1983 ஜூன் 25 அன்று லார்ட்ஸில் மேற்கிந்தியத் தீவுகளை 43 ரன்கள் வித்தியாசத்தில் வென்று இந்தியா உலகக் கோப்பையை வென்றது; ஒரு வாரத்துக்கு முன்பு டன்பிரிட்ஜ் வெல்ஸில் ஜிம்பாப்வேக்கு எதிராக கபில் தேவ் ஆட்டமிழக்காமல் 175 ரன்கள் எடுத்திருந்தார்

1983 ஜூன் 25 அன்று லார்ட்ஸில் மேற்கிந்தியத் தீவுகளை 43 ரன்கள் வித்தியாசத்தில் வென்று இந்தியா முதல்முறையாக உலகக் கோப்பையை வென்றது. இந்தியா 183 ரன்கள் எடுத்தது; இரண்டு முறை சாம்பியனான அணியை 52 ஓவர்களில் 140க்கு ஆட்டமிழக்கச் செய்தது. 26 ரன்கள் எடுத்து 12 ரன்களுக்கு 3 விக்கெட் வீழ்த்திய மோஹிந்தர் அமர்நாத் ஆட்ட நாயகன் என்று ESPNcricinfo ஸ்கோர்கார்டும் விஸ்டனின் 1984 ஆண்டுத் தொகுப்பும் கூறுகின்றன.

அப்போது 24 வயதாக இருந்த கபில் தேவ் அணித் தலைவர். இறுதிப்போட்டிக்கு ஏழு நாட்களுக்கு முன்பு டன்பிரிட்ஜ் வெல்ஸில் ஜிம்பாப்வேக்கு எதிராக 138 பந்துகளில் ஆட்டமிழக்காமல் 175 ரன்கள் எடுத்திருந்தார். இந்தியா 17க்கு 5 என்ற நிலையில் தத்தளித்தபோது அதை மீட்ட அந்த ஆட்டத்தை எந்தத் தொலைக்காட்சிக் கேமராவும் பதிவு செய்யவில்லை.

66க்கு 1 வாய்ப்புக் கணக்கும், ஆறில் ஒரு வெற்றியும்

1983க்கு முன் இந்தியா 1975, 1979 உலகக் கோப்பைகளில் ஆறு ஆட்டங்கள் ஆடியிருந்தது; அவற்றில் கிழக்கு ஆப்பிரிக்காவுக்கு எதிரான ஒன்றை மட்டுமே வென்றிருந்தது என்று சர்வதேச கிரிக்கெட் கவுன்சில் (ICC) பதிவுகள் காட்டுகின்றன. இங்கிலாந்துப் பயணத்தை இந்திய வீரர்களில் சிலர் சுற்றுலாவாகவே பார்த்தனர் என்று ICC தனது ஆண்டுவிழாக் கட்டுரையில் கூறுகிறது; இந்தியா “போட்டியிலேயே இல்லை” என்று 2015இல் சந்தீப் பாட்டீல் எழுதினார்.

பந்தய நிலவரமும் அதையே சொன்னது. இந்தியா தனது முதல் ஆட்டத்தில் மேற்கிந்தியத் தீவுகளை எதிர்கொண்டபோது பந்தயக்காரர்கள் இந்தியாவுக்குத் தந்த வாய்ப்புக் கணக்கு 66க்கு 1 என்று ESPNcricinfoவில் சுரேஷ் மேனன் எழுதினார். இறுதிப்போட்டியைப் பார்வையாளர் மாடத்திலிருந்து பார்த்த ராஜ்தீப் சர்தேசாய், போட்டியின் தொடக்கத்தில் அது 50க்கு 1 என்று குறிப்பிடுகிறார்; எனவே யார் எப்போது சொல்கிறார் என்பதைப் பொறுத்து அந்தக் கணக்கு மாறுகிறது.

கபில் அணித் தலைவராகி ஏறத்தாழ நான்கு மாதங்களே ஆகியிருந்தன. பாகிஸ்தானுக்கு எதிரான டெஸ்ட் தொடரில் இந்தியா தோற்றதும் சுனில் கவாஸ்கர் நீக்கப்பட்டதும் நடந்த பிறகே அவருக்கு அந்தப் பொறுப்பு கிடைத்தது என்றும், அவருடைய சொந்த அணி வீரர்கள் உட்பட யாரும் அவர் அதற்குத் தயார் என்று நினைக்கவில்லை என்றும் கிரிக்இன்ஃபோவின் சம்பித் பால் எழுதினார்.

