காகதீயத் தளபதி ரேச்சர்ல ருத்ரனின் கீழ் 1213இல் தொடங்கப்பட்ட பாலம்பேட் ராமப்பா கோயில் 2021 ஜூலை 25 அன்று யுனெஸ்கோ உலகப் பாரம்பரியத் தலமானது

தெலங்கானாவின் முலுகு மாவட்டத்தில் உள்ள பாலம்பேட்டின் காகதீய ருத்ரேஸ்வரர் (ராமப்பா) கோயில் 2021 ஜூலை 25 அன்று யுனெஸ்கோவின் உலகப் பாரம்பரியப் பட்டியலில் பதிவு செய்யப்பட்டது. அது குழுவின் 44ஆவது அமர்வு; இணையம் வழியாக நடந்த அந்த அமர்வுக்குச் சீனாவின் ஃபுஜோவிலிருந்து தலைமை தாங்கப்பட்டது. மணற்கல்லால் ஆன இந்தச் சிவன் கோயிலின் கட்டுமானம் கி.பி. 1213இல் தொடங்கி சுமார் 40 ஆண்டுகள் தொடர்ந்ததாக நம்பப்படுகிறது என்று யுனெஸ்கோ கூறுகிறது. இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வுத் துறையின் (ASI) படி, அந்தத் தலம் வாரங்கலிலிருந்து 66 கி.மீ., ஹைதராபாத்திலிருந்து 209 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது; 2021 அக்டோபரில் நடந்த பலகை திறப்பு விழாவில் மத்தியக் கலாச்சார, சுற்றுலா அமைச்சர் ஜி. கிஷன் ரெட்டி அதை தெலங்கானா மாநிலத்தின் முதல் உலகப் பாரம்பரியத் தலம் என்று அழைத்தார்.

குழு என்ன எழுதியது

இரண்டு அளவுகோல்கள் பதிவைத் தாங்கின. அளவுகோல் (i) மனிதப் படைப்பாற்றல் மேதைமையின் தலைசிறந்த படைப்பைக் குறிக்கிறது; ராமப்பாவை “காகதீயக் கோயில் கட்டடக்கலைப் பாணியின் தலைசிறந்த படைப்பு” என்று யுனெஸ்கோவின் உரை அழைக்கிறது. அளவுகோல் (iii) ஒரு கலாச்சாரப் பாரம்பரியத்தின் தனிச்சிறப்பான சான்றைக் குறிக்கிறது; இங்கே அது காகதீய வம்சம், அதன் காலத்தை யுனெஸ்கோ கி.பி. 1123 முதல் 1323 வரை என்று குறிக்கிறது. காகதீயர் காலத்தில் நியமன ஆவணம் ஒருகல்லு என்று அழைக்கும் வாரங்கல், அந்த வம்சத்தின் தலைநகராக இருந்தது என்று பிரிட்டானிகா பதிவு செய்கிறது. தெலுங்கு வாசகர்கள் வம்சத்தின் பெயரை కాకతీయ என்று எழுதுகிறார்கள்.

2021 முடிவில் சிற்பவேலைக்குத் தனிக் கவனம் தரப்படுகிறது. தாங்குசிலைகள் கடினமான டோலரைட் பாறையில் “உலோகம் போன்ற பளபளப்புடன்” செதுக்கப்பட்டுள்ளன என்றும், 800 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் அவற்றின் ஒளி அப்படியே உள்ளது என்றும், “எந்த மனித, விலங்கு உருவமும் அசைவற்றதாகவோ அமர்ந்த நிலையிலோ தோன்றவில்லை” என்றும் அதன் உரை கூறுகிறது. ஜூலை 25 அன்று பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் செய்தி “மாபெரும் காகதீய வம்சத்தின் சிறந்த கைவினைத்திறன்” பற்றிப் பேசியது.

