ராஜா ரவி வர்மாவின் பம்பாய் அச்சகம் 1894 ஜூலை 12 அன்று தன் முதல் ஆயில்கிராஃபான சகுந்தலையின் பிறப்பை வெளியிட்டது; அவருடைய யசோதாவும் கிருஷ்ணனும் 2026 இல் ரூ 167.2 கோடிக்கு விற்றது

2026 ஏப்ரல் 1 அன்று மும்பையில் நடந்த சஃப்ரானார்ட் ஏலத்தில் ராஜா ரவி வர்மாவின் யசோதாவும் கிருஷ்ணனும் ஓவியம் ரூ 167.20 கோடிக்கு (17,978,495 அமெரிக்க டாலர்) விற்றது; மதிப்பீடு ரூ 80 முதல் 120 கோடி என்று அவுட்லுக் பிசினஸ் தெரிவிக்கிறது. இது 1890களின் எண்ணெய் ஓவியம்; யசோதா பசுவின் பால் கறக்கும்போது குழந்தை கிருஷ்ணன் பால் கோப்பையை நோக்கிக் கை நீட்டுவதைக் காட்டுகிறது. இதை வரைந்த ஓவியர் 1894 இல் பம்பாயில் ஒரு அச்சகத்தையும் தொடங்கினார்; அதன் வண்ணத் தெய்வ அச்சுகள் ரூ 2 வரை குறைந்த விலைக்கு விற்றன என்று ஓப்பன் இதழ் தெரிவிக்கிறது.

2026 ஏப்ரலின் சாதனை விற்பனை

வாங்கியவர் சீரம் இன்ஸ்டிடியூட் ஆஃப் இந்தியாவின் நிர்வாக இயக்குநர் டாக்டர் சைரஸ் எஸ். பூனாவாலா என்றும், அந்த ஓவியம் அவ்வப்போது பொதுமக்களுக்குக் காட்டப்பட வேண்டியது என்று அவர் கூறினார் என்றும் அவுட்லுக் பிசினஸ் தெரிவிக்கிறது. ஓர் இந்தியப் படைப்புக்கான முந்தைய ஏல சாதனை, முந்தைய ஆண்டு எம். எஃப். ஹுசைனின் Untitled (Gram Yatra) ஓவியத்தின் ரூ 118 கோடிக்கும் மேற்பட்ட தொகை. இந்த விற்பனை குறித்த தி பிரிண்ட் செய்தியிலும் அதே எண்கள் உள்ளன.

1979 இல் இந்திய அரசு ரவி வர்மாவை தேசியக் கலைப் பொக்கிஷமாக அறிவித்து, அவருடைய ஓவியங்கள் ஏற்றுமதி ஆவதைத் தடுத்தது என்று கூகுள் ஆர்ட்ஸ் & கல்ச்சர் கட்டுரை சொல்கிறது. 1972 தொல்பொருட்கள் மற்றும் கலைப் பொக்கிஷங்கள் சட்டத்தின்படி, கலைப் பொக்கிஷம் என்பது மத்திய அரசு அரசிதழ் அறிவிப்பால் அறிவிக்கும் படைப்பு; மத்திய அரசோ அது அங்கீகரிக்கும் முகமையோ தவிர வேறு யாரும் அதை ஏற்றுமதி செய்யக் கூடாது.

கிளிமானூரிலிருந்து 1873 மெட்ராஸ் பரிசு வரை

கேரள சுற்றுலாத் துறை அவருடைய வாழ்நாளை 1848 ஏப்ரல் 29 முதல் 1906 அக்டோபர் 2 வரை என்று தருகிறது; அவர் பிறந்த இடத்தைத் திருவிதாங்கூர் அரசின் உயர்குடியைச் சேர்ந்த கிளிமானூர் என்று குறிக்கிறது. மாடர்னிஸ்ட் ஜர்னல்ஸ் திட்டத்தின் வாழ்க்கை வரலாற்றின்படி, மகாராஜா ஆயில்யம் திருநாள் அவரை 14 வயதில் திருவிதாங்கூர் அரண்மனைக்கு அழைத்துச் சென்றார்; அங்கே ஓர் அரண்மனை ஓவியர் நீர்வண்ணம் கற்பித்தார், பின்னர் பிரிட்டிஷ் ஓவியர் தியோடர் ஜென்சன் எண்ணெய் ஓவியம் கற்பித்தார். முறையாகக் கற்பிக்க ஜென்சன் மறுத்து, அவரைப் பார்த்துக் கற்க அனுமதித்தார் என்று ஓப்பன் இதழ் சேர்க்கிறது.

