చిత్రణ: tuput
తెలుగు
కలకత్తా విశ్వవిద్యాలయంలో 26 ఏళ్ల లెక్చరర్ అయిన సాహా, ఉష్ణ అయనీకరణపై తన మొదటి పత్రాన్ని 1920 మార్చి 4న ఫిలాసఫికల్ మ్యాగజైన్కు పంపాడు. నక్షత్ర వర్ణపటంలోని రేఖలను ఉష్ణోగ్రతగా మార్చడానికి అది ఖగోళశాస్త్రవేత్తలకు వీలు కల్పించింది, సెసీలియా పేన్ తన 1925 సిద్ధాంత గ్రంథంలో దాన్ని వాడింది. 1930 నుండి 1955 మధ్య అతనికి ఏడు నామినేషన్లు ఉన్నట్లు నోబెల్ ఆర్కైవ్ చూపుతుంది.
సాహా అయనీకరణ సమీకరణం, ఇచ్చిన ఉష్ణోగ్రత, పీడనం వద్ద వేడి వాయువులో ఒక ఎలక్ట్రాన్ను కోల్పోయిన పరమాణువుల వాటాను తెలుపుతుంది. నక్షత్రం కాంతిలోని నల్లని రేఖల నుండి దాని ఉపరితల ఉష్ణోగ్రతను లెక్కించడానికి ఖగోళశాస్త్రవేత్తలు దీన్ని వాడతారు. అప్పటికి కలకత్తా విశ్వవిద్యాలయంలో లెక్చరర్గా ఉన్న మేఘనాథ్ సాహా దానిపై తన మొదటి పత్రాన్ని 1920 మార్చి 4న ఫిలాసఫికల్ మ్యాగజైన్కు పంపాడు. బెంగళూరులోని ఇండియన్ ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ సైన్స్కు చెందిన భౌతికశాస్త్రవేత్త అర్నబ్ రాయ్ చౌధురి ప్రకారం, అప్పుడు సాహా వయసు 26.
నోబెల్ బహుమతి ఆర్కైవ్ ప్రకారం, 1930 నుండి 1955 మధ్య సాహా ఏడుసార్లు నామినీగా ఉన్నాడు, ఎప్పుడూ గెలవలేదు. అతని కథలో రెండు అంశాలు వివాదాస్పదమైనవి: సమీకరణాన్ని మొదట ఎవరు రాశారు, నోబెల్ కమిటీ అతన్ని ఎందుకు పక్కన పెట్టింది. ప్రతి దానికీ ఆ వాదన చేస్తున్న వ్యక్తి పేరుతో సహా కింద గుర్తించాం.
పరిశోధనా పర్యవేక్షకుడే లేని లెక్చరర్
చౌధురి రాసినదాని ప్రకారం, సాహా 1893 అక్టోబరు 6న ఢాకా సమీపంలోని సేయోరతలి గ్రామంలో ఒక చిన్న కిరాణా దుకాణం యజమాని కొడుకుగా పుట్టాడు. 1911లో కలకత్తాలోని ప్రెసిడెన్సీ కాలేజీలో చేరి, 1913లో బీఎస్సీ, 1915లో ఎంఎస్సీ చేశాడు. అతని సహాధ్యాయి సత్యేంద్రనాథ్ బోస్ రెండు పరీక్షల్లోనూ మొదటి స్థానంలో నిలిచాడు, సాహా రెండో స్థానంలో.
బంగ్లాపీడియా ప్రకారం, ఆశుతోష్ ముఖర్జీ 1916లో కలకత్తాలోని కొత్త సైన్స్ కాలేజీలో అతన్ని లెక్చరర్గా నియమించాడు. చౌధురి ఉదహరించిన, ఖగోళశాస్త్రవేత్త హెచ్. హెచ్. ప్లాస్కెట్కు రాసిన ఒక తర్వాతి లేఖలో, 1917లో తనకు చెప్పడానికి ఇచ్చిన పాఠ్యాంశాలు విచిత్రమైన కలగలుపు అని సాహా చెప్పాడు: ఉష్ణగతికశాస్త్రం, వర్ణపటశాస్త్రం, భూమి ఆకృతి. అతను దొరికిన ఖగోళశాస్త్రం, భౌతికశాస్త్రం పుస్తకాలన్నీ చదువుతూ వచ్చాడు, సూర్యుడు, నక్షత్రాలపై ఆగ్నెస్ క్లార్క్ రాసిన రెండు పుస్తకాలు వాటిలో ఉన్నాయి. ఈ చెదురుమదురు పఠనం వల్లనే, నిపుణులు వేరువేరుగా ఉంచిన మూడు రంగాలను అతను కలపగలిగాడని చౌధురి వాదిస్తాడు: రసాయన సమతాస్థితి సిద్ధాంతం, పరమాణు భౌతిక ప్రయోగాలు, నక్షత్ర వర్ణపటశాస్త్రం.