ரேச்சர்ல ருத்ரன், 1213ஆம் ஆண்டுத் தூண், ராமப்பா என்ற பெயர்

கோயில் வளாகத்தில் உள்ள ஒரு தூண் தேதியை வழங்குகிறது. நியமனத்தை மதிப்பீடு செய்த ஆலோசனை அமைப்பான ICOMOS, நிலப்பிரபு ரேச்சர்ல ருத்ரன் (ரெச்சர்ல ருத்ரன் என்றும் எழுதப்படுகிறது) கி.பி. 1213இல் கட்டுமானத்தைத் தொடங்கினார் என்றும், பளபளப்பாக்கப்பட்ட பசால்ட் தூணில் உள்ள 204 வரிக் கல்வெட்டு அதை ஆவணப்படுத்துகிறது என்றும் கூறுகிறது. அவர் 1199 முதல் ஆட்சி செய்த மன்னர் கணபதியை ஆதரித்த தளபதி; பாலம்பேட்டிலிருந்து சுமார் 10 கி.மீ. தொலைவில் உள்ள கண்பூர் காவல்படைக்கு அவர் பொறுப்பாக இருந்தார்.

நியமன ஆவணத்தின் வாசிப்பின்படி, ருத்ரன் ஒரு பெரிய குளத்தைக் கட்டினார் என்றும், அதன் கரையில் அகுனூரு என்ற நகரை உருவாக்கினார் என்றும், அந்த நகரில் ருத்ரேஸ்வரர் கோயிலை வைத்தார் என்றும், இரண்டு கிராமங்களை இறைவனுக்கு வழங்கினார் என்றும், முதன்மைக் கருவறையின் இருபுறமும் கடேஸ்வரர், காமேஸ்வரர் கோயில்களை எழுப்பினார் என்றும் தூண் கூறுகிறது. வருங்காலத் தலைமுறைகளுக்காக இந்தச் சின்னத்தைப் பாதுகாக்குமாறு பிற்கால வருகையாளர்களையும் அவர் கேட்டுக்கொண்டார் என்று ஆவணம் சேர்க்கிறது.

இரண்டு பெயர்கள் வழக்கில் உள்ளன. ருத்ரேஸ்வரர் முறையான பெயர்; ராமப்பா பிரபலமான பெயர், தெலுங்கில் రామప్ప ఆలయం. கோயிலின் கட்டடக்கலைஞர் ராமப்பாவின் பெயரால் அது அழைக்கப்படுகிறது என்று 2021 ஜூலை 25 அன்றைய பத்திரிகைத் தகவல் அலுவலக அறிக்கை கூறுகிறது. முதன்மைச் சிற்பி அதற்குப் பெயர் தந்தார் என்று இந்தியாவின் நியமன ஆவணம் கூறுகிறது. சிற்பியின் பெயர் சூட்டப்பட்ட இந்தியாவின் ஒரே கோயில் இது என்று தெலங்கானா சுற்றுலாத் துறை அழைக்கிறது. இந்த அதிகாரப்பூர்வப் பக்கங்கள் எதுவும் ராமப்பாவைப் பற்றி வேறு எதையும் பதிவு செய்யவில்லை.

மணற்கல், கருங்கல், டோலரைட்

உள்ளூர் மணற்கல், கருங்கல், டோலரைட் ஆகியவை ஆவணம் பட்டியலிடும் கட்டுமானப் பொருட்கள்; அடித்தளத்துக்கும் காரைக்கும் மணல் பயன்பட்டது. செதுக்கிய கருங்கல், டோலரைட் ஆகியவற்றாலான உத்தரங்களும் தூண்களும் கொண்ட மணற்கல் கோயிலாக யுனெஸ்கோ அதை விவரிக்கிறது. நட்சத்திர வடிவ அடித்தளத் திட்டத்தைச் சாளுக்கியக் கட்டடக் கலைஞர்கள் அறிமுகப்படுத்தினர்; பின்னர் காகதீயர்கள் அதைத் தழுவினர் என்று ICOMOS கூறுகிறது. டோலரைட் மிகக் கடினமான பாறை; அதன் எரிமலைத் தன்மை உலோகப் பளபளப்பை ஏற்க அனுமதிக்கிறது என்று ஆவணம் கூறுகிறது.