இரண்டு தோல்விகள், பிறகு 17க்கு 5

இந்தியா மேற்கிந்தியத் தீவுகளுக்கு எதிராகத் தொடங்கியது. யஷ்பால் சர்மா 89 ரன்கள் எடுத்தார்; இந்தியா 262 எடுத்தது; மேற்கிந்தியத் தீவுகள் 228க்கு ஆட்டமிழந்தன; ரோஜர் பின்னியும் ரவி சாஸ்திரியும் தலா மூன்று விக்கெட் எடுத்தனர் என்று ICC கூறுகிறது. அடுத்து இந்தியா ஜிம்பாப்வேயை வென்றது; ICC கணக்குப்படி மதன் லால் 27 ரன்களுக்கு 3 விக்கெட் எடுத்தார்.

அதன் பிறகு ஆஸ்திரேலியாவிடமும் மேற்கிந்தியத் தீவுகளிடமும் இரண்டு தோல்விகள் வந்தன. ஜிம்பாப்வேக்கு எதிரான இரண்டாவது ஆட்டத்துக்கு முன் இந்தியாவுக்கு இரண்டு வெற்றிகளும் இரண்டு தோல்விகளும் இருந்தன. “அந்த ஆட்டம் இல்லாவிட்டால் எங்கள் போட்டித்தொடர் முடிந்திருக்கும்” என்று பின்னி பின்னர் கூறியதாக ஸ்க்ரோல் தெரிவிக்கிறது.

ஜூன் 18 அன்று டன்பிரிட்ஜ் வெல்ஸில் இந்தியா மட்டையடிக்கத் தேர்ந்தெடுத்தது. பீட்டர் ராவ்சனும் கெவின் கரனும் பந்தை சீமில் நகர்த்தினர், பவுன்சும் பெற்றனர் என்று கிரிக்இன்ஃபோ ஆவணக் காப்பக அறிக்கை கூறுகிறது; தொடக்க வரிசை அவசரமாகச் சரிந்தது. கவாஸ்கர் முதல் ஓவரிலேயே ராவ்சனின் பந்தில் எல்பிடபிள்யூவாகி 0க்கு வெளியேறினார்; கிரிஸ் ஸ்ரீகாந்த் கேட்ச் ஆகி 0க்கு வெளியேறினார்; அமர்நாத் 5, பாட்டீல் 1, யஷ்பால் சர்மா 9 ரன்கள் எடுத்தனர். ஜிம்பாப்வேயின் விக்கெட் கீப்பர் டேவ் ஹாட்டன் மூன்று கேட்ச்களைப் பிடித்தார். ஸ்கோர்கார்டில் இந்தியா 17க்கு 5.

138 பந்துகளில் ஆட்டமிழக்காத 175

ஸ்கோர்கார்டின்படி கபில் ஆறாவது வீரராக இறங்கினார்; விக்கெட்டுகள் 0, 6, 6, 9, 17 ரன்களில் விழுந்தன; எனவே அவர் 17க்கு 5 என்ற நிலையில் களத்துக்கு வந்தார். பால், ICC உட்பட பிற்கால விவரிப்புகள் பலவும் அவர் வந்தபோது இந்தியா 9க்கு 4 என்று கூறுகின்றன. கபிலுக்கு விஸ்டன் 1995இல் எழுதிய புகழஞ்சலி 17க்கு 5 என்பதில் ஸ்கோர்கார்டுடன் ஒத்துப்போகிறது.

