1469 இல் பிறந்த குரு நானக் கர்தார்பூரில் முதல் சீக்கிய சமூகத்தை நிறுவினார்; 1,430 பக்க நூலில் 974 பாடல்களை விட்டுச் சென்றார்

குரு நானக் 1469 இல் இன்று பாகிஸ்தானில் உள்ள நங்கானா சாஹிப், அன்றைய லாகூர் அருகிலுள்ள ராய் போய் தி தல்வண்டி கிராமத்தில் பிறந்து, 1539 இல் ராவி ஆற்றங்கரையிலுள்ள கர்தார்பூரில் மறைந்தார். அந்த ஆண்டுகளுக்கு இடையே அவர் முதல் சீக்கிய சமூகத்தை நிறுவினார்; சீக்கிய நம்பிக்கையின் 1,430 பக்க நூலான குரு கிரந்த் சாஹிப்பை அவரது பாடல்கள் தொடங்குகின்றன.

இந்தியாவின் 2011 கணக்கெடுப்பு 2.08 கோடி சீக்கியர்களை, மக்கள்தொகையில் 1.7 சதவீதத்தை, எண்ணியது. நிறுவனரின் சொந்த வாழ்க்கைக்கான மூலங்கள் அவரது பாடல்கள், ஆரம்பகாலச் சீக்கியக் கவிஞர் பாய் குர்தாஸின் எழுத்துகள், குருவின் மரபு வாழ்க்கைக் கதைகளான ஜனம்சாகிகள். கீழே உள்ள ஒவ்வொரு கணக்கும் அதைத் தரும் மூலத்துக்கே உரியதாகக் குறிக்கப்படுகிறது; மூலங்கள் வேறுபடும் புள்ளிகள் அவை வரும் இடத்தில் சொல்லப்படுகின்றன.

லாகூர் அருகே ஒரு கிராமம், சுல்தான்பூரில் ஒரு கிடங்கு

1920 இல் உருவாக்கப்பட்டதும், சீக்கிய குருத்வாராக்களின் உச்ச ஆளும் அமைப்பு என்று தன்னைக் குறிப்பிடுவதுமான சிரோமணி குருத்வாரா பிரபந்தக் கமிட்டி (எஸ்ஜிபிசி), அவரது பிறந்த தேதியை 1469 ஏப்ரல் 15 என்று தருகிறது. அக்டோபர் அல்லது நவம்பரில் வரும் கார்த்திகை முழுநிலவில் பிறந்தநாள் கொண்டாடப்படுகிறது என்றும் அதன் பக்கம் சொல்கிறது. மாதம் நீண்டகாலக் கேள்வி. கார்த்திகைத் தேதி பாலா ஜனம்சாகியிலிருந்து வருவதாக பிரிட்டானிகா தடம் காண்கிறது; பாட்டியாலா பஞ்சாபி பல்கலைக்கழகத்தின் பஞ்சாப் வரலாற்றுப் படிப்புகள் துறையின் முன்னாள் தலைவர் கிர்பால் சிங், புராதன, மிஹர்பான் ஜனம்சாகிகள் இரண்டும் வைசாகத்தை (ஏப்ரல் முதல் மே வரை) தருகின்றன என்று குறிப்பிட்டு, வைசாகமே சரி என்று முடிவு செய்கிறார்.

அவரது தந்தை மெஹ்தா காலு, பேடி கத்ரி சாதியைச் சேர்ந்த கிராம வருவாய் அதிகாரி (பட்வாரி) என்று கிர்பால் சிங் எழுதுகிறார்; கத்ரிகளை வணிகச் சமூகம் என்று பிரிட்டானிகா விவரிக்கிறது. அவரது தாய் திரிப்தா; அவர்கள் இல்லத்தின் புனிதத் தலமாக நங்கானா சாஹிப்பில் உள்ள குருத்வாரா ஜனம் அஸ்தானத்தை எஸ்ஜிபிசி பெயரிடுகிறது. நானக்குக்கு நானகி என்ற ஒரு மூத்த சகோதரி இருந்தார்; அவரது திருமணத்துக்குப் பிறகு நானக் சுல்தான்பூர் லோதியில் அவர் வீட்டில் வாழ்ந்தார். அங்கே அவர் ஒரு தானியக் கிடங்கில் பணியாற்றினார் என்கிறது பிரிட்டானிகா. அந்த வேலையை முஸ்லிம் ஆளுநர் தௌலத் கான் லோதியின் கீழ் என்று கிர்பால் சிங்கும், ஹார்வர்டு பல்கலைக்கழகப் பதிப்பக அறிமுகத்தில் நிக்கி-குனிந்தர் கௌர் சிங்கும் வைக்கின்றனர். அவர் சுலக்னியை மணந்தார்; அவர்களுக்கு ஸ்ரீ சந்த், லக்மி தாஸ் என்ற இரண்டு மகன்கள்.