ஆவணப்படுத்தப்பட்ட முதல் பரிசு 1873 இல் வந்தது. அந்த ஆண்டு மெட்ராஸ் ஓவியக் கண்காட்சியில் அவர் முதல் பரிசு வென்றார் என்று மாடர்னிஸ்ட் ஜர்னல்ஸ் திட்டம் சொல்கிறது; அதனுடன் ஆளுநரின் தங்கப் பதக்கமும் வந்தது என்று அவருடைய வழித்தோன்றல் ஒருவர் தொகுத்த இணையதளம் சொல்கிறது. அந்த ஓவியம் கூந்தலை அலங்கரிக்கும் நாயர் பெண் என்று தி பிரிண்ட் குறிப்பிடுகிறது.

வியன்னா குறித்து கணக்குகள் வேறுபடுகின்றன. மாடர்னிஸ்ட் ஜர்னல்ஸ் திட்டத்தின் ஒரு வாழ்க்கை வரலாறு, 1873 வியன்னா கண்காட்சியில் வென்ற பிறகு அவர் உலகப் புகழ் பெற்றார் என்று சொல்கிறது. தி பிரிண்ட் தன் உரையில் முதல் பரிசையும், அதே ஓவியத்தின் புகைப்படத் தலைப்பில் தகுதிச் சான்றிதழையும் தருகிறது. பரிசைக் குறிப்பிடும் வியன்னா பதிவு எதையும் tuput காணவில்லை; அதனால் இந்தக் கட்டுரை, பல மூலங்கள் ஒப்புக்கொள்ளும் மெட்ராஸ் விருதின் மீது நிற்கிறது.

1893 சிகாகோவும் இரண்டு விதமாகத் தெரிவிக்கப்படுகிறது. உலகக் கொலம்பியக் கண்காட்சிக்கு அவர் பத்து ஓவியங்களை அனுப்பி இரண்டு பதக்கங்களையும் ஒரு பட்டயத்தையும் பெற்றார் என்று கணேஷ் சிவசுவாமி அறக்கட்டளையின் கூகுள் ஆர்ட்ஸ் & கல்ச்சர் கட்டுரை சொல்கிறது; வழித்தோன்றலின் காலவரிசை மூன்று தங்கப் பதக்கங்கள் என்கிறது.

பரோடா அரண்மனைக்குப் பதினான்கு ஓவியங்கள்

பரோடாவின் கெய்க்வாட் மூன்றாம் சயாஜிராவ், புதிய லட்சுமி விலாஸ் அரண்மனையின் தர்பார் மண்டபத்துக்காகப் பதினான்கு புராண ஓவியங்களை ஒப்படைத்தார். ஊட்டியில் நடந்த சந்திப்பை ஸ்க்ரோல்.இன் 1888 என்று குறிப்பிடுகிறது; பாகவத புராணத்தின் கிருஷ்ணச் செயல்களும் ராமாயணம், மகாபாரதத்தின் நிகழ்வுகளும் பொருள்கள் என்றும் சொல்கிறது. கணேஷ் சிவசுவாமி அறக்கட்டளை இந்தக் கட்டளையை 1889 என்று குறிப்பிடுகிறது. அவருடைய சகோதரர் சி. ராஜ ராஜ வர்மாவும் சகோதரி மங்களாபாய் தம்புராட்டியும் உதவ, ஓவியங்கள் கிளிமானூரில் வரையப்பட்டன என்று இரண்டும் சொல்கின்றன.

ஸ்க்ரோல்.இன் கணக்கில், புராண ஓவியங்களில் நிலக்காட்சிகளையும் பின்னணிகளையும் வரைந்தவர் ராஜ ராஜ வர்மா, வாழ்நாள் முழுவதும் அவருடன் இணைந்து பணியாற்றியவர்; ஓவியரின் பிற்கால வாழ்க்கைக்கான முக்கிய மூலங்களில் அவருடைய நாட்குறிப்பும் ஒன்று. வதோதராவின் மகாராஜா ஃபதே சிங் அருங்காட்சியகம், மகாராஜா ஒப்படைத்த ரவி வர்மா படைப்புகளைக் காட்சிக்கு வைத்திருக்கிறது என்றும், அவற்றில் புராணக் காட்சிகளும் அரச உருவப்படங்களும் உள்ளன என்றும் இன்க்ரெடிபிள் இந்தியா சொல்கிறது. அவருடைய பல பொருள்களுக்குப் பின்னால் உள்ள இதிகாசம் மகாபாரதம் என்றால் என்ன கட்டுரையில் விளக்கப்பட்டுள்ளது; அவர் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட முறை திரும்பிய நாயகியான சகுந்தலையை எழுதிய கவிஞரைப் பற்றி சகுந்தலையின் கவிஞர் காளிதாசர் கட்டுரையில் படிக்கலாம்.

