ஜே. ஆர். டி. டாடா இந்தியாவின் விமானி உரிமம் எண் 1ஐப் பெற்றார், 1932 அக்டோபர் 15 அன்று கராச்சியிலிருந்து பம்பாய்க்கு முதல் டாடா விமான அஞ்சலைக் கொண்டு சென்றார், 25 ஆண்டுகள் ஏர் இந்தியாவின் தலைவராக இருந்தார்

1932 அக்டோபர் 15 அன்று ஜே. ஆர். டி. டாடா, பின்னாளில் இந்தியாவின் முதல் விமான நிறுவனமாக ஆனதன் முதல் அஞ்சலைச் சுமந்துகொண்டு, கராச்சியிலிருந்து ஓர் இரண்டாம் கை பஸ் மோத் விமானத்தில் புறப்பட்டு, அதே நாளில் பம்பாய்க்கு வெளியே ஜுஹு சேற்றுத் திடலில் தரையிறங்கினார். 28 வயதில், இந்தியாவின் விமானி உரிமம் எண் 1ஐ மூன்று ஆண்டுகள் எட்டு மாதங்களாக அவர் வைத்திருந்தார்.

அந்த விமான நிறுவனம் ஏர் இந்தியாவாக வளர்ந்தது; அது 1948 ஜூன் 8 அன்று பம்பாயிலிருந்து லண்டனுக்குப் பறக்கத் தொடங்கியது. 25 ஆண்டுகள் அதன் தலைவராக இருந்த டாடா, 1992இல் பாரத ரத்னா பெற்றார்.

1929 பிப்ரவரி 10 அன்று வழங்கப்பட்ட உரிமம் எண் 1

ஜெஹாங்கீர் ரத்தன்ஜி தாதாபாய் டாடா 1904இல் பாரிஸில் பிறந்தார்; ஆர். டி. டாடாவுக்கும் அவரது பிரெஞ்சு மனைவி சூனிக்கும் பிறந்த நான்கு பிள்ளைகளில் இரண்டாமவர் என்கின்றன டாடா குழுமத்தின் மரபுப் பக்கங்கள். அவர் 1925இல் பம்பாய்க்கு இடம்பெயர்ந்து, டாடா குழுமத்தில் ஊதியமில்லாத பயிற்சிப் பணியில் சேர்ந்தார் என்று ஸ்மித்சோனியனின் ஏர் & ஸ்பேஸ் இதழ் தெரிவிக்கிறது.

பம்பாயில் ஒரு பறக்கும் கழகம் தொடங்கியபோது அவர் பறக்கக் கற்றுக்கொண்டார். இந்தியா மற்றும் பர்மா ஏரோ கிளப் அவரது சான்றிதழை 1929 பிப்ரவரி 10 அன்று வழங்கியது; மூன்று மணி 45 நிமிட வான்பறப்புக்குப் பின் அவர் தகுதி பெற்றார் என்கிறது ஏர் & ஸ்பேஸ். விமானி உரிமம் எண் 1ஐப் பெற்ற முதல் இந்தியர் என்று இந்திய சிவில் விமானப் போக்குவரத்து அமைச்சகம் அவரைப் பட்டியலிடுகிறது. பல ஆண்டுகள் கழித்து தன் வாழ்க்கை வரலாற்றாசிரியர் ஆர். எம். லாலாவிடம் அவர் சொன்னார்: “அதில் எண் 1 இருந்தது அதை வைத்திருப்பதில் என் பெருமையைக் கூட்டியது.”

ஒரு வருடம் கழித்து, இங்கிலாந்துக்கும் இந்தியாவுக்கும் இடையே தனியாகப் பறக்கும் முதல் இந்தியருக்கான ஆகா கானின் 500 பவுண்டு பரிசுப் போட்டியில் அவர் கலந்துகொண்டார். அவர் ஒரு ஜிப்சி மோத் விமானத்தில் கராச்சியிலிருந்து குரோய்டன் வரை பறந்தார் என்றும், பிற்காலத்தில் இந்திய விமானப்படையின் தலைமைப் பணியாளர் ஆன 18 வயது ஆஸ்பி இன்ஜினியர் போட்டியை வென்றார் என்றும் ஏர் & ஸ்பேஸ் சொல்கிறது.

