வரைபடம்: tuput
தமிழ்
கல்கத்தா பல்கலைக்கழகம் 1944 இல் அசிமா சாட்டர்ஜிக்கு D.Sc. பட்டம் வழங்கியது; எந்த இந்தியப் பல்கலைக்கழகத்திலும் அதைப் பெற்ற முதல் பெண் அவரே என்று இந்திய தேசிய அறிவியல் அகாதமியின் வாழ்க்கை நினைவுக் குறிப்பு பதிவு செய்கிறது. அவரது 1961 பட்நாகர் பரிசு பாராட்டுரை 50 தாவர இனங்களை ஆராய்ந்ததையும் 20 புதிய ஆல்கலாய்டுகளைப் பிரித்தெடுத்ததையும் கணக்கிடுகிறது; அவர் 1975 ஜனவரியில் 62ஆவது இந்திய அறிவியல் காங்கிரசுக்குத் தலைமை வகித்தார்.
கல்கத்தா பல்கலைக்கழகம் 1944 இல் அசிமா சாட்டர்ஜிக்குத் தனது D.Sc. பட்டத்தை, அதாவது அறிவியல் முனைவர் பட்டத்தை, வழங்கியது. இண்டோல் ஆல்கலாய்டுகள், கூமாரின்கள் என்று அழைக்கப்படும் தாவரச் சேர்மங்கள் பற்றிய ஆராய்ச்சிக்காக அது வழங்கப்பட்டது. எந்த இந்தியப் பல்கலைக்கழகத்திலும் D.Sc. பெற்ற முதல் பெண் அவரே என்று இந்திய தேசிய அறிவியல் அகாதமி வெளியிட்ட அவரது நினைவுக் குறிப்பு பதிவு செய்கிறது.
அதன் பின் நடந்தவற்றை அவரைக் கௌரவித்த அமைப்புகளே ஆவணப்படுத்தியுள்ளன. அறிவியல், தொழில்துறை ஆராய்ச்சி கவுன்சில் (CSIR) 1961 இல் அவருக்குச் சாந்தி ஸ்வரூப் பட்நாகர் பரிசை வழங்கியது; 12 தாவரவியல் குடும்பங்களைச் சேர்ந்த 50 தாவர இனங்களை அவர் ஆராய்ந்து, அவற்றிலிருந்து 20 புதிய ஆல்கலாய்டுகளைப் பிரித்தெடுத்தார் என்று அதன் பாராட்டுரை கூறுகிறது. 1962 முதல் 1982 வரை கல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தின் வேதியியலுக்கான கைரா இருக்கையை அவர் வகித்தார். 1975 ஜனவரியில் புதுதில்லியில் நடந்த 62ஆவது இந்திய அறிவியல் காங்கிரசுக்குத் தலைமை வகித்தார்; அதே ஆண்டு பத்ம பூஷண் பெற்றார்; 1982 முதல் 1990 வரை நியமன உறுப்பினராக மாநிலங்களவையில் அமர்ந்தார்.
இணைக் கல்விக் கல்லூரியில் வேதியியல் சிறப்பு வகுப்பு
1917 செப்டம்பர் 23 அன்று கல்கத்தாவில் பிறந்த சாட்டர்ஜி, இந்திரநாராயண் முகர்ஜி, கமலா தேவி ஆகியோரின் இரு குழந்தைகளில் மூத்தவர். அவரது தந்தை மருத்துவர்; அவரது ஆரம்பகால ஆராய்ச்சி மாணவர்களில் ஒருவரான எஸ். சி. பக்ராஷி, மருத்துவத் தாவரங்களில் அவருக்கிருந்த ஆர்வம் தந்தையிடமிருந்து வந்திருக்கக்கூடும் என்று எழுதுகிறார்.
