சைலன்ட் வேலிக்குத் திட்டமிடப்பட்ட அணை 1983இல் கைவிடப்பட்டது; 89.52 சதுர கிலோமீட்டர் கேரள மழைக்காடு 1985 செப்டம்பர் 7 அன்று தேசியப் பூங்காவாக அர்ப்பணிக்கப்பட்டது

கேரளாவின் பாலக்காடு மாவட்டத்தில் உள்ள சைலன்ட் வேலி தேசியப் பூங்காவின் மையப் பகுதி, ஏறத்தாழ 89.52 சதுர கிமீ வெப்பமண்டல பசுமைமாறாக் காடு; குந்திப்புழா ஆற்றில் திட்டமிடப்பட்ட நீர்மின் அணை கைவிடப்பட்டதால்தான் அது நிற்கிறது. அந்த அணையைக் கட்டும் திட்டத்தை கேரள மாநில மின்சார வாரியம் (KSEB) 1976இல் அறிவித்தது என்றும், அப்போதைய பிரதமர் அதைக் கைவிட 1983இல் முடிவு செய்தார் என்றும், பூங்கா 1985 செப்டம்பர் 7 அன்று நாட்டுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டது என்றும் பத்திரிகைத் தகவல் அலுவலகக் கட்டுரை சொல்கிறது.

பூங்கா அறிவிக்கப்பட்ட ஆண்டு குறித்து அரசுப் பக்கங்கள் ஒத்துப்போகவில்லை; கீழுள்ள பிரிவுகள் ஒவ்வொரு மூலத்தின் எண்ணையும் பெயரிட்டுத் தருகின்றன.

அந்த அணை என்ன செய்திருக்கும்

KSEB இன் திட்டம், மொங்காபே இந்தியா விவரிப்பதுபோல், 120 MW நிறுவு திறனைக் கொண்டிருந்தது; 10,000 ஹெக்டேருக்குப் பாசனம் தர நோக்கமிடப்பட்டது. பள்ளத்தாக்கில் நீர்மின் திட்டத்தை முன்னெடுக்க வாரியம் 1973இல் முடிவு செய்தது என்று PIB கட்டுரை சொல்கிறது. சுற்றுச்சூழல் இதழான டவுன் டு எர்த், KSEB இன் முன்மொழிவுக்கு இதே ஆண்டைத் தருகிறது; 1929 இலேயே ஒரு பிரிட்டிஷ் பொறியாளர் அந்தப் பள்ளத்தாக்கை கேரளாவில் நீர்மின்சாரத்துக்கான சிறந்த இடங்களில் ஒன்றாகக் குறித்திருந்தார் என்றும் சேர்க்கிறது.

அணை 830 ஹெக்டேர் கெடாத ஆற்றோரக் காட்டை மூழ்கடிக்கும் என்று, திட்டத்தை மறுஆய்வு செய்ய மையம் அமைத்த நிபுணர் குழுவான எம். ஜி. கே. மேனன் குழு கண்டறிந்ததாக டவுன் டு எர்த் மேற்கோள் காட்டுகிறது; அந்த மேற்கோள் அதை “riparian” என்று அழைக்கிறது. 2007இல் பூங்காவுக்கு அருகே பிந்தைய திட்டத்துக்காக KSEB வாதிட்டபோது, கைவிடப்பட்ட திட்டத்துக்கு அதே எண்ணை, 830 ஹெக்டேரை, அது குறிப்பிட்டது.

வாதத்தை முன்வைத்தவர்கள்

முதல் எச்சரிக்கைகளை இருவரிடம் ஓனோமனோரமா கண்டறிகிறது. 1970களின் தொடக்கத்தில் பாம்புகளை ஆய்வு செய்ய பள்ளத்தாக்கு வந்த ரோமுலஸ் விட்டேகர், அணை வனவிலங்குகளுக்கு என்ன பொருள் தரும் என்பதை அறிந்தார்; அமெரிக்க விஞ்ஞானி ஸ்டீவன் கிரீன் சிங்கவால் குரங்குகளை ஆய்வு செய்ய 1973இல் அந்தப் பகுதிக்குக் குடிபெயர்ந்தார். அந்தக் குரங்கு இயக்கத்தின் சின்னமானது என்று ஓனோமனோரமா சொல்கிறது.

