இ. கே. ஜானகி அம்மாள் கோயம்புத்தூரில் கரும்பை எரியான்தஸ், மக்காச்சோளத்துடன் கலப்பினம் செய்தார், 1945இன் பயிர்ச்செடிகளின் குரோமோசோம் அட்லஸை இணைந்து எழுதினார், இந்தியத் தாவரவியல் ஆய்வு அமைப்பை மறுசீரமைத்தார்

ஜானகி அம்மாள் 1934 முதல் 1939 வரை கோயம்புத்தூரில் உள்ள கரும்பு இனப்பெருக்க நிலையத்தில் இருந்தார்; அங்கே கரும்பை எரியான்தஸ், மக்காச்சோளம் மற்றும் பிற புற்களுடன் கலப்பினம் செய்தார். மரபியலாளர் சிரில் டார்லிங்டனுடன் அவர் எழுதிய பயிர்ச்செடிகளின் குரோமோசோம் அட்லஸ் 1945இல் வெளிவந்தது; 1950களில் இந்தியா தன் தேசியத் தாவரவியல் ஆய்வு அமைப்பை மறுசீரமைத்தபோது அரசு அவரை நாடியது. 1957இல் அவரைத் தன் உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுத்த இந்திய தேசிய அறிவியல் அகாடமி (INSA), 1984 பிப்ரவரி 7 அன்று அவர் காலமான பிறகு அவருக்கான நினைவுக் குறிப்பை எழுதியது.

மிச்சிகனில் ஒரு தலைச்சேரிப் பெண்

எடவலேத் கக்கட் ஜானகி அம்மாள் 1897 நவம்பர் 4 அன்று கேரளாவில் தலைச்சேரியில் (அன்றைய டெல்லிச்சேரி) பிறந்தார். INSA நினைவுக் குறிப்பின்படி, அவர் தந்தை இ. கே. கிருஷ்ணன் அங்கே துணை நீதிபதியாக இருந்தார். பள்ளிப்படிப்பு நகரில் உள்ள சேக்ரட் ஹார்ட் கான்வென்ட்டில் தொடங்கி, மெட்ராஸில் உள்ள குயின் மேரி கல்லூரியில் தொடர்ந்தது; அதன் பிறகு 1921இல் பிரசிடென்சி கல்லூரியில் தாவரவியலில் ஹானர்ஸ் பட்டமும், 1923இல் முதுகலைப் பட்டமும் பெற்றார்.

அடுத்து மெட்ராஸில் உள்ள மகளிர் கிறிஸ்தவக் கல்லூரியில் கற்பித்தார்; பிறகு மிச்சிகன் பல்கலைக்கழகத்துக்குச் சென்றார்; அங்கு பார்பர் உதவித்தொகை அவருக்கு 1925இல் எம்.எஸ்சி. பட்டத்தைத் தந்தது. மேலும் சிறிது காலம் கற்பித்த பிறகு, முதல் ஓரியண்டல் பார்பர் ஆய்வு உறுப்பினராக மிச்சிகனுக்குத் திரும்பினார்; அங்கு 1931இல் டி.எஸ்சி. பட்டம் பெற்றார் என்று INSA நினைவுக் குறிப்பு பதிவு செய்கிறது. அவரது ஆய்வேடு நிகாண்ட்ரா ஃபிசலாய்டஸ் என்ற தோட்டச் செடியின் குரோமோசோம் ஆய்வுகளைப் பற்றியது என்று வரலாற்றாளர் வினிதா தாமோதரன் பெங்களூரு அறிவியல் காட்சியகத்துக்கு எழுதிய கட்டுரை கூறுகிறது.