அச்சகம்: 1894 ஜூலை 12

1884 இல் திருவிதாங்கூரின் முன்னாள் திவான் டி. மாதவ ராவ், ரவி வர்மா தன் ஓவியங்களை ஐரோப்பாவில் ஆயில்கிராஃபாக அச்சிடச் செய்யலாம் என்று பரிந்துரைத்தார் என்று தி பிரிண்ட் வெளியிட்ட MAP அகாடமி பகுதியும் ஓப்பன் இதழும் சொல்கின்றன. ஆயில்கிராஃப் என்பது எண்ணெய் ஓவியம் போலத் தோன்றுமாறு அரக்குப் பூசப்பட்ட வண்ணக் கல்லச்சு. அந்த யோசனை சுமார் பத்து ஆண்டுகள் எதுவும் ஆகாமல் கிடந்தது.

1894 இல் ரவி வர்மா ஃபைன் ஆர்ட் லித்தோகிராஃபிக் பிரஸ் பம்பாயில் திறக்கப்பட்டது. ஓப்பனும் தி பிரிண்டும் அதைக் கிர்காமில் வைக்கின்றன; வழித்தோன்றலின் காலவரிசை காட்கோபர் என்கிறது. ராஜ ராஜ வர்மா பம்பாய்த் தொழிலதிபர் கோவர்தன்தாஸ் கட்டாவ் மக்கஞ்சியுடன் சேர்ந்து அதை அமைத்தார் என்று ஓப்பன் சொல்கிறது; அந்தக் கூட்டாண்மையை அவரே ஏற்பாடு செய்தார் என்று கணேஷ் சிவசுவாமி அறக்கட்டளை சொல்கிறது. தொடக்க முதலீட்டை ஓப்பன் ரூ 50,000 என்கிறது; மகாராஜாவின் ரூ 50,000 அதற்கு நிதியளிக்கப் போதவில்லை என்று சிவசுவாமி அறக்கட்டளை சேர்க்கிறது.

முதல் அச்சு சகுந்தலையின் பிறப்புவின் குரோமோலித்தோகிராஃப்; அது சுமார் 1890 இல் வரையப்பட்ட, இப்போது சிவசுவாமி அறக்கட்டளையிடம் உள்ள ஓவியத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்டது. அந்த அச்சு தொடங்கப்பட்ட நாளை அதன் பட்டியல் பதிவு 1894 ஜூலை 12 என்று குறிப்பிடுகிறது. ஓப்பன் கூற்றுப்படி அது ரூ 6 க்கு விற்றது; லக்ஷ்மியும் சரஸ்வதியும் தலா ரூ 2 க்கு அதைத் தொடர்ந்து வந்தன; ஓப்பனை மேற்கோள் காட்டி தி பிரிண்ட் அதே எண்களை மீண்டும் சொல்கிறது. ஒவ்வொரு ஓவியத்துக்கும் ஏழு முதல் 30 வரை கல்லச்சுக் கற்கள் தேவைப்பட்டன என்று ஓப்பன் சேர்க்கிறது.

வண்ணத்தின் பின்னால் இருந்த ஜெர்மானியக் கைகள்

ஃப்ரிட்ஸ் ஷ்லைஷர் என்ற ஜெர்மன் அச்சுக் கலைஞர் தொடக்கத்திலிருந்தே அதைத் தொழில்நுட்ப ரீதியாகக் கட்டுப்படுத்தினார் என்று ராஜா ரவி வர்மா பாரம்பரிய அறக்கட்டளையின் கூகுள் ஆர்ட்ஸ் & கல்ச்சர் கட்டுரை சொல்கிறது. அவர் கல்லில் உருவங்கள் வரைவதில் நிபுணர்; நீராவியால் இயங்கும் இயந்திரங்களை நிறுவினார். இரண்டாவது ஜெர்மானியரான பி. கெர்ஹார்ட் படங்களைக் கல்லுக்கு மாற்றினார், இலைகள் நிறைந்த பின்னணிகளுக்குப் பெயர் பெற்றவர். கற்களில் உள்ள குறியீடுகள் காட்டுவது போல, அந்தக் கடையின் வேலை மொழி ஜெர்மன் என்றும், இரண்டு இயந்திரங்கள் ஒரு மணி நேரத்துக்கு 800 அச்சுகள் வரை தர முடியும் என்றும் அந்தக் கட்டுரை சொல்கிறது. சில காலம் இந்தியாவின் மிகப் பெரிய படம் அச்சிடும் நிறுவனமாக அந்த அச்சகத்தை அது குறிப்பிடுகிறது.