அதே ஆண்டுகளிலிருந்து ஒரு விவரத்தை நிக்கி-குனிந்தர் கௌர் சிங் சேர்க்கிறார்: குருக்களின் பாடல்கள் பின்னர் எழுதப்பட்ட குருமுகி எழுத்தை, கடைகளிலும் தானியக் கிடங்குகளிலும் பணியாற்றியபோது நானக் பயன்படுத்தியிருக்கக்கூடிய லாண்டா வணிகச் சுருக்கெழுத்தில் தேடிக் காண முடியும்.

மூலங்கள் எதைத் தாங்க முடியும்

நானக்கின் வாழ்க்கையைப் பற்றி அறியப்பட்ட சிறிது, முக்கியமாக சாகிகள் என்ற கதைத் துணுக்குகளாகவே வந்தது என்று வரலாற்றாசிரியர் டபிள்யூ. எச். மெக்லியாட், தமன்னா நாங்கியா எழுதிய பிரிட்டானிகா பதிவு சொல்கிறது. அவற்றை ஏறக்குறைய வரிசையில் திரட்டும் தொகுப்புகள்தான் ஜனம்சாகிகள்; அவற்றைத் தொகுத்தவர்கள் அவரது குழந்தைப் பருவத்திலும் பயணங்களிலும் கவனம் செலுத்தினர். ஆவணங்கள் பெரும்பாலும் இல்லை என்றும், மூன்று அடிப்படை மூலங்களை, அதாவது அந்த நூல், ஆரம்பகாலச் சீக்கிய இறையியலாளரான பாய் குர்தாஸின் படைப்புகள், அவர் மறைந்த சிறிது காலத்துக்குள் பரவத் தொடங்கிய கதைகள் ஆகியவற்றை ஹார்வர்டு அறிமுகம் பெயரிடுகிறது.

எஞ்சியுள்ள ஜனம்சாகிகள் பற்றி கிர்பால் சிங் இரண்டு புள்ளிகளை முன்வைக்கிறார். அவை அனைத்தும் 1604 இல் ஆதி கிரந்த் தொகுக்கப்பட்ட பிறகே எழுதப்பட்டன என்றும், அவை மேற்கோள் காட்டும் குருவின் பாடல்கள் பலவும் அதிலிருந்தே வருகின்றன என்றும் அவர் சொல்கிறார். பாய் குர்தாஸின் முதல் வார் (வீரப் பாடல்) அவற்றில் பெரும்பாலானவற்றின் நங்கூரத் தாள் என்றும், அவற்றின் பெரும்பாலான கதைகள் “வரலாற்றின் சுற்றுவட்டத்துக்குள் வருகின்றன” என்றும் வாதிடுகிறார்.

ஜனம்சாகிகள் பல வடிவங்களில் எஞ்சியுள்ளன. புராதனமே பழமையானது என்கிறது சீக்கியம் என்சைக்ளோபீடியா. அதன் கோல்ப்ரூக் கையெழுத்துப் பிரதி ஏறக்குறைய 1815 அல்லது 1816 இல் லண்டனின் கிழக்கிந்திய மாளிகை நூலகத்தை அடைந்தது, 1872 இல் மீண்டும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது, தேதி எதுவும் இல்லை. அந்த உரை பதினாறாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது, ஆதி கிரந்த் தொகுக்கப்பட்ட காலத்தை ஒட்டியது என்று மொழியிலிருந்து என்சைக்ளோபீடியா ஊகிக்கிறது; எஞ்சியுள்ள ஒவ்வொரு ஜனம்சாகியையும் கிர்பால் சிங் 1604 க்குப் பிறகு வைக்கிறார். பாலா வடிவம் பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதிக்குள் பொது ஏற்பைப் பெற்றது; அதன் மிகப் பழைய தேதியிட்ட கையெழுத்துப் பிரதி 1658 இல் உள்ளது. பாய் பாலாவின் பெயர் வேறு எந்த ஜனம்சாகியிலும் வருவதில்லை என்று கிர்பால் சிங் சுட்டிக்காட்டுகிறார். அவர் மிஹர்பான், மணி சிங் வடிவங்களையும் பயன்படுத்துகிறார்.

