சத்ரபதி சிவாஜி மகராஜ் முனையம் 1878 முதல் எஃப். டபிள்யூ. ஸ்டீவன்ஸ் வடிவமைப்பில் மும்பையில் கட்டப்பட்டு 2004 இல் யுனெஸ்கோ உலகப் பாரம்பரியப் பட்டியலில் சேர்ந்தது; 2018 இல் 94 விக்டோரிய கோதிக், ஆர்ட் டெகோ கட்டடங்கள் தொடர்ந்தன

தெற்கு மும்பையில் உள்ள ரயில் நிலையமும் மத்திய ரயில்வேயின் தலைமையகமுமான சத்ரபதி சிவாஜி மகராஜ் முனையம், மகாராஷ்டிராவில் அமைந்துள்ளது; 2004 ஜூலை 7 முதல் யுனெஸ்கோ உலகப் பாரம்பரியத் தளமாக உள்ளது. இரண்டாவது மும்பை பட்டியல் 2018 ஜூன் 30 அன்று தொடர்ந்தது. அது மும்பையின் விக்டோரிய கோதிக், ஆர்ட் டெகோ கட்டடத் தொகுதிகள்: 94 வரலாற்றுக் கட்டடங்களும் அவற்றுக்கு இடையிலான திறந்தவெளியான ஓவல் மைதானமும். 2026 ஏப்ரலில் மத்திய ரயில்வேயின் தலைமை மக்கள் தொடர்பு அதிகாரி, புறநகர் ரயில்களிலும் தொலைதூர ரயில்களிலும் தினமும் 1.2 மில்லியனுக்கும் மேற்பட்ட பயணிகள் இந்த முனையம் வழியாகச் செல்கின்றனர் என்று கூறினார்.

இந்தக் கட்டடத்துக்கு நான்கு பெயர்கள் வழங்கப்பட்டுள்ளன. பரிந்துரை ஆவணத்தின்படி, 1990களில் இது சிவாஜியின் பெயரில் மறுபெயரிடப்பட்டது; யுனெஸ்கோவின் பதிவு ஆவணங்கள் சத்ரபதி சிவாஜி முனையம் என்று பயன்படுத்தி, அடைப்புக்குறிக்குள் விக்டோரியா முனையம் என்று குறிப்பிடுகின்றன. 2017 மே 8 அன்று பிசினஸ் ஸ்டாண்டர்டு வெளியிட்ட ஐஏஎன்எஸ் செய்தி, “பெரிய மராத்திய போர்வீரர் மன்னரைக் கௌரவிக்கும் வகையில்” அந்த ஆண்டு மகராஜ் என்ற சொல் சேர்க்கப்பட்டதாகக் கூறுகிறது; அந்த மன்னரைப் பற்றி tuput சிவாஜி மகராஜ் கட்டுரையில் எழுதியுள்ளது. போரி பந்தர், விக்டோரியா முனையம், சத்ரபதி சிவாஜி முனையம் ஆகியவற்றுக்குப் பிறகு இது நான்காவது பெயர் என்று அந்தச் செய்தி கணக்கிடுகிறது.

போரி பந்தரில் ஒரு கொட்டகை, பிறகு ஒரு தலைமையகம்

இந்தியாவின் வலைப்பின்னலாக வளர்ந்த ரயில்வே இந்த இடத்தில்தான் தொடங்கியது. 2003 ஜனவரியில் இந்தியா யுனெஸ்கோவுக்கு அனுப்பிய பரிந்துரை ஆவணத்தின்படி, 1853 ஏப்ரல் 16 அன்று ஒரு ரயில் போரி பந்தரிலிருந்து தாணாவுக்கு (இன்றைய தானே) 21 மைல் தொலைவு சென்றது. அப்போது நிலையம் ஒரு சிறிய கொட்டகையாக இருந்தது. புதிய முனையம் நிற்கும் இடத்தில் மும்பா தேவியின் கோயில் இருந்தது என்றும், மும்பை தன் பெயரைப் பெற்ற அந்தத் தெய்வத்தின் கோயில் இன்றுள்ள இடத்துக்கு மாற்றப்பட்டது என்றும் ஆவணம் மேலும் கூறுகிறது.

