இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வுத் துறை 2026 ஜூலை 8 அன்று ஜாவாவில் பிரம்பனான் கோயில் வளாகத்தைச் சீரமைக்கத் தொடங்கியது; அங்கு 54 புடைப்புச் சிற்பப் பலகைகள் ராமாயணத்தைக் கல்லில் சொல்கின்றன

2026 ஜூலை 8 அன்று இந்தியப் பிரதமரும் இந்தோனேசிய அதிபரும் மத்திய ஜாவாவில் யோக்யகர்த்தாவுக்கு அருகிலுள்ள பிரம்பனான் கோயில் வளாகத்தில் ஒன்றாக நின்று ஒரு நினைவுப் பலகையைத் திறந்து வைத்தனர். அது இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வுத் துறையின் பாதுகாப்பு மற்றும் சீரமைப்புத் திட்டம் அங்குத் தொடங்கியதைக் குறிக்கிறது என்று பத்திரிகைத் தகவல் அலுவலகத்தின் செய்திக்குறிப்பு கூறுகிறது. ஒன்பதாம் நூற்றாண்டில் ராமாயணம் கல்லில் செதுக்கப்பட்ட இடம் பிரம்பனான். ஒரு மதிப்பாய்வு பெற்ற ஆய்வுக் கட்டுரையின் கணக்குப்படி, அங்கே 54 பலகைகள் உள்ளன: சிவன் கோயிலில் 24, பிரம்மா கோயிலில் 30.

ஜூலை 8 அன்று தொடங்கியது என்ன

இந்திய அரசின் செய்தி அலுவலகமான பத்திரிகைத் தகவல் அலுவலகம் (PIB), இந்தத் திட்டம் 2025 இல் இந்தோனேசிய அதிபர் இந்தியாவுக்கு மேற்கொண்ட அரசுமுறைப் பயணத்தின்போது இரு தலைவர்களும் எட்டிய புரிதலைத் தொடர்ந்து வந்தது என்று விவரிக்கிறது; அந்தப் புரிதல், பிரம்பனானிலுள்ள கோயில்களைச் சீரமைக்க இந்தியா உதவுவது பற்றியது. ஜாவாவின் அதே பகுதியிலுள்ள பௌத்த நினைவுச்சின்னமான போரோபுதூர் கோயில் வளாகங்களை இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வுத் துறை முன்னதாக விரிவாக ஆவணப்படுத்தியுள்ளது என்றும் அது சேர்க்கிறது.

இரு நாடுகளும் நோக்கக் கடிதத்தைப் பரிமாறிக்கொண்டதற்கு ஒரு நாள் கழித்து இந்த நிகழ்ச்சி நடந்தது என்று தி டெய்லி பயனீர் தெரிவிக்கிறது. வளாகம் யோக்யகர்த்தா நகரிலிருந்து வடகிழக்கே சுமார் 17 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ளது என்றும், பிரதமர் நினைவுப் பலகையைத் திறப்பதற்கு முன் “பிரம்பனான் கோயில் வளாகத்துக்கான இந்தோனேசியா, இந்தியா கூட்டுப் பண்பாட்டு மரபுப் பாதுகாப்பு” என்ற தலைப்பிலான ஒரு சடங்குப் பலகையிலிருந்து அவருக்கு விளக்கம் அளிக்கப்பட்டது என்றும் அது குறிப்பிடுகிறது.

கோயில் சுவர்களிலுள்ள ராமாயணச் சிற்பங்களை, இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான 1,000 ஆண்டுகளுக்கும் மேலான உறவுக்குச் சான்றாக இந்தோனேசிய அதிபர் சுட்டிக்காட்டினார் என்று இந்தோனேசியாவின் தேசியச் செய்தி நிறுவனமான ANTARA தெரிவிக்கிறது. வளாகத்தைப் பாதுகாத்துச் சீரமைப்பதற்கான ஒப்பந்தத்தையும் அவர் வரவேற்றார்.