ஆவணங்கள் அதிக நேரம் நிற்பது தாங்குசிலைகளில்தான். முதன்மைத் தூண் மண்டபமான சபா மண்டபத்தின் வெளிப்புறத்தில் 38 சிலைகளை ICOMOS எண்ணுகிறது; அவற்றில் பன்னிரண்டு மதனிகைகள் (கன்னியர்), விலங்குத் தலை கொண்ட கஜ-வியாளங்களும் உள்ளன. யுனெஸ்கோவின் முடிவு ஆறடி உயரம் வரையிலான சுமார் 40 அத்தகைய சிலைகளையும், ஆறு அங்குலம் வரை சிறிய சுமார் 600 புடைப்புச் சிற்பங்களையும் கணக்கிடுகிறது. தாங்குசிலைகள் “கலைத்திறனிலும் கைவினைத்திறனிலும் வியக்கத்தக்கவையாகக் காணப்படலாம்” என்று ICOMOS எழுதியது.

மதனிகைகளில், பாம்புகளைப் பிடித்த நாகினி, முரசு வாசிப்பவர், நடனமாடுபவர், வில்லுடன் வேட்டைக்காரி போன்ற பாத்திரங்களை ஆவணம் குறிப்பிடுகிறது. ஒரு நடனமாடுபவரின் தோற்றம் காகதீயத் தளபதி ஜெயசேனாபதி எழுதிய நடன நூலான நிருத்த ரத்னாவளியில் உள்ள விளக்கத்துக்குப் பொருந்துகிறது என்று அது கூறுகிறது. சிலைகளுக்கு மேல் ஒரு கல் முகப்பு நீண்டுள்ளது; ஆவணம் அதைத் தாங்குமுனை அமைப்பு (cantilever) என்கிறது.

கிழக்கு மண்டபத்தின் முன்னால், சிவனின் காளையான நந்தி தனி மண்டபத்தில் நிற்கிறது; அது ஒரே டோலரைட் கல்லில் செதுக்கப்பட்டது. தஞ்சாவூர் பிரகதீஸ்வரர் கோயிலிலும், ஹளேபீடுவிலும், எல்லோராவின் கைலாச கோயிலிலும் தனி நந்தி மண்டபங்கள் உள்ளன; ஆவணம் அவற்றை ராமப்பாவுடையவற்றோடு ஒப்பிடுகிறது. ASI-யின் ஆண்டு மதிப்பாய்வுகளிலிருந்து அது எடுத்த பகுதிகளின்படி, நந்தி மண்டபம் 1985 முதல் 1986 வரை பிரிக்கப்பட்டு 1989 முதல் 1990க்குள் மீண்டும் கட்டப்பட்டது; நந்தி அதன் அசல் இடத்துக்குத் திரும்பியது.

மிதக்கும் செங்கற்களும் சிலைகள் எங்கிருந்து வருகின்றன என்பதும்

ஐந்து அடுக்குகளுடைய பிரமிடு வடிவ ராமப்பாவின் கோபுரம் எடை குறைந்த, துளைகள் நிறைந்த செங்கற்களால் கட்டப்பட்டுள்ளது. யுனெஸ்கோ அவற்றை மிதக்கும் செங்கற்கள் என்று அழைக்கப்படுபவையாக அறிமுகப்படுத்தி, அவை கூரைக் கட்டமைப்புகளின் எடையைக் குறைத்தன என்று கூறுகிறது. எண்கள் நியமன ஆவணத்தில் வருகின்றன: செங்கற்கள் நீரில் மிதக்கின்றன; அவற்றின் அடர்த்தி கன செ.மீ.க்கு 0.85 முதல் 0.90 கிராம், சாதாரணச் செங்கலுக்கு சுமார் 2.2. ஒவ்வொன்றும் 14 x 6 x 4 அங்குல அளவு, கிட்டத்தட்ட 3 கிலோ எடை. உள்ளூர்க் குளப்படுகைக் களிமண்ணுடன் பிசின், சணல், நெல் உமி ஆகியவற்றைக் கலந்து, கரிமப் பொருள் எரிந்து மூடிய துளைகளை விட்டுச் செல்லும்படி சுடப்பட்டிருக்கலாம் என்று அதன் ஆசிரியர்கள் ஊகிக்கின்றனர்.