ஆறு வாரங்கள் கழித்து, ஒரு விமான அஞ்சல் வழித்தடத்துக்கான முன்மொழிவு

உரிமம் பெற்று ஆறு வாரங்கள் கழித்து, 1929 மார்ச்சில், டாடா சன்ஸ் தன் முதல் விமான அஞ்சல் முன்மொழிவை காலனிய அரசிடம் சமர்ப்பித்தது. தென் ஆப்பிரிக்காவைச் சேர்ந்த முன்னாள் ராயல் ஏர் ஃபோர்ஸ் விமானி நெவில் வின்சென்ட், துணைக்கண்டத்தின் மேல் நில அளவையாளராகவும் சாகசக் காட்சி விமானியாகவும் பறந்துகொண்டிருந்தவர், கூட்டாளியும் முதன்மை விமானியும் ஆனார். இங்கிலாந்திலிருந்து இம்பீரியல் ஏர்வேஸ் அஞ்சலைக் கொண்டுவந்து சேர்க்கும் கராச்சியிலிருந்து பம்பாய், மெட்ராஸ் வரையிலான வாராந்திர சேவை அது. ரயிலில் கிட்டத்தட்ட 45 மணி நேரத்துக்கு எதிராக பம்பாய் சுமார் எட்டு மணி நேர தூரத்தில் இருக்கும்; இரண்டு விமானங்கள், அரசின் செலவு ரூ 100,000 முதல் 125,000 வரை; ஆனால் அரசு வறுமையைக் காரணம் காட்டியது.

ஒப்பந்தத்தை 1932 ஏப்ரல் 24 எனக் குறிக்கிறது ஏர் & ஸ்பேஸ். ஒப்பந்தம் பத்து ஆண்டுகளுக்கு நீடித்தது, பிரிட்டிஷ் குடிமக்களையே பணியமர்த்தவும் பிரிட்டிஷ் விமானங்களையே பயன்படுத்தவும் நிறுவனத்தை வற்புறுத்தியது, எடுத்துச் செல்லும் அஞ்சலின் ஒரு பவுண்டுக்கு சிறிய தொகையை மட்டுமே தந்தது. டாடாவின் சொந்த வரலாற்றின்படி, நிறுவனம் ஒரு சிறிய மானியம் கேட்டது, மறுக்கப்பட்டது; இம்பீரியல் ஏர்வேஸுடன் இணைப்பதற்காக கராச்சியில் அனுப்புநர்கள் செலுத்திய தபால்தலை கூடுதல் கட்டணத்தில் இயக்க முடிவு செய்தது. தொடக்க முதலீடு ரூ 200,000 (ரூ 2 லட்சம்); டாடா சன்ஸ் தலைவர் சர் தோராப் டாடா முதலில் “சிறிதும் உற்சாகம் காட்டவில்லை” என்கிறது அந்த வரலாறு.

அந்த நிபந்தனைகளில் ஏன் முன்னேறினார்கள் என்று பின்னர் கேட்கப்பட்டபோது, தானும் வின்சென்ட்டும் “விமானப் போக்குவரத்தின் எதிர்காலத்தில் நம்பிக்கை வைத்திருந்தோம்” என்று டாடா சொன்னார்.

1932 அக்டோபர் 15 பறப்பு

தொடக்க விழா செப்டம்பர் 15க்கு நிர்ணயிக்கப்பட்டது; ஆனால் பருவமழை, பம்பாய்க்கு வடக்கே கடற்கரையில் காய்ந்த சேற்றுத் திடலாக இருந்த ஜுஹுவை தரையிறங்க முடியாத அளவுக்கு மென்மையாக்கியது. அது காய ஒரு மாதம் ஆனது. இறுதியாக, அக்டோபர் 15 அன்று, கராச்சியின் டிரிக் ரோடு விமான நிலையத்தில் பறக்கும் கண்ணாடியுடனும் வழிகாட்ட ஒரு ஸ்லைடு ரூலுடனும் டாடா பஸ் மோத்தில் ஏறினார்.

சுமையைப் பற்றிய கணக்குகள் வேறுபடுகின்றன. அவர் 120 பவுண்டு (சுமார் 54 கிலோ) அஞ்சலைக் கொண்டுசென்றார் என்கிறது ஏர் & ஸ்பேஸ். 4 அணா தபால்தலை ஒட்டிய 25 கிலோ கடிதங்கள் என்கின்றன லைவ் ஹிஸ்டரி இந்தியாவும் தி பெட்டர் இந்தியாவும். 600 மைல் வழியின் ஏறக்குறைய பாதியான அகமதாபாதில், எரிபொருள் இரண்டு கேலன் தகரங்களில் மாட்டு வண்டியில் வந்தது. ஏர் & ஸ்பேஸ் மேற்கோள் காட்டும் டாடாவின் நினைவுப்படி, “ஒரு எலுமிச்சைச் சாறும் செய்தியாளர்களுடன் ஒரு சிறு உரையாடலும் முடிந்த பின்” 20 நிமிடங்களில் அவர் மீண்டும் புறப்பட்டார்.