கோயம்புத்தூரில் கரும்புக்கு அவர் செய்தவை

கோயம்புத்தூரில் உள்ள கரும்பு இனப்பெருக்க நிலையம் 1912இல் மெட்ராஸ் மாகாண வேளாண் துறையின் கீழ் அமைக்கப்பட்டது. அங்கு கரும்பு பூத்து விதை பிடிக்கும் விதத்தின் காரணமாக அந்த இடம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது என்றும், 1918இல் பயிரிடப்படும் கரும்புக்கும் (சக்காரம் ஆஃபிசினாரம்) காட்டு சக்காரம் ஸ்பான்டேனியத்துக்கும் இடையிலான முதல் வணிக வெற்றிக் கலப்பினமான கோ 205ஐ அது வெளியிட்டது என்றும் அதன் வரலாற்றுப் பக்கம் கூறுகிறது. அவர் 1934இல் மரபியலாளராகச் சேர்ந்தார் என்றும், சக்காரமுக்கும் அதன் உறவுகளுக்குமான செல் மரபியல் ஆய்வுக்கு “அடித்தளம் அமைத்தார்” என்றும் INSA நினைவுக் குறிப்பு கூறுகிறது. செல் மரபியல் என்பது, தாவரங்கள் எப்படி மரபுப் பண்புகளைப் பெறுகின்றன, எப்படிக் கலக்கின்றன என்பதைப் புரிந்துகொள்ள குரோமோசோம்களின் நடத்தையைப் படிப்பது.

அவர் என்ன முயன்றார் என்பதை அவரது ஆய்வுக் கட்டுரைகள் காட்டுகின்றன. 1938 அக்டோபரின் நேச்சர் கடிதம், கரும்பை இம்பெரேட்டாவுடனும், காட்டுக் கரும்பை இரு வகைச் சோளங்களுடனும் செய்த கலப்புகளைத் தெரிவிக்கிறது. கரும்பு மற்றும் மக்காச்சோளக் கலப்பு அடுத்த முயற்சி; அதில் வெள்ளை என்ற ஆண் மலட்டுக் கரும்பு வகையின் பல ஆயிரம் பூக்கள் பயன்படுத்தப்பட்டு, ஒரே ஒரு நாற்று கிடைத்தது. அதில் கரும்புப் பெற்றோரிடமிருந்து 40 குரோமோசோம்களும், மக்காச்சோளத்திலிருந்து 12 குரோமோசோம்களும் இருந்தன. அந்தச் செடி சுமார் 40 ஆண்டுகள் கழித்து, 1970களில் பூத்தது என்றும், அது கரும்பு இனப்பெருக்க நிறுவனத்தில் பராமரிக்கப்படுகிறது என்றும் INSA நினைவுக் குறிப்பு சேர்க்கிறது. கோயம்புத்தூரைச் சேர்ந்த இரு அறிவியலாளர்களான ஜகதேசன், சீனிவாசன் ஆகியோருடன் சேர்ந்து எழுதிய, ஹெரெடிட்டி இதழில் 1972இல் வந்த குறிப்பின் தலைப்பு “சக்காரம்-ஜியா கலப்பினம் பற்றிய மேலும் ஆய்வுகள்”.

தொடர்புடைய புல் இனமான எரியான்தஸுடன் செய்த கலப்பு, INSA நினைவுக் குறிப்பில் ஒரு வெற்றியாக விவரிக்கப்படுகிறது. காட்டுக் கரும்பான சக்காரம் ஸ்பான்டேனியம், எரியான்தஸ் ரவெனே உடன் கலக்கப்பட்டது; சந்ததிகள் கரும்புப் பெற்றோரைப் போலவே தோன்றின. இந்தக் கலப்புகள் ஜர்னல் ஆஃப் ஜெனடிக்ஸில் (217 முதல் 253 வரையிலான பக்கங்கள்) வெளிவந்த அவரது 1941ஆம் ஆண்டின் “சக்காரத்தின் இனங்களுக்கிடையிலான கலப்பினங்கள்” கட்டுரையில் இடம்பெறுகின்றன; நினைவுக் குறிப்பின் நூல்பட்டியல் அதை எரியான்தஸ், இம்பெரேட்டா, ஜியா என மூன்று பகுதிகளாகப் பட்டியலிடுகிறது. அதற்கு முன், 1938 மே மாதத்தில், டி. எஸ். வெங்கட்ராமன் அந்த நிலையத்தில் உருவாக்கிய கரும்பு மற்றும் மூங்கில் கலப்பினங்களிலும் அவர் குரோமோசோம்களை எண்ணியிருந்தார்; கரும்பைச் சோளத்துடனோ, ஜாவாவில் ஏற்கெனவே செய்யப்பட்டிருந்த எரியான்தஸுடனோ கலந்ததைவிட, இதில் இணைக்கப்பட்ட இடைவெளி அகலமானது என்று அவர் குறிப்பிட்டார்.