இந்த எண்களை ஆவணத்தின் அடிக்குறிப்புகள் ஓர் ஆய்விதழ்க் கட்டுரைக்கு அல்ல, காகதீயப் பாரம்பரிய அறக்கட்டளையின் நினைவு மலரில் 2001இல் வெளியான கட்டுரைக்குக் கொண்டு செல்கின்றன; கலவை ஊகிக்கப்பட்டதாகவே விவரிக்கப்படுகிறது. எடை குறைந்த செங்கற்களும் மணல்பெட்டி அடித்தளங்களும் ராமப்பாவுக்கு மட்டுமே உரியவை அல்ல என்றும், கோப்பு அவற்றைப் பிற தலங்களுடன் ஒப்பிடவில்லை என்றும் ICOMOS சேர்த்தது. காணாமற்போன சில மிதக்கும் செங்கற்கள் விரிவான ஆய்வுக்குப் பிறகு காகதீய நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தி மீண்டும் தயாரிக்கப்பட்டன என்று யுனெஸ்கோவின் தற்போதைய மதிப்பு அறிக்கை கூறுகிறது. 1982 முதல் 1983 வரை கோபுரத்தின் இடைவெளிகளை, பழைய செங்கல் அளவுக்கு வெட்டிய சிபோரெக்ஸ் நுரைக் கட்டிகளால் ASI நிரப்பியது என்றும் ஆவணம் பதிவு செய்கிறது.

கோயிலுக்குக் கீழ் ஒரு மணல் படுகை

அடித்தளத்தை யுனெஸ்கோவும் ஆவணமும் மணல்பெட்டி என்று விவரிக்கின்றன. கட்டுநர்கள் 2 முதல் 3 மீட்டர் ஆழக் குழி தோண்டி, அதில் மணல் நிரப்பி, சுற்றிலும் காரையற்ற கல் தடுப்புச் சுவரை எழுப்பி, உள்ளே மேலும் மணல் நிரப்பி, அதன் மேல் காரையின்றித் தரைக் கற்பலகைகளையும் உத்தரங்களையும் வைத்தனர்; மொத்த மணல் ஆழம் சுமார் 6 மீட்டர் என்று ஆவணம் கூறுகிறது. இரும்புக் கட்டைகளும் பிணைப்பு இணைப்புகளும் கற்களைக் கட்டுகின்றன என்றும், நிலநடுக்கத்தில் மணல் கட்டமைப்புக்குத் தணிப்பாகச் செயல்படுகிறது என்றும் அது சேர்க்கிறது.

மணல்பெட்டியும் செங்கற்களும் சுமையைக் குறைத்து, கோயிலை நிலநடுக்கத்தைத் தாங்கும்படி செய்தன என்றும், 800 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் அதைக் கெடாமல் வைத்திருக்கின்றன என்றும் யுனெஸ்கோவின் முடிவு கூறுகிறது. நிலநடுக்கங்கள் குறித்து, ஆவணம் அந்தத் தலத்தை நிலநடுக்க மண்டலம் II-இல் வைக்கிறது; நிலநடுக்கத்தால் சின்னத்துக்கு எந்தச் செயலிழப்பும் ஏற்படவில்லை என்கிறது. நூற்றாண்டுகளாகப் பெட்டி துளைகள் நிறைந்ததாகி மணல் மெதுவாகக் கசிகிறது என்றும், அது கட்டமைப்புக்கு ஆபத்தின்றித் தரையைக் கீழிறக்கியது என்றும், ASI தீர்வுகளைப் பரிசீலிக்கிறது என்றும் ICOMOS பதிவு செய்கிறது. கூரைகள் கடலிகாகரண முறையைப் பின்பற்றுகின்றன (kadalikakarana); அதில் கற்கள் அடுக்கடுக்காக ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக வைக்கப்பட்டு, ஒவ்வொன்றும் உள்நோக்கி இழுக்கப்படுகிறது; மூலைகளில் முக்கோணக் கற்பலகைகள் வைக்கப்பட்டு, ஒவ்வொரு பகுதியையும் ஒரே பலகை மூடும் வரை அது தொடர்கிறது.