1970களிலும் 1980களிலும் கேரளாவில் பிரபலமாக இருந்த மக்கள் அறிவியல் இயக்கமான கேரள சாஸ்த்ர சாஹித்ய பரிஷத் (KSSP), எண்களின் அடிப்படையில் அணைக்கு எதிராக வாதிட்டது. டாரில் டி’மான்டேவின் வழக்கு விவரிப்பைச் சார்ந்து, கேரளா தான் உற்பத்தி செய்த மின்சாரத்தில் 40 சதவீதத்தை அண்டை மாநிலங்களுக்கு ஏற்றுமதி செய்தது என்றும், இந்தத் திட்டம் மாநில விநியோகத்தில் 7 சதவீதத்தை மட்டுமே சேர்க்கும் என்றும் KSSP சுட்டிக்காட்டியது என்று மொங்காபே இந்தியா சொல்கிறது. பாசனத்தை நிலத்தடி நீராலும் மேற்பரப்பு நீராலும் மலிவாகச் செய்யலாம் என்றும் அந்த இயக்கம் வாதிட்டது.

வெளி அமைப்புகளும் சேர்ந்துகொண்டன. 1978 செப்டம்பரில் சோவியத் ஒன்றியத்தின் அஷ்காபாதில் நடந்த 14ஆவது பொதுச் சபையில் சர்வதேச இயற்கைப் பாதுகாப்புச் சங்கம் (IUCN) சைலன்ட் வேலியைப் பாதுகாக்கத் தீர்மானம் நிறைவேற்றியது. வேளாண் விஞ்ஞானி எம். எஸ். சுவாமிநாதன் 1978 அக்டோபரில் பள்ளத்தாக்கைச் சுற்றிப் பார்த்து அரசுக்கு அறிக்கை அளித்தார். அவரது அறிக்கை, காட்டுக்கு 5 கோடி ஆண்டுகளுக்கு மேற்பட்ட பரிணாம வயது என்றும், 23 பாலூட்டி இனங்கள் என்றும், அவற்றில் அழிவின் விளிம்பில் உள்ள மூன்று: புலி, சிங்கவால் குரங்கு, நீலகிரி இலைக்குரங்கு என்றும் குறிப்பிட்டது என்று மொங்காபே இந்தியா சொல்கிறது. பறவையியலாளர் சலீம் அலி 1980இல் பிரதமர் இந்திரா காந்தியிடம் முறையிட்டார் என்று ஓனோமனோரமா சொல்கிறது. இந்திராவின் பதிவு குறித்து 2017இல் நூல் எழுதிய முன்னாள் மத்திய சுற்றுச்சூழல் அமைச்சர் ஜெய்ராம் ரமேஷ், திட்டத்துக்கு எதிரான அவரது நிலைப்பாட்டை 1979 முதல் என்று தேதியிடுகிறார் என்று மொங்காபே இந்தியா தெரிவிக்கிறது.

முடிவு

பிரதமர் மொரார்ஜி தேசாய் 1978இல் அணைக்கு நிபந்தனையுடன் கூடிய அனுமதி அளித்தார் என்று மொங்காபே இந்தியா பதிவு செய்கிறது. 1981 ஜனவரியில் சைலன்ட் வேலியும் அதன் பல்லுயிர்த்தன்மையும் பாதுகாக்கப்படும் என்று இந்திரா காந்தி அறிவித்தார் என்று மொங்காபே இந்தியாவின் 2020 அறிக்கை சொல்கிறது. ஏறத்தாழ 390 சதுர கிமீ தேசிய மழைக்காட்டு உயிர்க்கோளக் காப்பகத்தை எம். எஸ். சுவாமிநாதன் 1979இல் முன்மொழிந்தார் என்றும் அதே அறிக்கை சொல்கிறது.