77 வரை பின்னி அவருடன் நின்றார். சாஸ்திரி 78இல் ஆட்டமிழந்தார்; மதன் லால் ஸ்கோரை 140க்கு 8 என உயர்த்த உதவினார். அதன் பிறகு சையத் கிர்மானி வந்தார்; அவர் 56 பந்துகளில் ஆட்டமிழக்காமல் 24 எடுத்தார்; ஒன்பதாவது விக்கெட்டுக்கு இருவரும் சேர்ந்து எடுத்த, முறியாத 126 ரன்களில் பெரும்பகுதியை கபில் எடுத்தார். கபில் 16 பவுண்டரிகளும் 6 சிக்சர்களுமாக 175 ரன்களுடன் முடித்தார்; இந்தியா 60 ஓவர்களில் 266க்கு 8 ரன்களை எட்டியது.

மைதானத்தைப் பற்றிய ஒரு விவரத்தையும் கிரிக்இன்ஃபோ ஆவணக் காப்பக அறிக்கை சேர்க்கிறது: ஆடுகளம் மைதானத்தின் ஓரத்தில் இருந்ததால் ஒரு பக்கத்து எல்லை மிக நீளமாகவும் மறுபக்கம் குறுகியதாகவும் இருந்தது; கபில் குறுகிய பக்கத்தைப் பயன்படுத்தினார். ராவ்சனையும் கரனையும் ஏறத்தாழ ஒரே நேரத்தில் பந்துவீச்சிலிருந்து நீக்கியதன் மூலம் தங்கள் அணித் தலைவர் டன்கன் பிளெட்சர் தவறு செய்தார் என்று ஜிம்பாப்வேயின் பைக்ராஃப்டும் ஹாட்டனும் நினைத்ததாகவும் அது பதிவு செய்கிறது.

தங்கள் முதல் உலகக் கோப்பையில் ஆடிய ஜிம்பாப்வே 31 ரன்கள் குறைவாக நின்றது. கரன் 73 எடுத்தார்; மதன் லால் 42 ரன்களுக்கு 3 விக்கெட் எடுத்தார்; ஜிம்பாப்வே 57 ஓவர்களில் 235க்கு ஆட்டமிழந்தது. கபில் 32 ரன்களுக்கு 1 விக்கெட்டும் இரண்டு கேட்ச்களும் எடுத்தார்; ஆட்ட நாயகனாகவும் அறிவிக்கப்பட்டார்.

யாரும் படம்பிடிக்காத ஆட்டம்

காணொளிப் பதிவு எதுவும் இல்லை. அந்த ஆட்டம் தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்பப்படவில்லை, எனவே நெவில் மைதானத்தில் இருந்தவர்கள் மட்டுமே அதைப் பார்த்தனர் என்று ICC கூறுகிறது. பொதுவாகச் சொல்லப்படும் காரணம் பிபிசியில் நடந்த வேலைநிறுத்தம்; ஆனால் அதற்கு “தெளிவான ஆதாரம் இல்லை” என்று கூறி ஸ்க்ரோல் தனது கட்டுரையிலிருந்து அந்தக் கூற்றை நீக்கியது. ஸ்க்ரோலின் விவரிப்பின்படி, அன்று பிபிசிக்கு நான்கு ஆட்டங்களும் இரண்டு அலைவரிசைகளும் இருந்தன; அது இங்கிலாந்து எதிர் பாகிஸ்தான், ஆஸ்திரேலியா எதிர் மேற்கிந்தியத் தீவுகள் ஆட்டங்களைத் தேர்ந்தெடுத்தது.

நேரில் பார்த்தவர்கள் அதை விவரித்துச் சென்றனர். கிரிக்இன்ஃபோ மேற்கோள் காட்டும் ஆப்சர்வரின் ஜான் பார்க்கர், கபில் “எந்த வாய்ப்பும் தரவில்லை; 140ஐத் தாண்டும் வரை ஒரு பந்தைக்கூடத் தவறாக அடிக்கவில்லை” என்று எழுதினார். கபில் “ஒரு பந்தையும் தவறாக அடிக்கவில்லை” என்று ஹாட்டன் ஸ்க்ரோலிடம் கூறினார். கபில் தொண்ணூறுகளில் இருந்தபோது எல்லைக்கோட்டில் இருந்த கிராண்ட் பேட்டர்சனுக்கு ஒரு கடினமான வாய்ப்பு வந்தது என்று கிரிக்இன்ஃபோ ஆவணக் காப்பக அறிக்கை கூறுகிறது. ஸ்க்ரோலின்படி கவாஸ்கரின் தீர்ப்பு: “நான் பார்த்த சிறந்த ஒருநாள் சதம் இது, நான் சிலவற்றைப் பார்த்திருக்கிறேன்.” அதை “வாழ்நாளின் ஆட்டம்” என்று கபில் கூறியதாக விஸ்டனின் புகழஞ்சலி பதிவு செய்கிறது.