அவரது சொந்த விவரிப்பில், பஸ் மோத் மணிக்கு “மிரளவைக்கும்” நூறு மைல் வேகத்தில் முனகிச் சென்றது. “வானொலி இல்லை, எந்த வகையான வழிகாட்டும் அல்லது தரையிறங்கும் உதவியும் இல்லை” என்று அவர் நினைவுகூர்ந்தார்; பம்பாயில் விமான நிலையமும் இல்லை.

மெட்ராஸுக்கான அஞ்சல், வின்சென்ட் ஓட்டிய இரண்டாவது பஸ் மோத்தில் தொடர்ந்தது; அவர் இரவை பெல்லாரியில் கழித்தார். மெட்ராஸில் வந்து சேர்ந்த நாளை 1932 அக்டோபர் 17 எனத் தருகிறது மெட்ராஸ் மியூசிங்ஸ்.

100 சதவீத நேரந்தவறாமை கொண்ட ஒரு ஆண்டு

1933 முதல் 1934 வரையிலான தன் அறிக்கையில், இந்திய சிவில் விமானப் போக்குவரத்து இயக்குநரகம், பருவமழைக் காலம் உட்பட, 1933 அக்டோபர் 10 வரையிலான ஓர் ஆண்டை 100 சதவீத நேரந்தவறாமையுடன் முடித்ததற்காக சேவையைப் பாராட்டியது. முதல் முழு ஆண்டில் அந்த நிறுவனம் 160,000 மைல் பறந்து 23,800 பவுண்டு அஞ்சல் மற்றும் சரக்கையும் 155 பயணிகளையும் சுமந்தது என்று ஏர் & ஸ்பேஸ் தெரிவிக்கிறது.

பருவமழை இன்னும் ஜுஹுவை மூடியது; எனவே ஆண்டுதோறும் நிறுவனம் இரண்டு விமானங்களையும் மூன்று விமானிகளையும் மூன்று இயந்திரப் பணியாளர்களையும் பூனாவின் (புனே) ஒரு மைதானத்துக்கு மாற்றியது என்கிறது டாடாவின் கணக்கு. 1936க்குப் பிறகு வருவாய் உயர்ந்தது; அப்போது பிரிட்டிஷ் பேரரசு அஞ்சல் சேவை, கூடுதல் கட்டணம் இல்லாமல் முதல் வகுப்பு அஞ்சலை வான்வழியாகக் கொண்டுசெல்லத் தொடங்கியது. பெரிய விமானங்கள், ஒரு விமானிப் பயிற்சி மையம், 1937இல் பம்பாய்-டெல்லி சேவை ஆகியவை தொடர்ந்தன. பிறகு இரண்டாம் உலகப் போருக்காக இந்திய அரசு நிறுவனத்தின் சேவைகளைக் கையகப்படுத்தியது; வின்சென்ட் பயணம் செய்த ஓர் ஆர்ஏஎஃப் ஹட்சன் விமானம் பிரான்ஸ் கடற்கரைக்கு அப்பால் சுட்டு வீழ்த்தப்பட்டதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டபோது அவர் உயிரிழந்தார் என்கிறது டாடாவின் வரலாறு.

டாடா ஏர் லைன்ஸிலிருந்து ஏர் இந்தியா இன்டர்நேஷனல் வரை

1946இல், அதுவரை டாடா சன்ஸின் ஒரு பிரிவாக இருந்த டாடா ஏர் லைன்ஸ், ஏர்-இந்தியா என்ற கூட்டுப் பங்கு நிறுவனமாக ஆனது. பிரிவினைக்குப் பிந்தைய குழப்பத்தில், 1947 அக்டோபரில் டாடாக்கள் ஐரோப்பாவுக்கான ஒரு சேவையை முன்மொழிந்து, அரசு ஒப்புக்கொள்ளும் முன்பே மூன்று லாக்ஹீட் கான்ஸ்டெலேஷன்களை ஆர்டர் செய்தனர். அவர்களின் திட்டம் அரசுக்கு 49 சதவீதமும், டாடாக்களுக்கு 25 சதவீதமும், மீதியை பொதுமக்களுக்கும் தந்தது; அரசு மேலும் 2 சதவீதம் வாங்கும் விருப்பத்துடன். சில வாரங்களுக்குள் ஒப்புதல் வந்தது என்கிறார் டாடா.

