Skip to content
భారత రాజ్యాంగం 1950లో 395 అధికరణలు, 22 భాగాలు, 8 షెడ్యూళ్లతో మొదలైంది; 106 సవరణ చట్టాల తర్వాత ఇప్పుడు 25 భాగాలు, 12 షెడ్యూళ్లతో ఉంది
భారత పాలన మరియు రాష్ట్రాలు

భారత రాజ్యాంగం 1950లో 395 అధికరణలు, 22 భాగాలు, 8 షెడ్యూళ్లతో మొదలైంది; 106 సవరణ చట్టాల తర్వాత ఇప్పుడు 25 భాగాలు, 12 షెడ్యూళ్లతో ఉంది

చిత్రణ: tuput

తెలుగు

రాజ్యాంగ సభ రాజ్యాంగాన్ని 1949 నవంబర్ 26న ఆమోదించింది, 1950 జనవరి 24న 284 మంది సభ్యులు చేతిరాత ప్రతులపై సంతకం చేశారు, రెండు రోజుల తర్వాత అది అమల్లోకి వచ్చింది. ప్రపంచంలోనే అత్యంత సుదీర్ఘ రాజ్యాంగమని పార్లమెంటరీ వ్యవహారాల మంత్రిత్వ శాఖ వర్ణిస్తుంది. పార్లమెంటు దాన్ని 106 సార్లు సవరించింది, చివరిసారి 2023లో.

· · 8 నిమిషాల పఠనం

భారత రాజ్యాంగం 1950 జనవరి 26న అమల్లోకి వచ్చినప్పుడు 395 అధికరణలు, 22 భాగాలు, 8 షెడ్యూళ్లు ఉన్నాయని పార్లమెంటరీ వ్యవహారాల మంత్రిత్వ శాఖ నేపథ్య పత్రం చెబుతుంది, దాన్ని ప్రపంచంలోనే అత్యంత సుదీర్ఘ రాజ్యాంగం అని పిలుస్తుంది. శాసన విభాగం ఇప్పుడు ముద్రిస్తున్న పాఠంలో 25 భాగాలు, 12 షెడ్యూళ్లు ఉన్నాయి. సెంటర్ ఫర్ లా అండ్ పాలసీ రీసెర్చ్ నడిపే భారత రాజ్యాంగ ఆర్కైవ్ ప్రస్తుత పత్రాన్ని 25 భాగాల్లో 395 అధికరణలు, 12 షెడ్యూళ్లుగా సంక్షిప్తంగా చెబుతుంది.

395 అనేది అత్యధిక అధికరణ సంఖ్య మాత్రమే, లెక్క కాదు. ఇప్పటికే ఉన్న సంఖ్యలు మారకుండా ఉండేందుకు సవరణలు అక్షరాలు జోడించి అధికరణలను చేరుస్తాయి (21A, 51A, 243ZT, 371J). 1 నుండి 395 వరకు ఉన్న సంఖ్యల్లో 25 ఇప్పుడు ఖాళీగా ఉన్నాయి, వాటిని తొలగించినట్లు సూచించారు. శాసన విభాగం 2022 మే సంచికలోని విషయసూచికలను tuput లెక్కించింది. అందులో 105వ సవరణ వరకు ప్రతి సవరణ చేరింది. ఇప్పటికీ 467 అధికరణ సంఖ్యలు ముద్రణలో ఉన్నాయి, వాటిలో 370 సాధారణమైనవి, 97 అక్షరాలతో ఉన్నవి. వాటిలో మూడు, 124A నుండి 124C వరకు, 2015 ఏప్రిల్‌లో చేర్చగా అదే ఏడాది అక్టోబర్‌లో సుప్రీంకోర్టు కొట్టివేసింది. ముద్రిత పాఠంలో అవి ఇప్పటికీ ఉన్నాయి, ఆ సంగతి చెప్పే ఒక గమనికతో. ఇది tuput లెక్క, అధికారిక మొత్తం కాదు.

