Skip to content
ராணி துர்காவதி கர்ஹா-கடங்காவை சுமார் 15 ஆண்டுகள் ஆண்டார்; 1564 இல் நர்ராயில் ஆசஃப் கானுக்கு எதிரான முதல் நாள் போரில் வென்றார்; இன்று ஒரு பல்கலைக்கழகமும், ஒரு புலிகள் காப்பகமும், திட்டமிடப்பட்ட ரூ 100 கோடி நினைவிடமும் அவர் பெயரைத் தாங்குகின்றன
பண்டைய மற்றும் இடைக்கால இந்தியா

ராணி துர்காவதி கர்ஹா-கடங்காவை சுமார் 15 ஆண்டுகள் ஆண்டார்; 1564 இல் நர்ராயில் ஆசஃப் கானுக்கு எதிரான முதல் நாள் போரில் வென்றார்; இன்று ஒரு பல்கலைக்கழகமும், ஒரு புலிகள் காப்பகமும், திட்டமிடப்பட்ட ரூ 100 கோடி நினைவிடமும் அவர் பெயரைத் தாங்குகின்றன

வரைபடம்: tuput

தமிழ்

ராணி துர்காவதி கோண்ட் அரசான கர்ஹா-கடங்காவை ஏறக்குறைய 1550 முதல் தம் மகனுக்காகப் பிரதிநிதியாக ஆண்டார்; அக்பரின் சொந்த வரலாற்றாசிரியர் அவருக்கு 23,000 பயிரிடப்பட்ட கிராமங்கள் இருந்ததாகப் பதிவு செய்தார். 1564 இல் நர்ராயில் அவரது படைகள் முகலாயத் தளபதி ஆசஃப் கானுக்கு எதிரான முதல் நாள் போரில் வென்றன, இரண்டாம் நாள் அவர் இறந்தார் என்று அபுல் ஃபஸ்ல் எழுதுகிறார்; ஜபல்பூர் பல்கலைக்கழகத்தின் பக்கம் அதை ஜூன் 24 என்று தேதியிடுகிறது. ஜபல்பூர் பல்கலைக்கழகம் 1983 இல் அவர் பெயரில் மறுபெயரிடப்பட்டது, ஒரு புலிகள் காப்பகம் அவர் பெயரைத் தாங்குகிறது, ஜபல்பூரில் ஒரு நினைவிடம் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.

· · 7 நிமிட வாசிப்பு

ராணி துர்காவதி, இன்றைய ஜபல்பூரைச் சுற்றியுள்ள நர்மதை பள்ளத்தாக்கில் இருந்த கோண்ட் அரசான கர்ஹா-கடங்காவை, ஏறக்குறைய 1550 முதல் 1564 இல் முகலாயத் தளபதி ஆசஃப் கானுடன் போரிட்டு இறக்கும் வரை, சுமார் 15 ஆண்டுகள் ஆண்டார். அவரது ஆட்சியை முடித்த படையை அனுப்பிய பேரரசரின் வரலாற்றாசிரியர் அபுல் ஃபஸ்ல், அவர் “துணிவிலும், ஆலோசனையிலும், வள்ளன்மையிலும் சிறந்தவர்” என்று எழுதினார்.

அவரது போர் பெரும்பாலும் முகலாயத் தரப்பிலிருந்தே அறியப்படுகிறது: அபுல் ஃபஸ்லின் அக்பர்நாமா, நிசாமுத்தீன் அகமதுவின் தபகத்-இ அக்பரி, அவற்றை மேற்கோள் காட்டும், மத்திய மாகாண அரசு தொகுத்த, ஜபல்பூர் மாவட்டத்தின் 1909 கெசட்டியர். கீழே உள்ள ஒவ்வொரு கூற்றும் அது யாருடைய குரல் என்பதைச் சொல்கிறது.

