படம்: [1] / Wikimedia Commons, Public domain (வெட்டப்பட்டது)
தமிழ்
காஷ்மீரப் பிராமணரான கல்ஹணர் 1148 முதல் 1150 வரை சமஸ்கிருதச் செய்யுளில் ராஜதரங்கிணியை எழுதினார்; கடந்த காலத்தை ஒரு நீதிபதியைப் போல மதிப்பிடுவது என்ற விதியைத் தனக்கு விதித்துக்கொண்டார். முந்தைய பதினொரு வரலாற்று நூல்களையும், கோயில், கொடைக் கல்வெட்டுகளையும் தான் ஆராய்ந்ததாக அவர் சொல்கிறார்; நாணயங்களையும், அரசவை பற்றிய தனது சொந்தத் தந்தையின் நினைவுகளையும் அவர் பயன்படுத்தினார். எம். ஏ. ஸ்டெயினின் 1892 பதிப்பும் 1900 மொழிபெயர்ப்பும் இந்த நூலை நவீன வாசகர்களுக்குக் கிடைக்கச் செய்தன.
கல்ஹணரின் ராஜதரங்கிணி, “அரசர்களின் ஆறு”, காஷ்மீரின் சமஸ்கிருதச் செய்யுள் வரலாற்று நூல்; எட்டு நூல்களாகப் பிரிக்கப்பட்ட 7,826 செய்யுள்களைக் கொண்டது; காஷ்மீரப் பிராமணரான கல்ஹணர் அதை 1148 இல் எழுதினார் என்று பிரிட்டானிகாவின் காலக்கணிப்பு சொல்கிறது. அதைப் பதிப்பித்து மொழிபெயர்த்த எம். ஏ. ஸ்டெயின், கல்ஹணரின் சொந்தத் தேதிகளை 1148 முதல் 1149 இல் எழுதப்பட்ட முன்னுரையாகவும், 1149 முதல் 1150 இல் எழுதப்பட்ட முடிவாகவும் படிக்கிறார். பள்ளத்தாக்கின் முதல் அரசரிலிருந்து கவிஞரின் சொந்தக் காலம் வரை அது செல்கிறது; 855 இல் தொடங்கிய ஆட்சியிலிருந்து, ஆட்சியாளர் மாறுவதை ஆண்டு, மாதம், நாள் என்று அது பதிவு செய்கிறது.
தான் படித்தது என்ன என்பதையும், குறைபாடுள்ளவை என்று தான் கண்ட சில நூல்களின் பெயர்களையும், தன்னை மதிப்பிட வேண்டிய அளவுகோலையும் கல்ஹணர் சொல்கிறார்.
கல்ஹணர் தனக்கு விதித்த விதி
முதல் நூலின் ஏழாம் செய்யுளில், கடந்த காலத்தின் உண்மைகளைச் சொல்லும்போது, ஸ்டெயினின் மொழிபெயர்ப்பில், “நீதிபதியின் சொல்லைப் போல அன்பிலிருந்தும் வெறுப்பிலிருந்தும் விடுபட்டிருக்கும்” சொல்லைக் கொண்ட கவிஞனே பாராட்டுக்குரியவன் என்று கல்ஹணர் சொல்கிறார். இந்த அறிவிப்பைப் பற்றி “வரலாற்றாசிரியரின் ஆவியை நாம் சற்று உணர்கிறோம்” என்று ஸ்டெயின் எழுதினார். அதே செய்யுளைக் கல்ஹணர் கூறிய இலட்சியமாகப் பிரிட்டானிகா மேற்கோள் காட்டுகிறது.