பெத்யூன் கொலீஜியேட் பள்ளி 1932 இல் அவருக்கு மெட்ரிகுலேஷன் தேர்ச்சியையும், பெத்யூன் கல்லூரி 1934 இல் இடைநிலை அறிவியல் சான்றிதழையும் வழங்கின. 1936 இல் ஸ்காட்டிஷ் சர்ச் கல்லூரி தொடர்ந்தது; அந்த ஆண்டு அவர் வேதியியலில் சிறப்புப் பட்டம் பெற்றார். நினைவுக் குறிப்பின்படி, அன்று கொல்கத்தாவில் பெண்கள் வேதியியல் சிறப்புப் படிப்பைப் படிக்கக்கூடிய ஒரே கல்லூரி அதுவே. இணைக் கல்விக் கல்லூரிக்கு அவரது பழமைவாதக் கூட்டுக் குடும்பத்தின் மூத்தவர்கள் ஆட்சேபித்தனர்; அவரது தாயின் உறுதியே அவரை உள்ளே சேர்த்தது.
1938 இல் கல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தில் M.Sc. பட்டம் கிடைத்தது; கரிம வேதியியல் அவரது சிறப்புப் பாடமாக இருந்தது. இந்திய இயற்கைப் பொருள் வேதியியலின் முன்னோடிகளில் ஒருவர் என்று நினைவுக் குறிப்பு குறிப்பிடும் பிரஃபுல்ல குமார் போஸின் கீழ் அவர் ஆராய்ச்சியைத் தொடங்கினார். அவரது ஆசிரியர் ஆச்சார்ய பிரஃபுல்ல சந்திர ராய், பல்கலைக்கழகத்துக்குத் தான் மாதந்தோறும் நன்கொடையாக அளித்த சம்பளத்திலிருந்து அவருக்கு 75 ரூபாய் உதவித்தொகையை உருவாக்கினார் என்றும் நினைவுக் குறிப்பு சேர்க்கிறது. கல்கத்தாவின் லேடி பிரபோர்ன் கல்லூரி 1940 இல் அவரை வேதியியல் துறையின் நிறுவனர்-தலைவராக ஏற்றுக்கொண்டது. 1944 இல் D.Sc. கிடைத்தது; கூடவே பல்கலைக்கழகத்தில் வேதியியலில் கௌரவ விரிவுரையாளர் பதவியும்.
விஸ்கான்சின், பசடேனா, ஜூரிக்
லேடி பிரபோர்ன் கல்லூரியிலிருந்து கிடைத்த படிப்பு விடுப்பு 1947 இல் அவரை வெளிநாடு கொண்டுசென்றது; பதினொரு மாதக் குழந்தையான மகளும் ஒரு பணிப்பெண்ணும் உடன் சென்றனர். விஸ்கான்சின் பல்கலைக்கழகத்தில் எல். எம். பார்க்ஸுடன் சேர்ந்து, இயற்கையாகக் கிடைக்கும் கிளைகோசைடுகளில், அதாவது சர்க்கரை கொண்ட தாவரச் சேர்மங்களில், பணியாற்றினார். அடுத்தது பசடேனா; அங்கு கலிஃபோர்னியா தொழில்நுட்பக் கழகத்தில் எல். செச்மைஸ்டருடன் கரோட்டினாய்டுகள், புரோவைட்டமின் A ஆகியவற்றில் பணியாற்றினார்; அந்தப் பணியை வாட்டுமுல் உதவித்தொகை அங்கீகரித்தது என்று நினைவுக் குறிப்பு சொல்கிறது.
1949 முதல் 1950 வரை ஜூரிக் மூன்றாவது நிறுத்தம். அங்கு அவர் பால் காரருடன் சேர்ந்து உயிரியல் செயல்பாடுள்ள இண்டோல் ஆல்கலாய்டுகளில் பணியாற்றினார்; அவரது ஆராய்ச்சி வாழ்க்கை பற்றிய அசிஷ் டேவின் ரெசனன்ஸ் மதிப்பாய்வின்படி, பால் காரர் 1937 இல் வேதியியலுக்கான நோபல் பரிசை வென்றவர். ஆல்கலாய்டுகள் என்பவை தாவரங்கள் உருவாக்கும், நைட்ரஜன் கொண்ட சேர்மங்கள்; அவை பெரும்பாலும் உடலில் செயல்படுகின்றன. இண்டோல் வகையே அவரது பணி வாழ்க்கையின் எஞ்சிய காலம் முழுவதும் அவரது முதன்மைப் பொருளாக இருந்தது.