அக்பரின் வரலாற்றாசிரியர் அவர் ஆண்டதாகச் சொல்வது

கர்ஹா-கடங்காவுக்குச் சென்றிருந்த அனுபவமுள்ள மனிதர்களிடமிருந்து தாம் கேள்விப்பட்டதாக அபுல் ஃபஸ்ல் சொல்கிறார்: பயிரிடப்பட்ட 23,000 கிராமங்கள் அவர் வசம் இருந்தன, அவற்றில் 12,000 இல் குடியிருக்கும் ஆளுநர்களை அவர் வைத்திருந்தார். மீதமுள்ள கிராமங்கள் அவருக்குக் கீழ்ப்பட்டவை, அவற்றின் தலைவர்கள் அவருக்குப் பதில் சொல்ல வேண்டியவர்கள் என்று அவர் எழுதுகிறார். அவரது போர்களில் 20,000 நல்ல குதிரைப்படை வீரர்களும், ஆயிரம் புகழ்பெற்ற யானைகளும் இருந்தன என்றும் சேர்க்கிறார்.

அந்த நாட்டின் வடக்கே பன்னாவும், தெற்கே தக்காணமும் இருப்பதாக அவர் வைக்கிறார்; அதன் தலைநகரை சௌராகர் கோட்டை என்று பெயரிடுகிறார். முழு நாட்டுக்கும் 70,000 கிராமங்கள் என்ற எண்ணிக்கையை அவரும் நிசாமுத்தீனும் திரும்பச் சொல்கின்றனர்; எலியட் மற்றும் டௌசனின் ஆங்கிலப் பதிப்பிலுள்ள ஒரு அடிக்குறிப்பு அந்த எண்ணை வெளிப்படையான பிழை என்கிறது. அபுல் ஃபஸ்ல் கோண்டுகளைத் தாழ்ந்த சாதிப் பழங்குடி என்று அழைக்கிறார், பிறகு துர்காவதியின் துணிவு, ஆலோசனை, வள்ளன்மையைப் பட்டியலிடுகிறார்.

கோண்ட் அரச குடும்பமும் சந்தேல் இளவரசியும்

1909 கெசட்டியரின் கூற்றுப்படி, ஏறக்குறைய 1480 இல் அரசரான சங்ராம் ஷாவுடன் அந்த அரச வம்சம் உயர்ந்தது. அவர் அரசை 52 கர்ஹ்களுக்கு, அதாவது மாவட்டங்களுக்கு விரிவாக்கினார்; அவற்றில் சாகர், தமோ, நர்மதை பள்ளத்தாக்கு, சாத்புரா பீடபூமியின் சில பகுதிகள் அடங்கும், ஆனால் அவற்றில் சிலவற்றை அவர் வெறுமனே தாக்கிக் கொள்ளையடித்தார் என்று கெசட்டியர் சேர்க்கிறது. கோண்ட் வழியின் மிகப் புகழ்பெற்ற இளவரசர் என்று அவரை அது அழைத்து, சௌராகர் கோட்டையையும் கர்ஹா அருகிலுள்ள சங்ராம் சாகர் ஏரியையும் அவருக்கு உரியதாக்குகிறது. அவரது மகன் தல்பத் ஷா ஆட்சி மையத்தை சிங்கோர்கர் மலைக்கோட்டைக்கு மாற்றினார்.

துர்காவதி மஹோபாவின் சந்தேல் குடும்பத்திலிருந்து வந்தவர். 1917 இல் எழுதிய வின்சென்ட் ஸ்மித் அவரைப் புகழ்பெற்ற சந்தேல் வம்சத்தின் இளவரசி என்கிறார். அபுல் ஃபஸ்ல் அவரது தந்தையை ராத், மஹோபாவின் ராஜா சால்பாஹன் என்று பெயரிட்டு, மோசமான நிலையில் இருந்ததால் அவர் தல்பத்துக்குத் தன் மகளைக் கொடுத்தார் என்கிறார். கெசட்டியரில் உள்ள மற்றொரு பதிப்பில், சந்தேல ராஜா முன்மொழிவை மறுத்தார், தல்பத் படையுடன் சென்று ஒரு போரில் வென்று அவரை வீட்டுக்குக் கொண்டுவந்தார். கஜுராஹோவின் கோயில்கள் அதே சந்தேல வழியைச் சேர்ந்தவை.