பிரிட்டிஷ் கட்டடக் கலைஞரான எஃப். டபிள்யூ. ஸ்டீவன்ஸ் (1848 முதல் 1900 வரை வாழ்ந்தவர்) 1876 ஜூனில் முதல் வரைபடங்களை வரைந்தார் என்று, வரலாற்றாசிரியர் கிறிஸ்டோபர் லண்டனை மேற்கோள் காட்டி ஆவணம் கூறுகிறது. 1877 இல் அரசு அவரை கிரேட் இந்தியன் பெனின்சுலா ரயில்வேக்கு இரவலாக அனுப்பியது; 1878 இல் அவர் ஐரோப்பாவில் பத்து மாதங்கள் செலவிட்டு புதிய ரயில் முனையங்களைப் படித்து, முழு வரைபடத் தொகுப்புடன் திரும்பினார். கட்டுமானம் 1878 இல் தொடங்கி பத்து ஆண்டுகள் நீடித்தது. ஆவணத்தில் மேற்கோள் காட்டப்பட்ட ஒரு வரலாற்றுக் கணக்கு, அலுவலகங்களுக்கு ரூ 16,35,562, நிலையத்துக்கு ரூ 10,40,248 என்று செலவைக் குறிப்பிடுகிறது.

பதிவுகள் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட முடிவுத் தேதிகளைத் தருகின்றன. 1878 முதல் முனையம் கட்டி முடிக்க பத்து ஆண்டுகள் ஆயின என்று யுனெஸ்கோவின் சுருக்கம் கூறுகிறது. அதே ஆவணம் வேறோர் இடத்தில் அது 1887 இல் முடிந்தது என்கிறது; 1888 என்று கூறும் பழைய கணக்கை மேற்கோள் காட்டுகிறது; ஒரு பகுதி 1882 ஜனவரி 1 அன்று போக்குவரத்துக்குத் திறக்கப்பட்டது என்றும் கூறுகிறது. விக்டோரியா ராணியின் பொன்விழாவையொட்டி 1887 இல் ஜூபிலி நாளில் கட்டடம் முறையாகத் திறக்கப்பட்டது என்றும் அது கூறுகிறது. 1929 இல் அதற்கு அருகில் பிரதான வழித்தட ரயில்களுக்கான நிலையம் சேர்க்கப்பட்டது.

2004 இல் யுனெஸ்கோவும் ICOMOS அமைப்பும் எழுதியவை

2004 பதிவு இரண்டு அளவுகோல்களின் அடிப்படையில் அமைந்தது. அளவுகோல் (ii) இன் கீழ், “விக்டோரிய இத்தாலிய கோதிக் மறுமலர்ச்சிக் கட்டடக் கலையிலிருந்தும் இந்திய மரபுக் கட்டடங்களிலிருந்தும் செல்வாக்குகளின் முக்கியப் பரிமாற்றத்தை” உலகப் பாரம்பரியக் குழு கண்டது. அளவுகோல் (iv) இன் கீழ், மேம்பட்ட கட்டமைப்பு, தொழில்நுட்பத் தீர்வுகளுடன், முனையத்தை “பிரிட்டிஷ் காமன்வெல்த்தில் 19ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி ரயில்வே கட்டடக் கலையின் சிறந்த எடுத்துக்காட்டு” என்று அது குறிப்பிட்டது. இந்தியாவின் ஆவணம் ஆறு பண்பாட்டு அளவுகோல்களையும் முன்வைத்திருந்தது. பண்பாட்டுத் தளங்கள் குறித்துக் குழுவின் நிபுணர் ஆலோசகரான ICOMOS இரண்டைப் பரிந்துரைத்தது.

1998 இல் ICOMOS முதன்முறையாக முனையத்தை ஆய்வு செய்து, முறையான பாதுகாப்புத் திட்டத்தையும் உலகெங்கும் உள்ள ரயில் முனையங்களுடனான ஒப்பீட்டையும் கேட்டது. அது 1999 இலும் 2003 செப்டம்பரிலும் நிபுணர் குழுக்களை அனுப்பி, 2004 மார்ச்சில் பதிவைப் பரிந்துரைத்தது. லண்டனில் உள்ள ஜி. ஜி. ஸ்காட்டின் செயின்ட் பான்கிராஸ் நிலையமே வடிவமைப்புக்கு மிக நெருக்கமான குறிப்பு என்றும், ஆனால் விக்டோரியா முனையத்துக்குத் தனக்கென ஒரு தன்மை உண்டு என்றும், கொத்து வேலையால் ஆன கூம்பும் வண்ணக் கல், ஓடு, பளிங்கு, கண்ணாடி ஓவிய அலங்காரங்களும் அதன் அடையாளம் என்றும் அதன் அறிக்கை கூறுகிறது. கட்டி முடிக்கப்பட்டபோது இது பிரிட்டிஷ் காமன்வெல்த்தில் மிகப் பெரிய கோதிக் மறுமலர்ச்சிக் கட்டடமாகக் கருதப்பட்டது என்று ICOMOS கூறுகிறது.