பேய்னில் மூன்று நாட்கள், பிறகு முதல் வார்த்தைகள்

அவரது அழைப்பு பற்றிய ஜனம்சாகிக் கணக்கை பிரிட்டானிகா தெரிவிக்கிறது. நானக்குக்கு ஏறக்குறைய 30 வயதானபோது, ஒரு ஆற்றில் நீராடும்போது அவர் மறைந்துவிட்டார், நீரில் மூழ்கிவிட்டதாகக் கருதப்பட்டார் என்று ஒரு ஜனம்சாகி சொல்கிறது. அவர் இல்லாத நேரத்தில் இறைவனுடன் உறவாடினார், அழியாமையின் அமிர்தத்தையும் தெய்வப் பெயரின் அறிவையும் பெற்றார், அதைப் போதிக்கும்படி சொல்லப்பட்டார் என்று நம்பப்படுகிறது. மூன்று நாட்கள் கழித்து அவர் திரும்பினார். ஒரு மௌனத்துக்குப் பிறகு அவர் சொன்னார்: “இந்து இல்லை; முஸ்லிம் இல்லை.”

ஜனம்சாகிகள் பற்றிய கிர்பால் சிங்கின் மறுசொல்லல், அந்த ஆற்றை சுல்தான்பூரின் ஓடையான பேய்ன் என்று பெயரிடுகிறது; அவரது நீராடிய இடத்தை ஊருக்கு மேற்கே ஏறக்குறைய அரை மைலில் வைக்கிறது. பாலா வடிவத்தில், ஆளுநர் மீனவர்களை ஓடையில் வலை வீசச் செய்கிறார், ஆளுநரின் கிடங்கான மோடிகானாவின் கணக்குகளைச் சரிபார்க்க உத்தரவிடுகிறார்; அவை ஒழுங்காக இருக்கக் காணப்படுகின்றன. அவர் உள்ளே சென்ற இடத்திலிருந்து ஏறக்குறைய ஒன்றரை மைல் தொலைவிலுள்ள ஒரு தகன மைதானத்தில் நானக் மீண்டும் தோன்றுகிறார். மணி சிங் வடிவம் மூன்றுக்குப் பதிலாக எட்டு நாட்களைத் தருகிறது என்று கிர்பால் சிங் குறிப்பிடுகிறார். அவர் நீரிலிருந்து வெளிவந்ததாக நம்பப்படும் இடத்தை குருத்வாரா சந்த் காட் குறிக்கிறது.

நான்கு திசைகளில் பயணங்கள்

பிறகு வந்தது பஞ்சாபிலிருந்து நீண்ட பிரிவு. வழியையும் இடங்களையும் உறுதியாக அடையாளம் காண முடியாது என்கிறது பிரிட்டானிகா. கிழக்கு, தெற்கு, வடக்கு, மேற்கு என்று நான்கு பயணங்களை புராதன மரபு பட்டியலிடுகிறது என்று சீக்கியம் என்சைக்ளோபீடியாவும் பிரிட்டானிகாவும் சுருக்குகின்றன; பஞ்சாபுக்குள் ஐந்தாவதை பிரிட்டானிகா எண்ணுகிறது. தெற்கில் கணக்கு இலங்கையை அடைகிறது. வடக்கில் அது இமயமலையின் ஆழத்துக்குச் செல்கிறது; அங்கே அழியாமை பெற்றதாக நம்பப்பட்ட யோகிகளான சித்தர்களுடன் நானக் விவாதிக்கிறார். மேற்கில் அது பாக்தாத், மெக்கா, மதீனாவை அடைகிறது.