பணியின் வீச்சு குறித்து, ThePrint இணையதளம் வெளியிட்ட ANI செய்தி, வளாகத்துக்குள் உள்ள பல சிறிய கோயில்களைச் சீரமைத்துப் பாதுகாப்பதில் துறை இந்தோனேசிய அதிகாரிகளுடன் கூட்டாகச் செயல்படுகிறது என்று கூறுகிறது. பணியை 2029க்கு முன் முடிக்க வேண்டும் என்று இந்தோனேசிய அதிபர் கேட்டுக்கொண்டதாக இந்தியப் பிரதமர் கூறினார் என்று IANS தெரிவிக்கிறது.

கல் சொல்லும் கதை

மரபு வால்மீகி முனிவருக்கு உரியதாகக் கூறும் ராமாயணம், ராமனின் மனைவி சீதை இலங்கை மன்னன் ராவணனால் கடத்தப்பட்டதையும், அனுமனின் உதவியுடனும் வானரப் படையின் துணையுடனும் ராமன் அவளை மீட்டதையும் சொல்கிறது. ராமாயணம் என்றால் என்ன என்ற கட்டுரை காப்பியத்தையே விளக்குகிறது; அனுமன் பற்றிய கட்டுரை அதில் அவரது பங்கைத் தொடர்கிறது.

பிரம்பனானில் கதை படிக்கப்படுவதில்லை, நடந்து காணப்படுகிறது. இந்தோனேசிய அரசு ஆய்வு அலுவலகத்தின் தொல்லியலாளரான ஆண்டிரி ரெஸ்டியாடி, 2020 இல் பெர்காலா ஆர்கியோலோகி இதழில் எழுதியபடி, பலகைகள் உட்புறக் கைப்பிடிச் சுவரில், அதாவது ஒவ்வொரு கோயிலையும் சுற்றிச் செல்லும் பாதையோரத் தாழ்வான சுவரில், செதுக்கப்பட்டுள்ளன. அவை வலஞ்சுழியாக அமைந்திருப்பதால், கருவறையை வலம்வரும் சடங்கான பிரதட்சிணம் செய்யும் பக்தர் காட்சிகளை வரிசைப்படி சந்திக்கிறார். அந்தப் பாதையில் நடப்பவர் மட்டுமே அவற்றைக் காண முடியும்.

ரெஸ்டியாடியின் விவரிப்பில், முதல் பலகை நான்கு கைகளுடன் ஒரு பெரிய பாம்பின் மீது அமர்ந்திருக்கும் விஷ்ணுவையும், அவர் அருகில் அவரது கருடனையும் காட்டுகிறது. வரிசை சிவன் கோயிலில் தொடங்குகிறது; அங்கு 24 ராமாயணப் பலகைகள் உள்ளன. அது பிரம்மா கோயிலில் தொடர்கிறது; அங்கு 30 உள்ளன. அதே எண்ணிக்கைகளைத் தரும் அட்டவணையை வெளியிட்ட ரிட்சுமெய்கான் ஆசியா பசிபிக் பல்கலைக்கழகத்தின் ஹாரி குனார்ட்டோ, 54வது, கடைசிப் பலகை ராமன் தன் மகன்களான குசனையும் லவனையும் அடையாளம் கண்டு அவர்களைத் தன் வாரிசுகளாக அறிவிப்பதைக் காட்டுகிறது என்று கூறுகிறார். விஷ்ணு கோயிலில் கிருஷ்ணனின் வாழ்க்கையைச் சொல்லும் 30 பலகைகள் கொண்ட இரண்டாவது தொடர் உள்ளது.

விஷ்ணுவின் கதை சொல்லும் ஒரு சிவன் கோயில்

பிரம்பனானின் மூன்று முக்கியக் கருவறைகள் மும்மூர்த்திகளான பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன் ஆகியோரைப் போற்றுகின்றன என்று PIB செய்திக்குறிப்பு கூறுகிறது. சிவனுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட மையக் கோபுரம் 47 மீட்டர் உயரம் என்று ANI செய்தியும் குனார்ட்டோவும் சொல்கின்றனர்.