సూర్యుని అంచున ఒక పజిల్
సంపూర్ణ సూర్యగ్రహణం సమయంలో చంద్రుడు కొన్ని సెకన్ల పాటు సూర్యబింబాన్ని కప్పేస్తాడు, అప్పుడు ఉపరితలానికి కొంచెం పైన ఉన్న పలుచని వాయువు తన సొంత కాంతిని చూపుతుంది. ఆ పొరను క్రోమోస్ఫియర్ అంటారు, దాని కాంతిని ఫ్లాష్ స్పెక్ట్రమ్ అంటారు. దాని ప్రకాశవంతమైన రేఖలు మామూలు సూర్యకాంతిలోని నల్లని రేఖలకు చాలా భిన్నమైన స్థానాల్లో ఉండేవని, ఎందుకో ఎవరూ వివరించలేకపోయారని చౌధురి చెబుతాడు.
కాల్షియం అత్యంత స్పష్టమైన ఉదాహరణ. మామూలు సూర్యకాంతిలో తటస్థ కాల్షియం యొక్క ఒక నల్లని రేఖ 422.7 నానోమీటర్ల వద్ద, ఒక ఎలక్ట్రాన్ తక్కువగా ఉన్న కాల్షియం యొక్క రెండు రేఖలు, అంటే H, K రేఖలు, 396.9, 393.4 నానోమీటర్ల వద్ద ఉంటాయి. పై క్రోమోస్ఫియర్లో తటస్థ రేఖ లేదు, H, K రేఖలు చాలా బలంగా ఉన్నాయి. ఆ పొర సూర్యుని ఉపరితలం కంటే చల్లగా ఉంటుందని అప్పట్లో ఖగోళశాస్త్రవేత్తలు అనుకునేవారు, అంటే అయనీకరణ ఎక్కువగా కాదు, తక్కువగా ఉండాలి.
పరమాణువు నుండి ఎలక్ట్రాన్ను తొలగించడాన్ని, సమతాస్థితికి చేరే ఒక రసాయన చర్యలా సాహా పరిగణించాడు. ఆ సమతాస్థితి ఉష్ణోగ్రతపై ఎంతగా ఆధారపడుతుందో పీడనంపై కూడా అంతగా ఆధారపడుతుందని అతను చూపాడు. ఎత్తు పెరిగే కొద్దీ పీడనం తగ్గుతుంది, కాబట్టి అయనీకరణం చెందిన కాల్షియం వాటా ఎత్తుతో పెరుగుతుంది, ఎత్తైన క్రోమోస్ఫియర్లో తటస్థ కాల్షియం దాదాపు మిగలదు. దీనికి సంఖ్యలు పెట్టడానికి ప్రతి మూలకం నుండి ఎలక్ట్రాన్ను తొలగించే శక్తి అతనికి అవసరమైంది, దాన్ని అతను ఫ్రాంక్ అండ్ హెర్ట్జ్, మెక్లెనన్ తదితరులు కొలిచిన అయనీకరణ పొటెన్షియల్స్ నుండి తీసుకున్నాడు. “Ionisation in the solar chromosphere” అనే ఆ పత్రం ఫిలాసఫికల్ మ్యాగజైన్ 40వ సంపుటిలో, 472వ పేజీ నుండి ఉంది.
కాల్షియం రేఖల నుండి ఉష్ణోగ్రత కొలమానం వరకు
హార్వర్డ్ ఖగోళశాస్త్రవేత్తలు నక్షత్రాలను వాటి వర్ణపటాల ఆధారంగా O, B, A, F, G, K, M తరగతులుగా విభజించారు. చౌధురి వివరణలో, వేరువేరు రంగుల నక్షత్రాలు వేరువేరు పదార్థాలతో తయారయ్యాయా అన్నది తేలని ప్రశ్న. “On a physical theory of stellar spectra” పత్రంలో, ఒకే కూర్పు వేరువేరు ఉష్ణోగ్రతల వద్ద వేరువేరు వర్ణపటాలను ఇస్తుందని సాహా చూపాడు.