அவரது துணையான முஸ்லிம் இசைக்கலைஞர் பாய் மர்தானா நானக் பாடும்போது ரபாப் என்ற நரம்பிசைக் கருவியை வாசித்தார் என்கிறது ஹார்வர்டு அறிமுகம். நானக் இந்து புனிதத் தலங்களுக்குச் சென்றார் என்று பாய் குர்தாஸ் எழுதினார் என்றும், குருக்ஷேத்திரம், ஹரித்வார், பிரயாகை, பனாரஸ், ஜகந்நாத புரி பற்றிய ஜனம்சாகிக் கதைகள் அந்த வரியிலிருந்தும் நானக்கின் சொந்தப் பாடல்களிலிருந்தும் வளர்ந்தன என்றும் கிர்பால் சிங் சொல்கிறார். மேற்குப் பயணத்துக்கு ஆதரவாக 1918 இல் பாக்தாத்தில் கண்டெடுக்கப்பட்ட ஒரு கல்வெட்டை அவர் மேற்கோள் காட்டுகிறார்; அதன் மொழிபெயர்ப்புகள் வேறுபடுகின்றன என்றும் குறிப்பிடுகிறார்.

சையத்பூர், 1520, பாபர் மீதான நான்கு பாடல்கள்

நானக்கின் வாழ்க்கையில் ஒரு நிகழ்வை அவரது சொந்தப் பாடல்களிலிருந்து காலம் குறிக்க முடியும். பாபர்வாணி என்று அறியப்படும் அவற்றில் நான்கு பாபரின் படையெடுப்புகளைக் குறிப்பிடுகின்றன. சீக்கியம் என்சைக்ளோபீடியாவின்படி, பாபர் 1520 இல் சிந்து நதியைக் கடந்து, சியால்கோட்டை சண்டையின்றி எடுத்து, சையத்பூரைத் தாக்கினார்; அது இன்று பாகிஸ்தானில் உள்ள எமினாபாத்; அங்கே காவல்படை வாளுக்கு இரையானது, ஊர் மக்கள் பிடித்துச் செல்லப்பட்டனர். 1524 இல் அவர் லாகூரைச் சூறையாடினார்; 1526 ஏப்ரல் 21 அன்று பானிப்பட் போருக்குப் பிறகு டெல்லியை எடுத்தார்.

சையத்பூர், லாகூர் தாக்குதல்களின்போது நானக் இருந்தார் என்றும், 1520 க்குள் பஞ்சாபுக்குத் திரும்பியிருந்தார் என்றும் அதற்குச் சான்றாக அந்தப் பாடல்களை பிரிட்டானிகா வாசிக்கிறது. சையத்பூரில் அவர் சிறைபிடிக்கப்பட்டார் என்று ஜனம்சாகிகள் சொல்கின்றன என்று என்சைக்ளோபீடியா சேர்க்கிறது; நூலின் 1412 ஆம் பக்கத்தில் ஒரு வரி லாகூரை ஏறக்குறைய நான்கு மணி நேரம் மரணத்திலும் கோபத்திலும் இருப்பதாகச் சொல்கிறது. பாடல்கள் 360, 417 முதல் 418, 722 முதல் 723 ஆம் பக்கங்களில் உள்ளன. ஆப்கானியப் போர் யானைகளுக்கு எதிராகப் பயன்படுத்தப்பட்ட துப்பாக்கிகள் பற்றிய குறிப்பு பானிப்பட்டைக் குறிக்கக்கூடும் என்கிறது என்சைக்ளோபீடியா. ஒரு பாடலின் பிற்பகுதி சரணத்தையும் கிர்பால் சிங் அவ்வாறே வாசிக்கிறார்; அந்த வரிகள் 1526 க்குப் பிறகு இயற்றப்பட்டவை என்று முடிக்கிறார்; பாடல்கள் கர்தார்பூரில் இறுதி வடிவம் பெற்றன என்று கருதுகிறார்.

ஒரு பாடலில், அத்தகைய கொலைகளைக் கண்டபோது இறைவனுக்கு இரக்கம் ஏற்பட்டதா என்று நானக் கேட்பதை என்சைக்ளோபீடியாவின் மொழிபெயர்ப்பு காட்டுகிறது. பாபர் பாடல்கள் “வெளிப்பாட்டு ஆற்றலிலும் அறநெறிக் கூர்மையிலும் ஒப்பற்றவை” என்று சீக்கிய அறிஞர் ஹர்பன்ஸ் சிங் அழைப்பதை ஹார்வர்டு அறிமுகம் மேற்கோள் காட்டுகிறது.