25 భాగాలు ఎలా అమర్చి ఉన్నాయి

ప్రవేశిక మొదట వస్తుంది, రాజ్యాంగ సభ ఈ పత్రాన్ని ఆమోదించిన రోజుగా 1949 నవంబర్ 26ను చెబుతుంది. దాని పాఠంలో ఒక మార్పుల సమూహం ఉంది. 1977 జనవరి 3 నుండి అమల్లోకి వచ్చిన 42వ సవరణ “సార్వభౌమ ప్రజాస్వామ్య గణతంత్రం” అనే పదబంధంలో “సామ్యవాద”, “లౌకిక” పదాలను చేర్చింది, “దేశ ఐక్యత”ను “దేశ ఐక్యత, సమగ్రత”గా మార్చింది.

భాగం I, అధికరణలు 1 నుండి 4, “ఇండియా, అంటే భారత్, రాష్ట్రాల సమాఖ్యగా ఉంటుంది” అనే వాక్యంతో మొదలవుతుంది, చట్టం ద్వారా కొత్త రాష్ట్రాలను ఏర్పరిచే అధికారాన్ని పార్లమెంటుకు ఇస్తుంది. భాగం II మొదట పౌరసత్వాన్ని వివరిస్తుంది. భాగం III, అధికరణలు 12 నుండి 35, ప్రాథమిక హక్కులు, ఆరు సమూహాలుగా: సమానత్వం, స్వేచ్ఛ, దోపిడీకి వ్యతిరేకంగా రక్షణ, మత స్వేచ్ఛ, సాంస్కృతిక, విద్యా హక్కులు, రాజ్యాంగ పరిష్కారాలు. వాటిని అమలు చేయించుకోవడానికి అధికరణ 32 ఒక వ్యక్తిని నేరుగా సుప్రీంకోర్టుకు వెళ్లనిస్తుంది.

భాగం IV, అధికరణలు 36 నుండి 51, ఆదేశిక సూత్రాలను కలిగి ఉంది. వాటిని ఏ కోర్టూ అమలు చేయించలేదని, అయితే అవి “దేశ పాలనలో మౌలికమైనవి” అని అధికరణ 37 చెబుతుంది. భాగం IVA ఒకే అధికరణ, 51A, పదకొండు ప్రాథమిక విధులను జాబితా చేస్తుంది. 42వ సవరణ దాన్ని 1977 జనవరి 3 నుండి చేర్చింది, ఆరు నుండి పద్నాలుగు ఏళ్ల పిల్లలకు విద్య అందించే తల్లిదండ్రుల లేదా సంరక్షకుల విధి అనే పదకొండో విధి 2010 ఏప్రిల్ 1 నుండి అమల్లోకి వచ్చింది.

తర్వాత పాలనా యంత్రాంగం వస్తుంది. భాగం V (అధికరణలు 52 నుండి 151) కేంద్రాన్ని వివరిస్తుంది: రాష్ట్రపతి, పార్లమెంటు, కేంద్ర ప్రభుత్వం, సుప్రీంకోర్టు. భాగం VI (152 నుండి 237) రాష్ట్రాలను, భాగం VIII కేంద్రపాలిత ప్రాంతాలను వివరిస్తాయి. భాగాలు IX, IXA, IXB పంచాయతీలు, పురపాలక సంఘాలు, సహకార సంఘాల గురించి. భాగం XI కేంద్ర, రాష్ట్ర సంబంధాలను నిర్ణయిస్తుంది, భాగం XII ఆర్థిక వ్యవహారాలు, ఆస్తి గురించి. భాగం XVలోని అధికరణ 324 ఎన్నికల నిర్వహణను ఎన్నికల సంఘానికి అప్పగిస్తుంది. భాగం XVII భాష గురించి: అధికరణ 343 దేవనాగరి లిపిలో హిందీని కేంద్రం అధికార భాషగా పేర్కొంది, అమల్లోకి వచ్చిన నాటి నుండి పదిహేనేళ్లు ఇంగ్లిష్ వాడకాన్ని కొనసాగించింది, దాన్ని చట్టం ద్వారా పొడిగించే స్వేచ్ఛ పార్లమెంటుకు ఇచ్చింది.