ఒక వాతావరణ పీడనాన్ని ఊహిస్తే, కాల్షియం పూర్తిగా ఒకసారి అయనీకరణం చెంది, అంటే ఒక ఎలక్ట్రాన్ పోయి, ఉండేది సుమారు 13,000 K వద్ద అని అతను కనుగొన్నాడు. అత్యంత వేడి B నక్షత్రాల్లో తటస్థ రేఖ దాదాపు కనిపించదు, కాబట్టి ఆ నక్షత్రాలను సుమారు 13,000 K వద్ద ఉంచాడు. రెండో ఎలక్ట్రాన్ సుమారు 20,000 K వద్ద వెళ్ళిపోతుంది, అదే H, K రేఖలు మాయమయ్యే చోటును నిర్ణయిస్తుంది. అనేక రేఖల ద్వారా పని చేస్తూ సాహా మొత్తం వర్ణపట వరుసను ఒక ఉష్ణోగ్రత కొలమానంపైకి మ్యాప్ చేశాడని చౌధురి రాశాడు. ఉష్ణోగ్రత 3000 K నుండి 40,000 K వరకు మారుతున్నప్పుడు వర్ణపటాలు భౌతిక ప్రక్రియలను విప్పి చూపుతాయని చెబుతూ అతను పత్రాన్ని ముగించాడు.
సాహా స్కాలర్షిప్పై ఇంగ్లండ్ వెళ్ళి, 1920 నవంబరు నుండి 1921 ఫిబ్రవరి మధ్య లండన్లోని ఇంపీరియల్ కాలేజీలో ఆల్ఫ్రెడ్ ఫౌలర్ ప్రయోగశాలలో పనిచేశాడు. నాలుగో పత్రాన్ని ఫిలాసఫికల్ మ్యాగజైన్ నుండి ఉపసంహరించి, ఫౌలర్ విమర్శతో సుమారు నాలుగు నెలల పాటు తిరగరాసి, 1921లో ప్రొసీడింగ్స్ ఆఫ్ ది రాయల్ సొసైటీలో ప్రచురించారు. సూర్యుని ఉపరితలానికి సాహా 7,500 K వాడాడని, నిజమైన సంఖ్య 5,800 K కు దగ్గరగా ఉందని చౌధురి గమనిస్తాడు.
ఇతరులు ఈ సిద్ధాంతాన్ని త్వరగా అందుకున్నారు. ప్రిన్స్టన్కు చెందిన హెన్రీ నోరిస్ రస్సెల్ దాన్ని వాయువుల మిశ్రమాలకు విస్తరించాడు, ఎస్. రోసెలాండ్ తన 1936 పాఠ్యపుస్తకంలో “సాహా కృషి ఖగోళభౌతికశాస్త్రానికి ఇచ్చిన ప్రేరణను అతిగా అంచనా వేయడం కష్టం” అని రాశాడు.
ఒక అంచనా కొన్ని వారాల్లోనే పరీక్షకు నిలిచింది. వాయువు చల్లగా ఉండే సూర్యమచ్చల వర్ణపటాల్లో పొటాషియం, రుబీడియం, సీసియం రేఖలు ఉంటాయని సాహా ఊహించాడు, 1921 జూలై 9న కాలిఫోర్నియాలోని మౌంట్ విల్సన్ అబ్జర్వేటరీకి చెందిన జార్జ్ ఎల్లరీ హేల్ను ఎవరైనా వెళ్ళి చూడాలని కోరాడు. మౌంట్ విల్సన్లో పనిచేస్తున్న రస్సెల్ ఆగస్టు 3న జవాబిస్తూ, “క్షార లోహాల రేఖల గురించి మీ అంచనాలు పూర్తిగా ధ్రువపడ్డాయి” అని రాశాడు. రుబీడియం ఉందని కూడా జోడించాడు.