பதினைந்து ஆண்டுகள் பிரதிநிதியாக

அவர்களின் மகன் பீர் நாராயண் சிறு குழந்தையாக இருந்தபோது தல்பத் இறந்தார். சிறுவனுக்கு ஐந்து வயது என்றும், தல்பத் ஏழு ஆண்டுகள் ஆண்டார் என்றும் அபுல் ஃபஸ்ல் வைக்கிறார். கெசட்டியரின் கணக்குப்படி, திருமணத்துக்குச் சுமார் நான்கு ஆண்டுகள் கழித்து தல்பத் இறந்தார்; மகனுக்கு சுமார் மூன்று வயது. ஜபல்பூர் பல்கலைக்கழகத்தின் பக்கம் திருமணத்தை 1542 என்றும், மகன் பிறந்ததை 1545 என்றும், தல்பத்தின் மரணத்தை ஏறக்குறைய 1550 என்றும் தேதியிடுகிறது. அவரது ஆட்சி அபுல் ஃபஸ்லின் கணக்கில் பதினாறு ஆண்டுகள், கெசட்டியர், ஸ்மித் கணக்கில் பதினைந்து.

ஆதார், மான் என்ற இரண்டு அமைச்சர்களுடன், தன் மகனுக்கு ராஜா பட்டம் கொடுத்து, உண்மையான அதிகாரத்தைத் தாமே செலுத்தினார் என்கிறார் அபுல் ஃபஸ்ல். அவர் பாஸ் பகதூருடனும், மியானா தலைவர்களுடனும் போரிட்டு, “எப்போதும் வெற்றி பெற்றவராகவே இருந்தார்” என்று அவர் எழுதுகிறார்; பாஸ் பகதூரை 1556 முதல் மால்வாவின் ஆட்சியாளர் என்று பல்கலைக்கழகப் பக்கம் குறிப்பிடுகிறது. துப்பாக்கியிலும் அம்பிலும் அவர் நல்ல குறிபார்ப்பவர் என்றும், ஒரு புலி இருப்பதாகக் கேள்விப்பட்டால் அதைச் சுடும் வரை தண்ணீர் குடிக்க மாட்டார் என்றும் அவர் பதிவு செய்கிறார்.

அவரது பொதுப் பணிகள் கெசட்டியரில் உள்ளன: கர்ஹா அருகிலுள்ள ராணி தால் நீர்த்தேக்கம், அங்கும் தன் யானைக் கூட்டத்தை வைத்திருந்த மண்ட்லாவிலும் பல பயனுள்ள பணிகள். அந்த வம்சத்தின் எல்லா ஆட்சியாளர்களிலும் அவரே வரலாற்றிலும் மக்களின் நன்றியுள்ள நினைவிலும் அதிகம் வாழ்கிறார் என்று அது சேர்க்கிறது. ஸ்மித் தம் காலத்திலும் அவர் பெயர் நினைவுகூரப்பட்டு மதிக்கப்பட்டது என்கிறார். பல்கலைக்கழகப் பக்கத்தில், அவர் அறிஞர்களை ஆதரித்து, முஸ்லிம்களுக்கு முக்கியப் பதவிகளைக் கொடுத்தார்; நர்ராயில் அவர் பக்கம் போரிட்டவர்களில் ஷம்ஸ் கான் மியானா, முபாரிக் கான் பலூச் ஆகியோரை அபுல் ஃபஸ்ல் பெயரிடுகிறார்.

அபுல் ஃபஸ்லின் ஒரே குற்றச்சாட்டு, தன் வெற்றியால் புகழப்பட்டு, அவர் பேரரசரின் வாசலில் பணியவில்லை என்பதே.

ஆசஃப் கான் தமோவுக்கு வருகிறார்; நர்ராயில் முதல் நாள்

காராவின் முகலாய ஆளுநரான ஆசஃப் கான், பன்னாவை எடுத்த உடனேயே கர்ஹா-கடங்காவை நோக்கித் திரும்பினார். முதலில் அவர் நட்பான உறவைப் பேணி, அவரது வருவாயையும் பொக்கிஷத்தையும் அறிய ஒற்றர்களையும் வணிகர்களையும் அனுப்பி, எல்லைக் கிராமங்களைத் தாக்கினார் என்கிறார் அபுல் ஃபஸ்ல். பிறகு பேரரசரின் உத்தரவின்படி 10,000 குதிரைவீரர்களையும் பெரிய காலாட்படையையும் திரட்டி தமோவுக்கு அணிவகுத்தார். நிசாமுத்தீன் அவரது படையை 50,000 குதிரை, காலாட்படை என்று தருகிறார். கெசட்டியரின்படி, ஒரு சாக்கைப் பற்றி அதிகம் கவலைப்படாமல் அவர் படையெடுத்தார்; ஸ்மித் அந்தத் தாக்குதலைத் தூண்டப்படாத ஆக்கிரமிப்பு என்று மதிப்பிட்டார்.