1950 இல் கல்கத்தாவுக்குத் திரும்பிய அவர், ஆல்கலாய்டுகள், கூமாரின்கள் மீதான ஆராய்ச்சியை மீண்டும் தொடங்கினார். அன்றைய நிலைமைகளை பக்ராஷி விவரிக்கிறார். தான் சேர்வதற்கு முன் அவருக்கு ஆண்டுக்கு 300 ரூபாய் மானியமும், பகுதிநேர ஆராய்ச்சி மாணவர்களாக மூன்று கல்லூரி ஆசிரியர்களும் இருந்தனர் என்று அவர் எழுதுகிறார். தாவரப் பொருளை ஜாதவ்பூர் பல்கலைக்கழகப் பட்டறையில் அரைக்க வேண்டியிருந்தது; புற ஊதா அளவீடுகள் அருகிலிருந்த போஸ் நிறுவனத்தின் கருவிகளில் செய்யப்பட்டன; கரைப்பான்கள் வேறொரு பேராசிரியரின் ஆய்வகத்திலிருந்து இரவல் வாங்கப்பட்டன.
தாவர வேதியியல் நிறுவியவை
ரௌவால்ஃபியா கனெஸ்சென்ஸ் தாவரத்தின் ஆல்கலாய்டுகள் பற்றிய அவரது பணி 1938 இல் தொடங்கியது என்று நினைவுக் குறிப்பு கூறுகிறது; அதன் முதன்மை ஆல்கலாய்டான ரௌவால்ஸ்சினைப் பற்றிய அவரது ஆய்வுகள், ரெசர்பைன், அதைச் சார்ந்த ஆல்கலாய்டுகளின் அமைப்பைக் கண்டறிய உதவின. ரௌவால்ஸ்சின் ரெசர்பைன், டெசர்பிடைன் ஆகியவற்றின் அடிப்படைக் கட்டமைப்பையே கொண்டுள்ளது என்று அவர் காட்டினார் என்றும், இரண்டாவது ரௌவால்ஃபியா இனத்திலிருந்து இணைக்கப்பட்ட இரு இண்டோல் அலகுகளால் ஆன புதிய இரட்டை ஆல்கலாய்டான ஃபிளெக்சிகோரினைப் பிரித்தெடுத்தார் என்றும் டே சேர்க்கிறார்.
ரௌவால்ஃபியா, வின்கா, ஆல்ஸ்டோனியா, ரைசா, காப்சியா ஆகியவை அவரது முன்னோடி ஆல்கலாய்டு பணிக்காக நினைவுக் குறிப்பு பெயரிடும் பேரினங்கள்; ஆல்ஸ்டோனியா இனங்களிலிருந்து மட்டுமே இருபதுக்கு மேற்பட்ட புதிய ஆல்கலாய்டுகள் கிடைத்தன. ரைசா ஸ்ட்ரிக்டாவிலிருந்து அவரது குழு ஜெய்சோசிசைனைப் பிரித்தெடுத்தது; தாவரங்கள் இண்டோல் ஆல்கலாய்டுகளை உருவாக்கும் முறையில் அது ஒரு முக்கிய முன்னோடிச் சேர்மம் என்று விவரிக்கப்படுகிறது. சார்பகினின் அணுக்களின் சரியான முப்பரிமாண அமைப்பை முதலில் பரிந்துரைத்தது அவரது குழுதான். அவரது வின்கா பணியும் வேதியியலே: வின்கா மேஜர், ஆல்ஸ்டோனியா வெனெனேட்டா ஆகியவற்றிலிருந்து அவர் வெனோடெர்பைனைப் பிரித்தெடுத்தார்; இண்டோல் ஆல்கலாய்டுகளுடன் சேர்ந்து அது இருப்பது, தாவரங்கள் அவற்றை உருவாக்கும் முறை பற்றிய ஏற்கப்பட்ட கோட்பாட்டுக்கு ஆதரவாக இருந்தது.