அரையிறுதி, பிறகு லார்ட்ஸ்

அடுத்து இந்தியா ஆஸ்திரேலியாவை வென்றது; 247 ரன்கள் எடுத்து அவர்களை 129க்கு ஆட்டமிழக்கச் செய்தது என்று ICC கூறுகிறது. அரையிறுதியில் இங்கிலாந்து 213 எடுத்தது; யஷ்பால் சர்மாவும் பாட்டீலும் அரைசதம் அடிக்க, ஐந்து ஓவர்களுக்கு மேல் மீதம் வைத்து இந்தியா வென்றது. அமர்நாத் 46 ரன்கள் எடுத்தார்; டேவிட் கோவர், மைக் காட்டிங் உள்ளிட்டோரின் விக்கெட்டுகளை வீழ்த்தினார்; ஆட்ட நாயகனாகவும் அறிவிக்கப்பட்டார்.

லார்ட்ஸில் மேற்கிந்தியத் தீவுகள் டாஸ் வென்று பந்துவீச்சைத் தேர்ந்தெடுத்தன; ஆடுகளம் சீமில் நகர்வைத் தந்தது, அதை இந்திய மித வேகப் பந்துவீச்சாளர்கள் பயன்படுத்தினர் என்று விஸ்டன் அறிக்கை கூறுகிறது. கவாஸ்கர் ஆண்டி ராபர்ட்ஸின் பந்தில் விக்கெட் கீப்பரிடம் கேட்ச் ஆகி 2 ரன்களுடன் வெளியேறினார். ஸ்ரீகாந்த் 38, அமர்நாத் 80 பந்துகளில் 26, பாட்டீல் 27, மதன் லால் 17 எடுத்தனர்; இந்தியா 54.4 ஓவர்களில் 183க்கு ஆட்டமிழந்தது. ராபர்ட்ஸ் 32 ரன்களுக்கு 3 விக்கெட் எடுத்தார். “இது வெற்றி பெறும் ஸ்கோர் இல்லை என்றாலும், நிச்சயமாகப் போராடக்கூடிய ஸ்கோர்” என்று கபில் தன் அணியினரிடம் கூறினார் என்று ICC தெரிவிக்கிறது.

பல்விந்தர் சந்து கார்டன் கிரீனிட்ஜை 1 ரன்னுக்கு போல்ட் ஆக்கினார். விவ் ரிச்சர்ட்ஸ் 28 பந்துகளில் ஏழு பவுண்டரிகளுடன் 33 எடுத்தார்; பிறகு மதன் லாலின் பந்தில் ஹுக் ஷாட்டைத் தவறாக அடித்தார்; கபில் தோளுக்கு மேலாக அந்தக் கேட்சைப் பிடித்தார். மேற்கிந்தியத் தீவுகள் 66க்கு 5, பின்னர் 76க்கு 6 என்ற நிலையை அடைந்தன. ஜெஃப் டுஜோனும் மால்கம் மார்ஷலும் ஏழாவது விக்கெட்டுக்கு 43 ரன்கள் சேர்த்தனர்; பிறகு அமர்நாத் டுஜோனை போல்ட் ஆக்கினார். ஏழு ஓவர்களில் 12 ரன்களுக்கு 3 விக்கெட்டுடன் அமர்நாத் முடித்தார் என்று ஸ்கோர்கார்டு காட்டுகிறது. மதன் லால் 31 ரன்களுக்கு 3, சந்து 32 ரன்களுக்கு 2, பின்னி 23 ரன்களுக்கு 1, கபில் 21 ரன்களுக்கு 1 விக்கெட் எடுத்தனர்.