அதன் பிறகு மையம் மேனன் குழுவை அமைத்தது; சூழலியலாளர் மாதவ் காட்கில் அதன் உறுப்பினர்களில் ஒருவர். அதன் அறிக்கையை 1982 என்று டவுன் டு எர்த் தேதியிடுகிறது; 1983இல் சமர்ப்பிக்கப்பட்டது என்று ஓனோமனோரமா சொல்கிறது. முடிவை 1983 அக்டோபர் 18 என்று மொங்காபே இந்தியா தருகிறது, அன்று திட்டத்துக்கு அனுமதி மறுக்க இந்திரா காந்தி முடிவு செய்தார். திட்டம் 1983 நவம்பரில் ஒதுக்கி வைக்கப்பட்டது என்று டவுன் டு எர்த் சொல்கிறது.

பூங்கா அறிவிப்பில்தான் பதிவு இரண்டாகப் பிரிகிறது:

• 1983 நவம்பர் 15 அன்று காடுகள் தேசியப் பூங்காவாக அறிவிக்கப்பட்டன என்று PIB கட்டுரை சொல்கிறது.
• இந்திரா காந்தி படுகொலைக்கு ஏறத்தாழ இரண்டு வாரம் கழித்து, 1984 நவம்பர் 15 அன்று சைலன்ட் வேலி அறிவிக்கப்பட்டது என்று மொங்காபே இந்தியா சொல்கிறது.
• பூங்கா 1985இல் அறிவிக்கப்பட்டது என்றும், சில வரிகள் கழித்து 1984இல் நிறுவப்பட்டது என்றும் கேரள வனம் மற்றும் வனவிலங்குத் துறையின் ஆங்கிலப் பக்கம் சொல்கிறது.
• டவுன் டு எர்த்தும் ஓனோமனோரமாவும் 1984 என்கின்றன.

பிந்தைய இரண்டு தேதிகள் மூலங்கள் முழுவதும் ஒத்துப்போகின்றன. பிரதமர் ராஜீவ் காந்தி 1985 செப்டம்பர் 7 அன்று பூங்காவை அர்ப்பணித்தார், சைரந்திரியில் இந்திரா காந்திக்கு ஒரு நினைவகம் திறக்கப்பட்டது. நீலகிரி உயிர்க்கோளக் காப்பகத்தின் மையப் பகுதியாக பூங்கா 1986 செப்டம்பர் 1 அன்று நியமிக்கப்பட்டது.

பூங்கா எதைக் கொண்டுள்ளது

உயரத்தை 658 மீ முதல் அங்கிந்தா சிகரத்தில் 2,328 மீ வரை என்று PIB கட்டுரை தருகிறது; பூங்காவின் பெரும்பகுதி 880 மீ முதல் 1,200 மீ வரை. கேரள சுற்றுலாத் துறை 725 மீ முதல் 2,383 மீ வரை என்று தருகிறது. குந்திப்புழா ஆறு பூங்காவின் முழு 15 கிமீ நீளத்திலும் வடக்கிலிருந்து தெற்காக ஓடி, நிளா என்றும் பாரதப்புழா என்றும் அழைக்கப்படும் ஆற்றுடன் சேர்கிறது. பாரதப்புழா வறண்டுபோன 2017 கோடையிலும் குந்தி தொடர்ந்து ஓடியது என்று மொங்காபே இந்தியா குறிப்பிடுகிறது.

மழை கனமானதும் சீரற்றதும். மேற்கில் உள்ள நீலிக்கல் பகுதியில் ஆண்டு சராசரி மழை 5,000 மிமீக்கு மேல் என்றும், கிழக்குப் பக்கத்தில் ஏறத்தாழ 3,200 மிமீ என்றும், அதில் 80 சதவீதம் ஜூன் முதல் செப்டம்பர் வரை பெய்கிறது என்றும் PIB தெரிவிக்கிறது. மழையை தென்மேற்குப் பருவமழையுடன் PIB இணைக்கிறது; அதை எங்கள் பருவமழை விளக்கக் கட்டுரை விவரிக்கிறது. பூங்கா யுனெஸ்கோ உலகப் பாரம்பரியத் தளமான மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளின் ஒரு பகுதி என்று கேரள வனத் துறையின் பக்கம் சொல்கிறது; எங்கள் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகள் பட்டியல் கட்டுரை சைலன்ட் வேலியை அதன் கூறுகளில் ஒன்றாகப் பட்டியலிடுகிறது.