எழுதுவதற்கே ஒரு காரணத்தையும் அவர் தருகிறார். 9, 10ஆம் செய்யுள்களில், ஸ்டெயின் படிப்பதுபோல, முந்தைய எழுத்தாளர்கள் ஒவ்வொருவரும் தத்தம் காலத்து அரசர்களைப் பதிவு செய்தனர் என்றும், முந்தைய ஆட்சிகளின் கதை துண்டுதுண்டாகிவிட்ட இடத்தில் ஒரு தொடர்ச்சியான விவரத்தைத் தருவது என்ற தனது பணி கடினமானது என்றும் அவர் சொல்கிறார். ஒரு காரணத்தை அவர் குறை சொல்கிறார். சுவ்ரதர் என்ற கவிஞர் பழைய அரச வரலாறுகளை ஒரு கையேடாகச் சுருக்கினார்; அதற்குப் பிறகு முழு நூல்கள் மங்கிப்போயின. சுவ்ரதரின் செய்யுள் தவறான இடத்தில் காட்டிய புலமையால் படிக்கக் கடினம் என்றும், முந்தைய காஷ்மீரக் கவிஞரான க்ஷேமேந்திரரின் அரசர் பட்டியலில் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் தவறுகள் உள்ளன என்றும் கல்ஹணர் சொல்கிறார்.
பதினொரு வரலாற்று நூல்கள், கல்வெட்டுகள், நாணயங்கள்
மன்னர்களின் வரலாறுகளைக் கொண்ட முந்தைய அறிஞர்களின் பதினொரு நூல்களையும், பள்ளத்தாக்கின் புனிதத் தலங்கள் பற்றிய காஷ்மீர நூலான நீலமத புராணத்தையும் கல்ஹணர் ஆராய்ந்தார் என்று முதல் நூலின் 14ஆம் செய்யுள் சொல்கிறது. பதினொரு வரலாற்று நூல்களைப் பற்றி அவற்றின் ஆசிரியர்களின் பெயர்களுக்கு அப்பால் ஸ்டெயினால் அதிகம் சொல்ல முடியவில்லை: மேலே குறிப்பிட்ட சுவ்ரதர், க்ஷேமேந்திரர், மேலும் பத்மமிஹிரர், ஹேலராஜர், சவில்லகரர். நீலமத புராணம் மட்டுமே எஞ்சியுள்ளது. சவில்லகரரை கல்ஹணர் நேரடியாக மேற்கோள் காட்டுகிறார்; அந்த நூலைத் தன் கையில் வைத்திருந்தார் என்பதற்கான சான்றாக அதை ஸ்டெயின் கொண்டார்.
இரண்டாம் வகை ஆதாரத்தை 15ஆம் செய்யுள் பெயரிடுகிறது: முந்தைய அரசர்களின் கோயில் நிறுவுதல்களையும் கொடைகளையும் பதிவு செய்யும் கல்வெட்டுகள், புகழ்க் கல்வெட்டுகள், எழுத்து நூல்கள். இதிலிருந்து, கல்ஹணர் “ஒரு கவியாக இருந்ததோடு, ஒரு தொல்பொருள் ஆர்வலராகவும் இருந்தார்” என்றும், கோயில் அடித்தளங்கள், நன்கொடைகள் பற்றிய அவரது விரிவான தகவல்களில் பெரும்பாலானவை அர்ப்பணக் கல்வெட்டுகள், செப்பேட்டுக் கொடைகளிலிருந்து வந்திருக்கக்கூடும் என்றும் ஸ்டெயின் முடிவு செய்தார். பழைய நாணயங்களையும், தானே ஆராய்ந்த தொல்பொருள்களையும் கல்ஹணர் பார்த்திருந்தார் என்பதை நூலில் உள்ள குறிப்புகளும் காட்டுகின்றன.
தனது கதையின் கடைசிப் பகுதிக்கு அவருக்கு உயிருடன் இருந்த சாட்சிகள் இருந்தனர். அவரது தந்தை, ஸ்டெயினின் எழுத்துக்கூட்டலில் சம்பகர் (பெரும்பாலும் சம்பகர் என்றும் எழுதப்படுபவர்), அரசர் ஹர்ஷரின் (1089 முதல் 1101) கீழ் மூத்த அதிகாரி; அந்த ஆட்சி பற்றிய கல்ஹணரின் விவரம் பெரும்பாலும் தந்தையின் அறிக்கைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது என்று ஸ்டெயின் நினைத்தார். அவரது மாமாவும் அரசவையில் பணியாற்றினார் என்று பிரிட்டானிகா சேர்க்கிறது. ஒவ்வொரு நூலையும் முடிக்கும் முடிவுரைகள் கல்ஹணரை அமைச்சர் சம்பகரின் மகன் என்று விவரிக்கின்றன; அவற்றைச் சந்தேகிக்க ஸ்டெயின் எந்தக் காரணத்தையும் காணவில்லை.