கூமாரின்கள், அதாவது மணமுள்ள தாவரச் சேர்மங்களின் ஒரு குடும்பம், அவரது மற்றொரு ஆரம்பகாலப் பொருள்; 1940 இல் லுவாங்கா ஸ்கான்டென்ஸிலிருந்து கிடைத்த லுவாஞ்செட்டினின் அமைப்புடன் அது தொடங்கியது. ஒரு மூலக்கூறில் சில இரட்டைப் பிணைப்புகள் எங்குள்ளன என்பதைக் கண்டறிய பீரியாடிக் அமிலத்தைப் பயன்படுத்தும் முறைக்கும் நினைவுக் குறிப்பு அவருக்குப் பெருமை சேர்க்கிறது; ஓசோனாலிசிஸ் என்ற நிலையான முறைக்கு அது நல்ல மாற்று என்று அவர் காட்டினார். அசிஷ் டே 328 ஆய்வுக் கட்டுரைகளையும், 59 Ph.D. மற்றும் 3 D.Sc. மாணவர்களுக்கு அவர் வழிகாட்டியதையும் கணக்கிடுகிறார்; பக்ராஷியும் இந்திய அறிவியல் அகாதமியின் காட்சிப் பகுதியும் சுமார் 400 கட்டுரைகள் என்கின்றன.
இருக்கை, துறை, காங்கிரஸ்
1954 இல் கல்கத்தா பல்கலைக்கழகம் அவரை வேதியியல் ரீடராக்கியது; நினைவுக் குறிப்பின்படி அது அன்று துறையின் ஒரே ரீடர் பதவி. எட்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அவர் குமார் குருபிரசாத் சிங் கைரா வேதியியல் பேராசிரியரானார்; இந்தியாவில் எந்தப் பல்கலைக்கழகத்திலும் இருக்கை வகித்த முதல் பெண் விஞ்ஞானி அவரே என்று பக்ராஷி எழுதுகிறார். அந்த இருக்கையில் அவர் 1982 வரை இருந்தார்; 1969 முதல் 1979 வரை துறைக்குத் தலைமை வகித்தார்.
அவர் தலைமை வகித்த காலத்தில் துறை வளர்ந்தது. இயற்கைப் பொருள் வேதியியலுக்கான பல்கலைக்கழக மானியக் குழுவின் சிறப்பு உதவித் திட்டம் 1972 இல் சாட்டர்ஜி கௌரவ ஒருங்கிணைப்பாளராக அனுமதிக்கப்பட்டு, 1985 இல் உயர்கல்வி மையமாக ஆனது; அவர் 2003 வரை ஒருங்கிணைப்பாளர் பதவியில் இருந்தார் என்று நினைவுக் குறிப்பு சொல்கிறது. 1975 முதல் 1978 வரை, கருவிகளுக்கும் வெளிநாட்டுப் பயிற்சிக்குமான யுனெஸ்கோ, ஐ.நா. வளர்ச்சித் திட்ட உதவியின் முதல் கட்டத்தைக் கரிமப் பிரிவு பெற்றது; இரண்டாவது கட்டம் 1982 வரை நீடித்தது. அன்று நாட்டின் வேறு எந்தக் கரிம வேதியியல் துறைக்கும் அத்தகைய உதவி கிடைக்கவில்லை என்று நினைவுக் குறிப்பு கூறுகிறது.
