2023 ஜி20 உச்சிமாநாட்டுக்காக 27 அடி நடராஜரை, சோழர் வெண்கலச் சிலைகளில் பயன்படுத்தப்பட்ட இழந்த மெழுகு முறையில் சுவாமிமலை ஸ்தபதிகள் வார்த்தனர்

சுவாமிமலை வெண்கலச் சிலைகள் இழந்த மெழுகு முறையில் வார்க்கப்படுகின்றன. தேன்மெழுகில் ஒரு மாதிரி செதுக்கப்படுகிறது; காவிரி ஆற்றுக் களிமண் பூசப்படுகிறது; மெழுகு உருகி வெளியேறும் வரை சூடாக்கப்படுகிறது; உருகிய உலோகம் நிரப்பப்படுகிறது; பிறகு சிலையை விடுவிக்க களிமண் அச்சு உடைக்கப்படுகிறது. “சுவாமிமலை வெண்கலச் சிலைகள்” (Swamimalai Bronze Icons) என்பதற்கான சான்றிதழை புவிசார் குறியீட்டுப் பதிவகம் 2008 ஏப்ரல் 22 அன்று வழங்கியது; 2023 செப்டம்பர் 9, 10 தேதிகளில் நடந்த ஜி20 உச்சிமாநாட்டின்போது புது டெல்லியின் பாரத மண்டபத்தில் நின்ற 27 அடி நடராஜரையும் (நடனத்தின் இறைவனான சிவன்) அதே முறைதான் உருவாக்கியது.

சுவாமிமலை வெண்கலம் எப்படி வார்க்கப்படுகிறது

சுவாமிமலை தமிழ்நாட்டின் தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தில் காவிரியின் வடகரையில் உள்ள ஒரு ஊர்; அது முருகனின் ஆறு படை வீடுகளில் ஒன்று என்று டெக்கான் ஹெரால்டு விவரிக்கிறது. இந்தக் கலை, ஆலய வழிபாட்டு நூல்களின் தொகுப்பான ஆகம சாஸ்திரத்தில் வகுக்கப்பட்ட அளவுகளைப் பின்பற்றும் ஒரு மெழுகு மாதிரியுடன் தொடங்குகிறது என்று அவுட்லுக் டிராவலரின் விவரம் சொல்கிறது. மாதிரியின் நீளத்துக்கு வெட்டிய தேங்காய் ஓலைப் பட்டையால் சிற்பி அந்த அளவுகளை எடுக்கிறார். மெழுகு என்பது தேன்மெழுகு, பிசின், நிலக்கடலை எண்ணெய் ஆகியவற்றின் கலவை.

முதலில் செம்மண் அல்லது வண்டல் மண் பூசப்பட்டு உலரவிடப்படுகிறது. மெழுகு வடியவும் உலோகம் ஊற்றப்படவும் தேர்ந்த இடங்களில் துளைகள் இடப்படுகின்றன. அடுத்து களிமண்ணும் மணலும் கலந்த இரண்டாம் பூச்சு, இரண்டு நாட்கள் வெயிலில் உலர்த்தப்படுகிறது; அச்சு வெடிக்காதபடி உலோகக் கம்பியால் கட்டப்படுகிறது. பிறகு மெழுகு உருகும்படி சூடாக்கப்படுகிறது; அச்சு இன்னும் சூடாக இருக்கும்போதே உலோகம் ஊற்றப்படுகிறது, ஏனெனில் குளிர்ந்த அச்சு உடைந்துவிடும் என்று அவுட்லுக் டிராவலர் சொல்கிறது. வெண்கலம் குளிர்ந்ததும் அச்சு உடைக்கப்படுகிறது; சிலை உளியால் செதுக்கப்பட்டு, பொறிக்கப்பட்டு, மெருகேற்றப்படுகிறது.