எண்கோண வடிவமும் விலா எலும்புகளும் கொண்ட கூம்பின் விலா எலும்புகள் ஒன்றோடொன்று பிணைந்தவை என்றும், அவை சென்டரிங் இல்லாமல் கட்டப்பட்டன என்றும் ஆவணம் கூறுகிறது; சென்டரிங் என்பது வளைவையோ கூம்பையோ கட்டும்போது அதைத் தாங்கிப் பிடிக்கும் தற்காலிக மரச் சட்டம். உச்சியில் 16 அடி 6 அங்குலம் (சுமார் 5 மீட்டர்) உயரமுள்ள முன்னேற்றத்தின் சிலை நிற்கிறது; அவள் வலக்கையில் தீப்பந்தத்தையும் இடக்கையில் ஆரங்கள் கொண்ட சக்கரத்தையும் ஏந்தியிருக்கிறாள்.

செதுக்குபவர்களும் கல்லும்

1886 அக்டோபர் 23 தேதியிட்ட தி பில்டர் இதழின் விவரிப்பை ஆவணம் மறுபதிப்பு செய்கிறது; அலங்காரத்தையும் செதுக்கு வேலையையும் ஐரோப்பியர்களின் மேற்பார்வையில் இந்தியத் தொழிலாளர்கள் செய்தனர் என்று அது பாராட்டுகிறது. பாம்பே கலைப் பள்ளியின் மாணவர்கள், அதன் கண்காணிப்பாளர் ஜான் கிரிஃபித்ஸின் கீழ், உள்ளூர் மலர்கள், தாவரங்கள், விலங்குகளிலிருந்து எடுத்த இலை வடிவங்களுக்கு மாதிரிகளைச் செய்தனர்; பள்ளியின் உலோகத் துறை இரும்பு வேலைகளை வழங்கியது. பொது ஒப்பந்ததாரர்கள் பர்ஜோர்ஜெஸ் ருஸ்தம்ஜி, மைஸ்திரி அண்ட் கோ; பொதுப்பணித் துறையின் சீதாராம் காண்டேராவ், மகாதேராவ் ஜனார்த்தன் ஆகியோர் உதவிப் பொறியாளராகவும் மேற்பார்வையாளராகவும் பணியாற்றினர் (ஆவணத்தில் உள்ள எழுத்துக்கூட்டலின்படி). இதில் ஈடுபட்ட பல இந்தியச் சிற்பிகளுக்கு லாக்வுட் கிப்ளிங் பயிற்சி அளித்தார் என்றும் ஆவணம் கூறுகிறது.

முக்கிய கட்டமைப்பு இந்திய மணற்கல்லாலும் சுண்ணாம்புக்கல்லாலும் ஆனது, முக்கிய அலங்காரங்களுக்கு இத்தாலியப் பளிங்கு பயன்படுத்தப்பட்டது என்று ICOMOS பட்டியலிடுகிறது. பரிந்துரை ஆவணத்தின்படி, நுழைவாயில் தூண்களின் மேல் உள்ள பிரிட்டனுக்கான சிங்கமும் இந்தியாவுக்கான புலியும் உட்பட, சிற்பங்கள் போர்பந்தர் சுண்ணாம்புக்கல்லால் ஆனவை. பழைய முன்பதிவு மண்டபமான ஸ்டார் சேம்பர் 2004 இல் இன்னும் முன்பதிவு அலுவலகமாகவே இருந்தது என்று ICOMOS குறிப்பிட்டது.