எட்டு நூல்களும் எப்படி நகர்கின்றன
அமைப்பைப் பிரிட்டானிகா தருகிறது. முதல் நூல் ஆரம்ப அரசர்களை இதிகாச மரபுடன் பின்னுகிறது; முதல் அரசர் கோனந்தர் கிருஷ்ணரின் சமகாலத்தவராகக் காட்டப்படுகிறார்; மௌரியப் பேரரசர் அசோகரையும், குஷாண ஆட்சியாளர்கள் ஹுஷ்கர், ஜுஷ்கர், கனிஷ்கர் ஆகியோரையும், ஹூண அரசர் மிஹிரகுலரையும் அது பெயரிடுகிறது. வேறெந்த ஆதாரத்திலும் காணப்படாத இரண்டாவது அரசர் வரிசை இரண்டாம் நூலைத் தொடங்குகிறது. துர்லபக பிரதாபாதித்யர் இரண்டாமரால் கார்கோடர் வம்சம் நிறுவப்படுவது மூன்றாம் நூலை முடிக்கிறது; நான்காம் நூலை கார்கோடர்கள் நிரப்புகின்றனர். அவர்களுக்குப் பிறகு, 855 இல் தொடங்கிய வம்சத்திலிருந்து 1003 வரை, லோஹரா வம்சம் ஆட்சியேற்ற ஆண்டு வரை, ஐந்தாம், ஆறாம் நூல்களில் கதை செல்கிறது. 1101 இல் அரசர் ஹர்ஷரின் மறைவு ஏழாம் நூலை முடிக்கிறது; கல்ஹணரின் சமகாலத்தவரான அரசர் ஜெயசிம்மரின் நிலையான ஆட்சி வரையிலான ஆண்டுகள் கடைசி நூலை உருவாக்குகின்றன.
ஸ்டெயினின் கணக்குப்படி அந்தக் கடைசி நூலிலேயே 3,449 செய்யுள்கள் உள்ளன, ஏறக்குறைய நூலின் பாதி. கல்ஹணர் எழுதுவதற்கு முந்தைய அரை நூற்றாண்டை அது உள்ளடக்குகிறது; அதை அவர் உயிருடன் இருந்த சாட்சிகளிடமிருந்து அறிந்திருந்தார். நூலில் உள்ள பல அடையாளங்களிலிருந்து, ஆசிரியர் இந்தக் கடைசி நூலுக்கு இறுதித் திருத்தத்தைச் செய்யவே இல்லை என்று ஸ்டெயின் மதிப்பிட்டார்.
வரலாற்றில் மிகவும் அறியப்பட்ட இரு அரசர்களை tuput ஏற்கெனவே எழுதியுள்ளது. லலிதாதித்ய முக்தாபீடர் மார்த்தாண்ட சூரியன் கோயிலுடன் நான்காம் நூலில் வருகிறார்; பள்ளத்தாக்கில் கிடைத்த குஷாண நாணயங்கள் பற்றிய ஸ்டெயினின் குறிப்பு கனிஷ்கர் கட்டுரையில் உள்ளது.
தேதிகள் சரிபார்க்கப்பட்ட இடங்கள்
நூலில் தேதிகள் காஷ்மீரில் புழக்கத்தில் இருந்த நாட்காட்டியான லௌகிக ஆண்டிலும், சக ஆண்டிலும் வருகின்றன. கல்ஹணர் தனது முன்னுரையைச் சக ஆண்டு 1070 இல் எழுதினார் என்று ஸ்டெயினின் மொழிபெயர்ப்பு காட்டுகிறது; அது லௌகிக ஆண்டு 4224, அதாவது கி.பி. 1148 முதல் 1149. வெளி ஆவணங்களுக்கு எதிரான முதல் சோதனையை கார்கோட அரசர்கள் தருகின்றனர். 713 இல் ஒரு காஷ்மீர அரசரிடமிருந்து வந்த தூதுக்குழுவை சீனாவின் டாங் ஆண்டுக்குறிப்புகள் பதிவு செய்கின்றன; அவர் சந்திரபீடர் என்று அறிஞர்கள் நீண்ட காலமாக அடையாளம் கண்டிருந்தனர். சந்திரபீடரின் ஆட்சியை 686 முதல் 695 என்று கல்ஹணர் வைக்கிறார்; ஆரம்பகால கார்கோடர்களுக்கான அவரது தேதிகள் ஏறக்குறைய 25 ஆண்டுகள் முன்னதாக ஓடுகின்றன என்று ஸ்டெயின் முடிவு செய்தார்.