சிவன் கோயிலிலும் பிரம்மா கோயிலிலும் உள்ள ராமாயணம் விஷ்ணுவின் அவதாரத்தின் கதை என்றும், வளாகம் முழுவதுமோ சிவனை மையமாகக் கொண்டு கட்டப்பட்டது என்றும் ரெஸ்டியாடி சுட்டிக்காட்டுகிறார். அறிஞர்கள் இதை ஒரு முரண்பாடு என்று பலமுறை அழைத்துள்ளனர் என்று அவர் எழுதுகிறார். 855 இல் அரியணை ஏறிய மன்னன் ராகை கயுவாங்கி ஒரு வெற்றியைக் குறிக்கவே இந்தக் கதைச் சிற்பங்களைச் செதுக்கச் செய்தான் என்பது அவரது சொந்த வாசிப்பு; அதை அவர் ஒரு ஊகம் என்றே குறிப்பிடுகிறார். ராமனும் கிருஷ்ணனும் இருவருமே விஷ்ணுவின் அவதாரங்கள் என்று பக்தர்கள் நம்புகின்றனர்; ராமனை ஏழாவது அவதாரமாகவும் கிருஷ்ணனை எட்டாவதாகவும் ரெஸ்டியாடி கணக்கிடுகிறார்.

காப்பியம் ஜாவாவில் ஏற்கெனவே அறியப்பட்டிருந்தது. 880 ஆம் ஆண்டுக் கல்வெட்டு ஒன்று, தன் சாபச் சொற்றொடரில் அழைக்கப்படும் உயிர்களில் ராமபிரானைக் குறிப்பிடுவதையும், 1980 இல் சந்தோசோ செய்த ஆய்விலிருந்து எடுக்கப்பட்ட பழைய ஜாவானிய ராமாயணப் பகுதிகள் ராமனின் அவதாரத்தைக் கிருஷ்ணனின் அவதாரத்துடன் இணைப்பதையும் ரெஸ்டியாடி மேற்கோள் காட்டுகிறார்.

பிரம்பனான் எவ்வளவு பழையது, யார் என்ன சொல்கிறார்கள்

1991 இல் யுனெஸ்கோ பிரம்பனான் கோயில் வளாகங்களை உலகப் பாரம்பரியப் பட்டியலில் சேர்த்தது. முக்கியக் கோயில் தொகுதியின் பெயரான லோரோ ஜோங்ராங் 9 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது என்றும், அசல் கட்டமைப்புகள் அப்போதுதான் கட்டப்பட்டன என்றும் அதன் தளப் பக்கம் கூறுகிறது. PIB செய்திக்குறிப்பும் 9 ஆம் நூற்றாண்டு என்றே சொல்கிறது. ஆனால் அதே யுனெஸ்கோ பக்கம் வளாகங்களை விவரிக்கும்போது 8 ஆம் நூற்றாண்டைக் குறிப்பிடுகிறது; தளத்தை 10 ஆம் நூற்றாண்டின் சிவ வெளிப்பாட்டின் இயல்பைக் கொண்டது என்றும் விவரிக்கிறது. எனவே அதன் உரையில் வாசகர் மூன்று நூற்றாண்டுகளைக் காண்பார்.