సెసీలియా పేన్ సిద్ధాంత గ్రంథం
హార్వర్డ్లో ఉన్న యువ ఇంగ్లిష్ మహిళ సెసీలియా పేన్కు సాహా కృషి తెలుసు. తన సిద్ధాంత గ్రంథం స్టెల్లార్ అట్మాస్ఫియర్స్ను ఆమె 1925 జనవరి 1న పూర్తి చేసినట్లు APS న్యూస్ తేదీ ఇస్తుంది, అందులో ఆమె హార్వర్డ్ వర్ణపటాలపై అతని సమీకరణాలను వాడింది. కొత్తగా కొలిచిన శక్తి స్థాయిలను సాహా సిద్ధాంతంతో కలిపి, B నక్షత్రాలకు సుమారు 20,000 K, M నక్షత్రాలకు 3,000 K ఉష్ణోగ్రతలను ఆమె రాబట్టిందని ఫిజిక్స్ వరల్డ్కు చెందిన సిడ్నీ పెర్కోవిట్జ్ చెబుతాడు.
ఆమె హైడ్రోజన్ ఫలితం ఆశ్చర్యం కలిగించింది. APS న్యూస్ ప్రకారం, సూర్యుని వాతావరణంలో 5,700 K వద్ద సుమారు 200 మిలియన్ హైడ్రోజన్ పరమాణువుల్లో ఒకటి మాత్రమే బామర్ శోషణ రేఖలను ఇచ్చే స్థితిలో ఉంటుంది, కాబట్టి ఆ రేఖలు హైడ్రోజన్ పరిమాణాన్ని తక్కువగా చూపుతాయి. సూర్యునిలో, నక్షత్రాల్లో హైడ్రోజన్, హీలియం ప్రధానంగా ఉన్నాయని ఆమె నిర్ధారణకు వచ్చింది.
సిద్ధాంత గ్రంథానికి బాహ్య పరీక్షకుడైన రస్సెల్ అభ్యంతరం చెప్పాడు, ఆ తర్వాత ఆమె ఏం చేసిందన్న విషయంలో వృత్తాంతాలు వేరువేరుగా ఉన్నాయి. నిర్ధారణను వదిలేయమని అతను ఆమెను ఒప్పించాడని APS న్యూస్ చెబుతుంది. తుది పాఠం ఆ అపారమైన సమృద్ధిని “దాదాపు ఖచ్చితంగా వాస్తవం కాదు” అని పేర్కొందని, 1929లో రస్సెల్ మరో పద్ధతిలో అవే సమృద్ధులకు చేరాడని పెర్కోవిట్జ్ చెబుతాడు.
సమీకరణాన్ని మొదట రాసింది ఎవరు
సాహా తన మొదటి పత్రంలోనే ఒక పూర్వ రచయితకు గుర్తింపు ఇచ్చాడు. బెర్లిన్లో వాల్టర్ నెర్న్స్ట్ ఆధ్వర్యంలో పనిచేసిన భౌతిక రసాయన శాస్త్రవేత్త జాన్ ఎగ్గర్ట్ 1919 పత్రంలో ఆ సంబంధాన్ని రాశాడని, అదే ఏడాది ఎఫ్. ఎ. లిండెమన్ అయస్కాంత తుపానులపై ఫిలాసఫికల్ మ్యాగజైన్లో రాసిన ఒక చిన్న రచనలో దాన్ని రాశాడని చౌధురి కనుగొన్నాడు. ఇతర మూలకాలకు శక్తి సంఖ్యను పొందే మార్గం లేక, ఎగ్గర్ట్ హైడ్రోజన్కు మాత్రమే లెక్కలు వేయగలిగాడు, సాహా సమీకరణానికి మూలంగా అతని పేరు చెప్పాడు.
1921లో లండన్లో లిండెమన్ను కలిసే వరకు అతని రచన గురించి సాహాకు తెలియదని ప్లాస్కెట్కు రాశాడు. లిండెమన్కు తగినంత గుర్తింపు రాలేదని ఆక్స్ఫర్డ్ భౌతికశాస్త్రవేత్తలు భావిస్తారని ప్లాస్కెట్ జవాబిచ్చాడు, కానీ ఆ సందేహం తనకు లేదని, “ఈ భావన ఎంత ఫలవంతమైనదో చూపింది మీరే” అని రాశాడు.