భాగం XVIII ఎమర్జెన్సీల గురించి, భాగం XX అధికరణ 368 ఒక్కటే. భాగం XXI తాత్కాలిక, ప్రత్యేక నిబంధనలను కలిగి ఉంది, వాటిలో అధికరణ 370, నాగాలాండ్ (371A) నుండి కర్ణాటక (371J) వరకు కొన్ని రాష్ట్రాలకు ప్రత్యేక ఏర్పాట్లు ఇచ్చే అధికరణలు 371 నుండి 371J ఉన్నాయి. భాగం VII ఇప్పుడు ఖాళీ, తొలగించినట్లు సూచించారు. అప్పుడు 25 భాగాలు మిగులుతాయి: అసలు 22 సంఖ్యల్లో VII తీసేసి, అక్షరాలతో ఉన్న నాలుగు భాగాలు (IVA, IXA, IXB, XIVA) కలపాలి.

పన్నెండు షెడ్యూళ్లలో వివరాలు ఉన్నాయి

మొదటి షెడ్యూలు రాష్ట్రాలను, కేంద్రపాలిత ప్రాంతాలను జాబితా చేస్తుంది. రెండోది రాష్ట్రపతి, గవర్నర్లు, శాసనసభల అధ్యక్షాధికారులు, న్యాయమూర్తులు, కంప్ట్రోలర్ అండ్ ఆడిటర్ జనరల్ గురించి, మూడోది ప్రమాణాల గురించి, నాలుగోది ప్రతి రాష్ట్రానికి రాజ్యసభ స్థానాల గురించి. ఐదో, ఆరో షెడ్యూళ్లు షెడ్యూల్డ్ ప్రాంతాలను, గిరిజన ప్రాంతాలను నియంత్రిస్తాయి.

ఎనిమిదో షెడ్యూలు అస్సామీ నుండి ఉర్దూ వరకు 22 భాషలను జాబితా చేస్తుంది. సింధీ 1967 ఏప్రిల్ 10న చేరింది. కొంకణి, మణిపురి, నేపాలీ 1992 ఆగస్టు 31 నుండి, బోడో, డోగ్రీ, మైథిలీ, సంతాలీ 2004 జనవరి 7 నుండి చేరాయి, దాంతో జాబితా 14 నుండి 22కు పెరిగింది. 96వ సవరణ 2011 సెప్టెంబర్ 23 నుండి “Oriya”ను “Odia”గా మార్చింది.

చివరి నాలుగు సవరణల కాలంలో చేరినవి. తొమ్మిదో షెడ్యూలు 1951 మొదటి సవరణతో వచ్చింది, భూ సంస్కరణల చట్టాలతో, అంటే బిహార్ భూ సంస్కరణల చట్టం, 1950తో మొదలైంది. పదోది, 1985 మార్చి 1 నుండి అమల్లోకి వచ్చిన 52వ సవరణతో వచ్చినది, పార్టీ ఫిరాయింపు వల్ల అనర్హతను చూస్తుంది. పదకొండోది, పంచాయతీలకు 29 అంశాలతో, 1993 ఏప్రిల్ 24న 73వ సవరణతో వచ్చింది. పన్నెండోది, పురపాలక సంఘాలకు 18 అంశాలతో, 1993 జూన్ 1న 74వ సవరణతో వచ్చింది.

ఏ చట్టం ఎవరు చేయాలో ఏడో షెడ్యూలు నిర్ణయిస్తుంది

అధికరణ 246 శాసన నిర్మాణాన్ని ఏడో షెడ్యూలులోని మూడు జాబితాల మధ్య పంచుతుంది. కేంద్ర జాబితాపై పార్లమెంటు మాత్రమే, రాష్ట్ర జాబితాపై రాష్ట్ర శాసనసభలు మాత్రమే, ఉమ్మడి జాబితాపై రెండూ చట్టం చేస్తాయి. 2022 మే పాఠంలో కేంద్ర జాబితాలో 97, రాష్ట్ర జాబితాలో 66, ఉమ్మడి జాబితాలో 47 వరకు అంశాలకు సంఖ్యలు ఉన్నాయి, కొన్ని సంఖ్యలు తొలగించారు.