செய்தி அவரை எட்டியபோது தம் குடும்பங்களைக் காக்க அவரது வீரர்கள் சிதறி, சுமார் 500 பேர் எஞ்சினர் என்கிறார் அபுல் ஃபஸ்ல். அவரது நிர்வாகத்தை நடத்திய ஆதார் வீரர்கள் விலகிச் செல்வதையும், முகலாயப் படையின் அளவையும் எச்சரித்தபோது, அபுல் ஃபஸ்லின் பதிவில், “இழிவில் வாழ்வதைவிடப் புகழுடன் சாவது மேல்” என்று அவர் பதிலளித்தார். அவர் 2,000 பேரைத் திரட்டி, காட்டின் வழியே நகர்ந்து, இறுதியில் நர்ஹியை அடைந்தார்; பல்கலைக்கழகப் பக்கம் அதை நர்ராய் என்று எழுதுகிறது: நான்கு பக்கமும் உயர்ந்த மலைகள், முன்னால் கௌர் ஆறு, மற்றொரு பக்கம் நர்மதை, உள்ளே நுழையவும் வெளியேறவும் கடினமான அளவுக்கு ஒடுங்கிய ஒரு பள்ளத்தாக்கு கொண்ட இடம். அதற்குள் சுமார் 5,000 பேர் அவருடன் சேர்ந்திருந்தனர் என்று அவர் எழுதுகிறார்.

முதல் நாள் முகலாயப் படைகள் பள்ளத்தாக்கின் தலைப்பகுதியைக் கைப்பற்றி, அவரது யானைப்படைத் தளபதி அர்ஜன் தாஸ் பைஸைக் கொன்றன. ராணி கவசம் அணிந்து, யானை மீது ஏறி, எதிரி கணவாய்க்குள் நுழையட்டும், பிறகு எல்லாப் பக்கத்திலிருந்தும் அவர்கள் மீது பாயுங்கள் என்று தம் ஆட்களிடம் சொன்னார் என்கிறார் அபுல் ஃபஸ்ல். அவரது கணக்கில் திட்டம் பலித்தது: முந்நூறு முகலாயர்கள் கொல்லப்பட்டனர், எஞ்சியவர்களைப் பள்ளத்தாக்குக்கு வெளியே அவர் துரத்தினார். அன்றிரவு, ஆசஃப் கான் பீரங்கிகளைக் கொண்டுவந்து கணவாயைக் கோட்டையாக்கும் முன், முகலாய முகாமைத் தாக்கலாம் என்று அவர் முன்மொழிந்தார். யாரும் ஒப்பவில்லை, பெரும்பான்மைக்கு அவர் வழிவிட்டார்.

இரண்டாம் நாளும் அவர் இறந்த தேதியும்

காலையில் ஆசஃப் கான் தன் பீரங்கிகளுடன் வந்து கணவாயின் வாயைக் கோட்டையாக்கினார். ராணி தன் சிறந்த யானை சர்மன் மீது வெளியே வந்தார் என்றும், போர் அம்புகள், துப்பாக்கிகளிலிருந்து வாள்கள், கத்திகளுக்குச் சென்று பகலின் மூன்றாம் ஜாமம் வரை நீடித்தது என்றும் அபுல் ஃபஸ்ல் சொல்கிறார். அவர் ராஜா பீர் சா என்று அழைக்கும் பீர் நாராயண், முகலாயர்களை மூன்று முறை பின்னடையச் செய்தார். மூன்றாம் முறை அவர் காயமடைந்தார், ராணி அவரைப் பாதுகாப்பான இடத்துக்குக் கொண்டுசெல்ல வைத்தார். அவரது வீரர்கள் பலர் களத்தை விட்டுச் சென்றனர்; சுமார் 300 பேர் அவருடன் தங்கினர்.