கர்தார்பூர்: ஒரு பண்ணை, ஒரு சமையலறை, முதல் கூட்டம்

நானக் தன் வாழ்க்கையின் கடைசி இரண்டு தசாப்தங்களை மனைவி, குழந்தைகளுடன் கர்தார்பூரில் கழித்தார், அந்த ஊர் நம்பிக்கையின் முதன்மை இருக்கை ஆனது என்கிறது சீக்கியம் என்சைக்ளோபீடியா. 2018 நவம்பர் 22 அமைச்சரவை அறிக்கை பதினெட்டு ஆண்டுகள் என்கிறது. ஒரு செல்வந்த அபிமானி அந்த ஊரைக் கட்டினார் என்று மரபு கூறுவதாகப் பிரிட்டானிகா சொல்கிறது. கிர்பால் சிங்கின் ஜனம்சாகி மறுசொல்லலில், லாகூரின் செல்வந்தரான துனி சந்த் குருவுக்காக ஒரு வீட்டையும் விடுதியையும் கட்டினார், அந்த இடத்துக்கு குரு கர்தார்பூர் என்று பெயரிட்டார். அது எப்போது நடந்தது என்பதில் ஜனம்சாகிகள் உடன்படவில்லை என்று அவர் சேர்க்கிறார்: விலாயத்வாலி உரையில் முதல் நீண்ட பயணத்துக்குப் பிறகு, மிஹர்பானில் மெக்கா, மதீனாவுக்குப் பிறகு, மணி சிங்கில் தென்கிழக்குப் பயணத்துக்குப் பிறகு.

அங்கே அவரது கவிதையைக் கேட்கவும் பாடவும் கூடிய ஆண்களும் பெண்களும் முதல் சீக்கிய சமூகத்தை உருவாக்கினர் என்கிறது ஹார்வர்டு அறிமுகம். காலையில் ஜப்பு ஓதப்பட்டதையும், மாலையில் பிற பாடல்கள் ஓதப்பட்டதையும் பாய் குர்தாஸ் பதிவு செய்கிறார். கிர்பால் சிங்கின் மறுசொல்லலில், நானக் ஒரு பெரிய நிலப்பரப்பை வேளாண்மைக்கு ஏற்றதாக ஆக்கினார், அவரிடம் வந்த சீக்கியர்கள் அவருடன் சேர்ந்து வயல்களில் உழைத்தனர், விளைச்சல் காலை மாலை இலவச சமூகச் சமையலறையான லங்கருக்கு உணவளித்தது. பயிர் இல்லாத பருவத்தில் வறுத்த கொண்டைக்கடலை வழங்கப்பட்டது.

லங்கருக்கு அவரது சிறுவயதிலிருந்து ஒரு தோற்றக் கதையை பிரிட்டானிகா தருகிறது. ஏறக்குறைய 12 வயதில் “சச்சா சௌதா” (“பொருள்பொதிந்த பேரம்”) செய்வதற்காகப் பணத்துடன் சந்தைக்கு அனுப்பப்பட்டார்; நாட்கணக்காகப் பட்டினி கிடந்த துறவிகளுக்கு உணவளிக்க அதைச் செலவிட்டார். கர்தார்பூரில் குரு கா லங்கரை அறிமுகப்படுத்தியவர் என்று அவரைப் பிரிட்டானிகா குறிப்பிடுகிறது; பெரும்பாலான குருத்வாராக்கள் இப்போது ஒன்றை நடத்துகின்றன, சமயம், சாதி, பாலினம் எதுவாயினும் யாருக்கும் திறந்தது என்றும் சொல்கிறது. அவரது போதனையின் ஐந்து கொள்கைகளின் பட்டியல்: பகிர்தல் (வண்ட் சகோ), நேர்மையான வாழ்வு (கிரத் கரோ), தெய்வப் பெயரை ஓதுதல் (நாம் ஜபோ), அனைவரின் மகிழ்ச்சியையும் விரும்புதல் (சர்பத் தா பலா), சேவை (சேவா). நூலின் 1245 ஆம் பக்கத்தில் நானக்குடையது என்று குறிக்கப்பட்ட ஓர் ஈரடி, உழைத்து வாழ்ந்து அதில் சிறிது பிறருக்குக் கொடுக்கும் மனிதன் வழியை அறிவான் என்று சொல்கிறது.