ஆம்ஸ்டர்டாமின் ரைக்ஸ்மியூசியத்தின் பாதுகாப்பு நிபுணர்கள் இதே வரிசையை எளிய சொற்களில் விவரிக்கின்றனர். மெழுகு மாதிரியில் ஊற்றும் வழிகளாக மாறும் மெழுகுக் குழாய்கள் (ஸ்ப்ரூக்களும் ரன்னர்களும்) இருக்கின்றன என்றும், மெழுகு வடிய அச்சு தலைகீழாகத் திருப்பப்படுகிறது என்றும் அவர்கள் சேர்க்கின்றனர். இடைக்கால நூல்களில் இந்த நுட்பத்தின் சமஸ்கிருதப் பெயர் மதுச்சிஷ்டவிதானம், அதாவது “தேன்மெழுகு முறை”. மெழுகு மாதிரியும் அச்சும் இரண்டுமே அழிக்கப்படுவதால், ஒவ்வொரு வார்ப்பும் தனித்துவமானது; இதையே சோழர் வெண்கலங்களைப் பற்றி ஸ்மித்சோனியனின் தேசிய ஆசியக் கலை அருங்காட்சியகமும் சொல்கிறது. தென்னிந்தியாவுக்கு வெளியே பெரிய வெண்கல உருவங்கள் களிமண் மையத்தைச் சுற்றி உள்ளீடற்றதாக வார்க்கப்படுவது அதிகம் என்றும், தமிழ் மரபில் அவை திடமாக ஊற்றப்படுகின்றன என்றும் ரைக்ஸ்மியூசியம் ஆசிரியர்கள் எழுதுகின்றனர். ரைக்ஸ்மியூசியம் கட்டுரையை விளக்கும் செயல்விளக்க அச்சையும், படிப்படியான முடிக்கும் நிலைகளிலுள்ள சிறு சிலைகளையும் சுவாமிமலைப் பட்டறையான ஸ்ரீ ஜெயம் இண்டஸ்ட்ரீஸ் செய்தது.

சோழர் வெண்கலங்கள் எதற்காகச் செய்யப்பட்டன

ஒன்பதாம் முதல் பதின்மூன்றாம் நூற்றாண்டு வரை, நானூறு ஆண்டுகள் தென்னிந்தியாவில் சோழ வம்சமே ஆதிக்கம் செலுத்திய பண்பாட்டு, கலை, சமய, அரசியல் சக்தியாக இருந்தது என்று ஸ்மித்சோனியன் விவரிக்கிறது. நடராஜர் அந்த வம்சத்தின் குலதெய்வம் என்றும், கோயில்களை அர்ப்பணித்தும் வெண்கலங்களை உருவாக்குவித்தும் சோழ மன்னர்களும் ராணிகளும் தங்கள் அதிகாரத்தை உறுதிப்படுத்தினர் என்றும் அது சேர்க்கிறது.

அதன் நோக்கத்தையும் அருங்காட்சியகம் விளக்குகிறது. ஒவ்வொரு இந்துக் கோயிலின் கருவறையிலும் அசையாத மூலவர் உருவம் இருக்கும். வெண்கலங்கள் எடுத்துச் செல்லக்கூடியவை: அர்ச்சகர்கள் சடங்குப்படி அவற்றுக்கு உயிர் ஊட்டினர்; பட்டாடைகளும் மாலைகளும் அணிவிக்கப்பட்டு, பல்லக்குகளில் ஊர்வலமாகக் கருவறையிலிருந்து வெளியே பக்தர்களைச் சந்திக்க எடுத்துச் செல்லப்பட்டன.

அருங்காட்சியகங்களில் நடராஜர்

கிளீவ்லாண்ட் கலை அருங்காட்சியகத்தில் தமிழ்நாட்டிலிருந்து வந்த, சோழர் காலத்தைச் சேர்ந்த, 1000களுக்குத் தேதியிடப்பட்ட ஒரு நடராஜர் உள்ளது. அது 113 x 102 x 30 சென்டிமீட்டர் அளவும் 116.573 கிலோகிராம் எடையும் கொண்டது. இந்து சிந்தனை வாசிக்கும் வகையில் அந்த உருவத்தின் குறியீடுகளை அருங்காட்சியகக் குறிப்பு விளக்குகிறது: காலம் சுழற்சியானது; சிவனைப் பரம்பொருளாகக் காண்பவர்களுக்கு அவரே படைப்புக்கும் அழிவுக்கும் பொறுப்பானவர். நெருப்பு வளையமும் இடக்கையிலுள்ள சுடரும் அழிவையும், உயர்த்திய வலக்கையிலுள்ள உடுக்கு காலத்தின் துடிப்பையும் குறிக்கின்றன; தாழ்த்திய வலக்கை பக்தர்களை அஞ்ச வேண்டாம் என்று சொல்கிறது. ஒவ்வோர் அடியிலும் அறியாமையின் உருவமான ஒரு குள்ள உருவத்தை மிதிக்கிறார்.