பிறகு ஓர் அம்பு அவரது வலது நெற்றிப்பொட்டில் பாய்ந்தது, அவர் அதைப் பிடுங்கினார்; மற்றொன்று கழுத்தில் தாக்கியது, அவர் மயங்கிவிழுந்தார். யானையில் தமக்கு முன்னால் அமர்ந்திருந்த ஆதாரிடம் கத்தியால் தம்மைக் கொல்லுமாறு அவர் கேட்டார், அவர் மறுத்தார், பிறகு அவர் தம்மைத் தாமே குத்திக்கொண்டார் என்று அபுல் ஃபஸ்ல் எழுதுகிறார். ஓர் அம்பு அவரைத் தாக்கியது என்றும், உயிருடன் பிடிபடுவதற்குப் பயந்து தம் யானைப்பாகனைக் கொல்லச் செய்தார் என்றும் மட்டுமே நிசாமுத்தீன் சொல்கிறார். லண்டனில் உள்ள விக்டோரியா மற்றும் ஆல்பர்ட் அருங்காட்சியகம், ஏறக்குறைய 1590 முதல் 1595 வரை செய்யப்பட்ட, ஓவியக் கோடு கேசவ், வண்ணங்கள் ஜகந்நாத் என்ற, ஒரு விளக்கப்பட அக்பர்நாமாவின் ஓவியத்தை வைத்திருக்கிறது; அது போரில் அவரது மரணத்தைக் காட்டுகிறது.

அபுல் ஃபஸ்ல் போரை அக்பரின் ஆட்சியின் ஒன்பதாம் ஆண்டுடன் மட்டுமே தேதியிடுகிறார், கெசட்டியர் 1564 என்கிறது. அவரது இறப்புத் தேதியான 1564 ஜூன் 24, ஜபல்பூர் பல்கலைக்கழகத்தின் பக்கத்திலிருந்து வருகிறது; அவரது வீரமரண நாள் பலிதான் திவாஸாக நினைவுகூரப்படுகிறது என்றும் அது சொல்கிறது.

சௌராகர், பொக்கிஷம், அதன் பின் நடந்தவை

இரண்டு மாதங்கள் கழித்து ஆசஃப் கான் சௌராகர் கோட்டையை எடுத்தார் என்கிறார் அபுல் ஃபஸ்ல். உள்ளே அடைபட்டிருந்த பீர் நாராயண் போரிட வெளியே வந்தார், குறுகிய போராட்டத்துக்குப் பிறகு கோட்டை வீழ்ந்தது; இளம் ராஜா போரிட்டு இறந்தார். கெசட்டியரில் அவர் கோட்டை தாக்கப்பட்ட குழப்பத்தில் மிதிபட்டு இறக்கிறார். கோட்டையின் பெண்கள் ஜௌஹரில் எரிக்கப்பட்டனர், அதாவது ராஜபுத்திரக் குடும்பங்கள் பிடிபடுவதை எதிர்கொள்வதற்குப் பதிலாக மூட்டிய சிதையில்; இரண்டு பெண்கள் மட்டும் உயிர் பிழைத்தனர்: ராணியின் சகோதரி கம்லாவதியும், ராஜாவுக்காகக் கொண்டுவரப்பட்ட ஒரு இளவரசியும். இருவரும் அக்பரிடம் அனுப்பப்பட்டனர் என்று அபுல் ஃபஸ்ல் பதிவு செய்கிறார்.

சௌராகரின் பொக்கிஷம் பெரிதாக இருந்தது. நாணயமாக்கப்பட்ட, நாணயமாக்கப்படாத தங்கம், நகைகள், முத்துக்கள், அலாவுத்தீனின் அஷ்ரஃபிகளான, அதாவது தங்க நாணயங்களான, நூறு ஜாடிகளை அபுல் ஃபஸ்ல் பட்டியலிடுகிறார். பிடிபட்ட ஆயிரம் யானைகளில் 200 ஐ மட்டுமே ஆசஃப் கான் பேரரசருக்கு அனுப்பி, மீதியை மறைத்தார் என்கிறார். அவரது சொல்லில், அக்பர் அதைக் கவனிக்காமல் விட்டார். பொக்கிஷத்துக்குக் கணக்குக் காட்டும்படி கேட்கப்படலாம் என்று கேள்விப்பட்டு 1565 இல் ஆசஃப் கான் கட்சி மாறி ஓடினார் என்று ஸ்மித் எழுதுகிறார்; மன்னிக்கப்பட்டு காராவில் மீண்டும் நியமிக்கப்படுவதற்கு முன் அவர் சில ஆண்டுகள் சுதந்திர ஆட்சியாளராக கர்ஹாவை வைத்திருந்ததாகச் சொல்லப்படுகிறது என்று கெசட்டியர் தெரிவிக்கிறது.