చౌధురి నిర్ధారణ ఏమిటంటే, పరమాణు భౌతిక డేటాతో కలిపితే ఈ సమీకరణం నక్షత్ర వర్ణపటాలను వివరించగలదని మొదట గ్రహించింది సాహా. సమీకరణానికి సాహా పేరు పెట్టడాన్ని ప్రశ్నించే ప్రకటన సాహిత్యంలో తనకు కనిపించలేదని అతను చెబుతాడు. ఫౌలర్ విషయంలో, తాను ఫౌలర్ ప్రయోగశాలలో అతిథినని, సహోద్యోగినని, ఎప్పుడూ శిష్యుడిని కాదని, తన మొదటి మూడు పత్రాలు భారతదేశంలోనే రాశానని సాహా 1946లో ప్లాస్కెట్కు రాశాడు.
అలహాబాద్, కలకత్తా, ఎప్పుడూ లేని ప్రయోగశాల
సిద్ధాంతాన్ని ప్రయోగంతో పరీక్షించడానికి సాహా 1921 ఫిబ్రవరిలో బెర్లిన్లో నెర్న్స్ట్ ప్రయోగశాలకు వెళ్ళాడు. ఆ పని ప్రచురిత పత్రాన్ని ఇవ్వలేదని చౌధురి చెబుతాడు, అయితే వేడి వల్లనే వాయువులు అయనీకరణం చెందగలవని తాను చూపానని సాహా 1921 ఆగస్టులో ఆశుతోష్ ముఖర్జీకి చెప్పాడు. అతను ఖైరా ప్రొఫెసర్గా కలకత్తా తిరిగి వచ్చాడు, 1923 అక్టోబరులో అలహాబాద్కు మారి 1938 వరకు అక్కడ బోధించాడని బంగ్లాపీడియా చెబుతుంది. అక్కడ అతను నిర్మించిన కొలిమి ఇప్పటికీ అలహాబాద్ విశ్వవిద్యాలయ భౌతికశాస్త్ర విభాగం నేలమాళిగలో ఉందని చౌధురి రాశాడు, దాని నుండి 1927లో అతని విద్యార్థులతో కలిసి ఒక చిన్న పత్రం వచ్చింది.
రాయల్ సొసైటీ 1927లో సాహాను ఫెలోగా ఎన్నుకుంది, ఇరవయ్యో శతాబ్దం తొలి దశాబ్దాల్లో ఎన్నికైన నాలుగో భారతీయుడు అతను, రామానుజన్, జగదీశ్ చంద్ర బోస్, సి. వి. రామన్ తర్వాత అని చౌధురి రాశాడు. చరిత్రకారుడు డేవిడ్ డివోర్కిన్ను ఉదహరిస్తూ, సాహా యవ్వనంలో విప్లవకారులతో ఉన్న సంబంధాల గురించి సొసైటీ మొదట గుట్టుగా విచారించిందని ఆయన చెబుతాడు.
చౌధురి ఒక వివాదాన్ని కూడా నమోదు చేస్తాడు. సాహాకు మంచి ప్రయోగ నైపుణ్యాలు లేవని ఎస్. ఎన్. బోస్ అన్నాడు, అది పాలిట్ ప్రొఫెసర్ సి. వి. రామన్కు నచ్చలేదు. ప్లాస్కెట్కు రాసిన 1946 లేఖలో, తాను ఎప్పుడూ రామన్ శిష్యుడిని కాదని సాహా ఖండించాడు: “నేను అతనికి జీవితంలో ఏమీ రుణపడి లేను, పట్టుదలతో కూడిన దురభిప్రాయం, వీలైనప్పుడల్లా నాకు హాని చేసే ప్రయత్నం తప్ప.” ఇది సాహా వైపు మాట మాత్రమే.
సైన్స్ అండ్ కల్చర్, ప్రణాళిక, దామోదర్
1935లో సాహా కలకత్తాలో ఇండియన్ సైన్స్ న్యూస్ అసోసియేషన్ను స్థాపించాడు. 1935 నుండి 1953 వరకు దాని పత్రిక సైన్స్ అండ్ కల్చర్ను, జాతీయాభివృద్ధికి సైన్స్ను వినియోగించాలని వాదించడానికి అతను వాడాడని అతని సహోద్యోగి డి. ఎం. బోస్ చెబుతాడు.