எத்தனை பேர் இதைப் பயன்படுத்துகிறார்கள்

நிலையம் திட்டமிடப்பட்டபோது ஆறு ரயில்கள் ஓடின என்றும், இப்போது சுமார் 1,050 ரயில்கள் இதன் வழியாக ஓடி “தினமும் சுமார் 3 முதல் 3.5 மில்லியன் மக்களை” ஏற்றிச் செல்கின்றன என்றும் 2003 ஆவணம் கூறுகிறது. ICOMOS இன் 2004 அறிக்கை ஆறு புறநகர் தடங்களையும் பத்து வெளியூர்த் தடங்களையும் கணக்கிட்டது; முன்பு நான்கு இருந்தன. 2022 செப்டம்பர் 20 அன்று ஃப்ரீ பிரஸ் ஜர்னல், தினமும் ஏறக்குறைய 1,000 ரயில்கள் என்றும், தினசரிப் பயணிகள் எண்ணிக்கை சுமார் 5 லட்சம் என்றும் செய்தி வெளியிட்டது. மத்திய ரயில்வேயின் தலைமை மக்கள் தொடர்பு அதிகாரி 2026 ஏப்ரலில் 1.2 மில்லியனுக்கும் மேல் என்று கூறினார். எண்ணிக்கை எப்படிக் கணக்கிடப்பட்டது என்பதை இந்த மூன்றில் எதுவும் கூறவில்லை.

2018 ஆகஸ்டில், கட்டடத்தின் ரூ 51 கோடி மறுசீரமைப்பை பிடிஐ செய்தி வெளியிட்டது; தூய்மை இந்தியா இயக்கத்தின் கீழ் மேம்படுத்துவதற்கான பத்து இடங்களில் ஒன்றாக இது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருந்தது. எஸ்பிஐ அறக்கட்டளை ரூ 10 கோடி வழங்க உறுதியளித்திருந்தது, இன்டாக் (INTACH) ஆலோசகராக இருந்தது, கல் செதுக்குபவர்கள் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்தனர் என்று மத்திய ரயில்வேயின் தலைமை செய்தித் தொடர்பாளர் கூறினார்.

நிலையப் பகுதியின் மறுமேம்பாட்டுக்கு அதன்பின் ஒப்பந்தப்புள்ளி கோரப்பட்டுள்ளது. மும்பையின் பாரம்பரியக் குழு அதற்கு ஒப்புதல் அளித்தது என்று ஃப்ரீ பிரஸ் ஜர்னல் 2022 மார்ச் 14 அன்று செய்தி வெளியிட்டது. பிசினஸ் ஸ்டாண்டர்டு 2023 ஏப்ரல் 12 அன்று, ஆஹ்லூவாலியா கான்ட்ராக்ட்ஸ் ரூ 2,450 கோடிக்கு மிகக் குறைந்த ஏலதாரர் என்றும், மத்திய அரசின் மதிப்பீடு சுமார் ரூ 1,800 கோடி என்றும் செய்தி வெளியிட்டது. ரயில் நில மேம்பாட்டு ஆணையம் ஒப்பந்தத்தை வழங்கியது என்பதை ஒரு ஒழுங்குமுறை தாக்கல் காட்டியது என்று ஃப்ரீ பிரஸ் ஜர்னல் 2023 ஏப்ரல் 29 அன்று செய்தி வெளியிட்டது. திட்டத்தின்படி, வருகை, புறப்பாடு முனையங்கள் பிரிக்கப்படுகின்றன, ரயில்வே அலுவலகங்கள் பாரம்பரியப் பகுதியிலிருந்து நகர்த்தப்படுகின்றன, நிலையம் மெட்ரோ வழித்தடம் 3 உடன் இணைக்கப்படுகிறது; அது இந்தியாவின் மெட்ரோ அமைப்புகள் கட்டுரையில் விவரிக்கப்படும் வலைப்பின்னலின் ஒரு பகுதி என்று பிசினஸ் ஸ்டாண்டர்டு கூறுகிறது. இந்தப் பணி பாரம்பரியக் கட்டடத்தில் குறுக்கிடாத வகையில் திட்டமிடப்பட்டது என்று மத்திய ரயில்வே அமைச்சர் கூறியுள்ளார்.

இரண்டு பட்டியல்கள், இடையில் ஒரு பூங்கா

2018 பட்டியல் வேறொரு கட்டடத் தொகுப்பால் ஆனது. மும்பையின் மற்றொரு உலகப் பாரம்பரியத் தளமான துறைமுகத்தில் உள்ள எலிஃபெண்டா குகைகளுக்கு தனிக் கட்டுரை உண்டு. 2018 ஜூன் 30 அன்று மனாமாவில் கூடிய யுனெஸ்கோ குழு, (ii), (iv) அளவுகோல்களின் கீழ் இதைப் பதிவு செய்து, மும்பையின் விக்டோரிய கோதிக், ஆர்ட் டெகோ கட்டடத் தொகுதிகள் என்று பெயர் மாற்றியது; இந்த மாற்றத்தை இந்தியா ஏற்றுக்கொண்டது. ICOMOS அளவீட்டின்படி, தளம் 66.34 ஹெக்டேர், இடையக மண்டலம் 378.78 ஹெக்டேர்: 94 வரலாற்றுக் கட்டடங்களும் ஓவல் மைதானமும். ஓவலின் கிழக்குப் பக்கத்தில் விக்டோரிய கோதிக் பொதுக் கட்டடங்களும், மேற்குப் பக்கத்தில் ஆர்ட் டெகோ கட்டடங்களும் உள்ளன; ஆர்ட் டெகோ வரிசை மெரைன் டிரைவ் நெடுகிலும் நீள்கிறது.