கோண்ட் ஆட்சி 1564 இல் முடியவில்லை. தல்பத்தின் சகோதரர் சந்திர ஷா கர்ஹா-மண்ட்லாவின் ராஜாவாக அறிவிக்கப்பட்டார், அக்பருக்குப் பத்து மாவட்டங்களை விட்டுக்கொடுக்க வேண்டியிருந்தது; அவை பின்னர் போபால் சமஸ்தானமாக அமைந்தன என்கிறது கெசட்டியர். 1789 இல் சாகரின் அஹுராயில் கைதியாக இறந்த நர்ஹர் ஷா வரை அந்த வம்சத்தை அது பின்தொடர்ந்து, அதையே கர்ஹா-மண்ட்லா வழியின் முடிவாகக் கருதுகிறது. கர்ஹாவை உள்வாங்கிய பேரரசு எப்படி நடத்தப்பட்டது என்பது அக்பரின் அரசு பற்றிய எங்கள் கட்டுரையின் பொருள்.

மூலங்கள் வேறுபடும் இடங்கள்

பல விவரங்கள் மூலத்துக்கு மூலம் மாறுகின்றன.

அவரது பிறப்பும் பெற்றோரும்: 1524 அக்டோபர் 5 அன்று காலிஞ்சர் கோட்டையில் சந்தேல ஆட்சியாளர் கீரத் ராய்க்கு அவர் பிறந்தார் என்று பல்கலைக்கழகப் பக்கம் சொல்கிறது, அபுல் ஃபஸ்ல் அவரது தந்தையை சால்பாஹன் என்று பெயரிடுகிறார். தல்பத்தின் தந்தை: கெசட்டியரும் பல்கலைக்கழகப் பக்கமும் சங்ராம் ஷா என்கின்றன, அபுல் ஃபஸ்லோ அவரை அமன் தாஸின் மகனாக்குகிறார்; அமன் தாஸ் குஜராத்தின் சுல்தான் பகதூரிடமிருந்து சங்ராம் ஷாஹி என்ற பட்டத்தைப் பெற்றார் என்றும், தல்பத்தின் பிறப்பு பற்றிய ஒரு வதந்தியையும் சேர்க்கிறார்; இங்குள்ள வேறெந்த மூலமும் அதைத் திரும்பச் சொல்லவில்லை.

போர் நடந்த இடம்: அபுல் ஃபஸ்ல் நர்ஹி என்கிறார், ஸ்மித் கர்ஹாவுக்கும் மண்ட்லாவுக்கும் இடையிலான ஓரிடம் என்கிறார், கெசட்டியர் தமோவிலுள்ள சிங்கோர்கர் அருகே அவர் ஆசஃப் கானைச் சந்தித்துத் தோற்கடிக்கப்பட்டு, பிறகு மண்ட்லா சாலையிலுள்ள ஒரு கணவாய்க்குப் பின்வாங்கினார் என்கிறது. 2024 ஜூன் மாதம், நரை நாலாவில் உள்ள அவரது சமாதியில் முதலமைச்சர் அஞ்சலி செலுத்தினார் என்று ஹிதவாதா செய்தி வெளியிட்டது.

படைகளின் அளவு: நிசாமுத்தீன் அவருக்கு 700 யானைகளையும் 20,000 குதிரைகளையும் தருகிறார்; ஃபிரிஷ்தா 1,500 யானைகளையும் 8,000 குதிரை, காலாட்படையையும் தருகிறார் என்று எலியட் மற்றும் டௌசனின் ஓர் அடிக்குறிப்பு சொல்கிறது. நிசாமுத்தீனின் கையெழுத்துப் படிகள் ஆசஃப் கானின் படையின் அளவில் வேறுபடுகின்றன, ஒன்று ஐயாயிரம் என்றும் மற்றது ஐம்பதாயிரம் என்றும் தருகின்றன என்று மற்றொரு அடிக்குறிப்பு சொல்கிறது.