1948 ஜூன் 8 அன்று ஏர்-இந்தியா இன்டர்நேஷனல் தன் ஐரோப்பிய சேவையைத் தொடங்கியது. அதன் முதல் விமானமான, மலபார் பிரின்சஸ் என்று பெயரிடப்பட்ட லாக்ஹீட் கான்ஸ்டெலேஷன், 35 பயணிகளுடன் பம்பாயிலிருந்து கெய்ரோ, ஜெனிவா வழியாக லண்டனுக்குப் பறந்தது. பிரதமர் ஜவஹர்லால் நேருவின் நல்லெண்ணச் செய்திகளை பிரிட்டன், எகிப்து, சுவிட்சர்லாந்தின் தலைவர்களுக்கு எடுத்துச் சென்றபடி டாடா அதில் இருந்தார் என்கிறது ஏர்வேஸ் இதழ். 1948 ஜூன் 3 தேதியிட்ட டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா விளம்பரம் பயணச்சீட்டை ரூ 1,720 என விலை குறித்தது.

தலைவர் இருக்கையில் இருபத்தைந்து ஆண்டுகள்

1953இல் தனியார் விமான நிறுவனங்களை ஒரு அரசு கழகத்தில் இணைக்க அரசு முடிவு செய்தது. டாடாவின் ஆலோசனை, ஏற்கப்பட்டது, ஒன்று உள்நாட்டுக்கும் மற்றொன்று சர்வதேசத்துக்கும் என இரண்டு கழகங்கள். 1953 மே 28 முதல் அமலில் இருந்த விமானக் கழகங்கள் சட்டத்தின் கீழ் இந்தியன் ஏர்லைன்ஸும் ஏர் இந்தியா இன்டர்நேஷனலும் உருவாக்கப்பட்டன; டாடா ஏர்-இந்தியாவின் தலைவராகவும் இந்தியன் ஏர்லைன்ஸின் இயக்குநராகவும் ஆனார். அவர் ஊதியம் பெறவில்லை என்கிறது கலீஜ் டைம்ஸ்.

ஏர்-இந்தியாவின் முதல் ஜெட், ஒரு போயிங் 707, 1960 பிப்ரவரியில் வந்தது என்கிறது ஏர் இந்தியா கலெக்டர் நேர அட்டவணைக் காப்பகம். தேசிய வான் மற்றும் விண்வெளி அருங்காட்சியகத்தின் முன்னாள் விமானப் போக்குவரத்துக் காப்பாளர் ஆர். இ. ஜி. டேவிஸ் ஏர் & ஸ்பேஸில், “ஏர்-இந்தியாவின் விமானக் குழு எப்போதும் நவீனமாகவும் போட்டித்திறனுடனும் இருந்தது” என்றார். அட்டவணைப்படி நடக்கும் வணிக விமானப் பயணத்துக்கான 1979 டோனி ஜானஸ் விருது டாடாவுக்குச் சென்றது, அதைப் பெற்ற முதல் ஆசியர் அவர் என்று டாடா மத்தியக் காப்பகம் பதிவு செய்கிறது. டாடாவின் நிறுவன வரலாற்றில், இரண்டு இருக்கை பஸ் மோத்திலிருந்து போயிங் 747 வரை 46 ஆண்டு விமானப் போக்குவரத்து வாழ்க்கை.

டாடா தேசியமயமாக்கலை எதிர்த்தார். 1953இல் நேருவுக்கு அனுப்பிய தந்தி, “தேசியமயமாக்கல் திட்டம் சரியானதல்ல; அது ஒரு திறமையான, தன்னிறைவு பெற்ற விமானப் போக்குவரத்து அமைப்பை உருவாக்காது” என்றது. தன் கடிதத்தில் நேரு அவரது “தெளிவான வருத்தத்தை” குறிப்பிட்டார். தலைவர் பதவி 1978 தொடக்கத்தில் முடிந்தது. மொரார்ஜி தேசாய் அரசு 1978 பிப்ரவரி 1 அன்று அவரை நீக்கியது என்கிறது கலீஜ் டைம்ஸ்; டாடா குழுமத்தின் சொந்தப் பக்கங்கள் ஓர் இடத்தில் 1978 என்றும் மற்றொரு இடத்தில் 1977 என்றும் தருகின்றன.