இந்திய நிலைமைகளுக்கு ஏற்ற, அதிக விளைச்சல் தரும் கரும்பு அவரால் வந்தது என்று RHS நூலகக் கட்டுரை அவருக்குப் பெருமை சேர்க்கிறது. குரோமோசோம் ஆய்வுகளையும் கலப்பினங்களையும் INSA நினைவுக் குறிப்பும் அவரது கட்டுரைகளும் பதிவு செய்கின்றன; எந்த வணிக ரகத்தையும் அவருடையது என்று அவை குறிப்பிடவில்லை. சுதந்திரத்துக்குப் பிந்தைய பயிர் இனப்பெருக்கப் பணிக்கு சுவாமிநாதனும் பசுமைப் புரட்சியும் என்பதையும், பயிரின் நீண்ட வரலாற்றுக்கு இந்தியா உலகுக்குச் சர்க்கரை தந்தது என்பதையும் பார்க்கலாம்.

போர்க்கால பிரிட்டனும் குரோமோசோம் அட்லஸும்

அவர் 1939இல் இந்தியாவை விட்டுச் சென்றார். லண்டனில் உள்ள ஜான் இன்ஸ் தோட்டக்கலை நிறுவனத்தில் அவரது பதவியை, 1940 முதல் 1945 வரை உதவி செல் ஆய்வாளர் என்று INSA நினைவுக் குறிப்பு தருகிறது. அவரது வாழ்க்கை வரலாற்றாசிரியர் சாவித்ரி ப்ரீதா நாயர், தி வயரில் வெளிவந்த ஒரு பகுதியில், ஜான் இன்ஸ் பணிக்காலத்தை 1940 ஏப்ரல் முதல் 1943 டிசம்பர் வரை என்று குறிக்கிறார்; 1945 பிப்ரவரியில் கியூவில் உள்ள ஜோட்ரல் ஆய்வகத்திலிருந்து அவர் எழுதிய ஒரு கடிதத்தையும் மேற்கோள் காட்டுகிறார். ஜான் இன்ஸ் மையமே 1940 முதல் 1945 என்கிறது.

இயற்கை அறிவியல் தொகுப்புகள் சங்கத்தின் (NatSCA) வலைப்பதிவு, அவரும் டார்லிங்டனும் 1931இல் சந்தித்தனர் என்றும், ராயல் தோட்டக்கலைச் சங்கத்தின் நூலகம், 1981இல் அவர் இறக்கும் வரை அவர்கள் கடிதம் மூலம் தொடர்பில் இருந்தனர் என்றும் கூறுகின்றன. அவர்களது நூலான பயிர்ச்செடிகளின் குரோமோசோம் அட்லஸ், 1945இல் லண்டனில் ஜார்ஜ் ஆலன் அண்டு அன்வின் மூலம் வெளிவந்தது. NatSCA பதிவு அதை 397 பக்கங்கள் என்று தருகிறது.

அது குரோமோசோம் எண்ணிக்கையின்படி அமைக்கப்பட்ட ஒரு குறிப்பு நூல் என்றும், சுமார் 8,000 பூக்கும் தாவர இனங்களை உள்ளடக்கியது என்றும், அவற்றின் பயன்களுக்கு ஒரு குறியீடும், அவை வளரும் இடங்களுக்கு இன்னொரு குறியீடும் உள்ளன என்றும் நாயர் விவரிக்கிறார். ஓவியர் லிசா கிரேவ்ஸ் எழுதிய சுயவிவரச் சுவரொட்டி இன்னும் பெரிய மொத்தத்தை, சுமார் 100,000 தாவரங்கள் என்று தருகிறது. நூலாசிரியர்கள் கியூவின் பொருளாதாரத் தாவரவியல் துறைக்கு நன்றி கூறி, 1943 ஜனவரியில் சோவியத் சிறை முகாமில் இறந்த தாவர ஆய்வுப் பயணி நிகோலாய் வவிலோவுக்கு அந்நூலை அர்ப்பணித்தனர். வடிவம், பரவல், இனப்பெருக்கம் என்ற முக்காலிக்கு, குரோமோசோம் எண்ணிக்கை என்ற நான்காவது காலை “வெறுமனே சேர்த்தோம்” என்று நூலாசிரியர்களே கூறியுள்ளனர்.