இந்திய தேசிய அறிவியல் அகாதமியின் உறுப்பினராக 1960 இல் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்; இந்திய அறிவியல் கழகம் (Indian Academy of Sciences) 1975 இல் தொடர்ந்தது. 1975 ஜனவரியில் புதுதில்லியில் நடந்த 62ஆவது இந்திய அறிவியல் காங்கிரசின் பொதுத் தலைவராக இருந்தார். அவரது தலைமை உரையின் தலைப்பை இந்திய அறிவியல் அகாதமியின் காட்சிப் பகுதி “இந்தியாவில் அறிவியலும் தொழில்நுட்பமும்: நிகழ்காலமும் எதிர்காலமும்” என்று தருகிறது; அதிலிருந்து ஒரு வரியை நினைவுக் குறிப்பு மேற்கோள் காட்டுகிறது: “அறிவியல், தொழில்நுட்பப் பயிற்சியின் முதுகெலும்பாகப் பல்கலைக்கழகங்கள் அமைகின்றன”. அந்தப் பதவிக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முதல் பெண் அவர் என்று பக்ராஷியும் காட்சிப் பகுதியும் பதிவு செய்கின்றன. 1975 இல் பத்ம பூஷண் தொடர்ந்தது; உள்துறை அமைச்சகத்தின் பட்டியலில் மேற்கு வங்கத்துக்கான அறிவியல், பொறியியல் பிரிவில் அது இடம்பெற்றுள்ளது.
குடியரசுத் தலைவர் அவரை ஒரு விஞ்ஞானியாக மாநிலங்களவைக்கு நியமித்தார். அவரது பணிக்காலத்தை 1982 பிப்ரவரி 18 முதல் 1984 ஏப்ரல் 13 வரை, மீண்டும் 1984 மே 9 முதல் 1990 மே 8 வரை என்று மாநிலங்களவைச் செயலகத்தின் வாழ்க்கைக் குறிப்புப் பதிவு தருகிறது. நியமன உறுப்பினர்கள் குறித்த செயலகத்தின் சிறுநூல், 1983 இல் மோசமான தொலைபேசிச் சேவை பற்றிய விவாதத்தில், இணைப்பை மேம்படுத்த அரசு விண்வெளிக்கு மேலும் செயற்கைக்கோள்களை அனுப்ப வேண்டும் என்று அவர் பரிந்துரைத்ததைப் பதிவு செய்கிறது.
மார்சிலின், ஆயுஷ் 56, ஆயுஷ் 64
அவரது 1961 பட்நாகர் பாராட்டுரை, அவர் பிரித்தெடுத்தவற்றில் “வலிப்பு எதிர்ப்பு நீள்சங்கிலி எஸ்டர்” என்பதை ஏற்கெனவே குறிப்பிடுகிறது. நீர்ப் பெரணியான மார்சிலியா மினூட்டாவிலிருந்து, நினைவுக் குறிப்பின்படி, அவர் மயக்கமூட்டியும் வலிப்பு எதிர்ப்பியுமான மார்சிலினைப் பிரித்தெடுத்து, அதன் அமைப்பைக் கண்டறிந்து, கல்கத்தாவில் ஊனமுற்ற குழந்தைகளுக்கான ஒரு மருத்துவமனையில், தனது சகோதரரும் மருத்துவருமான சராஷி ரஞ்சன் முகர்ஜியுடன் இணைந்து நடத்திய மருத்துவச் சோதனைகள் மூலம் பல பத்தாண்டுகள் அதன் செயல்பாட்டை ஆராய்ந்தார். மார்சிலின் நார்டோஸ்டாகிஸ் ஜடாமான்சியுடன் ஆயுஷ் 56 என்ற குறியீட்டுப் பெயரில் பயன்படுத்தப்படுகிறது என்றும், அது 1976 ஜூலை 14 தேதியிட்ட இந்தியக் காப்புரிமை எண் 141170 இன் கீழ் வருகிறது என்றும் அது சொல்கிறது. வலிப்பு நோயில் மார்சிலின் “தெளிவான சிகிச்சை விளைவைக் காட்டியது” என்று டேவின் மதிப்பாய்வு கூறுகிறது; சயின்ஸ் அண்ட் கல்ச்சரில் மார்சிலியா பணி பற்றிய 1968 ஆய்வுக் கட்டுரையையும் அது பட்டியலிடுகிறது. காப்புரிமை வைத்திருக்கும் மத்திய ஆயுர்வேத, சித்த ஆராய்ச்சி கவுன்சில் (CCRAS), வலிப்பு நோய்க்காக ஆயுஷ் 56 ஐ உருவாக்கிக் காப்புரிமை பெற்றதாக 1996 இல் டவுன் டு எர்த் இதழிடம் தெரிவித்தது.