రక్షణ కేంద్ర జాబితాలో 1వ అంశం. శాంతిభద్రతలు, పోలీసు రాష్ట్ర జాబితాలో 1, 2 అంశాలు. ఉమ్మడి జాబితాలో వివాహం, విడాకులు (5వ అంశం), ఆర్థిక, సామాజిక ప్రణాళిక (20), విద్య (25) ఉన్నాయి. 42వ సవరణ 25వ అంశాన్ని సాంకేతిక, వైద్య విద్య, విశ్వవిద్యాలయాలను కూడా కలిపేలా తిరగరాసింది, అడవులను 17Aగా చేర్చింది, రెండూ 1977 జనవరి 3 నుండి. కేంద్ర జాబితాలోని 97వ అంశం ఇతర రెండు జాబితాల్లో పేర్కొనని ప్రతిదాన్నీ పార్లమెంటుకు ఇస్తుంది.

జాబితాలను ఎలా తిరగరాస్తారో 101వ సవరణ చూపుతుంది. 2016 సెప్టెంబర్ 16 నుండి అమల్లోకి వచ్చిన ఇది, వస్తు సేవల పన్నుపై చట్టాలు చేయడానికి పార్లమెంటుకు, రాష్ట్ర శాసనసభలకు కూడా వీలు కల్పించే అధికరణ 246Aను, జీఎస్టీ కౌన్సిల్‌ను ఏర్పరిచే అధికరణ 279Aను చేర్చింది. ఆ కౌన్సిల్ సభ్యులు అధ్యక్షుడైన కేంద్ర ఆర్థిక మంత్రి, ప్రతి రాష్ట్ర ప్రభుత్వం నుండి ఒక మంత్రి.

సవరణ ఎలా ఆమోదం పొందుతుంది

దశలను అధికరణ 368 నిర్దేశిస్తుంది. బిల్లు పార్లమెంటులోని ఏ సభలోనైనా ప్రవేశపెట్టవచ్చు. ప్రతి సభలో ఆ సభ మొత్తం సభ్యుల్లో మెజారిటీతో, హాజరై ఓటు వేసిన సభ్యుల్లో కనీసం మూడింట రెండొంతులతో అది ఆమోదం పొందాలి. తర్వాత రాష్ట్రపతి ఆమోదం ఇవ్వాలి, ఈ మాటను 1971లో 24వ సవరణ చేర్చింది.

ఒక చిన్న జాబితాలోని మార్పులకు ఇంకా ఎక్కువ కావాలి. ఆ జాబితాలో రాష్ట్రపతి ఎన్నిక, ఏడో షెడ్యూలు జాబితాలు, పార్లమెంటులో రాష్ట్రాల ప్రాతినిధ్యం, సుప్రీంకోర్టు, హైకోర్టులపై అధ్యాయాలు, కేంద్ర, రాష్ట్ర శాసన సంబంధాలు, అధికరణ 368 ఉన్నాయి. వీటికి కనీసం సగం రాష్ట్రాల శాసనసభల తీర్మానాలు కూడా కావాలి.