1938 అక్టోబరులో అప్పటి కాంగ్రెస్ అధ్యక్షుడు సుభాష్ చంద్రబోస్ రాష్ట్రాల పరిశ్రమల మంత్రుల సమావేశం ఏర్పాటు చేశాడు, అది జాతీయ ప్రణాళికా కమిటీని ఏర్పాటు చేసింది. జవహర్లాల్ నెహ్రూ అధ్యక్షుడిగా నియమితుడయ్యాడు, సాహా అందులో సభ్యుడని, దాని విద్యుత్, ఇంధన ఉపకమిటీకి అధ్యక్షత వహించాడని, నదీ రవాణా, నీటిపారుదల ఉపకమిటీలో కూడా ఉన్నాడని డి. ఎం. బోస్ చెబుతాడు. స్వయంసమృద్ధ గ్రామాల గాంధేయ ప్రణాళికతో సాహా పోరాడాడని, దాన్ని అతను “రాట్నం, ఎద్దుల బండి మతం” అన్నాడని బోస్ జోడిస్తాడు.
1943 దామోదర్ వరద అతనికి ఒక నిర్దిష్ట ప్రాజెక్టును ఇచ్చింది. బెంగాల్ ప్రభుత్వం బర్ద్వాన్ మహారాజా, సాహా సభ్యులుగా దామోదర్ వరద విచారణ కమిటీని నియమించిందని దామోదర్ వ్యాలీ కార్పొరేషన్ సొంత చరిత్ర పేజీ చెబుతుంది. అమెరికాలోని టెన్నెసీ వ్యాలీ అథారిటీ నమూనాలో ఒక సంస్థను, మొత్తం 1.5 మిలియన్ ఎకరాల అడుగుల సామర్థ్యం ఉన్న ఆనకట్టలను కమిటీ ప్రతిపాదించింది. ఆ అథారిటీకి చెందిన సీనియర్ ఇంజనీర్ డబ్ల్యూ. ఎల్. వూర్డుయిన్ 1944 ఆగస్టులో ప్రాథమిక మెమోరాండం సమర్పించాడు, కార్పొరేషన్ 1948 జూలై 7న ఉనికిలోకి వచ్చింది, స్వతంత్ర భారతదేశపు మొదటి బహుళార్థ నదీలోయ ప్రాజెక్టు ఇదే.
వరద తర్వాత సైన్స్ అండ్ కల్చర్లో సాహా రాసిన వ్యాస పరంపర ఆ పథకాన్ని ప్రతిపాదించిందని, సాహా సూచన మీదే వూర్డుయిన్ను తీసుకువచ్చారని డి. ఎం. బోస్ చెబుతాడు. కేంద్ర ప్రభుత్వం వైపు పనిని ముందుకు నడిపిన ఘనతను, అప్పటి స్వాతంత్ర్యానికి ముందు మంత్రివర్గంలో ఉన్న బి. ఆర్. అంబేద్కర్కు కార్పొరేషన్ పేజీ ఇస్తుంది. టెన్నెసీ నమూనాను భారతదేశానికి అనువర్తింపజేసే బ్లూప్రింట్ ఘనతను బోస్ సాహాకు ఇస్తాడు, అయితే బొగ్గు సమృద్ధిగా ఉన్న లోయలో నీటిపారుదలను, జలవిద్యుత్తును కలపడం పొరపాటని భావించి, ఆడిట్ కోరాడు.
పార్లమెంటులో ఒక స్థానం
ఎన్నికల సంఘం మొదటి సార్వత్రిక ఎన్నికల నివేదిక, కలకత్తా నార్త్ వెస్ట్లో రివల్యూషనరీ సోషలిస్ట్ పార్టీకి చెందిన “మేఘనాథ్ షా”ను విజేతగా చూపుతుంది: అతనికి 74,124 ఓట్లు (53.05 శాతం), కాంగ్రెస్కు చెందిన ప్రభు దయాళ్ హిమత్సింగ్కాకు 51,168 ఓట్లు (36.62 శాతం), పోలింగ్ 36.52 శాతం. సాహా స్వతంత్ర అభ్యర్థిగా గెలిచాడని ది స్టేట్స్మన్లో శ్యామల్ భద్ర రాస్తాడు.
1952లో పార్లమెంటులోకి ప్రవేశించినప్పుడు, యవ్వనంలో రాజకీయ ఉద్యమం తప్ప “1930 వరకు నేను దంతపు గోపురంలో బతికాను” అని సాహా వివరించినట్లు డి. ఎం. బోస్ ఉటంకిస్తాడు. మొదటి పంచవర్ష ప్రణాళికపై సాహా విమర్శనాత్మక సంపాదకీయాలు రాశాడని, అణుశక్తిని హోమీ భాభా ఆధ్వర్యంలో ఉంచాలన్న నెహ్రూ నిర్ణయం అతన్ని నిరాశపరిచి ఉంటుందని బోస్ చెబుతాడు. ప్రణాళికా సంఘం సమావేశం కోసం న్యూఢిల్లీ వెళ్ళినప్పుడు 1956 ఫిబ్రవరి 16న సాహా మరణించాడని బంగ్లాపీడియా చెబుతుంది.