உயிரினங்கள் குறித்து, 134 குடும்பங்களில் 966 பூக்கும் தாவர இனங்கள், ஏறத்தாழ 108 ஆர்க்கிட் இனங்கள், குறைந்தது 34 பாலூட்டி இனங்கள் என்று PIB கட்டுரை பதிவு செய்கிறது; அவற்றில் சிங்கவால் குரங்கு, நீலகிரி இலைக்குரங்கு, நீலகிரி வரையாடு, மலபார் பெரிய அணில் ஆகியவை அடங்கும். அது விவரிக்கும் 2006 குளிர்காலப் பறவைக் கணக்கெடுப்பு 138 பறவை இனங்களைப் பதிவு செய்தது, அவற்றில் 17 பள்ளத்தாக்குக்குப் புதியவை; பேர்ட்லைஃப் இன்டர்நேஷனலால் அச்சுறுத்தலுக்குள்ளானவை அல்லது எல்லைக்குட்பட்டவை என்று பட்டியலிடப்பட்ட 16 இனங்களை PIB எண்ணுகிறது. கேரள சுற்றுலாத் துறையின் பக்கம் 170க்கும் மேற்பட்ட பறவை இனங்களையும் ஏறத்தாழ 95 வண்ணத்துப்பூச்சி இனங்களையும் தருகிறது; ஆகவே பறவைகளின் மொத்தம் மேற்கோள் காட்டப்படும் கணக்கெடுப்பைப் பொறுத்தது.

பெயருக்கு ஒரு குறிப்பு தேவை. சில் வண்டுகள் இல்லாததாகக் கருதப்பட்டதால் சைலன்ட் வேலி என்று அழைக்கப்பட்டது என்று PIB சொல்கிறது; வேறு இரண்டு விளக்கங்களையும் பட்டியலிடுகிறது: சைரந்திரியின் ஆங்கிலமயமாக்கப்பட்ட வடிவம் என்பது ஒன்று, சிங்கவால் குரங்கின் அறிவியல் பெயரான Macaca silenus என்பது மற்றொன்று. மலையாளத்தில் அந்தக் காடு சைரந்திரி வனம். சைரந்திரி என்பது பாண்டவர்களின் இறுதி மறைவு ஆண்டில் திரௌபதிக்கு மகாபாரதம் தரும் பெயர்; அந்த இதிகாசம் அதை விராட மன்னனின் அரசவையில் வைக்கிறது (காண்க: மகாபாரதம் என்றால் என்ன). பாண்டவர்கள் ஆற்றின் கரையில் உள்ள ஒரு குகையில் தங்கினர் என்று நம்பப்படுகிறது என்றும் PIB சேர்க்கிறது. சில் வண்டுகள் பள்ளத்தாக்குக்குத் திரும்பிவிட்டன என்று பழங்குடி வனப் பாதுகாப்புப் பணியாளர் மாரி 2020இல் மொங்காபே இந்தியாவிடம் சொன்னார்.

குரங்குக் கணக்கு

பள்ளத்தாக்கின் மிகவும் அறியப்பட்ட விலங்கு சிங்கவால் குரங்கு. மேவா சிங்கும் சக ஆய்வாளர்களும் எழுதிய ஜர்னல் ஆஃப் த்ரெட்டன்ட் டாக்ஸாவில் உள்ள ஒரு மதிப்பாய்வு, வாழத்தக்க எண்ணிக்கை கொண்டிருக்கக்கூடிய நான்கு பகுதிகளில் ஒன்றாக சைலன்ட் வேலியைப் பெயரிடுகிறது. ராமச்சந்திரன், ஜோசப் ஆகியோரின் 2000 ஆய்வை மேற்கோள் காட்டி, பள்ளத்தாக்கில் ஏறத்தாழ 14 குழுக்களும் சுமார் 275 விலங்குகளும் உள்ளன என்றும், அந்த எண்ணிக்கை ஆண்டுகளாக நிலையாக இருப்பதாகத் தெரிகிறது என்றும் அது சொல்கிறது. காடுகளில் உள்ள மொத்த எண்ணிக்கையை 49 துணை எண்ணிக்கைகளில் 3,000 முதல் 3,500 விலங்குகள் என்று மதிப்பாய்வு வைக்கிறது; இந்த இனத்தை IUCN அழிவின் விளிம்பில் உள்ளதாகப் பட்டியலிடுகிறது என்றும் சொல்கிறது.