விஸ்லியில் மாக்னோலியாக்களும் கொல்கிசினும்

1946இல் அவர் சர்ரேயில் உள்ள ராயல் தோட்டக்கலைச் சங்கத்தின் விஸ்லி தோட்டத்தில் செல் ஆய்வாளர் ஆனார்; 1951 வரை அங்கே இருந்தார். RHS தொகுப்புப் பக்கம் அவரைத் தன் முதல் பெண் சம்பளப் பணியாளர் என்று அழைக்கிறது. NatSCA கூற்றுப்படி, அவர் 1946 அக்டோபர் 1 அன்று ஆண்டுக்கு £300 சம்பளத்தில் தொடங்கினார்; ஏழு மாதங்களுக்குள் தோட்டத்தின் ஆலோசனைக் குழு, அவரது பணியால் உருவான புதிய நான்மடிய (டெட்ராபிளாய்டு) அஸ்பராகஸ் பற்றிக் கேள்விப்பட்டது.

கொல்கிசின் அவரது கருவி; அது ஒரு செல்லில் உள்ள குரோமோசோம்களின் எண்ணிக்கையை இரட்டிப்பாக்கும் மருந்து. இரட்டிப்பான தாவரங்கள் பெரிதாகவும் விரைவாகவும் வளர்கின்றன என்று RHS கூறுகிறது. மாக்னோலியா கோபுஸ் நாற்றுகளுக்கு அந்தச் சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டது; அதன் விளைவான மரங்களில் ஒன்றான மாக்னோலியா கோபுஸ் ‘ஜானகி அம்மாள்’ விஸ்லியின் பேட்டல்ஸ்டன் குன்றில் வளர்கிறது; அங்கே அதன் அளவை 6 மீட்டருக்கு மேல் உயரமும் அகலமும் என்று NatSCA தருகிறது.

ஒரு ரோஜாவும் அவர் பெயரைத் தாங்குகிறது. கொடைக்கானலில் உள்ள தாவர இனப்பெருக்கர்களான கிரிஜா, விரு விரராகவன், அவரது உடன்பிறந்தாரின் பேத்தி வினிதா தாமோதரனிடம் அனுமதி பெற்று, ஒரு மஞ்சள் கிராண்டிஃப்ளோராவுக்கு ‘இ.கே. ஜானகி அம்மாள்’ என்று பெயரிட்டனர். ஜான் இன்ஸ் மையம் அதை 2019 ஜூன் 5 அன்று அறிவித்தது; தாவரங்கள் ஜான் இன்ஸ், விஸ்லி, இந்தியத் தாவரவியல் ஆய்வு அமைப்பின் தோட்டங்கள் ஆகியவற்றுக்குச் சென்றன என்றும் கூறுகிறது.

தாவரவியல் ஆய்வு அமைப்பை மீண்டும் கட்டுதல்

இந்தியத் தாவரவியல் ஆய்வு அமைப்பு 1890 பிப்ரவரி 13 அன்று சர் ஜார்ஜ் கிங்கின் கீழ் நிறுவப்பட்டது என்றும், அது “டாக்டர் இ.கே. ஜானகி அம்மாளின் தலைமையில் 1954இல் மறுசீரமைக்கப்பட்டது” என்றும் அந்த அமைப்பே கூறுகிறது. இப்போது அந்த அமைப்பு 11 பிராந்திய மையங்கள் வழியாகச் செயல்படுகிறது.

INSA நினைவுக் குறிப்பு அவரது பதவிகளை வரிசைப்படுத்துகிறது. 1952 முதல் 1954 வரை மறுசீரமைப்புக்கான சிறப்புப் பணி அதிகாரியாக இருந்த அவர், 1954இல் மத்தியத் தாவரவியல் ஆய்வகத்தின் முதல் இயக்குநர் ஆனார்; அது முதலில் லக்னோவில் சத்தர் மன்ஸிலில் வைக்கப்பட்டு, பின்னர் அலகாபாத்துக்கு மாற்றப்பட்டது; அவர் அந்தப் பதவியில் 1959 வரை இருந்தார். அந்தப் பணிக்காகப் பிரதமர் ஜவாஹர்லால் நேரு 1951இல் அவரை நாடு திரும்ப அழைத்தார் என்று RHS நூலகத்தின் கணக்கு கூறுகிறது. NatSCA 1952 என்கிறது. மறுசீரமைக்கப்பட்ட ஆய்வு அமைப்பின் நோக்கம் பற்றிய அவரது 1954 கட்டுரை INSA நூல்பட்டியலில் உள்ளது.