எழுத்துச் சான்றுகளில் மிகவும் அறியப்பட்டது சிவகிருக கல்வெட்டு; அது இப்போது ஜகார்த்தாவின் தேசிய அருங்காட்சியகத்தில் உள்ளது. ஜெ. ஜி. டி காஸ்பாரிஸ் அதன் தேதியை மார்கசிர்ஷ மாதத்தின் வளர்பிறை பதினொன்றாம் நாளான வியாழக்கிழமை, சக ஆண்டு 778 என்று படித்தார்; அது கிறிஸ்தவ நாட்காட்டியில் 856. அதை அவர் வளாகத்தின் திறப்புடன் இணைத்தார். ரெஸ்டியாடி அந்தத் தேதியை ஏற்கிறார். வேலையைச் செய்தது யார் என்பதில் அவர் மாறுபடுகிறார்: ராகை பிகதன் கோயிலைத் தொடங்கி 855 இல் இறந்தான் என்றும், கயுவாங்கி அதை முடித்துத் திறந்து வைத்தான் என்றும் அவர் வாதிடுகிறார். திறப்புக்குப் பிகதன் காரணம் என்று கூறிய முந்தைய எழுத்தாளர்கள் சரியாக இருக்க முடியாது என்றும், ஏனெனில் பிகதன் அப்போது இறந்திருந்தான் என்றும் அவர் கூறுகிறார். கல்வெட்டின் ஒரு வரி, டி காஸ்பாரிஸ் படித்தபடி, பதவி விலகிய மன்னனை விவரிக்கிறதா, அல்லது போசேரி, அய்ஹேலே வாதிட்டபடி, மன்னனின் மரணத்தை மென்மையான சொல்லால் குறிக்கிறதா என்பதிலும் அறிஞர்கள் மாறுபடுகின்றனர்.

நிலநடுக்கம், எரிமலை வெடிப்பு, 11 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் ஏற்பட்ட அரசியல் அதிகார மாற்றம் ஆகியவற்றால் கோயில்கள் சரிந்தன என்றும், 17 ஆம் நூற்றாண்டில் மீண்டும் கண்டறியப்பட்டன என்றும் யுனெஸ்கோ பக்கம் பதிவு செய்கிறது. சீரமைப்புப் பணி 1918 இல் தொடங்கியது; 2006 மே 27 நிலநடுக்கத்துக்குப் பிறகு மீண்டும் நடந்தது. பிரம்பனான் கோயிலிலேயே 240 கோயில்களையும், அரசு உடைமையிலுள்ள 77 ஹெக்டேரில் அமைந்த பரந்த வளாகங்கள் முழுவதும் 508 கற்கோயில்களையும் அந்தப் பக்கம் கணக்கிடுகிறது. அந்த உரை எழுதப்பட்டபோது சிவன் கோயில் மறுசீரமைக்கப்படவில்லை என்றும், அதன் மீதான தொழில்நுட்ப ஆய்வுகள் 2010 மற்றும் 2011 இல் நடந்தன என்றும் அது சேர்க்கிறது.

கற்களை மீண்டும் வைத்தல்

முறை பற்றி வெளிப்படையாக விவாதிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தோனேசியப் பண்பாட்டு அமைச்சர் ஃபாட்லி ஸோனுக்கும் துறையின் குழுவுக்கும் இடையே 2026 மார்ச்சில் நடந்த சந்திப்புக்குப் பிறகு, ANTARA செய்தியை மேற்கோள் காட்டி ThePrint இணையதளம், துறையின் வல்லுநர்கள் அனாஸ்டைலோசிஸ் முறையை முன்மொழிந்தனர் என்று தெரிவித்தது; அது, அந்த இடத்திலேயே கிடைத்த அசல் கற்களைக் கொண்டு ஒரு கட்டடத்தை மீண்டும் இணைக்கும் நுட்பம். கட்டமைப்புக்குத் தேவைப்படும் இடங்களில் புதிய கற்களைப் பயன்படுத்தலாம். வளாகம் முழுவதும் சிதறிக் கிடக்கும் கற்கள் வேலையைக் கடினமாக்குகின்றன என்றும், ஒரு கல்லை ஒரு குறிப்பிட்ட கோயிலுடன் பொருத்த கவனமான பட்டியலிடல் தேவை என்றும் குழு கூறியது.

