்றும் தேகா Science இதழிடம் கூறினார், அதை Down To Earth 2023 ஏப்ரலில் தெரிவித்தது.

அடுத்த கட்டத்துக்கு, 2040க்குள் சுமார் 300 காட்டு விலங்குகள் என்ற இலக்குக்கு எதிராக, ஐந்து ஆண்டுகளில் சுமார் 80 மேலும் சிறைப்பிடிப்பில் வளர்ந்த பன்றிகள் மனாஸுக்குச் செல்லும் என்று திட்டம் கூறுகிறது.