ரைக்ஸ்மியூசியத்தின் நடராஜர் பெரியது: 153 x 114.5 சென்டிமீட்டர்; உருவம் மட்டும் சுமார் 255 கிலோகிராம் எடை. அதை 1935 இல் பாரிஸ் வணிகர் சி. டி. லூவிடமிருந்து அருங்காட்சியகம் வாங்கியது; அதன் ஆசிரியர்கள் அதைப் பாணியின் அடிப்படையில் பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டுக்குத் தேதியிடுகின்றனர். சிவனின் இந்த வடிவம் பத்தாம் நூற்றாண்டை ஒட்டி தமிழ்க் கோயில்களில் பக்தி உருவமாக முதன்முதலில் தோன்றியது என்றும், “நடராஜர்” என்ற பெயரைப் பிரபலப்படுத்தியவர் பெரும்பாலும் கலை வரலாற்றாசிரியர் ஆனந்த குமாரசுவாமி என்றும் அவர்கள் எழுதுகின்றனர்; ஏனெனில் பழைய சமஸ்கிருத மூலங்கள் ஆடும் சிவனுக்கு வேறு சொற்களைப் பயன்படுத்துகின்றன. எஞ்சியுள்ள சோழர் வெண்கலங்களில் பெரும்பாலானவை இன்னும் தமிழ்க் கோயில்களில் உள்ளன என்றும், அங்கே அவை அலங்கரிக்கப்பட்டு, அபிஷேகம் செய்யப்பட்டு, ஊர்வலங்களில் எடுத்துச் செல்லப்படுகின்றன என்றும், முக்கியமாகச் சென்னை, தஞ்சாவூரிலுள்ள அருங்காட்சியகங்களில் இருப்பவை பெரும்பாலும் விவசாயம் அல்லது கட்டுமானத்தின்போது தற்செயலாகக் கிடைத்தவை என்றும் அவர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.

1851 இல் நிறுவப்பட்டு, நாட்டின் இரண்டாவது பழமையான அருங்காட்சியகம் என்று சுற்றுலா அமைச்சகத்தின் இன்க்ரெடிபிள் இந்தியா தளம் விவரிக்கும் சென்னை அரசு அருங்காட்சியகத்தில், 7ஆம் நூற்றாண்டு முதல் நவீன காலம் வரையிலான சிற்பங்களுடன் ஒரு வெண்கலக் காட்சியகம் உள்ளது. அதன் நடராஜர்களில் ஒன்றை ரைக்ஸ்மியூசியம் கட்டுரை மறுபதிப்பு செய்கிறது; அது பொருப்புமேட்டுப்பட்டியிலிருந்து வந்தது, ஒன்பதாம் அல்லது பத்தாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்துக்குத் தேதியிடப்பட்டது, 110 சென்டிமீட்டர் உயரம்.