సవరణ బిల్లులకు వాటి సొంత సంఖ్యలు ఉంటాయి. మహిళా రిజర్వేషన్ చర్య 128వ సవరణ బిల్లుగా ప్రవేశపెట్టారు, 106వ చట్టంగా మారిందని ఆల్ ఇండియా రేడియో, ది ట్రిబ్యూన్ చెబుతాయి. రాజ్యసభ 2023 సెప్టెంబర్ 21న 214కు సున్నా ఓట్లతో దాన్ని ఆమోదించింది. ఈ చట్టం లోక్‌సభ, రాష్ట్ర శాసనసభల్లో మూడో వంతు స్థానాలను మహిళలకు రిజర్వ్ చేస్తుంది, చట్టం తర్వాత జరిగే మొదటి జనగణన అనంతరం నియోజకవర్గాల పునర్విభజన జరిగాకే అది మొదలవుతుందని అధికరణ 334A చెబుతుంది, సుప్రీంకోర్టు 2025 జనవరి ఉత్తర్వుపై వెర్డిక్టమ్ రాసిన వార్త దాన్ని ఇలా వర్ణించింది.

ప్రత్యేక మెజారిటీ నిజమైన అడ్డంకి. లోక్‌సభ స్థానాల పరిమితిని 550 నుండి 850కి పెంచేందుకు ఉద్దేశించిన రాజ్యాంగ (131వ సవరణ) బిల్లు, 2026ను ఏప్రిల్ 16న ప్రవేశపెట్టారని, ఏప్రిల్ 17న వీగిపోయిందని పీఆర్ఎస్ లెజిస్లేటివ్ రీసెర్చ్ జాబితా చేసింది. ఓటింగ్ 298కి 230 అని, బిల్లుకు కావలసిన ప్రత్యేక మెజారిటీ లేదని స్పీకర్ ప్రకటించారని ఎస్‌సీసీ ఆన్‌లైన్ రాసింది. ప్రస్తుత పరిమితిని అధికరణ 81 550గా నిర్ణయిస్తుంది, అందులో రాష్ట్రాల నుండి 530 వరకు, కేంద్రపాలిత ప్రాంతాల నుండి 20 వరకు సభ్యులు ఉంటారు.

సవరణలు మార్చినవి

1951 జూన్ 18 నుండి అమల్లోకి వచ్చిన మొదటి సవరణ అధికరణలు 31A, 31Bను, తొమ్మిదో షెడ్యూలును చేర్చింది. 1956 నవంబర్ 1 నుండి అమల్లోకి వచ్చిన ఏడో సవరణ మొదటి షెడ్యూలులోని భాగం Bలో ఉన్న రాష్ట్రాల గురించిన భాగం VIIను తొలగించింది, పాఠంలో మరెక్కడా ఉన్న భాగం A, భాగం B ప్రస్తావనలను తీసేసింది. 1975 ఏప్రిల్ 26న సిక్కిం రాష్ట్రంగా మారినప్పుడు 36వ సవరణ అధికరణ 2Aను తొలగించింది, ఆ కథ సిక్కిం భారతదేశంలో చేరిన వైనంలో ఉంది.

1979 జూన్ 20 నుండి అమల్లోకి వచ్చిన 44వ సవరణ ఆస్తి హక్కును భాగం III నుండి తీసి అధికరణ 300Aలో ఉంచింది, చట్టం అనుమతి లేకుండా ఎవరినీ ఆస్తి నుండి వంచితులను చేయకూడదని అది చెబుతుంది. 86వ సవరణ 2010 ఏప్రిల్ 1 నుండి అమల్లోకి వచ్చేలా అధికరణ 21Aను చేర్చింది, అది ఆరు నుండి పద్నాలుగు ఏళ్ల పిల్లలకు ఉచిత, నిర్బంధ విద్య. 97వ సవరణ 2012 ఫిబ్రవరి 8 నుండి భాగం IXBని చేర్చింది. 2015 మే 28 నాటి 100వ సవరణ చట్టం భారత్ బంగ్లాదేశ్ నుండి పొందిన, బంగ్లాదేశ్‌కు బదిలీ చేసిన భూభాగాలకు అమలు రూపం ఇచ్చింది.