கௌரவங்கள், 78 வயதில் ஒரு பறப்பு

பத்ம விபூஷண் முதலில் வந்தது: 1955 ஜனவரி 26 தேதியிட்ட இந்திய அரசிதழ் அவரை விருதாளர்களில் பட்டியலிடுகிறது. டாடா சன்ஸின் தலைவர் பதவி 1938இல், அவரது 34ஆவது வயதில், வந்தது; 1991இல் அவர் விலகி, ரத்தன் என். டாடாவிடம் ஒப்படைத்தார்.

பாரத ரத்னா 1992இல் தொடர்ந்தது. அந்த ஆண்டு மூன்று விருதுகள் என்று உள்துறை அமைச்சகப் பதிவுகள் காட்டுகின்றன: மௌலானா அபுல் கலாம் ஆசாத் (மறைவுக்குப் பின்), டாடா, சத்யஜித் ரே. குடியரசுத் தலைவர் ஆர். வெங்கடராமன் 1992 மார்ச்சில் ராஷ்டிரபதி பவனில் அதை வழங்கினார் என்று டாடா மத்தியக் காப்பகம் பதிவு செய்கிறது. டாடா குழுமத்தின் சுயவிவரம் மேற்கோள் காட்டுகிறபடி, அவரது எதிர்வினை: “நானா? எனக்குத் தகுதி இல்லை.” ஐக்கிய நாடுகள் மக்கள்தொகை விருது 1992 செப்டம்பர் 17 அன்று நியூயார்க்கில் அவரை வந்தடைந்தது. ஹோமி பாபாவும் அணுத் திட்டமும் கதையில் சொல்லப்படும் டாடா அடிப்படை ஆராய்ச்சி நிறுவனத்துக்கும் அவரது ஆதரவு இருந்தது. அவர் 1993 நவம்பர் 29 அன்று ஜெனிவாவில் காலமானார்.

முதல் பறப்பிலிருந்து சரியாக ஐம்பது ஆண்டுகள் கழித்து, 1982 அக்டோபர் 15 அன்று, பொருத்தமான பஸ் மோத் எதுவும் கிடைக்காததால், 78 வயதில் டாடா ஒரு லெப்பர்ட் மோத் விமானத்தில் கராச்சியிலிருந்து பம்பாய்க்குப் பறந்தார். அவர் தரையிறங்கிய ஜுஹுவில் சுமார் 1,500 விருந்தினர் கூட்டம் காத்திருந்தது. ஏன் அப்படிச் செய்தீர்கள் என்று கேட்டபோது, அந்தப் பறப்பு இளைஞர்களிடம் “உற்சாகத்தின் ஒரு தீப்பொறியை மீண்டும் தூண்டும்” என்று நம்புவதாகச் சொன்னார். இந்தியாவில் சிவில் விமானப் போக்குவரத்தின் பொன்விழாவுக்கான நினைவுத் தபால்தலை 1982இல் வெளியிடப்பட்டது.

பிறகு

டாடாவின் அபிமானியான விண்வெளி வீராங்கனை கல்பனா சாவ்லா, தன் முதல் விண்வெளிப் பயணத்தில் எடுத்துச் சென்ற 1932 தொடக்கப் பறப்பின் ஒரு புகைப்படத்தை டாடா மத்தியக் காப்பகம் வைத்துள்ளது. இன்றைய விமான நிலையங்களுக்கு, இந்தியாவின் விமான நிலைய வளர்ச்சி கட்டுரையைப் பாருங்கள்.

டாடா சன்ஸ் 2021 அக்டோபர் 8 அன்று வெற்றி பெற்ற ஏலதாரர் என அறிவிக்கப்பட்டது. ஒப்படைப்பு 2022 ஜனவரி 27 அன்று நடந்தது; அன்று புதுதில்லியில் உள்ள விமான நிறுவனத்தின் தலைமையகத்தில், டாடா குழுமத்தின் ஹோல்டிங் நிறுவனத்தின் துணை நிறுவனமான டலேஸ் பிரைவேட் லிமிடெட்டுக்கு அரசு ஏர் இந்தியாவை வழங்கியது. விலை ரூ 18,000 கோடி; அதில் ரூ 2,700 கோடி பணமாகவும், ரூ 15,300 கோடி வாங்குபவர் ஏற்ற கடனாகவும். டாடா சன்ஸ் தலைவர் என். சந்திரசேகரன் ஊழியர்களுக்கு எழுதினார்: “இத்தனை ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு ஏர் இந்தியாவை டாடா குடும்பத்துக்குள் மீண்டும் வரவேற்பதில் நாங்கள் பெருமைப்படுகிறோம்.”