எக்ஸ்-கதிரும் உலோகப் பகுப்பாய்வும் காட்டியவை

2011 டிசம்பரில், கடல் சரக்குக் கொள்கலன்களுக்கு டச்சு சுங்கத் துறை பயன்படுத்தும் சக்திவாய்ந்த எக்ஸ்-கதிர் கருவியில் ரைக்ஸ்மியூசியத்தின் நடராஜர் ஊடுருவிப் பார்க்கப்பட்டது. சிவன், ஒளிவட்டம், குள்ள உருவம் மூன்றும் திடமாக வார்க்கப்பட்டவை என்றும், களிமண் மையத்தின் அல்லது இரும்புச் சட்டகத்தின் தடயமே இல்லை என்றும் அந்தப் படங்கள் காட்டின. முன்புறக் கைகள் தனியாக வார்க்கப்பட்டவை என்றும், வார்ப்பின்போது அல்லது அதற்குச் சற்றுப் பின் செய்யப்பட்ட பழுதுபார்ப்பு போலத் தெரிகிறது என்றும் ஆசிரியர்கள் கண்டறிந்தனர். எக்ஸ்-கதிர் ஒளிர்வு ஆய்வு, உலோகக் கலவையை மற்ற சோழர் கால வெண்கலங்களுடன் ஒத்ததாகக் காட்டியது; அவற்றில் செம்பு, தகரம், ஈயம் ஆகியவை வழக்கமாக முக்கியப் பொருட்கள்.

சோழர் உருவங்கள் பஞ்சலோகம், அதாவது “ஐந்து உலோகங்களால்” செய்யப்பட்டவை என்று பல அறிஞர்களும் பரம்பரை வார்ப்புக் கலைஞர்களும் கொண்டுள்ள நம்பிக்கையை அதே ஆய்வு கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. அந்த ஐந்து எவை என்பதில் ஒத்த கருத்து இல்லை என்றும், தாங்கள் ஆய்ந்த பழைய நூல்கள் எதிலும் அந்தச் சொல் இடம்பெறவில்லை என்றும் ஆசிரியர்கள் சொல்கின்றனர். அந்த நூல்கள் தங்கம், வெள்ளி, செம்பு, பித்தளை ஆகியவற்றைத் தனித்தனியாகப் பட்டியலிடுகின்றன; உலோகக் கலவைக்கான செய்முறைகளைத் தரவில்லை. கோயில் வெண்கலங்களுக்கான முதன்மைக் கலவையில் நவீனப் பட்டறைகள் சிறிதளவு தங்கத்தையும் வெள்ளியையும் சேர்க்கவே செய்கின்றன என்றும் அவர்கள் சேர்க்கின்றனர். அவர்களின் முடிவு: உலோகப் பணியின் நடைமுறை அறிவு நூல்களின் வழியாக என்பதைவிட, தலைமுறை தலைமுறையாகக் கைவினைஞர்கள் வழியே வந்தது.

புவிசார் குறியீட்டுப் பதிவேடு பதிவு செய்வது

“சுவாமிமலை வெண்கலச் சிலைகள்” என்பதை, தமிழ்நாட்டின் கைவினைப் பொருட்களுக்கான வகுப்பு 6 இல், 2006 ஜூலை 26 அன்று கைவினைப் பொருட்கள் வளர்ச்சி ஆணையர் தாக்கல் செய்த விண்ணப்பம் 64 ஆக இன்டலெக்சுவல் பிராப்பர்ட்டி இந்தியாவின் பதிவேடு பட்டியலிடுகிறது. சான்றிதழ் எண் 67, தேதி 2008 ஏப்ரல் 22. பதிவு 2026 ஜூலை 25 வரை செல்லுபடியாகும் என்றும், 2016 முதலான புதுப்பிப்பு அறிவிப்புகள் உள்ளன என்றும் அந்தப் பதிவு காட்டுகிறது; அந்தத் தேதிக்குப் பின் என்ன நடந்தது என்பதை அந்தப் பக்கம் காட்டவில்லை. அது 57 அங்கீகரிக்கப்பட்ட பயனர்களைப் பட்டியலிடுகிறது; அவர்களில் சுவாமிமலை சிலை உற்பத்தியாளர்கள் கூட்டுறவுக் குடிசைத் தொழில் சங்கம், தமிழ்நாடு கைவினைப் பொருட்கள் வளர்ச்சிக் கழகம், ஸ்ரீ ஜெயம் இண்டஸ்ட்ரீஸ் உள்ளிட்ட தனிப்பட்ட சுவாமிமலைப் பட்டறைகளும் அடங்கும்.