முனையம் தனி உலகப் பாரம்பரியத் தளம்; அது அந்த 94 இல் ஒன்றல்ல. கோட்டைப் பகுதி முனையத்தையும் அதன் வடக்கு விளிம்பில் உள்ள கிராஃபோர்டு சந்தையையும் உள்ளடக்குகிறது, இரு உலகப் பாரம்பரியத் தளங்களுக்கும் இடையக மண்டலமாகச் செயல்படுகிறது என்று ICOMOS கூறுகிறது.

விக்டோரியக் குழுவின் தேதிகள் மாறுபடுகின்றன. குழுவின் உரை 1880கள் என்கிறது; ஓவலின் கிழக்கு விளிம்பில் உள்ள கட்டடங்களை 1870களில் வைக்கிறது ICOMOS இன் வரலாறு; பத்திரிகைத் தகவல் அலுவலகத்தின் பட்டியல் பழைய செயலகம் (1857 முதல் 1874 வரை), பாம்பே உயர் நீதிமன்றம் (1878) தொடங்கி எல்பின்ஸ்டன் கல்லூரி (1888) வரை நீள்கிறது. அவை தக்காண எரிமலைப் பாறையால் கட்டப்பட்டவை, செதுக்குகள் போர்பந்தர் சுண்ணாம்புக்கல்லில் உள்ளன என்று ICOMOS கூறுகிறது. அவற்றில் கோதிக் கோபுரங்கள், கூர்முனைகள், கூர்வளைவுகள், கார்கோயில்கள் உள்ளன; அத்துடன் இந்தியச் சாய்வு ஓட்டுக் கூரைகள், செதுக்கப்பட்ட பால்கனிகள், வராண்டாக்களும் உள்ளன. ராஜாபாய் கடிகாரக் கோபுரத்தை தொகுதியின் “பார்வை உச்சம்” என்று குழு குறிப்பிடுகிறது.

மீட்கப்பட்ட நிலத்தில் வலுவூட்டிய கான்கிரீட்

ஆர்ட் டெகோ பகுதி, 20ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் கடலிலிருந்து மீட்கப்பட்ட நிலமான பேக்பே மீட்புத் திட்டத்தைச் சேர்ந்தது. ஓவலையும் சர்ச்கேட்டையும் நோக்கிய கட்டடத் தொகுதி 1930களின் தொடக்கத்தில் எழுந்து இந்தியாவின் முதல் ஆர்ட் டெகோ கட்டடங்களாயின என்றும், மெரைன் டிரைவ் வரிசை 1940களில் தொடர்ந்தது என்றும் ICOMOS கூறுகிறது. அவை வலுவூட்டிய கான்கிரீட்டில் கட்டப்பட்டன; குத்தகை விதிகள் ஒவ்வொரு கட்டடத்தையும் சுற்றி 20 அடி திறந்த இடம் கோரின; பெரும்பாலான கட்டடங்கள் ஐந்து அல்லது ஆறு மாடிகள் கொண்டவை. மீட்கப்பட்ட பரப்பை ICOMOS ஒரு பத்தியில் 553 ஏக்கர் என்றும், மற்றொன்றில் 552 என்றும் தருகிறது. கட்டுவதற்குக் கிடைத்த பகுதியாக 439.6 ஏக்கரை ஆர்ட் டெகோ மும்பை அறக்கட்டளையின் ஆசிரியர்கள் தருகின்றனர்.