நான்கு மூலிகைகளின் பாகங்களிலிருந்து தயாரிக்கப்படும் மலேரியா எதிர்ப்பு மருந்தான ஆயுஷ் 64, சாட்டர்ஜியின் பணியாக நினைவுக் குறிப்பு குறிப்பிடும் மற்றொரு மருந்து; அது 1979 ஆகஸ்ட் 7 தேதியிட்ட காப்புரிமை 568/Del/70 இன் கீழ் உள்ளது, அதுவும் CCRAS வசம் உள்ளது. தாவரங்களை ஆல்ஸ்டோனியா ஸ்கோலாரிஸ், ஸ்வெர்ஷியா சிராட்டா, பிக்ரோரைசா குரூவா, சீசால்பீனியா கிரிஸ்டா என்று அகாதமியின் காட்சிப் பகுதி பெயரிடுகிறது. 2021 மே 3 அன்றைய வெளியீட்டில் ஆயுஷ் அமைச்சகம் CCRAS ஐ உருவாக்கியவராகக் குறிப்பிட்டு, அந்தக் கலவை முதலில் 1980 இல் மலேரியாவுக்காக உருவாக்கப்பட்டது என்று சொல்கிறது; 2021 ஏப்ரல் 29 அன்று நடந்த செய்தியாளர் சந்திப்பில் கோவிட்-19க்காக மருந்தின் மறுபயன்பாட்டை அமைச்சகம் அறிவித்தது என்றும் அந்த வெளியீடு சேர்க்கிறது.
வெளியிடப்பட்ட ஆய்வுகள் ஆயுஷ் 64 பற்றி இன்னும் அளவிட்ட ஒரு படத்தைத் தருகின்றன. 2019 ஜனவரியில் பதிவுகளை மறுபார்வை செய்த ஆல்ட் நியூஸ், 1981 இல் நடந்த 55 மலேரியா நோயாளிகள் பற்றிய CCRAS ஆய்வை விவரித்தது; அது 80 சதவீத எதிர்வினையைத் தெரிவித்தது, ஆனால் கட்டுப்பாட்டுக் குழு இல்லை. வைவாக்ஸ் மலேரியாவில் என். வலேச்சா மற்றும் சகாக்கள் 2000 இல் கரன்ட் சயின்ஸில் வெளியிட்ட இரண்டாம் கட்ட சீரற்றமுறைச் சோதனையையும் அது சுருக்கமாகச் சொன்னது; நோயாளிகளை 28 நாட்கள் பின்தொடர்ந்த அதில், குளோரோகுவினுக்கு 100 சதவீதமாக இருந்தபோது ஆயுஷ் 64 க்கு நோய் தீர்வு விகிதம் 50 சதவீதத்துக்குக் கீழே இருந்தது. கோவிட்-19 பற்றிய 2023 PLoS ONE கட்டுரை, மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட்ட 140 பெரியவர்களை, ஆயுஷ் 64 உடனோ இல்லாமலோ வழக்கமான சிகிச்சைக்கு சீரற்ற முறையில் ஒதுக்கியது; சீரற்ற ஒதுக்கீட்டிலிருந்து மருத்துவ மீட்பு வரை சராசரியாக 6.45 நாட்கள் என்றும், மற்றொரு குழுவுக்கு 8.26 நாட்கள் என்றும் தெரிவித்தது; திறந்த-லேபிள் வடிவமைப்பை அதன் ஆசிரியர்கள் ஒரு கவலையாகக் குறிப்பிட்டு, மூன்றாம் கட்டச் சோதனை தேவை என்று சொல்கின்றனர். இந்தக் கட்டுரைக்காகத் திறந்து பார்க்கப்பட்ட ஆதாரங்களில் எதுவும் ஆயுஷ் 56 இன் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட மனிதச் சோதனையைப் பதிவு செய்யவில்லை. இந்தப் பகுதி காப்புரிமைகளையும் வெளியிடப்பட்ட ஆய்வுகளையும் பதிவு செய்கிறது; எந்த நிலைக்கும் சிகிச்சை அளிப்பதற்கான வழிகாட்டுதல் அல்ல. இத்தகைய சோதனைகளை எப்படி வாசிப்பது என்பதற்கு, ஆயுர்வேத உரிமைகோரல்கள் குறித்துச் சோதனைகள் காட்டுவது என்ன என்ற tuput கட்டுரையைப் பாருங்கள்.