కోర్టులు హద్దు గీసిన చోటు

పార్లమెంటు ఏదైనా సవరించగలదా అనే ప్రశ్నను సుప్రీంకోర్టు దశలవారీగా తేల్చింది. 2007 జనవరి 11 నాటి కోయెల్హో తీర్పు ఆ దశలను వివరిస్తుంది. 1967 ఫిబ్రవరి 27న ఆరుగురు న్యాయమూర్తులు, ఐదుగురు వ్యతిరేకంగా తీర్పు ఇచ్చిన గోలక్‌నాథ్ కేసులో, సవరణ అధికరణ 13 కింద “చట్టం” అని, అది ప్రాథమిక హక్కులను తొలగించలేదని కోర్టు చెప్పింది. 1971లో 24వ సవరణతో పార్లమెంటు జవాబిచ్చింది, అధికరణ 13 సవరణలకు వర్తించదని అది చెప్పింది.

1973 ఏప్రిల్ 24న పదమూడు మంది న్యాయమూర్తుల ధర్మాసనం కేశవానంద భారతి కేసులో ఏడుకు ఆరు ఓట్లతో తీర్పు ఇచ్చింది. రాజ్యాంగ మౌలిక స్వరూపాన్ని లేదా చట్రాన్ని మార్చడానికి అధికరణ 368 పార్లమెంటును అనుమతించదని మెజారిటీ చెప్పింది. 1976లో 42వ సవరణ అధికరణ 368కి “పార్లమెంటు రాజ్యాంగ అధికారంపై ఎలాంటి పరిమితీ లేదు” అని చెప్పే క్లాజులను చేర్చింది. ఆ భాగాన్ని 1980లో మినర్వా మిల్స్ కేసులో సుప్రీంకోర్టు చెల్లనిదిగా ప్రకటించిందని ప్రభుత్వ సొంత ముద్రిత సంచిక గమనిక చెబుతుంది.

తొమ్మిదో షెడ్యూలు దీని ప్రభావాన్ని చూపుతుంది. అక్కడ జాబితా చేసిన చట్టాలు ప్రాథమిక హక్కులతో ఘర్షణ పడుతున్నాయన్న కారణంతో చెల్లనివి కావని అధికరణ 31B చెబుతుంది. కోయెల్హోలో తొమ్మిది మంది న్యాయమూర్తుల ధర్మాసనం, 1973 ఏప్రిల్ 24 తర్వాత అక్కడ చేర్చిన చట్టాలను కూడా మౌలిక స్వరూపంపై, అంటే అధికరణ 21ను అధికరణలు 14, 19తో కలిపి చదివి, పరీక్షించవచ్చని తీర్పు ఇచ్చింది. వాటికి దక్కే రక్షణ “సంపూర్ణ రక్షణ కాదు” అని ధర్మాసనం చెప్పింది.

ఇదే ప్రాతిపదికపై కోర్టు ఒక సవరణను రద్దు చేసింది కూడా. 2015 ఏప్రిల్ 13 నుండి అమల్లోకి వచ్చిన 99వ సవరణ అధికరణ 124A కింద జాతీయ న్యాయ నియామకాల కమిషన్‌ను ఏర్పరిచింది. 2015 అక్టోబర్ 16న సుప్రీంకోర్టు, సుప్రీంకోర్టు అడ్వకేట్స్-ఆన్-రికార్డ్ అసోసియేషన్ v. యూనియన్ ఆఫ్ ఇండియా కేసులో దాన్ని కొట్టివేసింది.

చేతిరాత అసలు ప్రతి

రాజ్యాంగ సభ రాజ్యాంగాన్ని 1949 నవంబర్ 26న ఆమోదించింది, ఆ రోజే రాష్ట్రపతి రాజేంద్ర ప్రసాద్ దాన్ని ధ్రువీకరించారు. అధికరణ 394 అధికరణలు 5 నుండి 9, 60, 324, 366, 367, 379, 380, 388, 391, 392, 393లను వెంటనే, మిగతావాటిని 1950 జనవరి 26 నుండి అమల్లోకి తెచ్చింది. ముసాయిదా రచన అంబేద్కర్, రాజ్యాంగ రచనపై మా వ్యాసంలో, సభ సమావేశాలు రాజ్యాంగ సభ పనితీరుపై మా వ్యాసంలో ఉన్నాయి.