1959 முதல் அவர் ஜம்முவில் உள்ள பிராந்திய ஆராய்ச்சி ஆய்வகத்தில் பணியாற்றினார். கொல்கிசினால் இரட்டிப்பாக்கப்பட்ட புதினா (மென்தா அர்வென்சிஸ்) பற்றி நினைவுக் குறிப்பு பதிவு செய்கிறது; தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு நாற்றில் 5 சதவீதத்துக்கு மேல் எண்ணெய் இருந்தது; அது ஜம்மு புதினா என்று பெயரிடப்பட்டு, தாவர வழியில் பெருக்கப்பட்டது. சிம்போபோகன் பேரினத்தைச் சேர்ந்த நறுமணப் புற்களில் பல்மடிய இனங்கள் அதிக எண்ணெயைக் கொண்டிருந்தன; சிம்போபோகன் ஃப்ளெக்சுவோசஸுக்கு, இருமடிய இனங்களில் 0.5 முதல் 1.0 சதவீதமும், நான்மடிய இனங்களில் 1.5 சதவீதமும் எண்ணெய் என்று நினைவுக் குறிப்பு தருகிறது.

குரோமோசோம் எண்ணிக்கைகள் காட்டியவை

விபர்னம், ரோடோடென்ட்ரான், மாக்னோலியா, பிலடெல்பஸ், கேமெலியா, டதூரா உள்ளிட்ட நீண்ட தாவரப் பட்டியலில் குரோமோசோம்களை அவர் எண்ணியதாக நினைவுக் குறிப்பு பதிவு செய்கிறது. கருப்பு முசுக்கட்டையான மோரஸ் நிக்ராவில் 308 குரோமோசோம்களை அவர் தெரிவித்தார்; பூக்கும் தாவரத்தில் அறியப்பட்ட அதிகபட்ச எண்ணிக்கை இது என்று அவர் கூறினார். கேரளாவில் ஷோரனூர் அருகே, இயற்கையான நாரத்தை-எலுமிச்சைக் கலப்பினமான சுகுமாரியை அவர் கண்டுபிடித்தார்.

இந்திய தாவரவியல் சங்கத்துக்கு அவர் ஆற்றிய தலைமை உரை, அந்த எண்ணிக்கைகளை இமயமலைக்குக் கொண்டு சென்றது. மாக்னோலியா, விபர்னம், ரோடோடென்ட்ரான் ஆகியவற்றில் உயர் குரோமோசோம் எண்ணிக்கைகள் அசாம் பீடபூமியின் மேல் இமயமலை வளையும் இடத்தில் குவிகின்றன என்று அவர் வாதிட்டார்; அதைப் புதிய இனங்கள் உருவாகும் மண்டலமாக அவர் வாசித்தார். 1935 முதல் 1938 வரை இந்தியத் தாவரவியல் சங்கத்தின் செயலாளராகவும், 1960இல் அதன் தலைவராகவும் அவர் பதவி வகித்தார். 1961இல் பீர்பல் சாஹ்னி பதக்கம், அதே ஆண்டில் இந்திய மரபியல் மற்றும் தாவர இனப்பெருக்கச் சங்கத்தின் தலைமை, 1956இல் மிச்சிகனின் கௌரவ எல்எல்.டி. ஆகியவற்றையும் INSA நினைவுக் குறிப்பு பட்டியலிடுகிறது. அந்தப் பதக்கத்துக்குப் பெயர் தந்த தொல்தாவரவியலாளருக்கும் தனி சுயவிவரம் உண்டு: பீர்பல் சாஹ்னியும் புதைபடிவத் தாவரங்களும்.