லஹினா அங்கத் ஆகிறார், பாடல்கள் அவருடன் செல்கின்றன

தன் மறைவுக்கு முன், சீடர் லஹினாவைத் தன் வாரிசாக நானக் தேர்ந்தெடுத்தார், தன் கவிதை நூலை அவருக்குத் தந்தார், தன் உடலின் ஓர் உறுப்பு என்ற பொருளில் அவருக்கு அங்கத் என்று பெயரிட்டார் என்கிறது ஹார்வர்டு அறிமுகம். அவரைப் பெயரிட்ட பிறகு நானக் கர்தார்பூரில் மறைந்தார் என்கிறது சீக்கியம் என்சைக்ளோபீடியா. மரபு 1538, 1539 இடையே பிரிந்துள்ளது, 1539 மிகவும் சாத்தியம் என்று பிரிட்டானிகா மதிப்பிடுகிறது. நாளும் இரு விதமாகத் தெரிவிக்கப்படுகிறது. 1539 செப்டம்பர் 22, பிக்ரமி நாட்காட்டியின் 1596 ஆம் ஆண்டு அசு மாதத்தின் வளர்பிறை பத்தாம் நாள் என்று கிர்பால் சிங் தருகிறார். அதே மாதத்தின் தேய்பிறை பத்தாம் நாளான 1539 செப்டம்பர் 7 என்று சீக்கியம் என்சைக்ளோபீடியா தருகிறது.

பாடல்கள் தொடர்ந்தன. ஐந்தாம் குரு அர்ஜன் நூலைத் தொகுத்தார்; அது 1604 இல் அமிர்தசரஸின் பொற்கோயிலில் நிறுவப்பட்டது என்கிறது ஹார்வர்டு அறிமுகம். பத்தாம் குரு கோவிந்த் சிங், தன் தந்தை குரு தேக் பகதூரின் பாடல்களைச் சேர்த்து, வாழும் குருக்களின் வரிசையை நூலிடமே அந்தப் பொறுப்பை ஒப்படைத்து முடித்தார். பங்களித்த எல்லாக் குருக்களும் தங்கள் பாடல்களில் “நானக்” என்று கையொப்பமிட்டனர்; நூல் அவர்களை மஹால் என்ற சொல்லாலும் ஓர் எண்ணாலும் வேறுபடுத்துகிறது, ஆகவே மஹால் 1 நானக்கைக் குறிக்கிறது. நிக்கி-குனிந்தர் கௌர் சிங் அவருடைய 974 பாடல்களை எண்ணுகிறார். கபீர், ஷைக் ஃபரீத் உள்ளிட்ட இந்து, முஸ்லிம் புனிதர்களின் பாடல்களும் அந்த நூலில் உள்ளன; அந்தப் பகிர்ந்த பக்தி உலகம் இந்துக்களும் முஸ்லிம்களும் ஒரே துறவிகளைப் பகிர்ந்தபோது கட்டுரையில் விவரிக்கப்படுகிறது.

தொடக்கம் நானக்கினுடையது. முதல் பக்கத்தில் உள்ள வேர்ச்சூத்திரமான மூல மந்திரத்தை நானக்குக்குப் பிரிட்டானிகா உரியதாக்குகிறது. அதை சீக்கியம் என்சைக்ளோபீடியா “இறைவன் ஒருவன்; அவனை நிரந்தர உண்மை என்று அழை” என்று பொழிப்புரைக்கிறது; அதைத் தொடர்ந்து படைப்பாளரின் பிற பண்புகள் வருகின்றன. அவரது ஜப்ஜி தொடர்ந்து முதல் எட்டுப் பக்கங்களை நிரப்புகிறது என்கிறது ஸ்ரீகிரந்த்.ஆர்க்.