న్యూక్లియర్ ఫిజిక్స్ సంస్థ
సాహా 1938లో పాలిట్ పీఠాన్ని స్వీకరించాడు. 1939లో ఓట్టో హాన్, ఫ్రిట్జ్ స్ట్రాస్మన్ కనుగొన్న విచ్ఛిత్తిలో అతను అణు విజ్ఞానం యొక్క వాగ్దానాన్ని చూశాడని, 1940 నాటికి అణు భౌతికశాస్త్రాన్ని స్నాతకోత్తర పాఠ్యప్రణాళికలో చేర్చాడని, ఆవేశిత కణాలను వేగవంతం చేసే యంత్రమైన ఒక చిన్న సైక్లోట్రాన్ను కొనకుండా తానే నిర్మించాలని నిర్ణయించాడని సాహా ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ న్యూక్లియర్ ఫిజిక్స్ చెబుతుంది. నెహ్రూ మధ్యవర్తిత్వంతో దొరబ్జీ టాటా ట్రస్ట్ నుండి 60,000 రూపాయలు వచ్చాయని డి. ఎం. బోస్ చెబుతాడు.
శ్యామా ప్రసాద్ ముఖర్జీ శంకుస్థాపన చేశాడు, సంస్థ 1949లో స్థాపితమైందని ఇన్స్టిట్యూట్ చెబుతుంది. ఐరీన్ జోలియో క్యూరీ 1950 జనవరి 11న భవనాన్ని ప్రారంభించింది, ఆ తేదీని ఇప్పుడు వ్యవస్థాపక దినంగా జరుపుకుంటారు. శంకుస్థాపనకు 1948ని, ప్రారంభానికి 1951ని డి. ఎం. బోస్, బంగ్లాపీడియా ఇస్తాయి. అతని మరణం తర్వాత సంస్థకు సాహా పేరు పెట్టారు.
ఏడు నామినేషన్లు, బహుమతి లేదు
ఆర్కైవ్ అతని నామినేషన్లను ఇలా చూపుతుంది: ఫిజిక్స్ 1930లో రెండు (దేహేంద్ర బోస్, శిశిర్ మిత్ర నుండి), తర్వాత 1937లో ఆర్థర్ కాంప్టన్, 1939లో మిత్ర, 1940లో కాంప్టన్, 1951లో మిత్ర, 1955లో మిత్ర. 1951లో సాహా స్వయంగా ఆర్నాల్డ్ జోమర్ఫెల్డ్ను నామినేట్ చేశాడు.
నోబెల్ కమిటీ పత్రాల ఆధారంగా పనిచేసిన సింగ్, రీస్ 1930 వివరాలను ఇస్తారు. నామినేట్ చేయడానికి 39 మందిని ఆహ్వానించగా 37 మంది చేశారు, 21 చెల్లుబాటయ్యే సిఫార్సులు వచ్చాయి. రామన్కు 10, సాహాకు రెండు వచ్చాయి, రెండూ కలకత్తా నుండే, 1930 జనవరి 25 నాటి ఒక ఉమ్మడి లేఖలో. కాంప్టన్ నామినేట్ చేయాలనుకుంటున్నాడని 1929 సెప్టెంబరు 30న నీల్స్ బోర్కు సాహా రాసినా, ఆ ఏడాది ఏ పాశ్చాత్య శాస్త్రవేత్తా సాహాను నామినేట్ చేయలేదని రచయితలు చెబుతారు. ఆర్కైవ్ ప్రకారం కాంప్టన్ 1937, 1940లలో అతన్ని నామినేట్ చేశాడు, 1930లో కాదు.