సంతకాలు 1950 జనవరి 24న న్యూఢిల్లీలోని కాన్స్టిట్యూషన్ హాల్‌లో జరిగాయి. చర్చల రికార్డు మూడు ప్రతులను నమోదు చేస్తుంది: చేతితో రాసి అలంకరించిన ఇంగ్లిష్ ప్రతి, ముద్రిత ఇంగ్లిష్ ప్రతి, చేతితో రాసిన హిందీ ప్రతి. ఆ రోజు ప్రజా విధులు ఉండటంతో జవహర్‌లాల్ నెహ్రూ మొదట సంతకం చేశారు, సభ్యులు తమ కూర్చునే వరుసలో అనుసరించారు, సభ్యుల తర్వాత రాష్ట్రపతి సంతకం చేశారు. సంతకం చేసినవారు 284 మంది సభ్యులని పత్రికా సమాచార కార్యాలయం ప్రచురణ అయిన న్యూ ఇండియా సమాచార్ లెక్కిస్తుంది. అదే సమావేశంలో రాజేంద్ర ప్రసాద్ ఏకగ్రీవంగా రాష్ట్రపతిగా ఎన్నికయ్యారు.

ఇంగ్లిష్ పాఠాన్ని ప్రేమ్ బిహారీ నారాయణ్ రైజాదా ప్రవహించే ఇటాలిక్ శైలిలో చేతితో రాశారు, హిందీ ప్రతిని వసంత్ కృష్ణ వైద్య సిద్ధం చేశారని న్యూ ఇండియా సమాచార్ చెబుతుంది. రెండింటినీ శాంతినికేతన్‌లోని కళాభవన్ నుండి నందలాల్ బోస్, ఆయన బృందం చిత్రాలతో అలంకరించారు. పాఠాన్ని రాయమని నెహ్రూ రైజాదాను అడిగారని, ఆయన ఏమీ తీసుకోలేదని, ప్రతి పేజీపై సంతకం చేయడానికి మాత్రమే కోరారని, 22 భాగాల్లో ప్రతి ఒక్కటీ ఒక చిత్రంతో మొదలవుతుందని ది లీఫ్‌లెట్ రాసింది. భాగం I ప్రారంభంలో ఎద్దు ఉన్న సింధు లోయ ముద్రను, భాగం IV ప్రారంభంలో కురుక్షేత్ర యుద్ధానికి ముందు కృష్ణార్జునులను ది లీఫ్‌లెట్, ది హెరిటేజ్ ల్యాబ్ రెండూ చూపుతాయి. భాగం IIIలో అయోధ్యకు తిరిగి వస్తున్న రాముడు, సీత, లక్ష్మణులను, భాగం XIVలో కొలువులో ఉన్న అక్బర్‌ను ది లీఫ్‌లెట్ జోడిస్తుంది.

Share
Copied!

మూలాలు మరియు మరింత చదవడానికి

  1. The Constitution of India, Government of India pocket edition as on May 2022, incorporating amendments up to the 105th (Legislative Department)
  2. Constitution Day, November 26: backgrounder (Ministry of Parliamentary Affairs, Press Information Bureau, 25 November 2021)
  3. Constitution of India archive (Centre for Law and Policy Research): home page
  4. Constituent Assembly Debates, 26 November 1949, Volume XI: the Constitution passed (Constitution of India archive)
  5. Constituent Assembly Debates, 24 January 1950, Volume XII: signing of the Constitution (Constitution of India archive)
  6. New India Samachar (Press Information Bureau), November 2020 issue, page 12: the making of the Constitution
  7. Supreme Court of India, I. R. Coelho (Dead) by LRs v. State of Tamil Nadu, judgment of 11 January 2007 (nine judges)
  8. PRS Legislative Research: The Constitution (131st Amendment) Bill, 2026 (bill track)
  9. SCC Online: Special Session and Constitutional Limits, why the Lok Sabha bills did not pass (18 April 2026)
  10. All India Radio News: Parliament passes Women's Reservation Bill (22 September 2023)
  11. The Tribune: President gives assent to women's quota Bill, now the Constitution (106th Amendment) Act
  12. Verdictum: Supreme Court dismisses PILs on the women's reservation law (10 January 2025)
  13. The Leaflet: Artwork in the Constitution, myriad interpretations
  14. The Heritage Lab: Republic of Art, the Constitution as an illustrated history of India