அமைச்சர் திட்டத்தை ஒரு பரந்த சட்டகத்தில் வைத்தார். “பிரம்பனான் தனித்து நிற்கும் வளாகம் அல்ல; அது செவு, பிளாவோசான் ஆகியவற்றுடன் இணைந்த ஒரு பரந்த பண்பாட்டு நிலப்பரப்பின் பகுதி” என்று அவர் கூறினார்; இரண்டு அண்டை கோயில் தொகுதிகளை அவர் பெயரிட்டார். கற்களை அடையாளம் கண்டு மீண்டும் இணைக்க இந்தோனேசியா டிஜிட்டல் கருவிகளுக்கும் செயற்கை நுண்ணறிவுக்கும் திறந்த மனதுடன் உள்ளது என்றும் அவர் கூறினார்.

தென்கிழக்கு ஆசியாவில் துறையின் சாதனைப் பதிவு

இந்தியா, கம்போடியா பற்றிய வெளியுறவு அமைச்சகத்தின் குறிப்பு, துறையின் மிக நீண்டகால வெளிநாட்டுப் பணியை விவரிக்கிறது. கம்போடியாவின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்கி, துறை 1986 முதல் 1993 வரை சுமார் 4 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர் செலவில் அங்கோர் வாட்டைச் சீரமைத்தது; அத்தகைய உதவியை முதலில் வழங்கிய நாடு இந்தியா என்று அந்தக் குறிப்பு கூறுகிறது. அங்கோரிலுள்ள தா ப்ரோம் பணியை அது 2003 இல் தொடங்கியது. முதல் இரண்டு கட்டங்கள் 2015 ஜூலையில் ரூ 34.16 கோடியில் முடிந்தன; மூன்றாம் கட்டம் 2016 நவம்பரில் தொடங்கியது, 2026 இல் முடியும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது; அங்குள்ள நடனமாடுவோர் மண்டபம் 2022 நவம்பரில் திறக்கப்பட்டது. மூன்று பேர் கொண்ட துறைக் குழு 2022 முதல் ப்ரேஹ் விஹியரில் உள்ளது.

வியட்நாமின் மை சோனில் துறை செய்த பணியையும் ThePrint சேர்க்கிறது; அங்கே பண்டைய சம்பா அரசில் வழிபடப்பட்ட சிவலிங்கங்களை அது கண்டறிந்தது. மியான்மரில் 2016 நிலநடுக்கங்களுக்குப் பிறகு ஆனந்தா கோயிலிலும் பாகன் பகோடாக்களிலும், லாவோஸில் இரண்டு கட்டங்களில் சீரமைக்கப்பட்ட வாட் போவிலும் அது பணியாற்றியது. தா ப்ரோம் திட்டம் சுமார் 5.5 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர் மதிப்பீட்டில் 10 ஆண்டுகளில் ஐந்து கட்டங்களாக அமையும் என்றும், மழை குறையும் நவம்பர் முதல் ஏப்ரல் வரை மட்டுமே பணி சாத்தியம் என்றும் தி ஆர்ட் நியூஸ்பேப்பர் 2004 இல் தெரிவித்தது.

வெளியிடப்படாதவை

இந்தக் கட்டுரைக்காகத் திறந்து பார்க்கப்பட்ட செய்திகள், பிரம்பனானுக்கான பட்ஜெட்டையோ, துறை முதலில் எடுத்துக்கொள்ளும் கோயில்களின் பட்டியலையோ, இலக்கைத் தவிர வேறு பணி அட்டவணையையோ தரவில்லை. முதல் தொகுதியை ANI “பல சிறிய கோயில்கள்” என்று மட்டுமே விவரிக்கிறது. சிவன் கோயிலைக் கையாளும் முறையை உறுதிசெய்வதற்கு முன் அதற்கு இன்னும் ஆய்வு தேவைப்படுகிறது என்று யுனெஸ்கோ பக்கம் கூறுகிறது.

பிரம்பனானில் இந்தியப் பிரதமர், IANS தெரிவித்தபடி, திட்டம் 2029க்கு முன் முடிக்கப்படும் என்று இந்தோனேசிய அதிபருக்கு உறுதியளித்ததாகவும், அதைக் காண மீண்டும் வருவேன் என்றும் கூறினார்.