கர்தார்பூருக்குத் திரும்பும் சாலை

கர்தார்பூரின் பெரும்பகுதியை ராவி அடித்துச் சென்றது என்கிறது சீக்கியம் என்சைக்ளோபீடியா. குருவின் வழித்தோன்றல்களும் பின்பற்றுவோரும் ஆற்றின் மறுகரையில் தாங்கள் எழுப்பிய புதிய ஊரான டேரா பாபா நானக்குக்குச் சென்றனர். கர்தார்பூரில் பின்னர் கட்டப்பட்ட மூன்று அடுக்கு குருத்வாராவை இந்தியப் பக்கத்தின் உயர்ந்த கரையிலிருந்து காணலாம்; ஆனால் ராட்கிளிஃப் தீர்ப்புகள் வரைந்த எல்லை அதை பாகிஸ்தானில் வைத்த 1947 க்குப் பிறகு இந்தியாவிலிருந்து யாத்ரீகர்கள் அதை அடைய முடியவில்லை என்கிறது என்சைக்ளோபீடியா. அந்தத் தலம் எல்லையிலிருந்து ஒரு கிலோமீட்டருக்கும் குறைவான தொலைவில் உள்ளது, பக்தர்கள் அதை அடைய ஏறக்குறைய 125 கிமீ பயணம் செய்து லாகூர் செல்ல வேண்டியிருந்தது, 2008 இல் டேரா பாபா நானக்கில் ஓர் உயர்ந்த பார்வை மேடை கட்டப்பட்டது என்று பிரிட்டானிகா சொல்கிறது.

2018 நவம்பர் 22 அன்று, குர்தாஸ்பூர் மாவட்டத்தின் டேரா பாபா நானக்கிலிருந்து சர்வதேச எல்லை வரை இந்திய அரசு நிதியில் ஒரு வழித்தடத்தை ஒன்றிய அமைச்சரவை அங்கீகரித்தது, 550 ஆவது பிறந்தநாள் ஆண்டைக் கொண்டாடும் தீர்மானத்துடன். அதே அறிக்கை சுல்தான்பூர் லோதியில் ஒரு பாரம்பரிய நகரத்தையும், அமிர்தசரஸின் குரு நானக் தேவ் பல்கலைக்கழகத்தில் சமயங்களுக்கிடையிலான படிப்புகளுக்கான ஒரு மையத்தையும், ஐக்கிய இராச்சியத்திலும் கனடாவிலும் ஒவ்வொரு பல்கலைக்கழகத்தில் நானக் குறித்த இருக்கைகளையும், அவரது எழுத்துகளை உலக மொழிகளில் வெளியிடுமாறு யுனெஸ்கோவிடம் ஒரு கோரிக்கையையும் வகுத்தது. 2019 நவம்பர் 9 ஆம் தேதி தன் உரையில், அந்தக் கோரிக்கையை யுனெஸ்கோ ஏற்றுக்கொண்டது என்று பிரதமர் சொன்னார்.

வழித்தடத்துக்கான ஒப்பந்தத்தில் இந்தியாவும் பாகிஸ்தானும் 2019 அக்டோபர் 24 அன்று கையெழுத்திட்டன. 2019 நவம்பர் 9 அன்று பிரதமர் இந்தியப் பக்கத்தைத் திறந்துவைத்தார் என்று பத்திரிகைத் தகவல் அலுவலகம் தெரிவிக்கிறது; ரூ 120 கோடியில் கட்டப்பட்ட 4.2 கிமீ நான்கு வழி நெடுஞ்சாலையும், 15 ஏக்கரில் 50 க்கும் மேற்பட்ட குடியேற்ற கவுண்டர்களுடன் ஒரு நாளைக்கு ஏறக்குறைய 5,000 யாத்ரீகர்களைக் கையாளக்கூடிய ஒரு பயணிகள் முனையமும் அதில் உண்டு. யாத்ரீகர்களுக்குச் செல்லுபடியாகும் கடவுச்சீட்டு மட்டுமே வேண்டும்; பயணம் விசா இல்லாதது. பாகிஸ்தான் வெளியுறவு அலுவலகத்தின் 2019 அக்டோபர் 24 அறிக்கையும் நாளொன்றுக்கு 5,000 யாத்ரீகர்கள் என்ற அதே எண்ணைத் தருகிறது.

2025 மே முதல் பாதுகாப்புக் காரணங்களுக்காக வழித்தடம் வழியான பயணம் மூடப்பட்டிருக்கிறது என்றும், இந்தியாவும் பாகிஸ்தானும் ஒப்பந்தத்தை 2029 வரை நீட்டித்துள்ளன என்றும் 2025 நவம்பர் 9 அன்று தி டிரிப்யூன் தெரிவித்தது. பிறந்தநாள் ஆண்டுதோறும் கொண்டாடப்படுகிறது; உலகெங்கிலுமிருந்து சீக்கியர்கள் நங்கானா சாஹிப்பில் உள்ள குருத்வாரா ஜனம் அஸ்தானத்தில் கூடிக் கொண்டாடுகிறார்கள் என்று எஸ்ஜிபிசி சொல்கிறது.