ஆர்ட் டெகோ திரையரங்குகளும் அடுக்குமாடிக் கட்டடங்களும் இந்திய வடிவமைப்பை ஆர்ட் டெகோ உருவங்களுடன் கலந்து, இந்தோ-டெகோ என்று அறியப்பட்ட பாணியை உருவாக்கின என்று குழு கூறுகிறது. திரையரங்குகளில் ரீகல், ஈரோஸ் ஆகியவற்றை ICOMOS பெயரிடுகிறது. 1933 இல் கட்டப்பட்ட ரீகல், முனையத்தின் கட்டடக் கலைஞரின் மகன் சார்லஸ் ஸ்டீவன்ஸின் படைப்பு என்றும், அது நகரின் முதல் ஆர்ட் டெகோ கட்டடம் என்றும் அறக்கட்டளையின் ஆசிரியர்கள் கூறுகின்றனர். எம்பிரஸ் கோர்ட் போன்ற காலனியப் பெயர்களிலிருந்து, இந்தியர்களின் வீடு என்று பொருள்படும் பாரதிய பவன் போன்ற பெயர்களுக்கு அந்தப் பகுதியில் கட்டடப் பெயர்கள் மாறியதையும் அவர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.

குடிமக்கள் எழுதிய பரிந்துரை

1,500 பக்கங்களுக்கு மேல் நீண்ட அந்த ஆவணம், அபா நரைன் லம்பா அசோசியேட்ஸ் தலைமையில், குடிமக்கள், குடியிருப்போர் சங்கங்கள், கட்டடக் கலைஞர்கள், பாதுகாப்பாளர்கள், திட்டமிடுபவர்களால் தயாரிக்கப்பட்டது என்றும், அதற்கு முன் எந்த உலகப் பாரம்பரியப் பரிந்துரையும் பங்குதாரர்களால் தொடங்கப்பட்டதில்லை என்றும் அதே ஆசிரியர்கள் கூறுகின்றனர். ஓவல் அறக்கட்டளை, மெரைன் டிரைவ் குடியிருப்போர் சங்கம் போன்ற உள்ளூர்க் குழுக்கள் கட்டடங்களைப் பாதுகாப்பதிலும் ஆவணம் தயாரிப்பதிலும் பங்கேற்றன; அதை ICOMOS வரவேற்றது. 1995 இன் மும்பை பாரம்பரிய ஒழுங்குமுறைகள், நகர்ப்புறப் பாரம்பரியத்தைப் பாதுகாக்கும் சட்டக் கட்டமைப்பைக் கொண்ட இந்தியாவின் முதல் நகரமாக மும்பையை ஆக்கின என்றும் அது சேர்க்கிறது.

2018 மார்ச்சில் ICOMOS பதிவைப் பரிந்துரைத்தது. இரு குழுக்களையும் ஒரே தொகுதியாகக் கருதுவதற்கு இந்தியா 2018 பிப்ரவரி 13 அன்று அனுப்பிய கூடுதல் தகவல் “நம்பத்தகுந்த காரணத்தை முன்வைக்கிறது” என்று அது எழுதியது; அதன் முந்தைய அறிக்கை கதையில் ஒருங்கிணைவு இல்லை என்று கண்டிருந்தது. பட்டியல் சுற்றுலாவையும் வேலைவாய்ப்பையும் உயர்த்தும் என்று கலாச்சாரத்துறை இணை அமைச்சர் (தனிப் பொறுப்பு) 2018 ஜூன் 30 பத்திரிகைத் தகவல் அலுவலக வெளியீட்டில் கூறினார்.

குழு அடுத்து கேட்டவை

குழுவின் முடிவு ஆறு பரிந்துரைகளைச் செய்கிறது. அவை: 2013 பட்டியலை நிறைவு செய்யக் கட்டடம் வாரியான பதிவு; பரந்த சூழலுக்கும், வானவெளியில் ராஜாபாய் கடிகாரக் கோபுரத்தின் இடத்துக்கும் பாதுகாப்பு; முன்னாள் வாட்சன்ஸ் ஹோட்டலை (எஸ்பிளனேட் மேன்ஷன்ஸ்) அவசரமாகப் பாதுகாத்தல்; இப்போது திரையரங்காகச் செயல்படாத ஈரோஸ் திரையரங்கை மீட்டெடுத்தல்; பாரம்பரியப் பாதுகாப்புக் குழுவின் முடிவுகளை ஆவணங்களுடன் ஆதரித்தல்; முழுமையான தள மேலாண்மைத் திட்டம். பாம்பே உயர் நீதிமன்றம், பல்கலைக்கழக நூலகம், ராஜாபாய் கடிகாரக் கோபுரம், பட்டமளிப்பு மண்டபம் ஆகியவை ஏற்கனவே மீட்டெடுக்கப்பட்டுவிட்டன என்றும், பொதுப்பணித் துறைக் கட்டடத்தில் பணி தொடர்ந்தது என்றும் ICOMOS பதிவு செய்கிறது.