பிற விவரிப்புகள் பள்ளத்தாக்குக்கு அதிகம் தருகின்றன. இந்த இனத்தின் மிகப் பெரிய எண்ணிக்கை பூங்காவில் உள்ளது என்று PIB சொல்கிறது; உலக எண்ணிக்கையில் பாதிக்கும் மேல் இந்தக் காடுகளில் வசிப்பதாக மதிப்பிடப்படுகிறது என்று மொங்காபே இந்தியாவின் 2020 அறிக்கை, எண்ணிக்கை தராமல், சொல்கிறது. கர்நாடகாவின் சிர்சி-ஹொன்னாவரா காடுகளில் 2004இல் 32 குழுக்களில் ஏறத்தாழ 790 குரங்குகள் இருந்தன என்று ஜர்னல் ஆஃப் த்ரெட்டன்ட் டாக்ஸா மதிப்பாய்வு தெரிவிக்கிறது; இது சைலன்ட் வேலிக்கான அதன் எண்ணிக்கையைவிட அதிகம். இந்தக் கட்டுரைக்காகத் திறக்கப்பட்ட மூலங்களில் பள்ளத்தாக்கின் குழுக்கள் குறித்த புதிய கணக்கு எதுவும் கிடைக்கவில்லை.

இடைநிலைப் பகுதியும் பத்ரக்கடவு முன்மொழிவும்

அந்தக் காடு 1914 முதல் காப்புக்காடாக இருந்தது என்று மொங்காபே இந்தியாவின் 2020 அறிக்கை சொல்கிறது. இடைநிலைப் பகுதி மிகவும் பிறகு வந்தது. மண்ணார்க்காடு, நிலம்பூர் தெற்கு வனக் கோட்டங்களில் உள்ள நிலத்தை உள்ளடக்கிய 148 சதுர கிமீ இடைநிலைப் பகுதியை கேரள அமைச்சரவை 2007 ஜூன் 6 அன்று அங்கீகரித்தது என்று OneIndia சொல்கிறது. PIB அந்த எண்ணை 147.22 சதுர கிமீ என்று தருகிறது; மையமும் கேரளாவும் 2009 நவம்பரில் ஏறத்தாழ 147 சதுர கிமீ சேர்த்தன என்று மொங்காபே இந்தியா சொல்கிறது. 89.52 சதுர கிமீ மையத்தை 148 சதுர கிமீயுடன் கூட்டினால், கேரள சுற்றுலாத் துறை பரப்பளவாகப் பட்டியலிடும் 237.52 சதுர கிமீ வருகிறது.

2020 ஆகஸ்டில், இடைநிலைப் பகுதியை பவானி வனவிலங்குச் சரணாலயமாக மாற்ற மாநில வனவிலங்கு வாரியம் அளித்த பரிந்துரையை கேரள வனத் துறை அமைச்சர் அறிவித்தார் என்று தி நியூஸ் மினிட் தெரிவித்தது. அது கேரளாவின் 25ஆவது பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதியாக இருக்கும் என்றும், அதற்குள் ஆறு குடியிருப்புகளில் ஏறத்தாழ 560 பழங்குடிக் குடும்பங்கள் வசிக்கின்றன என்றும் மொங்காபே இந்தியா சொன்னது. சரணாலயத்துக்கான அறிவிக்கை இங்கே திறக்கப்பட்ட மூலங்களில் கிடைக்கவில்லை.