ஏரி, குன்றுகள், நீர்க்கால்வாய்கள்

கோயில் காடடர்ந்த குன்றின் அடிவாரத்தில், விளைநிலங்களுக்கு நடுவே, காகதீயர்கள் கட்டிய நீர்த்தேக்கமான ராமப்பா ஏரிக்கு (Ramappa Cheruvu) அருகில் அமைந்துள்ளது என்று யுனெஸ்கோ கூறுகிறது. கோயிலைக் குன்றுகள், காடுகள், நீரோடைகள், ஏரிகள், வயல்கள் அடங்கிய இயற்கைச் சூழலின் ஒரு பகுதியாகக் கருதும் தர்ம நூல்களை இந்த அமைவிடம் பின்பற்றுகிறது என்று அதன் உரை கூறுகிறது. ஏழு புண்ணியச் செயல்களில் கோயில் கட்டுவதையும், குளம் வெட்டுவதையும் பட்டியலிடும் சப்தசந்தானக் கருத்தியலை ICOMOS சேர்க்கிறது.

வன குட்டா, வரல குட்டா குன்றுகளை இணைத்து நீர்த்தேக்கத்தை உருவாக்கிய சுமார் 600 மீட்டர் நீள மண் கரையையும், கோயில் வளாகத்துக்கு நீர் தரும் வோகர் கால்வாய் என்ற காகதீயக் கால்வாயையும் ICOMOS விவரிக்கிறது. ராமப்பா ஏரி கோயிலிலிருந்து தெற்கே சுமார் ஒரு கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ளது என்று ICOMOS கூறுகிறது. முலுகு மாவட்ட அரசுத் தளம் ஏரியை 13ஆம் நூற்றாண்டுக்கு, கணபதி தேவாவின் காலத்துக்கு, உரியது என்று குறிப்பிட்டு, அது காகதீயர்களின் நீர்ப்பாசனப் பணியைக் காட்டுகிறது என்கிறது.

பாதுகாப்பு, எல்லை, வருகை

கோயில் 1914இல் பாதுகாக்கப்பட்ட சின்னமானது என்று யுனெஸ்கோ கூறுகிறது; மாநிலத் தொல்லியல் துறையிடமிருந்து பொறுப்பை ஏற்று, 1948 முதல் ASI-க்கு முறையான பொறுப்பு உள்ளது என்று ICOMOS கூறுகிறது; அதுவே ஹைதராபாத் சமஸ்தானம் இந்திய ஒன்றியத்தில் இணைந்த ஆண்டு. முதன்மைக் கோயிலின் நிலையை ICOMOS திருப்திகரமானது என்கிறது; 1931இல் நடந்த முதல் பெரிய பணியில் விழுந்த அலங்காரங்கள் அவற்றின் அசல் இடங்களில் மீண்டும் பொருத்தப்பட்டன என்றும் பதிவு செய்கிறது. வழிபாடு தொடர்கிறது: சைவ ஆகம வழிபாடுகளைப் பின்பற்றும் உயிர்ப்புள்ள சிவன் கோயில் என்று யுனெஸ்கோ அதை அழைக்கிறது.