மெட்ராஸ், சைலன்ட் வேலி, பத்மஸ்ரீ

1970 நவம்பர் முதல் அவர் மெட்ராஸ் பல்கலைக்கழகத்தின் தாவரவியல் உயராய்வு மையத்தில், நகரிலிருந்து சுமார் 15 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள மதுரவாயல் களநிலையத்தில் ஓய்வுபெற்ற சிறப்பு அறிவியலாளராகப் பணியாற்றினார். அவர் மருத்துவமனைக்குக் கொண்டு செல்லப்படுவதற்கு இரண்டு வாரங்கள் முன்பு வரை பணி தொடர்ந்தது. 1977இல் இந்திய அரசு அவருக்கு பத்மஸ்ரீ வழங்கியது; இந்த ஆண்டை INSA நினைவுக் குறிப்பும் 2019 மெட்ராஸ் மியூசிங்ஸ் சுயவிவரமும் இரண்டுமே தருகின்றன.

அவரது பணிக்காலத்தின் பிற்பகுதியில் கேரளாவின் மழைக்காடான சைலன்ட் வேலியை அழிப்பதற்கு எதிரான இயக்கத்தில் அவர் சேர்ந்தார் என்று சிட்னி UNSW சுயவிவரம் கூறுகிறது. 830 ஹெக்டேர் காட்டை மூழ்கடிக்கக்கூடிய 120 மெகாவாட் நீர்மின் திட்டத்தை மோங்காபே இந்தியா விவரிக்கிறது; அதை 1983 அக்டோபரில் மத்திய அரசு ஒத்திவைத்தது. அவர் காலமாகி சுமார் ஒன்பது மாதங்களுக்குப் பிறகு, 1984 நவம்பர் 15 அன்று சைலன்ட் வேலி தேசியப் பூங்காவானது; 1985 செப்டம்பர் 7 அன்று பிரதமர் அதை அர்ப்பணித்தார். அவரது INSA நூல்பட்டியலின் கடைசிப் பதிவு, இந்தியன் ஜர்னல் ஆஃப் ஃபாரஸ்ட்ரியில், சைலன்ட் வேலித் தாவரங்களின் குரோமோசோம் எண்ணிக்கைகள் பற்றி ஒரு இணை ஆசிரியருடன் எழுதிய கட்டுரை. மற்றவர்களுக்கும் அந்த இயக்கத்தின் பெருமை வழங்கப்படுகிறது; அதில் பறவையியலாளரின் பங்கை சலீம் அலி பற்றிய சுயவிவரம் விவரிக்கிறது. சைலன்ட் வேலி, மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளின் உலகப் பாரம்பரியத் தளத்தின் கூறுகளில் ஒன்றும் ஆகும்.

சாவித்ரி ப்ரீதா நாயரின் வாழ்க்கை வரலாறான குரோமோசோம் வுமன், நாமேட் சயின்டிஸ்ட், 2023இல் ரூட்லெட்ஜால் வெளியிடப்பட்டது; அது 650 பக்கங்கள் கொண்டது; நேரு, டார்லிங்டன், ஹால்டேன் ஆகியோருடனான அவரது கடிதத் தொடர்பை அடிப்படையாகக் கொண்டது.

ஆதாரங்கள் வேறுபடுத்திக் கூறும் தேதிகள்

அவரைப் பற்றிய கணக்குகள் சிறு விவரங்களில் வேறுபடுகின்றன. INSA அவரது பிறப்பை 1897 நவம்பர் 4 என்றும், UNSW நவம்பர் 5 என்றும் தருகின்றன. INSA அவரது டி.எஸ்சி.யை 1931இல் என்கிறது; ஜான் இன்ஸ் மையம் அதை முனைவர் பட்டம் என்கிறது. பெங்களூரு அறிவியல் காட்சியகம் அவரது விஸ்லி நியமனத்தை 1944 என்கிறது; RHS, NatSCA கணக்குகளில் அது 1946. அதே காட்சியகக் கட்டுரை மிச்சிகனின் கௌரவப் பட்டத்தை 1955 என்றும், INSA நினைவுக் குறிப்பு 1956 என்றும் வைக்கின்றன. UNSW அவர் 87 வயதில் இறந்தார் என்கிறது; 1984 பிப்ரவரி 7 என்று தேதி தரும் INSA நினைவுக் குறிப்பு அவரை 86 வயது என்கிறது, அவரது பிறந்த தேதியின்படி அதுவே சரியான கணக்கு.