இரு நூல்களும் சால்ட் லேக்கில் ஒரு நிறுவனமும்
கே. பி. பிஸ்வாஸ் முதலில் தொகுத்த, இந்திய மருத்துவத் தாவரங்கள் பற்றிய வங்காள மொழி நூலான பாரதேர் பனௌஷதியை, கல்கத்தா பல்கலைக்கழக அச்சகம் வெளியிட்ட ஆறு தொகுதிகளில் (1 முதல் 5 வரையிலான தொகுதிகள் 1973 இல், 6ஆம் தொகுதி 1977 இல்) சாட்டர்ஜி பதிப்பித்து மறுபடி எழுதினார். அதற்காகக் கல்கத்தா பல்கலைக்கழகம் 1981 இல் புவன் மோகினி தாஸ் தங்கப் பதக்கத்தை அவருக்கு வழங்கியது. CSIR வெளியிட்ட ஆறு தொகுதி ஆங்கில நூலான இந்திய மருத்துவத் தாவரங்கள் பற்றிய ஆய்வுக் கட்டுரைத் தொகுப்பின் (The Treatise on Indian Medicinal Plants) முதன்மைப் பதிப்பாசிரியராகவும் அவர் இருந்தார்; 2 முதல் 6 வரையிலான தொகுதிகளின் முதல் பதிப்புகள் 1992 முதல் 2001 வரை வெளியாயின என்று நினைவுக் குறிப்பு பட்டியலிடுகிறது. சத்யேந்திரநாத் போஸின் வேண்டுகோளின்படி, உயர்நிலைப் பள்ளி மாணவர்களுக்கான வங்காள மொழி வேதியியல் நூலையும் அவர் எழுதினார்; அது போஸின் வங்கிய விக்ஞான பரிஷத் வெளியீடாக வந்தது.
அவரது பெரிய திட்டங்களில் ஒன்று ஓர் ஆராய்ச்சி நிறுவனம். இந்திய மருத்துவத் தாவரங்களுக்காக, ஆயுர்வேத மருத்துவமனை இணைந்த ஒரு நிறுவனத்தை அவர் நீண்ட காலமாக விரும்பினார் என்று நினைவுக் குறிப்பு கூறுகிறது; அன்றைய மேற்கு வங்க அரசு சால்ட் லேக்கில் நிலம் வழங்கியது, மத்திய சுகாதார அமைச்சகம் 4 கோடி ரூபாய் கட்டடத் தொகையை வழங்கியது. பக்ராஷி அதை CCRAS இன் கீழான மத்திய, மாநில ஒத்துழைப்பு என்கிறார். அந்த நிறுவனம் 1971 இல் ஜெகந்நாத் தத்தா சந்துவில் பிராந்திய ஆராய்ச்சி நிறுவனமாக (ஆயுர்வேதம்) தொடங்கி, 1997 இல் கொல்கத்தாவின் பிதான்நகரில் உள்ள சொந்தக் கட்டடத்துக்கு மாறியது என்று CCRAS கூறுகிறது. இப்போது அது மத்திய ஆயுர்வேத ஆராய்ச்சி நிறுவனம்; மருத்துவமனை, வேதியியல், மருந்தியல் உட்பட ஆறு துறைகளைக் கொண்டுள்ளது. தனது வாழ்வின் இறுதி வரை கௌரவ முதன்மை ஒருங்கிணைப்பாளராக அவர் அதைப் பேணி வளர்த்தார் என்று பக்ராஷி எழுதுகிறார். அவர் கோமாவுக்குள் செல்வதற்கு ஒரு வாரம் முன்பு, கொல்கத்தா மேயர் அவரது வீட்டுக்கு வந்து நகரின் கௌரவக் குடிமகன் பட்டத்தை வழங்கினார் என்று நினைவுக் குறிப்பு சொல்கிறது.