அதே ஆற்றில் ஒரு சிறிய அணை முன்மொழிவு தொடர்ந்தது. டவுன் டு எர்த்தின் 2007 அறிக்கை பத்ரக்கடவு திட்டத்தை விவரிக்கிறது: 64.5 மீ அணை, 70 MW திறன், ரூ 247 கோடி செலவு; இதை கேரள அரசு 2007 ஏப்ரல் 18 அன்று நிர்வாக ரீதியாக அங்கீகரித்தது. இடம் பூங்காவின் எல்லையிலிருந்து 500 மீ தொலைவில் என்று KSEB சொன்னது; அது இடைநிலைப் பகுதிக்குள் இருந்தது என்று சூழலியலாளர் எம். கே. பிரசாத் சொன்னார். அத்தகைய முன்மொழிவு எதுவும் அனுமதிக்காக அமைச்சகத்தின் முன் இல்லை என்று சுற்றுச்சூழல் மற்றும் வனத் துறை அமைச்சர் மக்களவையில் சொன்னதாக இந்தியா என்விரான்மென்ட் போர்ட்டல் 2004 டிசம்பர் 17 அன்று தெரிவித்தது. KSEB அந்த ஆண்டின் தொடக்கத்தில் திட்டத்தை மீண்டும் உயிர்ப்பித்தது என்றும், இடம் எல்லையிலிருந்து அரை கிலோமீட்டருக்கும் குறைவான தொலைவில் உள்ளது என்றும், முந்தைய சுற்றுச்சூழல் மதிப்பீடு சட்டப்படி செல்லாது என்றும் சொல்லி வனத் துறை மாநிலத்திடம் தனக்குத் தயக்கங்கள் உள்ளன என்று தெரிவித்தது என்றும் தி இந்து 2012 டிசம்பர் 27 அன்று தெரிவித்தது. இந்தக் கட்டுரைக்காகத் திறக்கப்பட்ட மூலங்களில் பிந்தைய முடிவு எதுவும் தென்படவில்லை.

முக்காலியிலிருந்து வருகை

வருகைகள் அடிவார முகாமான முக்காலி வழியாக நடக்கின்றன. பூங்கா பாலக்காட்டிலிருந்து மண்ணார்க்காடு வழியாக முக்காலிக்கு 60 கிமீ, பாலக்காடு ரயில் நிலையத்திலிருந்து 69 கிமீ, கோயம்புத்தூர் சர்வதேச விமான நிலையத்திலிருந்து 91 கிமீ என்று கேரள சுற்றுலாத் துறை சொல்கிறது. சைரந்திரிப் பயணம், கேரள சுற்றுலாத் துறையின் ஒரு நாள் திட்டம், வனமேம்பாட்டு முகமையின் வாகனத்தில் காட்டுக்குள் ஏறத்தாழ ஐந்து மணி நேரம் எடுக்கிறது; குந்தியின் கரைக்கு ஒரு நடையும் 100 அடி காவற்கோபுரமும் உண்டு; பார்வை நேரம் ஒரு பக்கத்தில் காலை 8 முதல் பிற்பகல் 1 வரை, மற்றொன்றில் காலை 7:30 முதல் பிற்பகல் 1 வரை. பூங்காவுக்குள் தங்குமிடம் இல்லை, ஆற்றில் குளிக்கத் தடை. முக்காலியிலிருந்து ஏறத்தாழ 13 கிமீ தொலைவில் உள்ள பொம்மியம்படியில் ஒரு வனக் குடில் இரவு தங்கும் விருந்தினர்களுக்குப் பயன்படுகிறது. இரு கேரள சுற்றுலாத் துறைப் பக்கங்களும் தொடர்புக்கு வனவிலங்குக் காப்பாளர், சைலன்ட் வேலி கோட்டம், மண்ணார்க்காடு என்று தருகின்றன; மலையேற்றப் பக்கம் வருகையாளர்கள் முன்கூட்டியே இடம் இருக்கிறதா என்று உறுதிசெய்யக் கேட்கிறது. அந்தப் பக்கங்கள் 2026 அக்டோபர் 28 அன்று படிக்கப்பட்டவை, ஒன்று 2017 ஏப்ரல் தேதியிட்ட செய்திமடல்; ஆகவே பயணத்துக்கு முன் நேரங்கள், கட்டணங்கள், முன்பதிவு விதிகள் ஆகியவற்றை கோட்டத்திடம் உறுதிசெய்ய வேண்டும்.