சுவாமிமலை வெண்கலச் சிலைகளின் சின்னத்தை (லோகோ) விண்ணப்பம் 514 உள்ளடக்குகிறது. அது 2015 ஜனவரி 8 அன்று தாக்கல் செய்யப்பட்டது; சான்றிதழ் 246 இன் தேதி 2016 மார்ச் 31; செல்லுபடி 2025 ஜனவரி 7 வரை; அதன் ஆவணப் பட்டியலில் 2024 நவம்பர் 26 தேதியிட்ட புதுப்பிப்பு அறிவிப்பு உள்ளது.

இந்தக் கலையின் அளவு பற்றிய கணக்குகள் மூலத்துக்கு மூலம் வேறுபடுகின்றன. சுவாமிமலையில் சுமார் முந்நூறு குடும்பங்கள் வெண்கலம் வார்க்கின்றன என்று அவுட்லுக் டிராவலர் சொல்கிறது; ஜி20 சிலை பற்றிச் செய்தி வெளியிட்ட வியோன் (WION) சுமார் 40 குடும்பங்களையும் கிட்டத்தட்ட 600 கலைஞர்களையும் குறிப்பிடுகிறது.

2023 இன் 27 அடி நடராஜர்

இந்தச் சிலையை உருவாக்கச் சொன்னது கலாசார அமைச்சகத்தின் கீழுள்ள இந்திரா காந்தி தேசிய கலை மையம் (IGNCA) என்று வியோன் தெரிவிக்கிறது. இது சுவாமிமலையின் பாரம்பரிய ஸ்தபதிகளால், சிற்ப சாஸ்திரத்தின் விதிகளையும் அளவுகளையும் பின்பற்றி, இழந்த மெழுகு முறையில் செய்யப்பட்டது என்று அமைச்சகத்தின் சொந்த செய்திக்குறிப்பு சொல்கிறது. சோழர் காலம் முதல், ஒன்பதாம் நூற்றாண்டிலிருந்து, நடராஜர் உருவங்களுக்கு இந்த முறையே பின்பற்றப்படுகிறது என்று அந்தச் செய்திக்குறிப்பு கூறுகிறது. அது ராதா கிருஷ்ண ஸ்தபதியை உருவாக்கியவர் என்று பெயரிடுகிறது; உருவத்தை 27 அடி உயரம் என்றும், எடையை சுமார் 18 டன் என்றும் தருகிறது. களிமண் சுவாமிமலை வழியே ஓடும் காவிரியின் ஒரு பகுதியிலிருந்து வருகிறது என்றும் அதே செய்திக்குறிப்பு சொல்கிறது.

செம்பு, பித்தளை, ஈயம், தகரம், பாதரசம், இரும்பு, தங்கம், வெள்ளி என்ற எட்டு உலோகங்களின் கலவையான அஷ்டதாதுவை ஹிந்துயிசம் டுடேயும் வியோனும் விவரிக்கின்றன. உருவம் 21 அடி அகலம் என்றும், ரூ 10 கோடி (சுமார் 1.2 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர்) செலவானது என்றும், 120 பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்ட மெழுகு மாதிரியிலிருந்து உருவாக்கப்பட்டது என்றும் வியோன் சேர்க்கிறது. இது ஒரே வார்ப்பில் செய்யப்பட்ட திடச் சிலை என்று ஹிந்துயிசம் டுடே சொல்கிறது; உருவாக்கியவர்களாக, மறைந்த மாஸ்டர் கைவினைஞர் எஸ். தேவசேனாபதி ஸ்தபதியின் மகன்களான ராதாகிருஷ்ணன், ஸ்ரீகண்டன், சுவாமிநாதன் சகோதரர்களைப் பெயரிடுகிறது; அவருடைய நிறுவனமான ஜெயம் இண்டஸ்ட்ரீஸ் சோழர் கால இழந்த மெழுகு முறையைப் பயன்படுத்துகிறது.