ஆதாரங்கள் மாறுபடும் இடங்கள்
சில தேதிகள் எல்லா இடங்களிலும் ஒன்றாக இல்லை. அவரது M.Sc. 1938 என்று நினைவுக் குறிப்பும் பக்ராஷியும் அகாதமி காட்சிப் பகுதியும் குறிப்பிடுகின்றன; டேவின் மதிப்பாய்வு 1940 என்கிறது. கட்டுரை எண்ணிக்கைகள் மேலே தரப்பட்டபடி வேறுபடுகின்றன. அவரது மறைவு குறித்து, நினைவுக் குறிப்பின் தலைப்பு 2006 நவம்பர் 24 என்றும், மற்றொரு வாழ்க்கைக் குறிப்புப் பக்கம் நவம்பர் 23 என்றும் தருகின்றன; இந்திய அறிவியல் அகாதமி ஆவணக் குறிப்புகளும் அதன் உறுப்பினர் தளமும் 2006 நவம்பர் 22 என்கின்றன.
ஆதாரங்களும் மேலும் வாசிக்கவும்
- Julie Banerji, Asima Chatterjee (1917 to 2006), Biographical Memoirs of Fellows of the Indian National Science Academy 32 (2007)
- CSIR Shanti Swarup Bhatnagar Prize: brief profile of the awardee Dr Asima Chatterjee, 1961, Chemical Sciences
- Rajya Sabha Secretariat: biographical sketches of former members, letter C (entry for Prof. Asima Chatterjee)
- Rajya Sabha Secretariat: Nominated Members of Rajya Sabha (January 2003)
- Ministry of Home Affairs: Padma Awards Directory (1954 to 2009), year-wise list
- Asish De, Asima Chatterjee: A Unique Natural Products Chemist, Resonance, January 2015
- SC Pakrashi, Asima Chatterjee, in Lilavati's Daughters: The Women Scientists of India (Indian Academy of Sciences, 2008)
- Indian Academy of Sciences: Women Scientists of India, Dr. Asima Chatterjee (online exhibit with family archives)
- Indian Academy of Sciences Fellows' portal: Prof. Asima Chatterjee
- Vivekananda Vijnan Mission: Asima Chatterjee
- Central Council for Research in Ayurvedic Sciences: Central Ayurveda Research Institute, Kolkata
- Press Information Bureau, 3 May 2021: Ayush Ministry takes steps to increase availability of AYUSH 64 across the country
- A Chopra and others, Co-administration of AYUSH 64 as an adjunct to standard of care in mild and moderate COVID-19: a randomized, controlled, multicentric clinical trial, PLoS ONE 18 (2023)
- Annotated Bibliography of Indian Medicine: N Valecha and others, Comparative efficacy of Ayush-64 vs chloroquine in vivax malaria, Current Science 78 (2000)
- Alt News, 29 January 2019: The inefficacy of AYUSH-64, the anti-malarial Ayurvedic drug developed by Ministry of AYUSH
- India Environment Portal (Down To Earth), 30 January 1996: A council in a cause
இந்தக் கட்டுரை AI கருவிகளின் உதவியுடன் ஆராயப்பட்டு எழுதப்பட்டு, துல்லியத்திற்காகத் திருத்தப்பட்டது. இது பொதுத் தகவலுக்கும் விவாதத்திற்கும் மட்டுமே, தொழில்முறை ஆலோசனை அல்ல. எங்கள் ஆசிரியர் தரநிலைகள் மற்றும் பொறுப்புத் துறப்பு ஐப் பார்க்கவும். பிழை கண்டீர்களா? எங்களிடம் சொல்லுங்கள்.
பிடித்ததா? அடுத்ததைப் பெறுங்கள்.
ஒரு நேரத்தில் ஒரு நல்ல கட்டுரை, நேரடியாக உங்கள் இன்பாக்ஸுக்கு. ஸ்பேம் இல்லை, எப்போது வேண்டுமானாலும் நிறுத்தலாம்.