இன்று அவர் பெயர்

மத்தியப் பிரதேச அரசு 1983 இல் ஜபல்பூர் பல்கலைக்கழகத்தை ராணி துர்காவதி விஸ்வவித்யாலயா என்று மறுபெயரிட்டது என்கிறது பல்கலைக்கழகத்தின் சொந்தப் பக்கம்; 1988 ஜூன் 24 அன்று இந்திய அரசு அவரது நினைவாக ஒரு அஞ்சல் தலை வெளியிட்டதையும் அது பதிவு செய்கிறது.

2023 அக்டோபர் 5 அன்று பிரதமர் ஜபல்பூரில் வீராங்கனா ராணி துர்காவதி ஸ்மாரக் அவுர் உத்யான் திட்டத்துக்கான பூமி பூஜையை, அதாவது அடிக்கல் நாட்டும் விழாவை நடத்தி, அவரது 500ஆவது பிறந்த ஆண்டுவிழாவுக்கான நினைவு நாணயத்தையும் அஞ்சல் தலையையும் வெளியிட்டார். பத்திரிகைத் தகவல் அலுவலகத்தின்படி, அந்த நினைவிடத்துக்கு சுமார் ரூ 100 கோடி செலவாகும், சுமார் 21 ஏக்கரில் பரவியிருக்கும், 52 அடி வெண்கலச் சிலையும் கோண்ட்வானாவின் வரலாறு பற்றிய அருங்காட்சியகமும் இருக்கும். 1524 பிறந்த தேதியிலிருந்து எண்ணினால், ஐந்து நூற்றாண்டுகள் 2024 அக்டோபர் 5 அன்று நிறைவடைந்தன.

2024 ஜூன் 25 அன்று, அவரது பலிதான் திவாஸ் நிகழ்வில் மாநில முதலமைச்சர் மோகன் யாதவ், ஜபல்பூர் விமான நிலையத்துக்கும் மதன் மஹாலிலுள்ள ஒரு மேம்பாலத்துக்கும் அவர் பெயர் சூட்டப்படும் என்றும், அவரது வாழ்க்கை பள்ளிப் பாடத்திட்டத்தில் சேர்க்கப்படும் என்றும் அறிவித்ததாக ஹிதவாதா செய்தி வெளியிட்டது. மத்தியப் பிரதேசத்தில் ஒரு புலிகள் காப்பகம் 2023 இல் அவர் பெயரில் அறிவிக்கப்பட்டது (இந்தியா புலிகளையும் சிங்கங்களையும் எப்படிக் கணக்கிடுகிறது என்ற எங்கள் கட்டுரை தேசியக் கணக்கெடுப்பை விளக்குகிறது); ராணி துர்காவதி காப்பகம் சேர்க்கப்பட்ட பிறகு 54 புலிகள் காப்பகங்கள் 78,000 சதுர கிலோமீட்டருக்கு மேல், இந்தியாவின் 2.30 சதவீதம், பரவியிருப்பதாக பத்திரிகைத் தகவல் அலுவலகத்தின் 2023 டிசம்பர் 29 ஆண்டு இறுதிக் குறிப்பு கணக்கிட்டது.

Share
Copied!

ஆதாரங்களும் மேலும் வாசிக்கவும்

  1. Abu'l Fazl, Akbarnama, volume 2 (English translation), chapter LII, 'Conquest of the country of Gadha Katanga by the sword of the genius of Khwaja Abdu-l-Majid Asaf Khan'
  2. Nizamuddin Ahmad, Tabakat-i Akbari, in Elliot and Dowson, The History of India as Told by Its Own Historians, vol. 5 (Trubner, 1873), the account of Asaf Khan and Garha-Katanka
  3. Central Provinces District Gazetteers: Jubbulpore District, Volume A, Descriptive, ed. A. E. Nelson (Times Press, Bombay, 1909), History
  4. Vincent A. Smith, Akbar the Great Mogul, 1542 to 1605 (Oxford, 1917), chapter IV, conquest of Gondwana
  5. Victoria and Albert Museum: 'Rani Durgavati', painting from the Akbarnama, Mughal, about 1590 to 1595, IS.2:35-1896
  6. Rani Durgavati Vishwavidyalaya, Jabalpur (Government of Madhya Pradesh university): About Rani Durgavati
  7. Press Information Bureau, 5 October 2023: PM lays foundation stone and dedicates to nation development projects worth more than Rs 12,600 crore in Jabalpur, Madhya Pradesh
  8. Press Information Bureau, 29 December 2023: Achievements of the National Tiger Conservation Authority during the year 2023
  9. The Hitavada, 25 June 2024: Jabalpur airport, Madan Mahal flyover will be named after Veerangana Rani Durgavati, says the Chief Minister