அச்சகத்துக்காகப் பணியாற்றிய ஓவியர்களில், தி பிரிண்ட் பகுதியின்படி, எம். வி. துரந்தர், ஜி. வி. வெங்கடேஷ் ராவ், தாதாசாகேப் பால்கே ஆகியோர் அடங்குவர்; பால்கேயின் பிற்கால பணி தாதாசாகேப் பால்கேவும் முதல் இந்தியத் திரைப்படமும் கட்டுரையில் சொல்லப்பட்டுள்ளது.

இடமாற்றங்கள், ஒரு விற்பனை, ஒரு தீ, முரண்படும் தேதிகளுடன்

அச்சகம் கிர்காமிலிருந்து பம்பாயின் புறநகரான காட்கோபருக்கும், பிறகு லோனாவ்லா அருகிலுள்ள மாலவ்லிக்கும் சென்றது. இதற்கு ஒரு காரணமாகப் பம்பாயில் பரவிய பிளேக்கை ஓப்பனும் தி பிரிண்டும் தருகின்றன. தேதிகளில், தி பிரிண்ட் காட்கோபரை 1898 எனவும் மாலவ்லியை 1901 முதல் எனவும் தருகிறது; வழித்தோன்றலின் காலவரிசை லோனாவ்லாவை 1899 என்கிறது; 1898 க்கும் 1901 க்கும் இடையில் அச்சகம் குறைந்தது இருமுறை பிரித்து மீண்டும் கட்டப்பட்டது என்று பாரம்பரிய அறக்கட்டளை சொல்கிறது.

ஷ்லைஷருக்கு விற்கப்பட்ட தேதியை கணேஷ் சிவசுவாமி அறக்கட்டளை 1901 ஜூலை 20 என்று குறிப்பிடுகிறது. தி பிரிண்டும் 1901 என்கிறது; ரூ 25,000 க்கு, நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட ஓவியங்களைப் பதிப்பிக்கும் அனுமதியுடன். ஓப்பன் 1903 என்கிறது. ஷ்லைஷரும் ஒரு பங்குதாரரான ஸ்ரீராம் பந்தும் 1901 இல் அச்சகத்தை குத்தகைக்கு எடுத்தனர் என்றும், அவர் உரிமையாளரானதற்கு 1903 என்றும் பாரம்பரிய அறக்கட்டளை தருகிறது. அவர் அதற்கு F.A.L. பிரஸ், பம்பாய் என்று பெயர் மாற்றி, கிறிஸ்துமஸ் அட்டைகள், அஞ்சல் அட்டைகள், விளம்பரங்கள், லேபிள்களைச் சேர்த்தார் என்று தி பிரிண்ட் சொல்கிறது. ஓப்பன் கணக்கில் அவர் பதிப்புரிமையை வைத்திருந்து அச்சுகளை விளம்பரங்களுக்கும் நாள்காட்டிகளுக்கும் பயன்படுத்தினார்.

முடிவு பற்றிய கணக்குகள் வேறுபடுகின்றன. தி பிரிண்ட் பகுதியும் வழித்தோன்றலின் காலவரிசையும் லோனாவ்லா ஆலையில் 1972 இல் ஒரு தீ ஏற்பட்டதாகக் குறிக்கின்றன. ஓப்பன் 1973 இல் தீ விபத்துக்குப் பிறகு தற்காலிக மூடலையும், 1980 இல் முடிவையும் தருகிறது. அச்சகம் 1975 இல் மூடப்பட்டது என்றும், எஞ்சிய அச்சுகளும் மூலக் கற்களும் 2000 இல் ஏலம் விடப்பட்டன என்றும் தி பிரிண்ட் சொல்கிறது.