ఈ వ్యాసం AI సాధనాల సహాయంతో పరిశోధించి రాయబడింది మరియు కచ్చితత్వం కోసం సవరించబడింది. ఇది సాధారణ సమాచారం మరియు చర్చ కోసం మాత్రమే, వృత్తిపరమైన సలహా కాదు. మా సంపాదకీయ ప్రమాణాలు మరియు నిరాకరణ చూడండి. తప్పు కనిపించిందా? మాకు తెలియజేయండి.

#constitution of india#constitutional amendments#article 368#basic structure doctrine#seventh schedule#fundamental rights#constituent assembly

నచ్చిందా? తదుపరిది పొందండి.

ఒకసారి ఒక మంచి వ్యాసం, నేరుగా మీ ఇన్‌బాక్స్‌కు. స్పామ్ లేదు, ఎప్పుడైనా ఆపవచ్చు.

ఇదే విభాగంలో మరిన్ని: భారత పాలన మరియు రాష్ట్రాలు
1973 ఏప్రిల్ 24న పదమూడు మంది సుప్రీంకోర్టు న్యాయమూర్తులు 7కు 6 తేడాతో తీర్పు ఇచ్చారు: భారత రాజ్యాంగంలో మౌలిక స్వరూపం తప్ప ఏ భాగాన్నైనా పార్లమెంటు సవరించవచ్చు
కేరళలోని ఒక మఠాధిపతి, ఒక భూ చట్టం, మూడు రాజ్యాంగ సవరణలు పదమూడు మంది న్యాయమూర్తుల ముందుకు వచ్చాయి. ధర్మాసనం ఏమని తీర్పు ఇచ్చింది, ఎవరు విభేదించారు, తర్వాతి నాలుగు దశాబ్దాల్లో ఆ తీర్పును ఎలా పరీక్షించారు.
భారత రాజ్యాంగం 12 నుండి 35 వరకు ఉన్న అధికరణల్లో ఆరు వర్గాల ప్రాథమిక హక్కులకు హామీ ఇస్తుంది, హక్కు ఉల్లంఘనకు గురైన వ్యక్తి అధికరణ 32 కింద నేరుగా సుప్రీంకోర్టుకు వెళ్లవచ్చు
పౌరులు కాని వారికి హక్కులు, ప్రైవేటు వ్యక్తులపై హక్కులు, 1979లో తొలగించిన ఒక హక్కు, 2017లో కనుగొన్న మరొక హక్కు. రాజ్యాంగంలోని భాగం IIIని అధికరణ అధికరణగా, దానికి రూపం ఇచ్చిన కోర్టు తీర్పులతో కలిపి చూసే వ్యాసం.
భారత రాజ్యాంగం అధికరణ 368 కింద 106 సార్లు సవరించబడింది, దానికి ప్రతి సభలో ఓటు వేసిన సభ్యుల్లో మూడింట రెండొంతులు, సమాఖ్య మార్పులకు సగం రాష్ట్ర శాసనసభల ఆమోదం కావాలి
ఈ విధానాన్ని రాజ్యాంగ సభ 1949 సెప్టెంబర్ 17న నిర్ణయించింది, అప్పటి నుండి కోర్టులో, లోక్‌సభలో పరీక్షకు నిలిచింది. మూడు మార్గాలు, ముఖ్యమైన చట్టాలు, 2026 ఏప్రిల్‌లో జరిగిన 298కి 230 ఓటుపై ఒక సమగ్ర పరిశీలన.
← అన్ని వ్యాసాలు