உறுப்பினர்கள் உட்பட பார்வையாளர் எண்ணிக்கை 24,609 என்று விஸ்டன் கூறுகிறது. அந்த முடிவை “அன்றைய தினம் அது எவ்வளவு உறுதியாக இருந்ததோ, அவ்வளவு ஆச்சரியமானதும்” என்று அது வருணித்தது. சிறிய இலக்கை தன் அணி “அலட்சியமாக” அணுகியது என்றும், இந்தியா “ஒருவேளை மனதளவில் வலிமையானதாக” இருந்தது என்றும் மேற்கிந்தியத் தீவுகளின் தலைவர் கிளைவ் லாயிட் பின்னர் கூறியதாக டோனி கோசியர் தெரிவித்தார்.

14 வீரர்களும் மேலாளரும்

தி வீக் இதழில் உள்ள அணிப் புகைப்படம் அணியினரைப் பெயரிட்டுக் காட்டுகிறது: கபில் தேவ் (தலைவர்), மோஹிந்தர் அமர்நாத் (துணைத் தலைவர்), சுனில் கவாஸ்கர், கிரிஸ் ஸ்ரீகாந்த், சந்தீப் பாட்டீல், யஷ்பால் சர்மா, ரோஜர் பின்னி, ரவி சாஸ்திரி, மதன் லால், சையத் கிர்மானி, பல்விந்தர் சந்து, கீர்த்தி ஆசாத், திலீப் வெங்சர்க்கார், சுனில் வால்சன். பி. ஆர். மான் சிங் மேலாளர். இறுதிப்போட்டி ஸ்கோர்கார்டில் பதினான்கில் பதினொரு பேர் உள்ளனர்; சாஸ்திரி, வெங்சர்க்கார், வால்சன் அதில் இல்லை.

பிறகு என்ன மாறியது

அணிக்குப் பரிசளிக்க இந்தியக் கிரிக்கெட் கட்டுப்பாட்டு வாரியத்திடம் (BCCI) பணம் அதிகம் இல்லை. PTI கூறுவதன்படி, வாரியத்தின் தலைவர் என். கே. பி. சால்வே ராஜ் சிங் துங்கர்பூரை அணுகினார்; அவர் லதா மங்கேஷ்கரை டெல்லியின் ஜவஹர்லால் நேரு மைதானத்தில் இலவசக் கச்சேரியில் பாடக் கேட்டார். அதன் மூலம் 14 உறுப்பினர்களுக்கும் தலா ரூ 1 லட்சம் (ரூ 100,000) வழங்கத் தேவையான தொகை திரண்டது. சுற்றுப்பயணப் பணமும் தினசரிப் படியும் சேர்த்து வீரர்களின் சேமிப்பு அந்த மாதத்துக்கு வெறும் ரூ 60,000 ஆக இருந்தது என்று வால்சன் கூறினார்; அந்தத் தொகையை “அந்நாட்களில் மிகவும் கண்ணியமான தொகை” என்று வருணித்தார்.

ஒருநாள் வடிவம் தோன்றி ஏறத்தாழ ஒரு பத்தாண்டில் இந்தியா 40 ஒருநாள் சர்வதேசப் போட்டிகளிலேயே ஆடியிருந்தது என்றும், “ஒருநாள் கிரிக்கெட் நாய்க்கு வைத்த உணவு என்ற நிலையிலிருந்து பேரரசரின் விருந்து என்ற நிலைக்கு உயர்ந்தது” என்றும் மேனன் எழுதினார். முந்தைய ஆண்டு டெல்லி ஆசிய விளையாட்டுப் போட்டிகளுடன் இந்தியாவுக்கு வண்ணத் தொலைக்காட்சி வந்திருந்தது. இந்த வெற்றி இந்திய கிரிக்கெட் வீரரின் வணிக மதிப்பை மாற்றியது என்றும், பொருளாதாரம் 1991இல்தான் தாராளமயமானாலும் 1983இல் கிரிக்கெட் “விடுதலை” பெற்றது என்றும் சர்தேசாய் எழுதினார்; அந்த 1991 ஆண்டு tuput இதழின் 1991 சீர்திருத்தங்கள் பற்றிய கட்டுரையில் இடம்பெறுகிறது.