அச்சுகள் செய்தது என்ன, விமர்சகர்கள் சொன்னது என்ன

கேம்பிரிட்ஜின் தொல்லியல் மற்றும் மானுடவியல் அருங்காட்சியகத்தில், ஐ. எச். என். எவன்ஸ் சேகரித்த, சுமார் 1915 தேதியிட்ட இந்தியாவின் தெய்வங்கள் என்ற 23 அச்சுத் தொடர் உள்ளது; ஒவ்வொன்றிலும் “Ravi Varma Press. Karla Lonavla.” என்று எழுதப்பட்டிருக்கிறது. அந்தத் தொகுப்பில் உள்ள காளி அச்சுக்கும் ஓவியர் ரவி வர்மாவுக்கும் “நேரடித் தொடர்பு எதுவும் இல்லை என்பது தெளிவு” என்று வரலாற்றாசிரியர் கிறிஸ்டோபர் பின்னி சொன்னதாக அருங்காட்சியகம் மேற்கோள் காட்டுகிறது. அச்சகத்தின் மேலும் பல அச்சுகள் வெல்கம் சேகரிப்பில் உள்ளன; அதன் பட்டியல் குறிப்பின்படி, புதிதாகப் பிறந்த தன் மகளை விலக்கும் விசுவாமித்திரர் காட்சியின் அமைப்பு, விக்டோரியா மற்றும் ஆல்பர்ட் அருங்காட்சியகத்தில் உள்ள வெள்ளி நீர்ப்பாத்திரத்தின் ஒரு பலகைக்கு மாதிரியாக இருந்தது; இதை வித்யா தெஹேஜியா 2022 அக்டோபர் பர்லிங்டன் மேகசினில் காட்டியுள்ளார்.

இரண்டு அறிஞர்களை ஜேஸ்டோர் டெய்லி சுருக்கமாகச் சொல்கிறது. அச்சகம் இந்து சமய, அரசியல் கருத்துகளைப் பரப்பியது என்றும், புதிய ஊடகத்தை பிரிட்டிஷ் அதிகாரிகள் “அச்சுத் தேசியவாதம்” என்று அழைத்தனர் என்றும் பின்னி 1997 இல் வாதிட்டார். ரவி வர்மாவை “கடவுள் சுவரொட்டித் தொழிலின்” நிறுவனர் என்று ஜேகப்சன் 2004 இல் அழைத்தார்.

விமர்சகர்கள் மழுப்பாமல் பேசினர். சிலர் அந்தப் படைப்பை “பஜார் கலை” என்று அழைத்தனர் என்று கணேஷ் சிவசுவாமி அறக்கட்டளை குறிப்பிடுகிறது. ஆனந்த குமாரசுவாமி 1914 ஏப்ரல் 16 அன்று தி நியூ ஏஜ் இதழில் எழுதியபோது ரவி வர்மாவை முரட்டுத்தனமானவர் என்று அழைத்தார்; அந்தப் பகுதியை மாடர்னிஸ்ட் ஜர்னல்ஸ் திட்டம் மறுபதிப்பு செய்துள்ளது.

படைப்புகளை எங்கே பார்க்கலாம்

கேரள சுற்றுலாத் துறையின் 2024 செப்டம்பர் செய்திமடல் ஸ்ரீ சித்ரா கலைக்கூடத்தின் அருகில் 12,000 சதுர அடியில் உள்ளது என்று விவரிக்கும் திருவனந்தபுரம் ராஜா ரவி வர்மா கலைக்கூடத்தில் அவருடைய 134 படைப்புகள் உள்ளன; அவற்றில் 46 ஓவியங்கள், 14 ஆயில்கிராஃப்கள், 16 பென்சில் ஓவியங்கள். ராஜ ராஜ வர்மா, மங்களாபாய் ஆகியோரின் படைப்புகளும் அங்கே காட்டப்படுகின்றன. அதன் நேரம் செவ்வாய் முதல் ஞாயிறு வரை, காலை 10:00 முதல் மாலை 4:45 வரை என்றும், கிளிமானூர் அரண்மனை தன் எண்ணெய் ஓவியங்களை 1935 இல் நன்கொடையாக வழங்கியது என்றும் செய்திமடல் சொல்கிறது. 17,039 கலைப் படைப்புகள் தன்னிடம் உள்ளன என்று சொல்லும் புதுதில்லி தேசிய நவீன கலைக்கூடம், தன் சேகரிப்பில் படைப்புகள் இடம்பெறும் பத்து மூத்த கலைஞர்களில் அவரை முதலாவதாகக் குறிப்பிடுகிறது.

சென்னையின் சி. பி. ராமசாமி ஐயர் அறக்கட்டளையிடம் 130 ஆயில்கிராஃப்கள் உள்ளன என்று ஓப்பன் தெரிவிக்கிறது.