அருகிலுள்ள காமேஸ்வரர் கோயிலை, நிலத்தொழில்நுட்ப ஆய்வுகளுக்குப் பிறகு, கல்லுக்குக் கல்லாக மீண்டும் இணைப்பதற்காக ASI 2011இல் பிரிக்கத் தொடங்கியது. 2024இல் குழு அதன் பாகங்களின் விரிவான ஆவணப்படுத்தலை வரவேற்று, மீண்டும் இணைக்க ஊக்குவித்தது. 2025இல் கொல்லல குடி, சிவன் கோயில்களையும் பழைய கால்வாயின் ஒரு பகுதியையும் சேர்த்துப் பட்டியலிடப்பட்ட பரப்பை 5.93இலிருந்து 7.84 ஹெக்டேராக உயர்த்தும் எல்லை மாற்றத்தை அது அங்கீகரித்தது. 2026 ஜூலை 7 அன்று பாலம்பேட்டின் சிவன் கோயில் அரசிதழ் அறிவிப்பால் தேசிய நினைவுச்சின்ன நிலையைப் பெற்றது என்று டெக்கான் கிரானிக்கிள் செய்தி வெளியிட்டது; அதன் மறுசீரமைப்புக்கான விரிவான திட்ட அறிக்கையைத் தயாரித்துள்ளதாக ASI-யின் ஹைதராபாத் வட்டம் கூறியது.

ஆண்டுதோறும் வருகையாளர்களை 2020இல் சுமார் 200,000 என்று ICOMOS மதிப்பிட்டது; 2022 டிசம்பர் 28 அன்றைய பத்திரிகைத் தகவல் அலுவலக அறிக்கை 10 லட்சத்துக்கும் (1 மில்லியன்) மேல் என்கிறது. அந்த அறிக்கை, சுற்றுலா அமைச்சகத்தின் ரூ 62 கோடித் திட்டத்தின் அடிக்கல்லைப் பதிவு செய்கிறது; அதை குடியரசுத் தலைவர் திரௌபதி முர்மு நாட்டினார்; அதில் 10 ஏக்கரில் விளக்க மையம், 27 ஏக்கரில் திறந்தவெளி அரங்கமும் சிற்பப் பூங்காவும், ஏரிக்கரைப் பகுதியும் அடங்கும். வருகையாளர்கள் கோபுரச் செங்கற்களில் தலையிட்டுள்ளனர் என்று ஆவணம் கூறுகிறது; திருவிழாக் கூட்டங்களையும் அழுத்தங்களில் ஒன்றாக ICOMOS பட்டியலிடுகிறது.

எல்லையை விரிவுபடுத்தி ராமப்பாவை மற்ற காகதீயத் தலங்களுடன் ஒப்பிட இந்தியாவுக்கு வாய்ப்பளிக்க, நியமனத்தை ஒத்திவைக்குமாறு ICOMOS பரிந்துரைத்திருந்தது. ரஷ்யா, எத்தியோப்பியா, கிர்கிஸ்தான், ஓமான் நாடுகளின் தூதுக்குழுக்கள் 2021 ஜூலை 23 அன்று ஒத்திவைப்பை மாற்றி (i), (iii) அளவுகோல்களின் கீழ் பதிவு செய்யும் திருத்தத்தை முன்வைத்தன; ஏற்கப்பட்ட உரை, 2025 முடிவு இப்போது நிறைவேற்றத் தொடங்கியுள்ள எல்லைப் பணியைப் பரிந்துரைக்கிறது. 2026இல் எடுக்கப்பட்ட முடிவு 48 COM 7B.11, தலத்துக்குத் தீங்கு விளைவிக்கக்கூடிய எந்தத் திட்டமும் தொடரும் முன் பாரம்பரியத் தாக்க மதிப்பீடுகளைப் பார்க்கக் கேட்கிறது; கால்வாய்களையும் ராமப்பா ஏரியையும் உள்ளடக்கிய தாங்கல் மண்டலக் கோரிக்கையை 2027 பிப்ரவரி 1க்கு முன் சமர்ப்பிக்க இந்தியாவை ஊக்குவிக்கிறது.