கபில் கோப்பையை உயர்த்தியது ராகுல் டிராவிட், சச்சின் டெண்டுல்கர் உள்ளிட்ட ஒரு தலைமுறைக்கு ஊக்கமளித்தது என்று ICC கூறுகிறது; அப்போது பத்து வயதாக இருந்த டிராவிட்டை மேனன் மேற்கோள் காட்டுகிறார்: “அந்த வெற்றி பல இளம் சிறுவர்களை இந்த விளையாட்டுக்கு வரத் தூண்டியது.” இறுதிப்போட்டிக்குப் பிறகு லாயிட் கூறியதாக ICC பதிவு செய்கிறது: “இந்தியக் கிரிக்கெட் வந்துவிட்டது. அது நிலைத்திருக்கவும் போகிறது.” 1983 இறுதியில் மேற்கிந்தியத் தீவுகள் இந்தியாவுக்கு வந்து ஆறு டெஸ்ட் தொடரை 3-0 என்று வென்றன; ஐந்து ஒருநாள் சர்வதேசப் போட்டிகளையும் வென்றன என்று கோசியர் எழுதினார்.

அந்தப் போட்டித்தொடர் பின்னர் திரைப்படமாக்கப்பட்டுள்ளது. கபீர் கான் இயக்கிய 2021 திரைப்படம் 83இல் ரன்வீர் சிங் கபிலாக நடிக்கிறார். அதற்கு முந்தைய கிரிக்கெட் திரைப்படமான, 2001இல் ஆஸ்கர் பரிந்துரை பெற்ற லகான், tuput இதழின் தனிக் கட்டுரையில் இடம்பெறுகிறது.

விருதுகள், 2011 கோப்பை, மகளிர் இறுதிப்போட்டி

ஹரியானாவின் கபில் தேவ் நிகஞ்ச், 1982 ஜனவரி 26 அன்று அறிவிக்கப்பட்ட விருதுகளுக்கான இந்திய அரசிதழில் பத்மஸ்ரீ பட்டியலில் இடம்பெற்றுள்ளார்; 1991 ஜனவரி 26 அன்று அறிவிக்கப்பட்ட விருதுகளுக்கான அரசிதழில் பத்ம பூஷண் பெற்றவராக (கிரிக்கெட், சண்டிகர், ஹரியானா) பட்டியலிடப்பட்டுள்ளார். ICC புகழ் மண்டபப் பக்கம் அவருடைய டெஸ்ட் வாழ்க்கையை 131 டெஸ்ட், 5,248 ரன்கள், 434 விக்கெட்டுகள் எனத் தருகிறது, அது அப்போது உலக சாதனை; அவர் 2010இல் சேர்க்கப்பட்டார் என்றும் கூறுகிறது.

2011 ஏப்ரல் 2 அன்று மும்பை வான்கடே மைதானத்தில் இந்தியா இரண்டாவது முறையாக உலகக் கோப்பையை வென்றது. இலங்கை 274க்கு 6 எடுத்தது; இந்தியா 48.2 ஓவர்களில் 277க்கு 4 என்ற இலக்கை எட்டியது; கௌதம் கம்பீர் 97 ரன்களும் எம்.எஸ். தோனி 79 பந்துகளில் ஆட்டமிழக்காமல் 91 ரன்களும் எடுத்தனர் என்று ஸ்கோர்கார்டு காட்டுகிறது. முதல் கோப்பைக்கு 28 ஆண்டுகள் கழித்து வந்த இந்தியாவின் இரண்டாவது கோப்பை இது என்று BCCI அறிக்கை கூறுகிறது.

2025 நவம்பர் 1 அன்று ESPNcricinfoவின் ஸ்ருதி ரவீந்திரநாத் மகளிர் இறுதிப்போட்டியை 1983உடன் ஒப்பிட்டு, 1983 ஜூன் 25 வெற்றியை ஒரு தேசியப் பித்துக்கான “வினையூக்கி” என்று குறிப்பிட்டார். அடுத்த நாள், 2025 நவம்பர் 2 அன்று, இந்திய மகளிர் அணி தென்னாப்பிரிக்காவுக்கு எதிரான அந்த இறுதிப்போட்டியை 52 ரன்கள் வித்தியாசத்தில் வென்றது; அதை tuput இதழின் உலகக் கோப்பையில் இந்திய மகளிர் பற்றிய கட்டுரை விவரிக்கிறது.