855 அல்லது 856 இல் அவந்திவர்மர் அரியணையேறியது முதல் உறுதியான தளம் தொடங்குகிறது (பிரிட்டானிகா 855 என்று தருகிறது). அங்கிருந்து, இடைவிடாத நாணயத் தொடர் கல்ஹணரின் அரசர் வரிசைக்குச் சான்று தருகிறது என்றும், ஒவ்வொரு ஆட்சியும் முடிந்த ஆண்டு, மாதம், நாளை கல்ஹணர் தருகிறார் என்றும் ஸ்டெயின் சொன்னார். 1900 வரை முரண்படும் சான்று எதுவும் வெளிவரவில்லை என்றும், அது தனது காலத்துக்கு முந்தைய மூன்று நூற்றாண்டுகளுக்கான கல்ஹணரின் காலவரிசையின் பொதுத் துல்லியத்தில் தனக்கிருந்த நம்பிக்கையை வலுப்படுத்தியது என்றும் ஸ்டெயின் எழுதினார்.
ஆரம்ப நூல்கள் வேறு விஷயம்; அதைத் தனது முன்னுரையில் ஸ்டெயின் தெளிவாகச் சொன்னார். கல்ஹணரின் கணக்கு கலி ஆண்டிலிருந்து தொடங்கி, முதல் அரசர் கோனந்தரைக் குரு, பாண்டவர்களின் பெரும் போரின் காலத்துடன் பிணைக்கிறது. அசோகரின் சொந்தக் கல்வெட்டுகள் அவரைக் கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டின் நடுவில் வைக்கின்றன என்று ஸ்டெயின் சுட்டிக்காட்டினார்; எனவே கல்ஹணரின் எண்களை அப்படியே ஏற்றால் அசோகர் குறைந்தது ஆயிரம் ஆண்டுகள் முன்னதாகவும், குஷாண அரசர்கள் ஸ்டெயினின் 1900 கணக்கின்படி 1,100 ஆண்டுகளுக்குக் குறையாமல் முன்னதாகவும் வருகின்றனர். நம்பகமான வரலாறு எங்கு தொடங்குகிறது என்பதிலும் அறிஞர்கள் மாறுபடுகின்றனர். நூல் நான்காம் நூலிலிருந்து நம்பத்தகுந்ததாகிறது என்று பிரிட்டானிகா சொல்கிறது; சமகாலப் பதிவுகளின் தொடக்கத்தை ஒன்பதாம் நூற்றாண்டின் நடுவில், ஐந்தாம் நூலில் ஸ்டெயின் வைத்தார். ஸ்டெயினின் தீர்ப்பில் கல்ஹணருக்கு நவீன வரலாற்றாசிரியரின் விமர்சன முறை இல்லை; இடைவெளியின் பெரும்பகுதி அவர் பெற்ற மெலிந்த பதிவுகளிலிருந்தே வந்தது என்றும் அவர் சேர்த்தார்.