இந்தக் கட்டுரை AI கருவிகளின் உதவியுடன் ஆராயப்பட்டு எழுதப்பட்டு, துல்லியத்திற்காகத் திருத்தப்பட்டது. இது பொதுத் தகவலுக்கும் விவாதத்திற்கும் மட்டுமே, தொழில்முறை ஆலோசனை அல்ல. எங்கள் ஆசிரியர் தரநிலைகள் மற்றும் பொறுப்புத் துறப்பு ஐப் பார்க்கவும். பிழை கண்டீர்களா? எங்களிடம் சொல்லுங்கள்.

#rani durgavati#garha-katanga#gond kingdom#asaf khan#battle of narrai#jabalpur#chandela dynasty#biography

பிடித்ததா? அடுத்ததைப் பெறுங்கள்.

ஒரு நேரத்தில் ஒரு நல்ல கட்டுரை, நேரடியாக உங்கள் இன்பாக்ஸுக்கு. ஸ்பேம் இல்லை, எப்போது வேண்டுமானாலும் நிறுத்தலாம்.

இதே பிரிவில் மேலும்: பண்டைய மற்றும் இடைக்கால இந்தியா
1838இல் எமிலி ஈடன் ரஞ்சித் சிங்கின் படை அணிவகுப்பை 'நம் வீண் பெருமைகளுக்கு ஒரு வருத்தமான அடி' என்றார். பதினோரு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு பிரிட்டிஷார் பத்து வயதுச் சிறுவனிடமிருந்து பஞ்சாபை இணைத்துக்கொண்டனர்
ரஞ்சித் சிங் இறக்கும் கணத்தில் பிரிட்டன் உள்ளே நுழைய வேண்டும் என்று 1838இல் வந்த ஒரு அதிகாரி எழுதினார். 1849இல் அரியணையை இழந்த பத்து வயது மகாராஜா, தன் சரணடைதலை ஆங்கில எழுத்துக்களில் முதல் எழுத்துக்களிட்டு ஒப்புக்கொண்டார்.
1025 இல் ராஜேந்திர சோழரின் படை கங்கை வரை அணிவகுத்தது, அவரது கப்பற்படை கடாரத்தின் அரசனைப் பிடித்தது. அவருக்குப் பின்னால் இருந்த கடற்படையும் நில அளவையும் அவரது தந்தையுடையவை.
சுமார் 1006 இல், சுமத்ரா அரசன் கட்டிய ஒரு பௌத்த மடாலயத்துக்கு எல்லை வகுக்க, சாட்சிகள் ஒரு தமிழ் கிராமத்தைச் சுற்றி ஒரு யானையை நடத்திச் சென்றனர். பத்தொன்பது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு சோழக் கப்பல்கள் அதே வம்சத்தின் ஓர் அரசனைப் பிடித்தன.
பேஷ்வா முதலாம் பாஜிராவ் 1737 இல் ஒரு மராத்தியப் படையை டெல்லி வாசல் வரை நடத்தினார், 1738 இல் ஒப்பந்தத்தால் மால்வாவை வென்றார்; அவரது சகோதரர் சிமாஜி அப்பா 1739 இல் வசாயை எடுத்தார்
அவரிடம் கனரகப் பீரங்கிகள் இல்லை, நேருக்கு நேர் போரை அவர் அரிதாகவே வழங்கினார். அதற்குப் பதிலாக பெரிய படைகளுக்குத் தண்ணீரையும் தானியத்தையும் துண்டித்தார். அது எப்படிச் செயல்பட்டது, தோல்வியே காணாத பதிவை அவை எவ்வளவு தாங்குகின்றன என்பதை மராத்தியத் தாள்கள், பாரசீக வரலாறுகள், ஆங்கிலக் கம்பெனிப் பதிவுகள் காட்டுகின்றன.
← அனைத்துக் கட்டுரைகள்