கால அட்டவணை குறித்துச் செய்திகள் வேறுபடுகின்றன. 30 மாத வேலை ஆறு மாதத்தில் முடிந்தது என்பது அமைச்சகத்தின் தலைப்பு; டெண்டர் அங்கீகரிக்கப்பட்ட பிறகு குழுவுக்கு ஏழு மாதங்களுக்கும் குறைவே இருந்தது என்று வியோன் தெரிவிக்கிறது. 2023 செப்டம்பர் 6 அன்று சிலை இடத்தில் நிறுவப்பட்டுவிட்டது என்று அந்தத் தேதியிட்ட பிரதமர் அலுவலகச் செய்திக்குறிப்பு பதிவு செய்கிறது. 2023 செப்டம்பர் 26 தேதியிட்ட அமைச்சகச் செய்திக்குறிப்பு, டெல்லியின் டாக்டர் அம்பேத்கர் சர்வதேச மையத்தில் நடந்த IGNCA கருத்தரங்கான “நடராஜர்: அண்டவெளி ஆற்றலின் வெளிப்பாடு” என்பதைப் பதிவு செய்கிறது; அங்கே உருவாக்கியவர் கௌரவிக்கப்பட்டார்.

2004 இல் செர்னுக்கு அளிக்கப்பட்ட பரிசு

இயற்பியலாளரும் எழுத்தாளருமான ஃப்ரிட்ஜாஃப் கேப்ரா 2004 ஜூன் 20 அன்று ஒரு விவரத்தை வெளியிட்டார். 2004 ஜூன் 18 அன்று, ஜெனீவாவிலுள்ள ஐரோப்பிய துகள் இயற்பியல் ஆய்வகமான செர்னில் 2 மீட்டர் உயர சிவ நடராஜர் சிலை திறக்கப்பட்டது என்று அவர் எழுதினார். இந்த ஆய்வகத்துக்கு இந்தியாவுடன் இருக்கும் நீண்டகாலத் தொடர்பைக் குறிக்க இந்திய அரசு அதைச் செர்னுக்குக் கொடுத்தது என்று அவர் சொல்கிறார்.

சிவனின் நடனத்துக்கும் அணுவினும் சிறிய துகள்களின் நடனத்துக்கும் உள்ள ஒப்புமை முதன்முதலில் தன் 1972 கட்டுரையான “சிவனின் நடனம்: நவீன இயற்பியலின் ஒளியில் பொருள் பற்றிய இந்துப் பார்வை” இல் வகுக்கப்பட்டது என்றும், பிறகு தன் 1975 நூலான தி தாவோ ஆஃப் ஃபிசிக்ஸ் இன் மைய உருவகமானது என்றும் கேப்ரா சொல்கிறார். சிலைக்கு அருகிலுள்ள பலகையில் குமாரசுவாமியிடமிருந்தும் கேப்ராவிடமிருந்தும் மேற்கோள்கள் உள்ளன; கேப்ராவின் இந்த வரியும் அவற்றில் ஒன்று: “ஆகவே, நவீன இயற்பியலாளர்களுக்கு சிவனின் நடனம் என்பது அணுவினும் சிறிய பொருளின் நடனம்.” பலகையின் கடைசி மேற்கோளும் கேப்ராவினுடையதே; ஆடும் சிவன்களின் உருவங்களை இந்தியக் கலைஞர்கள் நூற்றுக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பே வெண்கலத்தில் செய்தனர் என்று அது சொல்கிறது. 1991 ஒப்பந்தம் முதல் 2017 இணை உறுப்பினர் நிலை வரை, செர்னுடனான இந்தியாவின் ஒத்துழைப்பு இந்தியாவும் பெரிய ஹேட்ரான் மோதுவியும் கட்டுரையில் உள்ளது. தஞ்சாவூர், கங்கைகொண்ட சோழபுரம், தாராசுரத்திலுள்ள யுனெஸ்கோ பட்டியலிட்ட சோழர் கோயில்கள் உயிர்ப்புடன் வாழும் பெரும் சோழர் கோயில்கள் கட்டுரையில் உள்ளன; தஞ்சாவூர்க் கோயிலைக் கட்டிய மன்னரின் வாழ்க்கை ராஜராஜ சோழன் கட்டுரையில் உள்ளது.

இந்தக் கட்டுரைக்காகத் திறந்து பார்த்த பக்கங்கள், செர்ன் சிலையை யார், எப்படி வார்த்தனர் என்பதைச் சொல்லவில்லை; அதனால் இந்தக் கட்டுரை அதைச் சுவாமிமலைக்குக் காரணம் காட்டவில்லை.