கல்கத்தா நகலிலிருந்து திறனாய்வுப் பதிப்பு வரை
அச்சுக்கு வர நூல் நீண்ட பாதையை எடுத்தது. ஹொரேஸ் ஹேமன் வில்சன் 1825 இல் அதைப் பற்றிய கட்டுரையை வெளியிட்டார்; மூன்று முழுமையற்ற கையெழுத்துப் பிரதிகளிலிருந்து பணியாற்றி, வரலாறு என்ற பெயர் சரியாகப் பொருந்தும் அன்று கண்டுபிடிக்கப்பட்ட ஒரே சமஸ்கிருத இலக்கியம் என்று அதை அழைத்தார். 1835 இல் கல்கத்தாவில் அச்சிடப்பட்ட பதிப்பு, பயணி வில்லியம் மூர்கிராஃப்ட் 1823 இல் ஸ்ரீநகரில் ஒரு எழுத்தரைக் கொண்டு எடுத்த நகலை அடிப்படையாகக் கொண்டது. ஏ. ட்ரோயர் முதல் ஆறு நூல்களை 1840 இல் பாரிஸில் அச்சிட்டு, 1852 இல் பிரெஞ்சு மொழிபெயர்ப்பை முடித்தார். ட்ரோயரின் பதிப்பு கல்கத்தாப் பதிப்பின் அதே பொருள்களையே பயன்படுத்தியது என்றும், அவரது மொழிபெயர்ப்பு கடுமையான குறைபாடுடையது என்று தான் மதிப்பிட்டதாகவும் ஸ்டெயின் பதிவு செய்கிறார். 1877 இல் இந்தியன் ஆன்டிக்வரியில் வந்த குறிப்பு, ட்ரோயரின் பணியையும், நியூமிஸ்மாடிக் குரோனிக்கிளில் காலவரிசை பற்றி ஜெனரல் கன்னிங்ஹாம் 1848 இல் எழுதிய கட்டுரையையும் முக்கிய முந்தைய உழைப்பாகப் பட்டியலிடுகிறது.
1875 இல் ஜியார்க் பூலரின் காஷ்மீர்ப் பயணம், காஷ்மீரின் எழுத்தான சாரதா எழுத்தில் உள்ள கையெழுத்துப் பிரதிகள் தேவநாகரி நகல்களைவிட மிகச் சிறந்தவை என்றும், அவை அனைத்தும் அவர் codex archetypus என்று அழைத்த ஒரே கையெழுத்துப் பிரதியிலிருந்து வந்தவை என்றும் காட்டியது. அதன் உரிமையாளர் அதை அவரைக் கண்ணால் மட்டுமே பார்க்க அனுமதித்தார். 1888 இல் தனது முதல் வருகையில் ஸ்டெயினுக்கும் அணுகல் மறுக்கப்பட்டது. 1889 இல், பலமுறை முயன்ற பிறகு, அதன் துண்டுகளை வைத்திருந்த வாரிசுகள் முழுவதையும் அவருக்குக் கடனாகத் தந்தனர். அதில் 328 ஏடுகள் இருந்தன; நடுவில் ஒன்றும் கடைசி ஏடும் இழக்கப்பட்டிருந்தன. அதன் எழுத்தர் ராஜானக ரத்னகண்டர்; தேதியிடப்பட்ட அவரது மற்ற நகல்கள் 1648 முதல் 1673 வரை செல்கின்றன; அது ஸ்டெயினை அந்தப் பிரதியைப் பதினேழாம் நூற்றாண்டில் வைக்க உதவியது.
ஸ்டெயின் சமஸ்கிருத மூலபாடத்தை 1892 இல் வெளியிட்டார். முன்னுரை, விளக்கவுரை, இணைப்புகளுடன் கூடிய அவரது ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு 1900 மே 18 தேதியிட்ட முகவுரையைக் கொண்டுள்ளது. கல்ஹணருக்குப் பிறகு மற்ற காஷ்மீர எழுத்தாளர்கள் கதையை முன்னெடுத்தனர். ஜோனராஜர், ஸ்ரீவரர், ப்ரஜ்யபட்டர் ஆகியோரை ஸ்டெயின் பெயரிடுகிறார்; நான்காவதாக சுகரை காஷ்மீர் லைஃப் சேர்க்கிறது; 1586 இல் முகலாயப் பேரரசர் அக்பர் பள்ளத்தாக்கை இணைத்துக்கொண்டது வரை காஷ்மீர் வரலாறு கல்ஹணரின் பாணியில் தொடரப்பட்டது என்று பிரிட்டானிகா சொல்கிறது.