సాహా కృషిపై భూభౌతికశాస్త్రవేత్త కార్ల్హైమ్ గిల్లెన్షోల్డ్ నాలుగు పేజీల కంటే కొంచెం ఎక్కువ నివేదిక రాశాడు. ఖగోళభౌతికశాస్త్రానికి అది చాలా ముఖ్యమైనదని కమిటీ చెప్పింది, కానీ సింగ్, రీస్ అనువాదంలో అది “కొత్త భౌతిక ఆవిష్కరణగా చూడడం కష్టం” అంది, తెలిసిన డేటా అనువర్తనమే అది. ఎంపిక చేసిన వికిరణ పీడనంపై అతని కృషి అయనీకరణ సమీకరణానికి తార్కిక పరిణామం అని కమిటీ తీర్పు ఇచ్చింది. రచయితలు తమ సొంత అభిప్రాయాన్ని జోడిస్తారు: రామన్ ప్రభావానికి ఒక పాదరస దీపం, ఒక వర్ణపటమాపకం సరిపోయాయి, సాహా కృషికి పెద్ద టెలిస్కోపులు, అధిక ఉష్ణోగ్రత ప్రయోగాలు అవసరమయ్యాయి, వాటిని కొద్ది ప్రయోగశాలలే నడపగలవు. 1930లో జాగ్రత్తగా పరిశీలించిన ముగ్గురు అభ్యర్థుల్లో సాహా ఒకడని, నోబెల్ ప్రకటన మాటల్లో “నక్షత్రాల్లో శక్తి ఉత్పత్తికి సంబంధించిన ఆవిష్కరణల” కోసం 1967లో హాన్స్ బెతే గెలిచే వరకు ఇరవయ్యో శతాబ్దం తొలి దశాబ్దాల్లో ఈ బహుమతి ఏ ఖగోళభౌతికశాస్త్రవేత్తకూ దక్కలేదని చౌధురి గమనిస్తాడు.
ఆర్కైవ్ నామినేటర్లను చూపుతుంది, కారణాలను కాదు, ఇక్కడ వాడిన మూలాల్లో ఏదీ 1930 తర్వాత కమిటీ ఆలోచనను నివేదించలేదు. సాహాకు చివరి నామినేషన్ 1955లో శిశిర్ మిత్ర నుండి వచ్చింది.
మూలాలు మరియు మరింత చదవడానికి
- Arnab Rai Choudhuri (Indian Institute of Science), How the Saha Ionization Equation Was Discovered, arXiv 1810.10898 (Physics News, Indian Physics Association)
- Arnab Rai Choudhuri, The Interaction of Matter and Radiation: The Physics of CV Raman, SN Bose and MN Saha, Part 2, arXiv 2410.00008
- Rajinder Singh and Falk Riess, CV Raman, MN Saha and the Nobel Prize for the Year 1930, Indian Journal of History of Science 34(1), 1999 (based on the Nobel Committee's documents)
- Nobel Prize Nomination Archive: Meghnad N Saha (nominee in 7 nominations, nominator in 1)
- Nobel Prize Nomination Archive: Physics 1930, list of nominees and nominators
- Nobel Prize in Physics 1967: summary (Hans Bethe)
- DM Bose, Meghnad Saha Memorial Lecture, 1965, Proceedings of the National Institute of Sciences of India 33A (1967)
- Saha Institute of Nuclear Physics: Brief History
- Damodar Valley Corporation: Overview (archived copy of the official page)
- Election Commission of India, Statistical Report on the General Elections, 1951, to the First Lok Sabha, Volume 1 (archived copy)
- Banglapedia: Saha, Meghnad
- Richard Williams, January 1, 1925: Cecilia Payne Gaposchkin and the day the universe changed, APS News (American Physical Society), January 2015
- Sidney Perkowitz, Cecilia Payne-Gaposchkin: the woman who found hydrogen in the stars, Physics World (8 March 2022)
- Shyamal Bhadra, Saha in Politics, The Statesman (opinion, 23 May 2024)
ఈ వ్యాసం AI సాధనాల సహాయంతో పరిశోధించి రాయబడింది మరియు కచ్చితత్వం కోసం సవరించబడింది. ఇది సాధారణ సమాచారం మరియు చర్చ కోసం మాత్రమే, వృత్తిపరమైన సలహా కాదు. మా సంపాదకీయ ప్రమాణాలు మరియు నిరాకరణ చూడండి. తప్పు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి.
నచ్చిందా? తదుపరిది పొందండి.
ఒకసారి ఒక మంచి వ్యాసం, నేరుగా మీ ఇన్బాక్స్కు. స్పామ్ లేదు, ఎప్పుడైనా ఆపవచ్చు.