வரலாறா, கவிதையா
1960களில் ஏ. எல். பாஷமும் ஆர். சி. மஜும்தாரும் கல்ஹணரை வரலாற்றாசிரியராகப் பாராட்டினர்; அதே வேளையில் அவர் புராணக் கதைகளைப் பயன்படுத்தியதையும், விதியில் நம்பிக்கை வைத்ததையும், கவிதை அலங்காரத்தையும் குறையாகக் கூறினர் என்று ஜவஹர்லால் நேரு பல்கலைக்கழகத்தின் ஷோனாலீகா கவுல் ஹிஸ்டரி அண்ட் தியரி இதழில் 2014 இல் எழுதிய கட்டுரையில் குறிப்பிடுகிறார். 1983 இல் ரொமிலா தாப்பர், இயற்கைக்கு மீறிய காரணங்கள் பெரிதாகத் தெரியும் முந்தைய நூல்களை, அவரது வரலாற்றுச் சிந்தனையின் முதிர்ச்சியைக் காட்டுவதாக அவர் கண்ட பிந்தைய நூல்களிலிருந்து பிரித்தார்.
மற்றொரு வாசிப்பு கவுலிடமிருந்தே வருகிறது. இந்த நூல் ஒரு காவியம், அதாவது சமஸ்கிருதக் கவிதை என்றும், அதன் சொல்லாட்சி, புராணம், அறநெறிப் போதனை ஆகியவை அதன் குறைபாடுகளுக்கு அல்ல, அதன் முறைக்கு உரியவை என்றும் அவர் எழுதுகிறார். கல்ஹணரின் சொந்தச் சான்றின்படி, அவர் காஷ்மீர வரலாற்றாசிரியர்களின் நீண்ட வரிசையில் கடைசியானவர்களில் ஒருவராகத் தோன்றுகிறார்; எனவே இந்த நூல் தன் வகையில் முதலாவது அல்ல என்றும் அவர் குறிப்பிடுகிறார். விட்னி காக்ஸ், வால்ட்டர் ஸ்லாஜே, லாரன்ஸ் மெக்ரியா ஆகியோரை, இப்போது நூலை காவியத்தின் உலகுக்குள் வாசிக்கும் அறிஞர்களில் அவரது 2020 அத்தியாயம் (Encyclopedie des historiographies) பெயரிடுகிறது.
ஆதாரங்களும் மேலும் வாசிக்கவும்
- M. A. Stein (trans.), Kalhana's Rajatarangini: A Chronicle of the Kings of Kasmir, translated with an introduction, commentary and appendices (preface dated 18 May 1900), Internet Archive
- M. A. Stein (ed.), Kalhana's Rajatarangini or Chronicles of the Kings of Kashmir, vol. 1, Sanskrit text with critical notes (1892), Internet Archive
- H. H. Wilson, An Essay on the Hindu History of Cashmir (Asiatic Researches, vol. 15, 1825), Internet Archive
- Encyclopaedia Britannica: Rajatarangini
- Shonaleeka Kaul, Seeing the Past: Text and Questions of History in the Rajatarangini, History and Theory 53 (May 2014), pp. 194 to 211
- Shonaleeka Kaul, The Rajatarangini of Kalhana: Sanskrit Kavya as History, in Encyclopedie des historiographies, vol. 1 (Presses de l'Inalco, 2020)
- Indian Antiquary, vol. 6 (1877): notes on the manuscripts and editions of the Rajatarangini
- Kashmir Life: What Distinguishes Kalhana from Others in Recording Kashmir's Past?
இந்தக் கட்டுரை AI கருவிகளின் உதவியுடன் ஆராயப்பட்டு எழுதப்பட்டு, துல்லியத்திற்காகத் திருத்தப்பட்டது. இது பொதுத் தகவலுக்கும் விவாதத்திற்கும் மட்டுமே, தொழில்முறை ஆலோசனை அல்ல. எங்கள் ஆசிரியர் தரநிலைகள் மற்றும் பொறுப்புத் துறப்பு ஐப் பார்க்கவும். பிழை கண்டீர்களா? எங்களிடம் சொல்லுங்கள்.
பிடித்ததா? அடுத்ததைப் பெறுங்கள்.
ஒரு நேரத்தில் ஒரு நல்ல கட்டுரை, நேரடியாக உங்கள் இன்பாக்ஸுக்கு. ஸ்பேம் இல்லை, எப்போது வேண்டுமானாலும் நிறுத்தலாம்.
